آينه
ايران
اهمیت «پذیرش رأی اکثریت»
محمدرضا باهنر: از برخی بداخلاقیها و رفتارهایی که بعضا جانب ادب و شأنیت مجلس را نادیده گرفتند که بگذریم، به جرئت میتوان گفت هر دو طرف استدلالهای خود در موافقت یا مخالفت با «برجام» را در فضایی منطقی مطرح کردند و در نهایت هم رأیگیری شد و «برجام» از تصویب مجلس گذشت. در این میان ممکن است تعدادی از نمایندگان هم نسبت به شیوه مدیریت مجلس انتقاداتی داشته باشند، صرف انتقاد ایرادی ندارد اما آنچه محل تأمل است اینکه به بهانه انتقاد، شخصیت همکاران خود در مجلس را زیر سؤال ببریم و نسبتهایی به آنها بدهیم که اخلاقی و پسندیده نیست. بههرحال برجام براساس همان قاعده پذیرفتهشده قانونی، از تصویب نمایندگان گذشته و با تأیید شورای نگهبان تبدیل به قانون شده است. بنابراین، بر همه ما واجب است که نسبت به قانون تمکین و نسبت به حفظ جایگاه و شأن مجلس نیز اهتمام داشته باشیم.
اعتماد
اولويتهاي دولت پس از برجام
الهه كولايي: امروز نوبت آن رسيده است كه دولت تلاش خود را براي بهبود شرايط دانشگاهها، مراكز علمي و تحقيقاتي به كار گيرد و شكاف ميان عرصههاي علمي و اجرائي كشور را كم كند تا اين نهادها دولت را در ايفاي وظايف خود ياري كنند. با محققشدن اين امر مهم، همه گروههاي فعال و خلاق وارد عرصه خواهند شد و دولت ميتواند از همه ظرفيتهاي موجود در كشور براي بهبود شرايط ايران بهره ببرد، بهويژه ظرفيتي كه در ميان گروههاي جوان كشور و زنان جامعه وجود دارد، ولي بهدليل وجود برخي از مشكلات بهخوبي مورد بهرهبرداري قرار نگرفته است. حقيقت اين است كه دولت براي ايجاد شرايط مطلوب و تحقق شعارها و برنامههايش نيازمند كمك همه اقشار جامعه و نخبگان است و تنها مسيري كه در اين راستا پيش رويش قرار دارد اين است كه فضايي را فراهم كند تا همه ظرفيتهاي موجود در كشور به صحنه بيايند و گوشهاي از كار را به دست بگيرند و مسير توسعه كشور را هموار سازند.
وطن امروز
چهکسی بود صدا زد سیمان؟
حسین قدیانی: بهراستی چه کسی خوشش میآید که ببیند با سیمان، محصول دسترنج قیمتیاش را پر کردهاند؟ شگفتا! سیمان فیالواقع قرار است درون قلب رآکتور اراک ریخته شود، یعنی در عالم واقعیت قرار است روی احساس و عواطف خانواده شهدای هستهای و دیگر اندیشمندان این عرصه مهم و حیاتی سیمان ریخته شود، آن وقت جناب صالحی رگ گردن کلفت میکند! که چی؟ که نماینده مجلس مرا تهدید کرده! عجب! سربازان خط مقدم دیپلماسی این همه نازکنارنجی بودند و ما نمیدانستیم؟! چطور دشمن هر روز، و متأثر از دستفرمان غلط دوستان دیپلمات، ایران و ایرانی را تهدید میکند، رگ گردن آقایان اندک ورمی نمیکند لیکن به تهدید خودشان که میرسد، این همه حساس میشوند و احساسی؟! یعنی تهدید همه ایران، اندازه تهدید فلان دیپلمات، ارزش صرف غیرت ندارد؟! باورم هست اگر یکصدم این غیرتی که روی خودشان داشتند، روی مملکت هم میداشتند، دیگر توافق هستهای این همه دلبخواه دشمن از آب درنمیآمد. همچین قپی در میکنند که نماینده مجلس مرا تهدید کرده کأنه نماینده مذکور با کارد سلاخی بالای سرش ایستاده! خجالت هم چیز خوبی است! ما را باش فکر میکردیم بعضی از این دیپلماتها اگر انقلابی
نیستند لااقل با الفبای مردی و مردانگی حداقلی از مؤانست را دارند! همالان یادم آمد روزگار کودکی را، و نه حتی دبستان که آمادگی و مهدکودک! آنجا و آن روزها اگر پسربچهای در مواجهه با یک تهدید همکلاسی خود، قیصریه را میخواست به آتش بکشد، همه به آن همکلاسی نازکنارنجی میگفتند: «بچه ننر!» و بعد ادامه میدادند: «حالا این یه حرفی زد! تو چقدر بچهای؟» صدالبته در عالم سیاست نام چنین مواجههای دیگر «بچهننربازی» نیست، بلکه بیتعارف ذیل عنوان «پدرسوختهبازی» تعریف میشود! چطور مافوق همین دیپلمات، و در بدترین اتهام ممکن، منتقد خود را «حواله به جهنم» میدهد، تهدیدی رخ نداده، اما وای از آن روز که به حضرات احساسی و نازکطبع عرصه دیپلماسی از گل نازکتر گفته شود!
بهار
افراطیگری از بیهنری است
مصطفی معین: دولت احمدینژاد فقط نمایش یک دولت بوده است/ جامعه و دولت ما در وضعیتی هستند که هنوز آثار کابوس سالهای 84 تا 92 در ذهن و خاطره آنها باقی است/ خیلی از رفتارها، گفتهها یا تصمیمگیریها در دولتهای نهم و دهم، بیشتر براساس ریاکاری، گزافهگویی و شعارهای خالی از واقعیت بوده است/ اینکه میگویند در یک زیرزمینی دختربچهای نشسته و انرژی هستهای برای کشور تولید کرده است. این گفتهها و ادعاها عوامفریبانه و حتی بیمارگونه است/ در 18تیرماه اصلا برای من قابل قبول نبود مانند قوم مغول شبانه حمله کنند به خانه دانشجوها و آنجا را به آتش بکشند/ مطمئنا من اگر به سال 84 بازگردم، به همان تصمیمات سال 84 خواهم رسید/ واژه «آسیبهای اجتماعی» تا قبل از دولت آقای روحانی یک واژه امنیتی بود.
ايران
اهمیت «پذیرش رأی اکثریت»
محمدرضا باهنر: از برخی بداخلاقیها و رفتارهایی که بعضا جانب ادب و شأنیت مجلس را نادیده گرفتند که بگذریم، به جرئت میتوان گفت هر دو طرف استدلالهای خود در موافقت یا مخالفت با «برجام» را در فضایی منطقی مطرح کردند و در نهایت هم رأیگیری شد و «برجام» از تصویب مجلس گذشت. در این میان ممکن است تعدادی از نمایندگان هم نسبت به شیوه مدیریت مجلس انتقاداتی داشته باشند، صرف انتقاد ایرادی ندارد اما آنچه محل تأمل است اینکه به بهانه انتقاد، شخصیت همکاران خود در مجلس را زیر سؤال ببریم و نسبتهایی به آنها بدهیم که اخلاقی و پسندیده نیست. بههرحال برجام براساس همان قاعده پذیرفتهشده قانونی، از تصویب نمایندگان گذشته و با تأیید شورای نگهبان تبدیل به قانون شده است. بنابراین، بر همه ما واجب است که نسبت به قانون تمکین و نسبت به حفظ جایگاه و شأن مجلس نیز اهتمام داشته باشیم.
اعتماد
اولويتهاي دولت پس از برجام
الهه كولايي: امروز نوبت آن رسيده است كه دولت تلاش خود را براي بهبود شرايط دانشگاهها، مراكز علمي و تحقيقاتي به كار گيرد و شكاف ميان عرصههاي علمي و اجرائي كشور را كم كند تا اين نهادها دولت را در ايفاي وظايف خود ياري كنند. با محققشدن اين امر مهم، همه گروههاي فعال و خلاق وارد عرصه خواهند شد و دولت ميتواند از همه ظرفيتهاي موجود در كشور براي بهبود شرايط ايران بهره ببرد، بهويژه ظرفيتي كه در ميان گروههاي جوان كشور و زنان جامعه وجود دارد، ولي بهدليل وجود برخي از مشكلات بهخوبي مورد بهرهبرداري قرار نگرفته است. حقيقت اين است كه دولت براي ايجاد شرايط مطلوب و تحقق شعارها و برنامههايش نيازمند كمك همه اقشار جامعه و نخبگان است و تنها مسيري كه در اين راستا پيش رويش قرار دارد اين است كه فضايي را فراهم كند تا همه ظرفيتهاي موجود در كشور به صحنه بيايند و گوشهاي از كار را به دست بگيرند و مسير توسعه كشور را هموار سازند.
وطن امروز
چهکسی بود صدا زد سیمان؟
حسین قدیانی: بهراستی چه کسی خوشش میآید که ببیند با سیمان، محصول دسترنج قیمتیاش را پر کردهاند؟ شگفتا! سیمان فیالواقع قرار است درون قلب رآکتور اراک ریخته شود، یعنی در عالم واقعیت قرار است روی احساس و عواطف خانواده شهدای هستهای و دیگر اندیشمندان این عرصه مهم و حیاتی سیمان ریخته شود، آن وقت جناب صالحی رگ گردن کلفت میکند! که چی؟ که نماینده مجلس مرا تهدید کرده! عجب! سربازان خط مقدم دیپلماسی این همه نازکنارنجی بودند و ما نمیدانستیم؟! چطور دشمن هر روز، و متأثر از دستفرمان غلط دوستان دیپلمات، ایران و ایرانی را تهدید میکند، رگ گردن آقایان اندک ورمی نمیکند لیکن به تهدید خودشان که میرسد، این همه حساس میشوند و احساسی؟! یعنی تهدید همه ایران، اندازه تهدید فلان دیپلمات، ارزش صرف غیرت ندارد؟! باورم هست اگر یکصدم این غیرتی که روی خودشان داشتند، روی مملکت هم میداشتند، دیگر توافق هستهای این همه دلبخواه دشمن از آب درنمیآمد. همچین قپی در میکنند که نماینده مجلس مرا تهدید کرده کأنه نماینده مذکور با کارد سلاخی بالای سرش ایستاده! خجالت هم چیز خوبی است! ما را باش فکر میکردیم بعضی از این دیپلماتها اگر انقلابی
نیستند لااقل با الفبای مردی و مردانگی حداقلی از مؤانست را دارند! همالان یادم آمد روزگار کودکی را، و نه حتی دبستان که آمادگی و مهدکودک! آنجا و آن روزها اگر پسربچهای در مواجهه با یک تهدید همکلاسی خود، قیصریه را میخواست به آتش بکشد، همه به آن همکلاسی نازکنارنجی میگفتند: «بچه ننر!» و بعد ادامه میدادند: «حالا این یه حرفی زد! تو چقدر بچهای؟» صدالبته در عالم سیاست نام چنین مواجههای دیگر «بچهننربازی» نیست، بلکه بیتعارف ذیل عنوان «پدرسوختهبازی» تعریف میشود! چطور مافوق همین دیپلمات، و در بدترین اتهام ممکن، منتقد خود را «حواله به جهنم» میدهد، تهدیدی رخ نداده، اما وای از آن روز که به حضرات احساسی و نازکطبع عرصه دیپلماسی از گل نازکتر گفته شود!
بهار
افراطیگری از بیهنری است
مصطفی معین: دولت احمدینژاد فقط نمایش یک دولت بوده است/ جامعه و دولت ما در وضعیتی هستند که هنوز آثار کابوس سالهای 84 تا 92 در ذهن و خاطره آنها باقی است/ خیلی از رفتارها، گفتهها یا تصمیمگیریها در دولتهای نهم و دهم، بیشتر براساس ریاکاری، گزافهگویی و شعارهای خالی از واقعیت بوده است/ اینکه میگویند در یک زیرزمینی دختربچهای نشسته و انرژی هستهای برای کشور تولید کرده است. این گفتهها و ادعاها عوامفریبانه و حتی بیمارگونه است/ در 18تیرماه اصلا برای من قابل قبول نبود مانند قوم مغول شبانه حمله کنند به خانه دانشجوها و آنجا را به آتش بکشند/ مطمئنا من اگر به سال 84 بازگردم، به همان تصمیمات سال 84 خواهم رسید/ واژه «آسیبهای اجتماعی» تا قبل از دولت آقای روحانی یک واژه امنیتی بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.