|

به پیشنهاد شهرداری تهران انجام خواهد شد:

نصب پله‌برقی در کوه‌سنگی مشهد

پوریا عالمی

پشمچی‌زاده، معاون شهردار تهران، گفت: «تمرکز ما بر حفظ بافت تاریخی و نمایه هویت شهر است چراکه بافت تاریخی به دلیلی ماندگاری و پذیرش اجتماعی خاطرات جمعی زیادی برای شهروندان دارد».
تهران آه ‌کشید و گفت: جونِ پشمچی‌زاده دست روی دل من نذار و نمک روی زخمم نریز. خاطره جمعی کجا مونده؟ حتی به پله‌های خیابون ولیعصر هم رحم نشد. پله‌رو برداشتند جاش پله‌برقی بذارند؟ چهارراه ولیعصرم‌رو دیدی چی شد؟ به جون شما مثل قطع‌عضو بود برام. هنوز جاش درد می‌کنه. آخه این الان میدون انقلابه؟ میدون ولیعصررو دیدی؟ خاطره جمعی چیه برادر؟ خاطره تفریقی کردید تهران‌رو. تنم تکه‌تکه شده. هی ازم کم شده. آب شده گوشتم. میدون رسالت رفته بودی؟ حالا من کاری به این اتوبان‌ها ندارم که روی صورتم هی خط می‌کشند. ولی پل جوادیه‌رو یک گوشه‌ش‌رو نگه می‌داشتید الکی هم شده. همین دیگه. عشق کلنگ‌زدن و روبان‌پاره‌کردنید. پشمچی‌زاده تو خودت بری مشهد ببینی کوه‌سنگی‌رو خراب کردند پله‌برقی گذاشتند از تعجب موهات نمی‌ریزه؟
پشمچی‌زاده، معاون شهردار تهران، گفت: چی بگم. من خیلی دوست داشتم خاطره جمعی ایجاد کنم. ولی گویا خاطره ضربدری ایجاد کردم.
تهران آه کشید و گفت: جون پشمچی‌زاده این کارها که می‌کنید با هدف حل مشکل ترافیکه؟
پشمچی‌زاده گفت: بله.
تهران آه کشید و گفت: جون پشمچی‌زاده این ساختمون‌سازی‌ها و این کوه‌خواری‌ها چی؟ اون هم برای حل مشکل ترافیکه؟
پشمچی‌زاده گفت: بله.
تهران آه کشید و گفت: قربون دستت. با این ساختمون‌سازی‌ها یه کاری کردید نه باد میاد نه باد میره. از دست شما هوام خیلی گرفته.
پشمچی‌زاده گفت: بله. حالا صبر کن. چندتا حرکت دیگه بزنیم بغض کنی. یه‌طوری می‌خوایم بکنیم که شهرهامون شبیه هم شه. یکی بیاد تهران احساس غربت نکنه و فکر کنه مشهده. یه تهرانی بره سبزوار حس کنه تهرانه. یه تهرانی بره مشهد اصلا چیزی حس نکنه. فکر کنه هنوز تهرانه و همون‌طوری با لباس خونه بیاد قدم بزنه.
تهران آه کشید و هیچی نگفت. پشمچی‌زاده دوباره گفت: «تمرکز ما بر حفظ بافت تاریخی و نمایه هویت شهر است چراکه بافت تاریخی به دلیل ماندگاری و پذیرش اجتماعی، خاطرات جمعی زیادی برای شهروندان دارد».
تهران آه کشید و گفت: از طلاگشتن پشیمان گشته‌ایم بی‌زحمت تو نزن چشم من‌رو در نیار
ابرو برداشتنم پیشکش پشمچی‌زاده‌جان.

پشمچی‌زاده، معاون شهردار تهران، گفت: «تمرکز ما بر حفظ بافت تاریخی و نمایه هویت شهر است چراکه بافت تاریخی به دلیلی ماندگاری و پذیرش اجتماعی خاطرات جمعی زیادی برای شهروندان دارد».
تهران آه ‌کشید و گفت: جونِ پشمچی‌زاده دست روی دل من نذار و نمک روی زخمم نریز. خاطره جمعی کجا مونده؟ حتی به پله‌های خیابون ولیعصر هم رحم نشد. پله‌رو برداشتند جاش پله‌برقی بذارند؟ چهارراه ولیعصرم‌رو دیدی چی شد؟ به جون شما مثل قطع‌عضو بود برام. هنوز جاش درد می‌کنه. آخه این الان میدون انقلابه؟ میدون ولیعصررو دیدی؟ خاطره جمعی چیه برادر؟ خاطره تفریقی کردید تهران‌رو. تنم تکه‌تکه شده. هی ازم کم شده. آب شده گوشتم. میدون رسالت رفته بودی؟ حالا من کاری به این اتوبان‌ها ندارم که روی صورتم هی خط می‌کشند. ولی پل جوادیه‌رو یک گوشه‌ش‌رو نگه می‌داشتید الکی هم شده. همین دیگه. عشق کلنگ‌زدن و روبان‌پاره‌کردنید. پشمچی‌زاده تو خودت بری مشهد ببینی کوه‌سنگی‌رو خراب کردند پله‌برقی گذاشتند از تعجب موهات نمی‌ریزه؟
پشمچی‌زاده، معاون شهردار تهران، گفت: چی بگم. من خیلی دوست داشتم خاطره جمعی ایجاد کنم. ولی گویا خاطره ضربدری ایجاد کردم.
تهران آه کشید و گفت: جون پشمچی‌زاده این کارها که می‌کنید با هدف حل مشکل ترافیکه؟
پشمچی‌زاده گفت: بله.
تهران آه کشید و گفت: جون پشمچی‌زاده این ساختمون‌سازی‌ها و این کوه‌خواری‌ها چی؟ اون هم برای حل مشکل ترافیکه؟
پشمچی‌زاده گفت: بله.
تهران آه کشید و گفت: قربون دستت. با این ساختمون‌سازی‌ها یه کاری کردید نه باد میاد نه باد میره. از دست شما هوام خیلی گرفته.
پشمچی‌زاده گفت: بله. حالا صبر کن. چندتا حرکت دیگه بزنیم بغض کنی. یه‌طوری می‌خوایم بکنیم که شهرهامون شبیه هم شه. یکی بیاد تهران احساس غربت نکنه و فکر کنه مشهده. یه تهرانی بره سبزوار حس کنه تهرانه. یه تهرانی بره مشهد اصلا چیزی حس نکنه. فکر کنه هنوز تهرانه و همون‌طوری با لباس خونه بیاد قدم بزنه.
تهران آه کشید و هیچی نگفت. پشمچی‌زاده دوباره گفت: «تمرکز ما بر حفظ بافت تاریخی و نمایه هویت شهر است چراکه بافت تاریخی به دلیل ماندگاری و پذیرش اجتماعی، خاطرات جمعی زیادی برای شهروندان دارد».
تهران آه کشید و گفت: از طلاگشتن پشیمان گشته‌ایم بی‌زحمت تو نزن چشم من‌رو در نیار
ابرو برداشتنم پیشکش پشمچی‌زاده‌جان.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.