|

«هافينگتون‌پست» انتخاب کرد

افشين پيرهاشمي، يكي از شش‌ هنرمند الهام‌بخش خاورميانه

نیما توسلی: افشين پيرهاشمي در فهرست شش هنرمندي از خاورميانه قرار گرفت كه آثارشان يادآور مؤلفه‌هاي فرهنگي سرزمينشان است. اين نقاش ايراني بعد از آنكه نامش سه‌بار در فهرست 500 هنرمند برتر جهان در سال‌‌های 2010 به‌بعد از سوي دو مؤسسه «آرت‌پرایس» و «فیاک» ثبت شد، از سوي نشریه هافينگتون‌پست آمريكا نيز جزء شش هنرمندي انتخاب شد كه از فرهنگ خود الهام مي‌گيرند.
هافينگتون‌پست در این مطلب که به‌تازگی منتشر کرده، از شش هنرمند خاورميانه نام می‌برد كه آثارشان رنگ‌وبوي سرزمينشان را دارد. در ابتداي اين متن آمده است:« اگرچه خاورمیانه طی سال‌های اخیر شاهد حوادث سیاسی - اجتماعی خستگی‌ناپذیری بوده اما تداوم هنر اصیل و پویا در این منطقه هرگز با شکست و ناکامی روبه‌رو نشده است. در اینجا شش هنرمندی را که برای ما یادآور سرزنده‌بودن صلح و تبلور فرهنگ اثیری مردمان خاورمیانه هستند، ذكر مي‌كنيم».
در ابتداي اين مطلب از تمام عظام، نام برده شده است:« پس از تحولات و شورش‌هاي خشونت‌آميز در سرزمین مادری‌اش، سوریه، تمام عظام نسخه خودش را از یکی از آثار هنری منحصربه فرد جهان یعنی «بوسه» اثر گوستاو کلیمت خلق کرد تا اعتراض خود را از رنج‌ها و مصائب حاکم بر کشورش نشان دهد. او با این اثر، تیترهای اول مطبوعات جهان را به خود اختصاص داد و عشق را روی دیوارهای شهر جنگ‌زده دمشق به تصویر کشید. با این اقدام، او وضعیت کنونی کشورش را به جهان بازنمایاند و توانست نیاز حیاتی کشورش به بازگشت به عشق و ضرورت برقراری صلح در سرزمین مادری‌اش را به اشتراک بگذارد».
در ادامه، نقل‌قولي هم از عظام می‌خوانیم: «می‌خواهم این موضوع را به بحث بگذارم که چگونه جهان می‌تواند به هنر علاقه‌مند باشد درحالی‌که در نقطه‌ای از جهان یعنی در سوریه، روزانه 200 نفر از مردم کشته می‌شوند. «گویا» (فرانسيس گويا) اثری را خلق کرده بود تا بی‌اخلاقی قتل‌عام صدها شهروند بی‌گناه اسپانیایی را در سوم می ‌۱۸۰۸ تصویر کند. چه تعداد همچون سوم می، امروزه در سوریه داریم؟»
دومين هنرمند اين فهرست افشین پیرهاشمی، نقاش 41 ساله ايراني، است كه در توصيف او عنوان شده است: «افشین پیرهاشمی پیچیدگی‌های زندگی مدرن امروز ایران را از طریق پرتره‌های فوتورئاليست خود مورد آزمایش قرار می‌دهد. به‌ویژه، پیرهاشمی به نقش زنان در جامعه معاصر ایران علاقه‌مند است. او ارتباطاتی را که آنان با جهان پیرامون خود دارند و بیان قدرت آنها را آن‌گونه که خودشان را نشان می‌دهند، از طریق تصویرسازی احجام آنها جست‌وجو می‌کند».
هنرمند بعدي اُسامه دیاب از فلسطين است: «او در جست‌وجوی آن است که چگونه هنر به ضرورت مباحث سیاسی- اجتماعی مي‌پردازد. او با خطاب‌قراردادن پیچیدگی‌ها و موانع تعارضات سیاسی، جهانی‌شدن و سمبلیسم جذاب، تصاویری منحصربه‌فرد از فرهنگ عامه را مورد خطاب قرار می‌دهد که به بهترین شیوه ممکن قادر بوده با مخاطبان خود ارتباط برقرار کند». چهارمين هنرمندي كه در اين فهرست به آن اشاره شده، ندیم کرم از لبنان است: «او بیشتر به‌واسطه اینستالیشن هنري بزرگ خود در كلان‌شهرهاي دوبی و چین معروف است. این هنرمند لبنانی که معمار نیز هست، آثاری مربوط به آينده و فضاهایی متناوب خلق می‌کند، به‌ویژه مواردی که برپایه رؤیاها شکل گرفته است. کرم که آثار خود را از منابع فرهنگی متعددی اخذ می‌کند، زبان تصویری مشخصی را شکل داده که برپایه مجموعه‌ای از شخصیت‌ها، سمبل‌ها و چیدمان‌هاست، به‌طوری‌که گذشته و حال و آینده را روایت می‌کند، درحالی‌که به بازترسیم مفاهیم يك دوره می‌پردازد». هنرمند بعدي، لالا السعیدی از مراكش است: «هنر لالا السعیدی، اغلب آمیزه‌ای از کالیگرافی اسلامی نقش بسته بر پرتره زنان است که بر اساس تجربیات شخصی‌اش شکل گرفته و واقعیت پیچیده هویت زن عرب را مخاطب قرار می‌دهد. در عمده کارهایش، او به دوران دختربچگی خود در مراکش رجوع می‌کند و با بازگشت به آن به‌عنوان یک زن جوان، هنرمندی است که در هاله‌ای بین گذشته و حال سیر می‌کند. نقاشی‌های او اغلب شامل تصویر شرق‌گرایانه سنت نقاشی غربی است که بینندگان را دعوت می‌کند تا این سمبلیسم‌های شرق‌گرایانه را از نو مورد توجه قرار دهند».
در ادامه اين مطلب به نقل از السعیدی عنوان شده است: «در هنرم، دلم می‌خواهد خودم را از طریق لنزهای متعدد معرفی کنم- به‌عنوان هنرمند، یک مراکشی، یک سنت‌گرا، یک لیبرال، یک مسلمان. خلاصه کلام اینکه، من بینندگان را به مقاومت در برابر كليشه‌ها دعوت مي‌كنم».
حسن حسودی، هنرمند عراقي، در رتبه ششم اين فهرست قرار دارد: «پاشيدن رنگ‌ها يا حركت در نقاشي شايد مهم‌ترين عمل فيزيكي يكي از مهم‌ترين خوشنويسان جهان يعني حسن حسودی است. او دنياي گسترده خود در زمينه شعر، ادبيات و فلسفه را از طريق رسانه زيبا و منحصربه‌فردش ارائه مي‌دهد. مخلوقات او، آمیزه‌ای ظریف از حال و گذشته، غربي و شرقي و سنت و مدرنیته هستند. او در سال ۱۹۷۲ به مدت ۱۳ سال تور اروپایی خود را با ارائه نمایش‌های خط عربی‌اش که آمیزه‌ای از موسیقی، شعر و کالیگرافی هستند به اجرا گذاشت».

نیما توسلی: افشين پيرهاشمي در فهرست شش هنرمندي از خاورميانه قرار گرفت كه آثارشان يادآور مؤلفه‌هاي فرهنگي سرزمينشان است. اين نقاش ايراني بعد از آنكه نامش سه‌بار در فهرست 500 هنرمند برتر جهان در سال‌‌های 2010 به‌بعد از سوي دو مؤسسه «آرت‌پرایس» و «فیاک» ثبت شد، از سوي نشریه هافينگتون‌پست آمريكا نيز جزء شش هنرمندي انتخاب شد كه از فرهنگ خود الهام مي‌گيرند.
هافينگتون‌پست در این مطلب که به‌تازگی منتشر کرده، از شش هنرمند خاورميانه نام می‌برد كه آثارشان رنگ‌وبوي سرزمينشان را دارد. در ابتداي اين متن آمده است:« اگرچه خاورمیانه طی سال‌های اخیر شاهد حوادث سیاسی - اجتماعی خستگی‌ناپذیری بوده اما تداوم هنر اصیل و پویا در این منطقه هرگز با شکست و ناکامی روبه‌رو نشده است. در اینجا شش هنرمندی را که برای ما یادآور سرزنده‌بودن صلح و تبلور فرهنگ اثیری مردمان خاورمیانه هستند، ذكر مي‌كنيم».
در ابتداي اين مطلب از تمام عظام، نام برده شده است:« پس از تحولات و شورش‌هاي خشونت‌آميز در سرزمین مادری‌اش، سوریه، تمام عظام نسخه خودش را از یکی از آثار هنری منحصربه فرد جهان یعنی «بوسه» اثر گوستاو کلیمت خلق کرد تا اعتراض خود را از رنج‌ها و مصائب حاکم بر کشورش نشان دهد. او با این اثر، تیترهای اول مطبوعات جهان را به خود اختصاص داد و عشق را روی دیوارهای شهر جنگ‌زده دمشق به تصویر کشید. با این اقدام، او وضعیت کنونی کشورش را به جهان بازنمایاند و توانست نیاز حیاتی کشورش به بازگشت به عشق و ضرورت برقراری صلح در سرزمین مادری‌اش را به اشتراک بگذارد».
در ادامه، نقل‌قولي هم از عظام می‌خوانیم: «می‌خواهم این موضوع را به بحث بگذارم که چگونه جهان می‌تواند به هنر علاقه‌مند باشد درحالی‌که در نقطه‌ای از جهان یعنی در سوریه، روزانه 200 نفر از مردم کشته می‌شوند. «گویا» (فرانسيس گويا) اثری را خلق کرده بود تا بی‌اخلاقی قتل‌عام صدها شهروند بی‌گناه اسپانیایی را در سوم می ‌۱۸۰۸ تصویر کند. چه تعداد همچون سوم می، امروزه در سوریه داریم؟»
دومين هنرمند اين فهرست افشین پیرهاشمی، نقاش 41 ساله ايراني، است كه در توصيف او عنوان شده است: «افشین پیرهاشمی پیچیدگی‌های زندگی مدرن امروز ایران را از طریق پرتره‌های فوتورئاليست خود مورد آزمایش قرار می‌دهد. به‌ویژه، پیرهاشمی به نقش زنان در جامعه معاصر ایران علاقه‌مند است. او ارتباطاتی را که آنان با جهان پیرامون خود دارند و بیان قدرت آنها را آن‌گونه که خودشان را نشان می‌دهند، از طریق تصویرسازی احجام آنها جست‌وجو می‌کند».
هنرمند بعدي اُسامه دیاب از فلسطين است: «او در جست‌وجوی آن است که چگونه هنر به ضرورت مباحث سیاسی- اجتماعی مي‌پردازد. او با خطاب‌قراردادن پیچیدگی‌ها و موانع تعارضات سیاسی، جهانی‌شدن و سمبلیسم جذاب، تصاویری منحصربه‌فرد از فرهنگ عامه را مورد خطاب قرار می‌دهد که به بهترین شیوه ممکن قادر بوده با مخاطبان خود ارتباط برقرار کند». چهارمين هنرمندي كه در اين فهرست به آن اشاره شده، ندیم کرم از لبنان است: «او بیشتر به‌واسطه اینستالیشن هنري بزرگ خود در كلان‌شهرهاي دوبی و چین معروف است. این هنرمند لبنانی که معمار نیز هست، آثاری مربوط به آينده و فضاهایی متناوب خلق می‌کند، به‌ویژه مواردی که برپایه رؤیاها شکل گرفته است. کرم که آثار خود را از منابع فرهنگی متعددی اخذ می‌کند، زبان تصویری مشخصی را شکل داده که برپایه مجموعه‌ای از شخصیت‌ها، سمبل‌ها و چیدمان‌هاست، به‌طوری‌که گذشته و حال و آینده را روایت می‌کند، درحالی‌که به بازترسیم مفاهیم يك دوره می‌پردازد». هنرمند بعدي، لالا السعیدی از مراكش است: «هنر لالا السعیدی، اغلب آمیزه‌ای از کالیگرافی اسلامی نقش بسته بر پرتره زنان است که بر اساس تجربیات شخصی‌اش شکل گرفته و واقعیت پیچیده هویت زن عرب را مخاطب قرار می‌دهد. در عمده کارهایش، او به دوران دختربچگی خود در مراکش رجوع می‌کند و با بازگشت به آن به‌عنوان یک زن جوان، هنرمندی است که در هاله‌ای بین گذشته و حال سیر می‌کند. نقاشی‌های او اغلب شامل تصویر شرق‌گرایانه سنت نقاشی غربی است که بینندگان را دعوت می‌کند تا این سمبلیسم‌های شرق‌گرایانه را از نو مورد توجه قرار دهند».
در ادامه اين مطلب به نقل از السعیدی عنوان شده است: «در هنرم، دلم می‌خواهد خودم را از طریق لنزهای متعدد معرفی کنم- به‌عنوان هنرمند، یک مراکشی، یک سنت‌گرا، یک لیبرال، یک مسلمان. خلاصه کلام اینکه، من بینندگان را به مقاومت در برابر كليشه‌ها دعوت مي‌كنم».
حسن حسودی، هنرمند عراقي، در رتبه ششم اين فهرست قرار دارد: «پاشيدن رنگ‌ها يا حركت در نقاشي شايد مهم‌ترين عمل فيزيكي يكي از مهم‌ترين خوشنويسان جهان يعني حسن حسودی است. او دنياي گسترده خود در زمينه شعر، ادبيات و فلسفه را از طريق رسانه زيبا و منحصربه‌فردش ارائه مي‌دهد. مخلوقات او، آمیزه‌ای ظریف از حال و گذشته، غربي و شرقي و سنت و مدرنیته هستند. او در سال ۱۹۷۲ به مدت ۱۳ سال تور اروپایی خود را با ارائه نمایش‌های خط عربی‌اش که آمیزه‌ای از موسیقی، شعر و کالیگرافی هستند به اجرا گذاشت».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.