اتحاد سیاسی و تروریستی اردوغان و داعش
اردشیر زارعیقنواتی: اینبار نوبت پایتخت «آنکارا» بود تا تصویر بدون شرح همدستی «رجب طیب اردوغان» با تروریسم بنیادگرای اسلامی و به احتمال زیاد (داعش) را علیه اقلیت کرد و چپگرایان ترک، در معرض دید افکار عمومی قرار دهد. از آنجا که موقعیت جغرافیایی و سیاسی آنکارا قابل مقایسه با «دیار بکر» و شهر مرزی «سوروچ» نخواهد بود و به لحاظ امنیتی و دوری از مناطق درگیری، قاعدتا باید از ضریب امنیتی بسیار بالایی برخوردار باشد، هرگونه حادثه تروریستی (عمد یا غیرعمد) بهویژه در ابعاد بزرگ میتواند انگشت اتهام را به سوی دولت و نهادهای حکومتی متوجه کند. اولین اقدام جنایتکارانه از این نوع در دیاربکر با حمله تروریستی با چهار کشته و دهها زخمی یکروز مانده به برگزاری انتخابات هفتم ژوئن در میتینگ انتخاباتی «دموکراتیک خلقها» و همچنین دومین اقدام تروریستی در سوروچ با 33 کشته و بیش از 150 زخمی دقیقا بعد از شکست حزب اسلامگرای «عدالت و توسعه» در انتخابات پارلمانی ارتباط داشت که با پیروزی بزرگ حزب چپ - کردی تمام رؤیاهای اردوغان به کابوس تبدیل شد. در روز شنبه دهم اکتبر تظاهرات و گردهمایی «هواداران صلح و دموکراسی» در
آنکارا در شرایطی برگزار شد که نمایش دختران و پسران ترقیخواه کرد و ترک برای دعوت از دولت و پکک برای پایاندادن به جنگ جاری به درخواست حزب دموکراتیک خلقها و دیگر احزاب چپ ترکیه به همراه اتحادیههای کارگری، میتوانست نویددهنده بازگشت به دوران صلح در ترکیه چندقطبی امروز باشد. انفجار دو بمب که به گفته مقامات سیاسی- امنیتی کشور، گمان میرود از نوع حملات انتحاری باشد، بنا بر آمار اعلامشده، تا شامگاه همان روز 95 کشته و 250 زخمی بر جای گذاشته است که احتمال دارد به دلیل وخامت حال حدود 40 نفر از زخمیها، آمار تلفات افزایش پیدا کند.
از همان لحظات اول این حادثه تروریستی، بازار گمانهزنیها و اظهارات مقامات سیاسی و حزبی ترکیه و محافل بینالملل بهشدت داغ شد که هرکدام دیگری را در صندلی اتهام نشانده بودند. مضحک و سخیفترین اظهارنظر از سوی «احمد داووداوغلو»، نخستوزیر، عنوان شد که میگوید: «احتمالا گروه داعش یا گروههای افراطی کرد و چپگرا عامل این انفجارها بودهاند». چنانچه نمودار خطی حوادث تروریستی چندماه اخیر ترکیه بهدرستی رصد شود، با توجه به انگیزههای پشتپرده این حوادث، بهخوبی میتوان پی برد فقط دو نیرو وجود دارند که به دلیل مواضع خود میتوانند در پشت این اقدامات تروریستی باشند. از آنجا که حوادث قبلی تروریستی در دیاربکر و سوروچ در ارتباط مستقیم با برگزاری انتخابات پارلمانی هفتم ژوئن بوده و بهطور مستقیم حزب دموکراتیک خلقها و حامیان مدنی آنان را هدف قرار داده بود و در حادثه اخیر آنکارا نیز هدف اصلی میتینگ جناح اپوزیسیون کردی- چپ ترکیه بوده است، بدون تردید هیچ اتهامی نمیتواند متوجه این جناح باشد و فقط میتوان سهضلعی متهمان را در بین حامیان حزب حاکم، ناسیونالیستهای افراطی و بهویژه گروه تروریستی داعش، جستوجو کرد. داعش بهعنوان
اصلیترین گروه تروریست جهادی که در طول ماههای اخیر بزرگترین ضربات را از اتحاد کردهای سوری، عراقی و ترکیه متحمل شده، در جایگاه اول عامل میدانی حادثه قرار خواهد گرفت. ناسیونالیستهای افراطی ترک که در طول ماههای بعد از انتخابات هفتم ژوئن با سازماندهی دوباره گروههای فاشیستی «گرگهای خاکستری» موج حملات به دفاتر حزب دموکراتیک خلقها و دیگر احزاب چپ رادیکال ترکیه را انجام دادهاند، نیز انگیزه بالایی برای حملات خونین به مخالفان کرد دارند. از آنجا که در طول ماههای اخیر به واسطه رویکرد جنگطلبانه دولت اردوغان علیه اپوزیسیون دموکراتیک و سکولار ترکیه، بار دیگر با بازگشت به سیاست بحرانسازی تنشها بین دولت مرکزی و پکک افزایش یافته و بعد از حمله تروریستی سوروچ با امنیتیکردن فضای سیاسی کشور، روندهای دموکراتیک را نقض کرده است، بهنظر میرسد در واکنش به حادثه تروریستی آنکارا نیز این سیاست را تشدید میکند. متأسفانه بسیاری از رسانههای بینالمللی با گزارشات انتزاعی و سطحی نیز به این هدف اردوغان کمک میکنند، چنانچه درباره اعلامیه پذیرش آتشبس توسط پکک که بهصورت رسمی چند ساعت پس از حمله تروریستی آنکارا انتشار یافت،
طوری وانمود میشود که انگار این حزب در عکسالعمل به این اقدام تغییر موضع داده است در صورتی که این تصمیم از چند روز پیش گرفته شده و حتی قرار بود در گردهمایی آنکارا رسما اعلان شود. از طرف دیگر، با توجه به نتایج نظرسنجیهای انجامگرفته سیاستهای ماجراجویانه اردوغان در بعد از انتخابات هفتم ژوئن بهخوبی نشان میدهد اعتبار حزب عدالت و توسعه بهشدت در حال افول است و چنانچه انتخابات در فضای دموکراتیک و رقابت منصفانه انجام گیرد، حزب دموکراتیک خلقها به رهبری «صلاحالدین دمیرتاش» و حزب جمهوریخواه خلق به رهبری «کمال قلیچداراوغلو» درصد رأی و کرسیهای پارلمانی خود را افزایش هم خواهند داد. هماکنون بزرگترین خطر برای دموکراسی ترکیه اتحاد نامیمون اردوغان با ناسیونالیستهای افراطی ترک و تروریستهای اسلامی ازجمله داعش است که دراینمیان هرگونه اخلالی در انتخابات اول نوامبر میتواند بخشی از همین سناریو وحشت تلقی شود.
اردشیر زارعیقنواتی: اینبار نوبت پایتخت «آنکارا» بود تا تصویر بدون شرح همدستی «رجب طیب اردوغان» با تروریسم بنیادگرای اسلامی و به احتمال زیاد (داعش) را علیه اقلیت کرد و چپگرایان ترک، در معرض دید افکار عمومی قرار دهد. از آنجا که موقعیت جغرافیایی و سیاسی آنکارا قابل مقایسه با «دیار بکر» و شهر مرزی «سوروچ» نخواهد بود و به لحاظ امنیتی و دوری از مناطق درگیری، قاعدتا باید از ضریب امنیتی بسیار بالایی برخوردار باشد، هرگونه حادثه تروریستی (عمد یا غیرعمد) بهویژه در ابعاد بزرگ میتواند انگشت اتهام را به سوی دولت و نهادهای حکومتی متوجه کند. اولین اقدام جنایتکارانه از این نوع در دیاربکر با حمله تروریستی با چهار کشته و دهها زخمی یکروز مانده به برگزاری انتخابات هفتم ژوئن در میتینگ انتخاباتی «دموکراتیک خلقها» و همچنین دومین اقدام تروریستی در سوروچ با 33 کشته و بیش از 150 زخمی دقیقا بعد از شکست حزب اسلامگرای «عدالت و توسعه» در انتخابات پارلمانی ارتباط داشت که با پیروزی بزرگ حزب چپ - کردی تمام رؤیاهای اردوغان به کابوس تبدیل شد. در روز شنبه دهم اکتبر تظاهرات و گردهمایی «هواداران صلح و دموکراسی» در
آنکارا در شرایطی برگزار شد که نمایش دختران و پسران ترقیخواه کرد و ترک برای دعوت از دولت و پکک برای پایاندادن به جنگ جاری به درخواست حزب دموکراتیک خلقها و دیگر احزاب چپ ترکیه به همراه اتحادیههای کارگری، میتوانست نویددهنده بازگشت به دوران صلح در ترکیه چندقطبی امروز باشد. انفجار دو بمب که به گفته مقامات سیاسی- امنیتی کشور، گمان میرود از نوع حملات انتحاری باشد، بنا بر آمار اعلامشده، تا شامگاه همان روز 95 کشته و 250 زخمی بر جای گذاشته است که احتمال دارد به دلیل وخامت حال حدود 40 نفر از زخمیها، آمار تلفات افزایش پیدا کند.
از همان لحظات اول این حادثه تروریستی، بازار گمانهزنیها و اظهارات مقامات سیاسی و حزبی ترکیه و محافل بینالملل بهشدت داغ شد که هرکدام دیگری را در صندلی اتهام نشانده بودند. مضحک و سخیفترین اظهارنظر از سوی «احمد داووداوغلو»، نخستوزیر، عنوان شد که میگوید: «احتمالا گروه داعش یا گروههای افراطی کرد و چپگرا عامل این انفجارها بودهاند». چنانچه نمودار خطی حوادث تروریستی چندماه اخیر ترکیه بهدرستی رصد شود، با توجه به انگیزههای پشتپرده این حوادث، بهخوبی میتوان پی برد فقط دو نیرو وجود دارند که به دلیل مواضع خود میتوانند در پشت این اقدامات تروریستی باشند. از آنجا که حوادث قبلی تروریستی در دیاربکر و سوروچ در ارتباط مستقیم با برگزاری انتخابات پارلمانی هفتم ژوئن بوده و بهطور مستقیم حزب دموکراتیک خلقها و حامیان مدنی آنان را هدف قرار داده بود و در حادثه اخیر آنکارا نیز هدف اصلی میتینگ جناح اپوزیسیون کردی- چپ ترکیه بوده است، بدون تردید هیچ اتهامی نمیتواند متوجه این جناح باشد و فقط میتوان سهضلعی متهمان را در بین حامیان حزب حاکم، ناسیونالیستهای افراطی و بهویژه گروه تروریستی داعش، جستوجو کرد. داعش بهعنوان
اصلیترین گروه تروریست جهادی که در طول ماههای اخیر بزرگترین ضربات را از اتحاد کردهای سوری، عراقی و ترکیه متحمل شده، در جایگاه اول عامل میدانی حادثه قرار خواهد گرفت. ناسیونالیستهای افراطی ترک که در طول ماههای بعد از انتخابات هفتم ژوئن با سازماندهی دوباره گروههای فاشیستی «گرگهای خاکستری» موج حملات به دفاتر حزب دموکراتیک خلقها و دیگر احزاب چپ رادیکال ترکیه را انجام دادهاند، نیز انگیزه بالایی برای حملات خونین به مخالفان کرد دارند. از آنجا که در طول ماههای اخیر به واسطه رویکرد جنگطلبانه دولت اردوغان علیه اپوزیسیون دموکراتیک و سکولار ترکیه، بار دیگر با بازگشت به سیاست بحرانسازی تنشها بین دولت مرکزی و پکک افزایش یافته و بعد از حمله تروریستی سوروچ با امنیتیکردن فضای سیاسی کشور، روندهای دموکراتیک را نقض کرده است، بهنظر میرسد در واکنش به حادثه تروریستی آنکارا نیز این سیاست را تشدید میکند. متأسفانه بسیاری از رسانههای بینالمللی با گزارشات انتزاعی و سطحی نیز به این هدف اردوغان کمک میکنند، چنانچه درباره اعلامیه پذیرش آتشبس توسط پکک که بهصورت رسمی چند ساعت پس از حمله تروریستی آنکارا انتشار یافت،
طوری وانمود میشود که انگار این حزب در عکسالعمل به این اقدام تغییر موضع داده است در صورتی که این تصمیم از چند روز پیش گرفته شده و حتی قرار بود در گردهمایی آنکارا رسما اعلان شود. از طرف دیگر، با توجه به نتایج نظرسنجیهای انجامگرفته سیاستهای ماجراجویانه اردوغان در بعد از انتخابات هفتم ژوئن بهخوبی نشان میدهد اعتبار حزب عدالت و توسعه بهشدت در حال افول است و چنانچه انتخابات در فضای دموکراتیک و رقابت منصفانه انجام گیرد، حزب دموکراتیک خلقها به رهبری «صلاحالدین دمیرتاش» و حزب جمهوریخواه خلق به رهبری «کمال قلیچداراوغلو» درصد رأی و کرسیهای پارلمانی خود را افزایش هم خواهند داد. هماکنون بزرگترین خطر برای دموکراسی ترکیه اتحاد نامیمون اردوغان با ناسیونالیستهای افراطی ترک و تروریستهای اسلامی ازجمله داعش است که دراینمیان هرگونه اخلالی در انتخابات اول نوامبر میتواند بخشی از همین سناریو وحشت تلقی شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.