|

بی‌نظمی و تقلب در انتخابات میانمار

جاشوا کورلانتزیک* . ترجمه: نوژن اعتضادالسلطنه

هشتم نوامبر، در میانمار نخستین انتخابات آزاد ملی در طول 25 سال گذشته برگزار خواهد شد. در صورتی که مسیر برگزاری انتخابات هموار باشد و نتایج از سوی تمام بازیگران در آن کشور محترم شمرده شود، میانمار می‌تواند نخستین دولت دموکراتیک را از دهه 60 میلادی تا به امروز تشکیل دهد. بااین‌حال، باوجود شوروهیجان ایجادشده بر سر انتخابات پیش‌رو و کارزارهای انتخاباتی پرجنب‌وجوشی که در سرتاسر آن کشور آغاز شده‌اند (که خود نشانه‌ای از آزادی ایجادشده در میانمار است)، رویدادهایی در هفته‌های گذشته سبب شده‌اند تا سیاست‌مداران میانمار و ناظران بین‌المللی با نگرانی به روند انتخابات در آن کشور بنگرند و از احتمال تقلب انتخاباتی سخن بگویند. همچنین گمانه‌زنی‌هایی در این‌باره مطرح شده‌اند که بخش بزرگی از رأی‌دهندگان فرصت شرکت در انتخابات و برخورداری از برگه‌های رأی‌دهی را نخواهند داشت. یکی از نشانه‌های نگران‌کننده آن است که باوجود تمهیدات درنظرگرفته‌شده درباره اخذ رأی از شهروندان میانماری که در خارج از میانمار زندگی می‌کنند، روند رأی‌گیری با تناقضات آشکاری مواجه شده از جمله آنکه برگه‌های کافی برای رأی‌گیری به‌منظور ارائه به اتباع میانمار در خارج از آن کشور ارائه نشده و به‌نوعی از رأی‌دادن آنان جلوگیری شده است. در درون میانمار، در آخرین هفته‌های باقی‌مانده به انتخابات، رویدادهای نگران‌کننده‌ای مشاهده شده‌اند. بسیاری از رسانه‌های میانمار تحت کنترل و تسلط دولت باقی مانده‌اند. وضعیت روزنامه‌ها و تارنماها نیز به همین منوال است. در روزهای باقی‌مانده به انتخابات، این نشریات مقالات بلندبالایی را در تمجید از دستاوردهای دولت کنونی «حزب اتحاد همبستگی و توسعه» (USDP) نوشته‌اند. به نظر می‌رسد که حتی تظاهر به بی‌طرفی رسانه‌ای نیز در میانمار از بین رفته است. همچنین، فعالان حزب اپوزیسیون «اتحاد ملی برای دموکراسی» (NDL) با حادثه‌ای در جریان برگزاری کارزار انتخاباتی در منطقه دلتا ایراوادا مواجه شدند. دراین‌میان، راهبان تندرو بودایی و حامیان آنان متهم به ایفای نقش محوری در آزار و اذیت و آواره‌کردن بسیاری از مسلمانان غرب میانمار شده‌اند. آنان با اقدامات خود سبب شده‌اند تا بی‌نظمی و آشوب در درون اردوگاه‌های مردم آواره و بی‌خانمان ایجاد شود.
همچنین، به نظر می‌رسد نحوه صدور و توزیع برگه‌های اخذ رأی در داخل میانمار نیز همانند مراکز اخذ رأی از میانماری‌های خارج از آن کشور با بی‌نظمی همراه بوده است و در برخی از مناطق جنگ‌زده عدم وجود صندوق‌های رأی‌گیری سبب شده برای بسیاری از شهروندان میانمار شرکت در انتخابات بسیار دشوار باشد. در ایالت کاچین در شمال‌شرقی میانمار؛ جایی که پیش‌تر شورش‌های قومیتی در آن در جریان بود و به‌تازگی در اوایل ماه جاری میان دولت و ساکنان آن منطقه پیمان آتش‌بس امضا شد، حوزه‌های رأی‌گیری بسیار محدود و کمیاب هستند. آیا تمام این موارد نشانه‌ای از احتمال برگزاری انتخاباتی غیرمنصفانه است که می‌تواند کل روند انتخاباتی را برهم بزند؟ با وجود رشد خشونت‌های مرتبط با کارزارهای انتخاباتی، پوشش رسانه‌ای و همچنین اظهارنظر رأی‌دهندگان نشان می‌دهد برگزاری انتخاباتی عادلانه‌تر امکان‌پذیر است و در عمل و در روز انتخابات مسیر برگزاری انتخابات منصفانه هموار می‌شود و این موضوع به پیروزی قابل‌توجه اپوزیسیون خواهد انجامید.
به‌عبارت‌دیگر، نخستین انتخابات آزاد میانمار در 25سال گذشته در نهایت دشوار خواهد بود اما نمی‌توان آن را غیرآزاد خواند؛ وضعیت مشابهی که در انتخابات برگزار شده در سایر دموکراسی‌های نوپا و تازه‌ظهوریافته از درون منازعات داخلی همچون نیجریه و اندونزی نیز قابل مشاهده بوده‌ است. سطحی از اختلالات در جریان کارزار انتخاباتی وجود داشته است. باوجود آنکه شواهد نشان می‌دهند حزب اتحاد همبستگی و توسعه و نظامیان، جاه‌طلبی‌هایی برای کسب بخش مهمی از قدرت دارند اما شواهدی وجود ندارند که اثبات کنند آن حزب و نظامیان سعی خواهند کرد تا به‌طورکامل در روز انتخابات رأی‌دهندگان را فریب دهند. فراترازآن، اختلالات ایجادشده نشان می‌دهند که حزب اتحاد همبستگی و توسعه در تلاش است تا از تمام مزایای تصدی‌گری امور و دهه‌ها حاکمیت نظامیان استفاده کند تا بهترین کمک را به ارتش به‌عنوان حزب موردعلاقه آن نهاد ارائه دهد. بی‌نظمی‌های ایجادشده در جریان ثبت‌نام رأی‌دهندگان و نوع چاپ برگه‌های اخذ رأی نگران‌کننده است، بااین‌حال، این میزان بی‌نظمی احتمالا مانع از شرکت میزان کافی شهروندان میانماری در انتخابات نخواهد شد و به چشم‌انداز وضعیت حزب «اتحاد ملی برای دموکراسی» در انتخابات آسیب جدی وارد نخواهد کرد. نوع بازتاب اخبار توسط رسانه‌های میانمار یک‌سویه و مغرضانه است اما باید توجه داشت که در آخرین انتخابات واقعی ملی میانمار که در سال 1990 میلادی برگزار شد، درجه یک‌سونگری رسانه‌ای در مقایسه با امروز بیشتر بود و در آن شرایط نیز اتحاد ملی برای دموکراسی توانست آرای قابل‌توجهی را به‌سوی خود جذب کند. علاوه‌براین، ناظران انتخاباتی از اتحادیه اروپا و سایر سازمان‌ها اجازه یافته‌اند که به سرتاسر میانمار سفر کنند و بر وضعیت صندوق‌های اخذ رأی نظارت داشته باشند. بااین‌حال، این موضوع که احتمالا در روز انتخابات روند به صورت هموارتری پیش خواهد رفت به آن معنا نیست که بازیگران خارجی نباید درباره سلامت انتخابات میانمار آسوده‌خاطر باشند. ایالات متحده، ژاپن، نروژ و سایر بازیگران مهم در میانمار نیازمند آن هستند تا بر ضرورت برگزاری انتخاباتی آزاد تأکید و به این موضوع اشاره کنند که این مسئله برای احیای روابط نظامی با آن کشور و تداوم سرمایه‌گذاری‌های خارجی در ابعاد کلان در میانمار امری ضروری است.
*پژوهشگر شورای روابط خارجی آمریکا

هشتم نوامبر، در میانمار نخستین انتخابات آزاد ملی در طول 25 سال گذشته برگزار خواهد شد. در صورتی که مسیر برگزاری انتخابات هموار باشد و نتایج از سوی تمام بازیگران در آن کشور محترم شمرده شود، میانمار می‌تواند نخستین دولت دموکراتیک را از دهه 60 میلادی تا به امروز تشکیل دهد. بااین‌حال، باوجود شوروهیجان ایجادشده بر سر انتخابات پیش‌رو و کارزارهای انتخاباتی پرجنب‌وجوشی که در سرتاسر آن کشور آغاز شده‌اند (که خود نشانه‌ای از آزادی ایجادشده در میانمار است)، رویدادهایی در هفته‌های گذشته سبب شده‌اند تا سیاست‌مداران میانمار و ناظران بین‌المللی با نگرانی به روند انتخابات در آن کشور بنگرند و از احتمال تقلب انتخاباتی سخن بگویند. همچنین گمانه‌زنی‌هایی در این‌باره مطرح شده‌اند که بخش بزرگی از رأی‌دهندگان فرصت شرکت در انتخابات و برخورداری از برگه‌های رأی‌دهی را نخواهند داشت. یکی از نشانه‌های نگران‌کننده آن است که باوجود تمهیدات درنظرگرفته‌شده درباره اخذ رأی از شهروندان میانماری که در خارج از میانمار زندگی می‌کنند، روند رأی‌گیری با تناقضات آشکاری مواجه شده از جمله آنکه برگه‌های کافی برای رأی‌گیری به‌منظور ارائه به اتباع میانمار در خارج از آن کشور ارائه نشده و به‌نوعی از رأی‌دادن آنان جلوگیری شده است. در درون میانمار، در آخرین هفته‌های باقی‌مانده به انتخابات، رویدادهای نگران‌کننده‌ای مشاهده شده‌اند. بسیاری از رسانه‌های میانمار تحت کنترل و تسلط دولت باقی مانده‌اند. وضعیت روزنامه‌ها و تارنماها نیز به همین منوال است. در روزهای باقی‌مانده به انتخابات، این نشریات مقالات بلندبالایی را در تمجید از دستاوردهای دولت کنونی «حزب اتحاد همبستگی و توسعه» (USDP) نوشته‌اند. به نظر می‌رسد که حتی تظاهر به بی‌طرفی رسانه‌ای نیز در میانمار از بین رفته است. همچنین، فعالان حزب اپوزیسیون «اتحاد ملی برای دموکراسی» (NDL) با حادثه‌ای در جریان برگزاری کارزار انتخاباتی در منطقه دلتا ایراوادا مواجه شدند. دراین‌میان، راهبان تندرو بودایی و حامیان آنان متهم به ایفای نقش محوری در آزار و اذیت و آواره‌کردن بسیاری از مسلمانان غرب میانمار شده‌اند. آنان با اقدامات خود سبب شده‌اند تا بی‌نظمی و آشوب در درون اردوگاه‌های مردم آواره و بی‌خانمان ایجاد شود.
همچنین، به نظر می‌رسد نحوه صدور و توزیع برگه‌های اخذ رأی در داخل میانمار نیز همانند مراکز اخذ رأی از میانماری‌های خارج از آن کشور با بی‌نظمی همراه بوده است و در برخی از مناطق جنگ‌زده عدم وجود صندوق‌های رأی‌گیری سبب شده برای بسیاری از شهروندان میانمار شرکت در انتخابات بسیار دشوار باشد. در ایالت کاچین در شمال‌شرقی میانمار؛ جایی که پیش‌تر شورش‌های قومیتی در آن در جریان بود و به‌تازگی در اوایل ماه جاری میان دولت و ساکنان آن منطقه پیمان آتش‌بس امضا شد، حوزه‌های رأی‌گیری بسیار محدود و کمیاب هستند. آیا تمام این موارد نشانه‌ای از احتمال برگزاری انتخاباتی غیرمنصفانه است که می‌تواند کل روند انتخاباتی را برهم بزند؟ با وجود رشد خشونت‌های مرتبط با کارزارهای انتخاباتی، پوشش رسانه‌ای و همچنین اظهارنظر رأی‌دهندگان نشان می‌دهد برگزاری انتخاباتی عادلانه‌تر امکان‌پذیر است و در عمل و در روز انتخابات مسیر برگزاری انتخابات منصفانه هموار می‌شود و این موضوع به پیروزی قابل‌توجه اپوزیسیون خواهد انجامید.
به‌عبارت‌دیگر، نخستین انتخابات آزاد میانمار در 25سال گذشته در نهایت دشوار خواهد بود اما نمی‌توان آن را غیرآزاد خواند؛ وضعیت مشابهی که در انتخابات برگزار شده در سایر دموکراسی‌های نوپا و تازه‌ظهوریافته از درون منازعات داخلی همچون نیجریه و اندونزی نیز قابل مشاهده بوده‌ است. سطحی از اختلالات در جریان کارزار انتخاباتی وجود داشته است. باوجود آنکه شواهد نشان می‌دهند حزب اتحاد همبستگی و توسعه و نظامیان، جاه‌طلبی‌هایی برای کسب بخش مهمی از قدرت دارند اما شواهدی وجود ندارند که اثبات کنند آن حزب و نظامیان سعی خواهند کرد تا به‌طورکامل در روز انتخابات رأی‌دهندگان را فریب دهند. فراترازآن، اختلالات ایجادشده نشان می‌دهند که حزب اتحاد همبستگی و توسعه در تلاش است تا از تمام مزایای تصدی‌گری امور و دهه‌ها حاکمیت نظامیان استفاده کند تا بهترین کمک را به ارتش به‌عنوان حزب موردعلاقه آن نهاد ارائه دهد. بی‌نظمی‌های ایجادشده در جریان ثبت‌نام رأی‌دهندگان و نوع چاپ برگه‌های اخذ رأی نگران‌کننده است، بااین‌حال، این میزان بی‌نظمی احتمالا مانع از شرکت میزان کافی شهروندان میانماری در انتخابات نخواهد شد و به چشم‌انداز وضعیت حزب «اتحاد ملی برای دموکراسی» در انتخابات آسیب جدی وارد نخواهد کرد. نوع بازتاب اخبار توسط رسانه‌های میانمار یک‌سویه و مغرضانه است اما باید توجه داشت که در آخرین انتخابات واقعی ملی میانمار که در سال 1990 میلادی برگزار شد، درجه یک‌سونگری رسانه‌ای در مقایسه با امروز بیشتر بود و در آن شرایط نیز اتحاد ملی برای دموکراسی توانست آرای قابل‌توجهی را به‌سوی خود جذب کند. علاوه‌براین، ناظران انتخاباتی از اتحادیه اروپا و سایر سازمان‌ها اجازه یافته‌اند که به سرتاسر میانمار سفر کنند و بر وضعیت صندوق‌های اخذ رأی نظارت داشته باشند. بااین‌حال، این موضوع که احتمالا در روز انتخابات روند به صورت هموارتری پیش خواهد رفت به آن معنا نیست که بازیگران خارجی نباید درباره سلامت انتخابات میانمار آسوده‌خاطر باشند. ایالات متحده، ژاپن، نروژ و سایر بازیگران مهم در میانمار نیازمند آن هستند تا بر ضرورت برگزاری انتخاباتی آزاد تأکید و به این موضوع اشاره کنند که این مسئله برای احیای روابط نظامی با آن کشور و تداوم سرمایه‌گذاری‌های خارجی در ابعاد کلان در میانمار امری ضروری است.
*پژوهشگر شورای روابط خارجی آمریکا

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.