|

اعضای کابینه جدید کانادا مشخص شد

نه، به تبعیض

-خبرنگار: «چرا نیمی از اعضای کابینه کانادا زن هستند؟».
-جاستین ترودو: «چون سال 2015 است».
این شاید زیرکانه‌ترین و بامزه‌ترین جوابی است که یک نخست‌وزیر می‌تواند در پاسخ به چرایی توازن ‌جنسیتی کابینه‌اش دهد. از دید یک نخست‌وزیر فمینیست و آزاداندیش، بسیاری از اتفاقات و تغییرات در سال 2015 بدیهی است؛ از چیدن 15 زن در کنار 15 مرد در کابینه گرفته تا انتصاب یک زن 30ساله افغان به وزارت مؤسسات دموکراتیک. همه وزیران کابینه کانادا کسانی هستند که می‌دانند چگونه باید به جنگ تبعیض رفت: مهاجران، اقلیت‌های کوچک، بومی‌ها، زنان و یک معلول. گویی سدی عظیم‌الجثه شکسته شده و همه آن تفکرات متحجرانه و هراس‌های کهنه را با خود برده و کابینه‌ای برای کانادا به‌جای گذاشته که به گفته جاستین ترودو «مثل خود کانادا»ست. در کابینه ترودو که ترکیبی از تغییر نسل و انعکاس تنوع کاناداست، سن وزیران عمدتا زیر 50 سال است. زنان که نیمی از جمعیت کانادا را تشکیل می‌دهند، حالا و برای اولین‌بار بر نیمی از کرسی‌های کابینه تکیه زده‌اند. مریم منصف که مهاجری افغان است و در کودکی به همراه مادر و دو خواهرش به کانادا آمده، به‌عنوان وزیر مؤسسات دموکراتیک انتخاب شد؛ انتصابی که می‌تواند درسی برای افغانستان باشد که در آن زنانی که به پست و منصبی می‌رسند، باید با خطر به‌قتل‌رسیدن دست‌وپنجه نرم کنند. پنج نفر از وزیران جدید از اقلیت‌های غیربومی هستند (17 درصد از کابینه و تقریبا به همان نسبت جمعیت کانادا) هرچند هیچ‌کدام از آنها سیاه‌پوست یا شرق‌آسیایی نیستند. دو نفر از وزیران هم از جوامع بومی هستند که برای اولین‌بار به بالاترین سطح قدرت سیاسی رسیده‌اند. زنان، مهاجران غیرسفیدپوست بومیان و معلولان تابه‌حال برای دفاع از منافع خود سخت تلاش کرده‌اند؛ تلاشی که اغلب بی‌حاصل و بدون موفقیت‌های چشمگیر بوده است. بومی‌های کانادا هنوز هم در زندان‌های این کشور حبس شده‌اند و جنایت‌ها علیه آنها در بیشتر موارد بدون مجازات باقی مانده. گزارش سال 2013 دفتر محققان تأدیبی حاکی از آن بود که جوامع بومی فقط چهار درصد جمعیت کانادا را تشکیل می‌دهند اما 23درصد از زندانیان زندان فدرال کانادا همین بومی‌ها هستند. به گفته این مؤسسه، حاصل تحقیقات شاهدی بر تبعیض بوده، چراکه زندانیان بومی به حبس‌هایی طولانی‌تر از غیربومیان محکوم شده‌اند و احتمال کمتری برای آزادی مشروط آنها وجود دارد. با وجود حضور حداکثری جوانان، نخست‌وزیر کانادا برخی از اعضای قدیمی حزب لیبرال را هم در کابینه خود جای داده؛ کسانی مثل استفان دیون، رهبر سابق حزب، که با حکم ترودو حالا وزیر امور خارجه است و دومینیک لوبلانک، مشاور نزدیک او، که رهبری دولت در مجلس عوام به او محول شده است. نخست‌وزیر جدید کانادا همچنین برای پایان‌دادن به بی‌توجهی‌های «استفان هارپر»، نخست‌وزیر پیشین، به تغییرات آب‌وهوایی، تغییری کلیدی در وزارتخانه محیط‌زیست ایجاد کرد و اسم این وزارتخانه را به وزارت تغییرات آب‌وهوایی تغییر داد. ترودو پسر «پیر الیوت ترودو» یکی از
با سابقه‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نخست‌وزیران کاناداست اما ترودوی پسر روز چهارشنبه و هنگام ادای سوگند گفت انعکاسی از میراث پدرش نخواهد بود: «افکار امروز من- معذرت می‌خواهم بابا- خیلی شبیه به او نیست، افکار من بیشتر شبیه بچه‌های خودم و بچه‌های سراسر کشور است که ما می‌خواهیم برای تضمین آینده آنها خیلی‌خیلی سخت کار کنیم». تغییرات و تحولات اخیر و کابینه متنوع «ترودو» یک‌بار دیگر شهادت داد یک دهه حکومت «هارپر» محافظه‌کار و رهبری اسفناک او به‌راستی به پایان رسیده است؛ یک دهه سیاست‌های جنگ‌طلبانه با همکاری آمریکا، عمیق‌ترین بی‌عدالتی‌های اجتماعی، پشتیبانی از ماشین کشتار اسرائیل و تبعیض علیه اقلیت‌ها و مهاجران. بااین‌همه، هستند کسانی که این نگاه را خوشبینانه می‌دانند و بر این باورند او درنهایت اندکی بهتر از هارپر است. این منتقدان می‌گویند تعداد زنان کابینه او فقط سه نفر بیشتر از کابینه پیشین است و کمپین ضدریاضت اقتصادی او هم ساختگی و درنهایت برای سرمایه‌داران قابل اتکا و اعتماد است.

-خبرنگار: «چرا نیمی از اعضای کابینه کانادا زن هستند؟».
-جاستین ترودو: «چون سال 2015 است».
این شاید زیرکانه‌ترین و بامزه‌ترین جوابی است که یک نخست‌وزیر می‌تواند در پاسخ به چرایی توازن ‌جنسیتی کابینه‌اش دهد. از دید یک نخست‌وزیر فمینیست و آزاداندیش، بسیاری از اتفاقات و تغییرات در سال 2015 بدیهی است؛ از چیدن 15 زن در کنار 15 مرد در کابینه گرفته تا انتصاب یک زن 30ساله افغان به وزارت مؤسسات دموکراتیک. همه وزیران کابینه کانادا کسانی هستند که می‌دانند چگونه باید به جنگ تبعیض رفت: مهاجران، اقلیت‌های کوچک، بومی‌ها، زنان و یک معلول. گویی سدی عظیم‌الجثه شکسته شده و همه آن تفکرات متحجرانه و هراس‌های کهنه را با خود برده و کابینه‌ای برای کانادا به‌جای گذاشته که به گفته جاستین ترودو «مثل خود کانادا»ست. در کابینه ترودو که ترکیبی از تغییر نسل و انعکاس تنوع کاناداست، سن وزیران عمدتا زیر 50 سال است. زنان که نیمی از جمعیت کانادا را تشکیل می‌دهند، حالا و برای اولین‌بار بر نیمی از کرسی‌های کابینه تکیه زده‌اند. مریم منصف که مهاجری افغان است و در کودکی به همراه مادر و دو خواهرش به کانادا آمده، به‌عنوان وزیر مؤسسات دموکراتیک انتخاب شد؛ انتصابی که می‌تواند درسی برای افغانستان باشد که در آن زنانی که به پست و منصبی می‌رسند، باید با خطر به‌قتل‌رسیدن دست‌وپنجه نرم کنند. پنج نفر از وزیران جدید از اقلیت‌های غیربومی هستند (17 درصد از کابینه و تقریبا به همان نسبت جمعیت کانادا) هرچند هیچ‌کدام از آنها سیاه‌پوست یا شرق‌آسیایی نیستند. دو نفر از وزیران هم از جوامع بومی هستند که برای اولین‌بار به بالاترین سطح قدرت سیاسی رسیده‌اند. زنان، مهاجران غیرسفیدپوست بومیان و معلولان تابه‌حال برای دفاع از منافع خود سخت تلاش کرده‌اند؛ تلاشی که اغلب بی‌حاصل و بدون موفقیت‌های چشمگیر بوده است. بومی‌های کانادا هنوز هم در زندان‌های این کشور حبس شده‌اند و جنایت‌ها علیه آنها در بیشتر موارد بدون مجازات باقی مانده. گزارش سال 2013 دفتر محققان تأدیبی حاکی از آن بود که جوامع بومی فقط چهار درصد جمعیت کانادا را تشکیل می‌دهند اما 23درصد از زندانیان زندان فدرال کانادا همین بومی‌ها هستند. به گفته این مؤسسه، حاصل تحقیقات شاهدی بر تبعیض بوده، چراکه زندانیان بومی به حبس‌هایی طولانی‌تر از غیربومیان محکوم شده‌اند و احتمال کمتری برای آزادی مشروط آنها وجود دارد. با وجود حضور حداکثری جوانان، نخست‌وزیر کانادا برخی از اعضای قدیمی حزب لیبرال را هم در کابینه خود جای داده؛ کسانی مثل استفان دیون، رهبر سابق حزب، که با حکم ترودو حالا وزیر امور خارجه است و دومینیک لوبلانک، مشاور نزدیک او، که رهبری دولت در مجلس عوام به او محول شده است. نخست‌وزیر جدید کانادا همچنین برای پایان‌دادن به بی‌توجهی‌های «استفان هارپر»، نخست‌وزیر پیشین، به تغییرات آب‌وهوایی، تغییری کلیدی در وزارتخانه محیط‌زیست ایجاد کرد و اسم این وزارتخانه را به وزارت تغییرات آب‌وهوایی تغییر داد. ترودو پسر «پیر الیوت ترودو» یکی از
با سابقه‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نخست‌وزیران کاناداست اما ترودوی پسر روز چهارشنبه و هنگام ادای سوگند گفت انعکاسی از میراث پدرش نخواهد بود: «افکار امروز من- معذرت می‌خواهم بابا- خیلی شبیه به او نیست، افکار من بیشتر شبیه بچه‌های خودم و بچه‌های سراسر کشور است که ما می‌خواهیم برای تضمین آینده آنها خیلی‌خیلی سخت کار کنیم». تغییرات و تحولات اخیر و کابینه متنوع «ترودو» یک‌بار دیگر شهادت داد یک دهه حکومت «هارپر» محافظه‌کار و رهبری اسفناک او به‌راستی به پایان رسیده است؛ یک دهه سیاست‌های جنگ‌طلبانه با همکاری آمریکا، عمیق‌ترین بی‌عدالتی‌های اجتماعی، پشتیبانی از ماشین کشتار اسرائیل و تبعیض علیه اقلیت‌ها و مهاجران. بااین‌همه، هستند کسانی که این نگاه را خوشبینانه می‌دانند و بر این باورند او درنهایت اندکی بهتر از هارپر است. این منتقدان می‌گویند تعداد زنان کابینه او فقط سه نفر بیشتر از کابینه پیشین است و کمپین ضدریاضت اقتصادی او هم ساختگی و درنهایت برای سرمایه‌داران قابل اتکا و اعتماد است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.