باید متین بود!
کریم ارغندهپور
شور ما از افراط، آسیب زیادی دیده است. در تاریخ معاصر ما حداقل در یکصد سال گذشته پس از مشروطه که اسباب دولت مدرن و قراردادهای اجتماعی فراهمتر بوده، افراط هم در کنار همه حرکتهای اجتماعی آسیبرسان بوده است. ازاینرو چهره آن برای هیچیک از ما ناآشنا نیست. تندروی سویه دیگر عقلانیت است. هر گاه افراط غلبه یابد، میتوان انتظار داشت تعصب، ناشکیبایی و قضاوتهای شتابزده و سرسخت و حرکتهای احساسی و البته کوتاهمدت نیز افزایش یابد. متقابلا هرگاه عقلانیت غلبه یابد، آهنگ کارها اگرچه ممکن است آرامتر و کمهیجانتر به نظر برسد ولی استحکام گامها بیشتر و مطمئنتر و در نتیجه بلندمدتتر است. حال پرسش اصلی این است که در برابر تندروی چه باید کرد؟ بدترین راه ممکن، مقابله با تندروی با شیوههای تندروانه است. این نکته معمولا کمتر از سوی زخمخوردگان مورد پذیرش است ولی در واقعیت گریزی جز این نیست. روش رویارویی با سرعت، سرعت بیشتر نیست، روش رویارویی با بیمنطقی و پرخاش، پرخاش شدیدتر نیست، روش مقابله با پنجهکشیدن بر ساحت اندیشه، پنجه محکمتر نیست. باید خویشتندار بود و ضمن استمرار حرکت و بازنایستادن، بر راه درست و منطقی تأکید کرد. برخی از آنان که کمحوصلهترند و از آینده فقط جلوی پایشان را میبینند، از این روش ابراز نارضایتی میکنند غافل از اینکه نتیجه چیزی که میخواهند با هدفی که در ذهن دارند، همخوان نیست. در غلتیدن در هیجان و افزودن بر سرعت حرکت بدون تدارکدیدن زمینههای پایداری و استحکام لازم، جز یک نسیم خوشایند ولی موقتی نیست. مثل سرابی است که در لحظه تشنگی، مسافری را خشنود میکند ولی نتیجهای در برندارد. برای مقابله با افراط نباید در دام آن درغلتید؛ باید متین بود.
شور ما از افراط، آسیب زیادی دیده است. در تاریخ معاصر ما حداقل در یکصد سال گذشته پس از مشروطه که اسباب دولت مدرن و قراردادهای اجتماعی فراهمتر بوده، افراط هم در کنار همه حرکتهای اجتماعی آسیبرسان بوده است. ازاینرو چهره آن برای هیچیک از ما ناآشنا نیست. تندروی سویه دیگر عقلانیت است. هر گاه افراط غلبه یابد، میتوان انتظار داشت تعصب، ناشکیبایی و قضاوتهای شتابزده و سرسخت و حرکتهای احساسی و البته کوتاهمدت نیز افزایش یابد. متقابلا هرگاه عقلانیت غلبه یابد، آهنگ کارها اگرچه ممکن است آرامتر و کمهیجانتر به نظر برسد ولی استحکام گامها بیشتر و مطمئنتر و در نتیجه بلندمدتتر است. حال پرسش اصلی این است که در برابر تندروی چه باید کرد؟ بدترین راه ممکن، مقابله با تندروی با شیوههای تندروانه است. این نکته معمولا کمتر از سوی زخمخوردگان مورد پذیرش است ولی در واقعیت گریزی جز این نیست. روش رویارویی با سرعت، سرعت بیشتر نیست، روش رویارویی با بیمنطقی و پرخاش، پرخاش شدیدتر نیست، روش مقابله با پنجهکشیدن بر ساحت اندیشه، پنجه محکمتر نیست. باید خویشتندار بود و ضمن استمرار حرکت و بازنایستادن، بر راه درست و منطقی تأکید کرد. برخی از آنان که کمحوصلهترند و از آینده فقط جلوی پایشان را میبینند، از این روش ابراز نارضایتی میکنند غافل از اینکه نتیجه چیزی که میخواهند با هدفی که در ذهن دارند، همخوان نیست. در غلتیدن در هیجان و افزودن بر سرعت حرکت بدون تدارکدیدن زمینههای پایداری و استحکام لازم، جز یک نسیم خوشایند ولی موقتی نیست. مثل سرابی است که در لحظه تشنگی، مسافری را خشنود میکند ولی نتیجهای در برندارد. برای مقابله با افراط نباید در دام آن درغلتید؛ باید متین بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.