|

روزنه امید برای فردای بهتر

احزاب سیاسی مستقل و اقلیت‌های نژادی میانمار همه تلاش خود را به کار گرفته‌‌اند تا بتوانند در مقابل احزاب قدرتمندی همچون «اتحاد ملی برای دموکراسی» و حزب «توسعه و همبستگی» به نتایج قابل‌قبولی در انتخابات این کشور دست یابند. در این انتخابات بسیاری از کاندیداها و علاقه‌مندان شرکت در پارلمان از رسیدن به دور نهایی منع شدند و گروه‌ها و اقلیت‌های حاضر در این کشور حق مشارکت در انتخابات را ندارند. بااین‌حال درگیری‌های قومی و مذهبی در این کشور سابقه‌ای طولانی دارد و اتفاقاتی مانند انتخابات می‌تواند به این فضای پرتنش دامن بزند. این نگرانی‌ها انجام انتخابات عادلانه را بعد از ۲۵ سال در میانمار در هاله‌ای از ابهام قرار داده است و نمی‌توان نسبت به برگزاری انتخاباتی با چنین ویژگی‌هایی کاملا امید داشت. از جمله احزابی که تلاش می‌کنند در این دوره از انتخابات به پیروزی دست یابند، حزب ملی «آراکان» است که از ژانویه سال گذشته با هدف حفاظت از بوداییان استان «راخین» در غرب میانمار شکل گرفته است. این حزب که خلاف مسلمانان استان راخین فعالیت می‌کند، هدف از تشکیل خود را حفاظت از بوداییان این استان عنوان کرده است و در صورت پیروزی و ادامه سیاست افراطی‌گری برخی بوداییان، مسلمانان با مشکل بیشتری مواجه می‌شوند. بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران منطقه امیدوارند با برگزاری انتخابات این دوره، نسل‌کشی مسلمانان میانمار پایان یابد. بخش قابل‌توجهی از این امیدها به «آنگ سان سوچی»، رهبر حزب اتحاد ملی برای دموکراسی است که به‌عنوان نماد صلح میانمار شناخته می‌شود؛ اگرچه، او به‌طور کاملا آشکار اعلام کرده که قصد حمایت از مسلمانان را ندارد. علاوه‌براین اقدام سوچی که عنوان برنده جایزه صلح نوبل را نیز یدک می‌کشد، حزب توسعه و همبستگی میانمار که حاکمیت این کشور را در اختیار دارد، از ثبت‌نام بیش از صد نامزد مسلمان در این دوره از انتخابات ممانعت کرد. امید زیاد حزب آنگ سان سوچی برای پیروزی در این انتخابات از یک‌سو و اعلام اطمینان از کسب 75درصد آرا توسط حزب حاکم، حدود 91 حزب دیگر که در این دوره از انتخابات شرکت کرده‌‌اند در بیم و امید شکست یا پیروزی در این انتخابات نگه داشته است. مسلمانان «روهینگیا» که اکنون نامزدی در این دوره از انتخابات و از طرفی حق رأی نیز ندارند، تنها می‌توانند امیدوار باشند که در سیاست‌های حزب پیروز اراده‌ای برای پایان‌دادن به کشتار مسلمانان باشد. برخی از اقلیت‌های نژادی این کشور از جمله «کارن»ها که اکنون بیش از 350 هزار نفر از آنها به دلیل درگیری‌های داخلی مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شده‌‌اند و در جنگل‌ها و کوه‌های مرز تایلند به‌سر می‌برند، معتقدند بازگشت حزب توسعه و همبستگی به قدرت باعث می‌شود بیش از 5/1 میلیون‌نفر از کارن‌ها باز هم شاهد تداوم ظلم و ستم علیه خود باشند؛ علاوه بر گروه‌های نژادی روهینگیا و کارن، گروه‌های دیگری از جمله «شان» و «کاچین»ها، انتخابات این دوره را امیدی برای پایان دهه‌ها رنج خود تلقی می‌کنند.

احزاب سیاسی مستقل و اقلیت‌های نژادی میانمار همه تلاش خود را به کار گرفته‌‌اند تا بتوانند در مقابل احزاب قدرتمندی همچون «اتحاد ملی برای دموکراسی» و حزب «توسعه و همبستگی» به نتایج قابل‌قبولی در انتخابات این کشور دست یابند. در این انتخابات بسیاری از کاندیداها و علاقه‌مندان شرکت در پارلمان از رسیدن به دور نهایی منع شدند و گروه‌ها و اقلیت‌های حاضر در این کشور حق مشارکت در انتخابات را ندارند. بااین‌حال درگیری‌های قومی و مذهبی در این کشور سابقه‌ای طولانی دارد و اتفاقاتی مانند انتخابات می‌تواند به این فضای پرتنش دامن بزند. این نگرانی‌ها انجام انتخابات عادلانه را بعد از ۲۵ سال در میانمار در هاله‌ای از ابهام قرار داده است و نمی‌توان نسبت به برگزاری انتخاباتی با چنین ویژگی‌هایی کاملا امید داشت. از جمله احزابی که تلاش می‌کنند در این دوره از انتخابات به پیروزی دست یابند، حزب ملی «آراکان» است که از ژانویه سال گذشته با هدف حفاظت از بوداییان استان «راخین» در غرب میانمار شکل گرفته است. این حزب که خلاف مسلمانان استان راخین فعالیت می‌کند، هدف از تشکیل خود را حفاظت از بوداییان این استان عنوان کرده است و در صورت پیروزی و ادامه سیاست افراطی‌گری برخی بوداییان، مسلمانان با مشکل بیشتری مواجه می‌شوند. بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران منطقه امیدوارند با برگزاری انتخابات این دوره، نسل‌کشی مسلمانان میانمار پایان یابد. بخش قابل‌توجهی از این امیدها به «آنگ سان سوچی»، رهبر حزب اتحاد ملی برای دموکراسی است که به‌عنوان نماد صلح میانمار شناخته می‌شود؛ اگرچه، او به‌طور کاملا آشکار اعلام کرده که قصد حمایت از مسلمانان را ندارد. علاوه‌براین اقدام سوچی که عنوان برنده جایزه صلح نوبل را نیز یدک می‌کشد، حزب توسعه و همبستگی میانمار که حاکمیت این کشور را در اختیار دارد، از ثبت‌نام بیش از صد نامزد مسلمان در این دوره از انتخابات ممانعت کرد. امید زیاد حزب آنگ سان سوچی برای پیروزی در این انتخابات از یک‌سو و اعلام اطمینان از کسب 75درصد آرا توسط حزب حاکم، حدود 91 حزب دیگر که در این دوره از انتخابات شرکت کرده‌‌اند در بیم و امید شکست یا پیروزی در این انتخابات نگه داشته است. مسلمانان «روهینگیا» که اکنون نامزدی در این دوره از انتخابات و از طرفی حق رأی نیز ندارند، تنها می‌توانند امیدوار باشند که در سیاست‌های حزب پیروز اراده‌ای برای پایان‌دادن به کشتار مسلمانان باشد. برخی از اقلیت‌های نژادی این کشور از جمله «کارن»ها که اکنون بیش از 350 هزار نفر از آنها به دلیل درگیری‌های داخلی مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شده‌‌اند و در جنگل‌ها و کوه‌های مرز تایلند به‌سر می‌برند، معتقدند بازگشت حزب توسعه و همبستگی به قدرت باعث می‌شود بیش از 5/1 میلیون‌نفر از کارن‌ها باز هم شاهد تداوم ظلم و ستم علیه خود باشند؛ علاوه بر گروه‌های نژادی روهینگیا و کارن، گروه‌های دیگری از جمله «شان» و «کاچین»ها، انتخابات این دوره را امیدی برای پایان دهه‌ها رنج خود تلقی می‌کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.