|

روایت بصری عشق و جنگ

شرق: روایت بصری «هلیا رضایی» از عشق و جنگ، روی دیوارهای گالری هپتا رفته‌اند. جمعه 22 آبان، عکس‌های «هلیا رضایی» در نمایشگاهی با عنوان «آخرین دغائغ آغاز» نمایش داده شدند؛ نمایشگاهی که اصغر فرهادی درباره‌اش نوشته: «دیدن عکس‌های این مجموعه، حس‌وحال خواندن داستان کوتاهی را در من ایجاد کرد. داستان کوتاهی درباره حسرت یک رابطه ازدست‌رفته عاشقانه. بی‌آنکه خاطره‌اش کم‌رنگ و محو و غبارآلود شده باشد. مردی که دیگر نیست و جای خالی او پر است از خاطره... . و جنگی که دیگر نیست و دردها و تلخی‌هایش باقیست. مرد همه‌جا در گوشه‌وکنار هست، قاب‌ها پُرند از احساس حسرت. حسرت آنکه کاش خودش در قاب بود و نه یادش».
اما فقط فرهادی نیست که تعبیری به‌خصوص درباره این عکس‌ها دارد، هوشنگ گلمکانی، منتقد و دبیر شورای نویسندگان ماهنامه «فیلم» نیز درباره این عکس‌ها نوشته: «در فصلی دلنشین از کتاب «در جبهه غرب خبری نیست» (اریش ماریارمارک) که در یک بیمارستان می‌گذرد، دختری به دیدار محبوبش می‌آید. سربازی که در جبهه بوده و حالا اینجا بستری است. در این دیدار پرشور، که وصف خلوت‌کردن آنها و همراهی دوستان مجروح و بستری سرباز جوان برای ایجاد فضایی که دو دلداده جوان احساس خلوت و تنهایی کنند به نظرم از قله‌های ادبیات جهان است، وجهی آشنا از جنگ شکل می‌گیرد. حکایت جدایی‌ها و بعد دیدارهای پس از جدایی و در جنگ البته پس از هر جدایی، هیچ معلوم نیست که دیداری در واقعیت وجود داشته باشد. در فیلم کوتاه «گیلاس‌هایی که کمپوت شد» (محمد شیروانی/1380) بر اساس داستان کوتاهی از آندری تارکوفسکی هم جلوه‌ای متفاوت از دیدار زنی با شوهرش است که رزمنده‌ای در جبهه بوده و او را از دست داده است. عکس‌های بازسازی‌شده هلیا رضایی برایم یادآور این دو اثر است. عکس‌ها طبعا شرحی ندارند و شرحش را باید در ذهن ساخت. می‌شود این دو جوان را دو دلداده‌ای تصور کرد که مرد در جنگ بوده و حالا بازگشته، یا موقع وداع است و عزیمت مرد به‌سوی جبهه. اما با توجه به عکس‌های تنهایی زن، یا بودن زن در پیش‌زمینه و مرد در پس‌زمینه یا در آینه، بیشتر می‌توان چنین تصور کرد که این دیدار زن با خیال مردش است که دیگر نیست؛ خلوتی مجازی با خیال محبوب. عکس‌ها همچون یک اینستالیشن‌آرت، ساختاری استیلیزه دارند. واقع‌نمایی ناتورالیستی ندارند و همچون خیال دلداده زنده، همه‌چیز در آنها صاف و شفاف است؛ تصویری که او دوست دارد از محبوب در ذهن داشته باشد. «هلیا رضایی» اینجا خود در نگاه شخصیت زن این مجموعه عکس‌ها نشسته است». نمایشگاه «هلیا رضایی» در گالری هپتا، واقع در اختیاریه، از جمعه 22 آبان آغاز شده و تا 28 آبان ادامه دارد.

شرق: روایت بصری «هلیا رضایی» از عشق و جنگ، روی دیوارهای گالری هپتا رفته‌اند. جمعه 22 آبان، عکس‌های «هلیا رضایی» در نمایشگاهی با عنوان «آخرین دغائغ آغاز» نمایش داده شدند؛ نمایشگاهی که اصغر فرهادی درباره‌اش نوشته: «دیدن عکس‌های این مجموعه، حس‌وحال خواندن داستان کوتاهی را در من ایجاد کرد. داستان کوتاهی درباره حسرت یک رابطه ازدست‌رفته عاشقانه. بی‌آنکه خاطره‌اش کم‌رنگ و محو و غبارآلود شده باشد. مردی که دیگر نیست و جای خالی او پر است از خاطره... . و جنگی که دیگر نیست و دردها و تلخی‌هایش باقیست. مرد همه‌جا در گوشه‌وکنار هست، قاب‌ها پُرند از احساس حسرت. حسرت آنکه کاش خودش در قاب بود و نه یادش».
اما فقط فرهادی نیست که تعبیری به‌خصوص درباره این عکس‌ها دارد، هوشنگ گلمکانی، منتقد و دبیر شورای نویسندگان ماهنامه «فیلم» نیز درباره این عکس‌ها نوشته: «در فصلی دلنشین از کتاب «در جبهه غرب خبری نیست» (اریش ماریارمارک) که در یک بیمارستان می‌گذرد، دختری به دیدار محبوبش می‌آید. سربازی که در جبهه بوده و حالا اینجا بستری است. در این دیدار پرشور، که وصف خلوت‌کردن آنها و همراهی دوستان مجروح و بستری سرباز جوان برای ایجاد فضایی که دو دلداده جوان احساس خلوت و تنهایی کنند به نظرم از قله‌های ادبیات جهان است، وجهی آشنا از جنگ شکل می‌گیرد. حکایت جدایی‌ها و بعد دیدارهای پس از جدایی و در جنگ البته پس از هر جدایی، هیچ معلوم نیست که دیداری در واقعیت وجود داشته باشد. در فیلم کوتاه «گیلاس‌هایی که کمپوت شد» (محمد شیروانی/1380) بر اساس داستان کوتاهی از آندری تارکوفسکی هم جلوه‌ای متفاوت از دیدار زنی با شوهرش است که رزمنده‌ای در جبهه بوده و او را از دست داده است. عکس‌های بازسازی‌شده هلیا رضایی برایم یادآور این دو اثر است. عکس‌ها طبعا شرحی ندارند و شرحش را باید در ذهن ساخت. می‌شود این دو جوان را دو دلداده‌ای تصور کرد که مرد در جنگ بوده و حالا بازگشته، یا موقع وداع است و عزیمت مرد به‌سوی جبهه. اما با توجه به عکس‌های تنهایی زن، یا بودن زن در پیش‌زمینه و مرد در پس‌زمینه یا در آینه، بیشتر می‌توان چنین تصور کرد که این دیدار زن با خیال مردش است که دیگر نیست؛ خلوتی مجازی با خیال محبوب. عکس‌ها همچون یک اینستالیشن‌آرت، ساختاری استیلیزه دارند. واقع‌نمایی ناتورالیستی ندارند و همچون خیال دلداده زنده، همه‌چیز در آنها صاف و شفاف است؛ تصویری که او دوست دارد از محبوب در ذهن داشته باشد. «هلیا رضایی» اینجا خود در نگاه شخصیت زن این مجموعه عکس‌ها نشسته است». نمایشگاه «هلیا رضایی» در گالری هپتا، واقع در اختیاریه، از جمعه 22 آبان آغاز شده و تا 28 آبان ادامه دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.