پیام ناکامی تندروها در استیضاح آخوندی
نعمت احمدی . حقوقدان
پسلرزههای انتخابات تیرماه 92 سرانجام به اردوگاه اصولگرایان در مجلس هم رسید و به استیضاح وزیر راه و شهرسازی رنگ سیاسی داد. روز استیضاح آخوندی را میتوان پایان ماه عسل پایداریها دانست. همزمان با ورود وزیر راه به صحن علنی مجلس که اعضای هیأت دولت به غیر از رئیسجمهور حضوری پررنگ در آن داشتند، این اعضای فراکسیون رهروان بودند که به پیشواز رفتند. یکی از موارد استیضاح، برخورد وزیر با مسئله مسکن مهر بود که در دولت گذشته، بیشترین آسیب را به اقتصاد کشور وارد کرد. با این حال بیشترین واحدهای درحال ساختوساز را در این دولت دارد، چراکه دولت یازدهم، خود را ملزم به تعهدات قبلی دستگاه اجرائی میداند. در این جلسه علاوه بر رفتار منسجم فراکسیون اکثریت اصولگرایان به عنوان حامی علی لاریجانی، محمدرضا باهنر بود که با دفاع خود از آخوندی به روشنی، خط اصولگرایان میانهرو را از جریان پایداری جدا کرد. استقبال اولیه اصولگرایان میانهرو از هیأت همراه آخوندی در روز استیضاح و این دفاع، قبل از آنکه به عملکرد وزیر راه برگردد به اعلام پایان رفاقت اجباری اصولگرایان مجلس پس از سپریشدن بیش از دو سال از عمر دولت یازدهم با جریان تندرو برمیگردد. نگاهی به اسامی امضاکنندگان استیضاح و متن استیضاح میاندازیم که ویترین اعضای جبهه پایداری هستند.
مسائلی که در این استیضاح مطرح شد و اتهامات بیربط به موضوع استیضاح که علیه مقامات دولتی از تریبون مجلس قرائت شد، نشان دادند عمر نمایندگی برخی افراد، چند ماه زودتر از پایان مجلس نهم به آخر رسیده است. محورهای استیضاح به میزانی پراکنده و کلی بود که افراد برای اثبات غیرسیاسیبودن این استیضاح، ناچار به آوردن قسم و آیه شدند! جالبترین بخش طرح استیضاح به مشکلات حوزه حملونقل شامل کشتار در جادهها، ناامنی پروازها یا تعطیلی پروژههای راهسازی یا تبعیض در توزیع و تخصیص اعتبارات به طرحها بازمیگشت؛ انتقادهایی که همه میدانند اجرای آن در وانفسای بیپولی دولت، از توان یک وزیر خارج است. البته آخوندی در نطقی کاملا فنی و فراگیر جواب اکثر موارد استیضاح را داد، اما مخالفان ثابت کردند استیضاح سیاسی است نه مربوط به عملکرد وزیر. اوج دفاع بد از طرح استیضاح را باید در نحوه دفاع دو نفر از اعضای پایداری دانست که همیشه با سروصدا و «بگم، بگم» علاقهمندبودن به دوران رئیسجمهور محبوب خود را متجلی میکنند. افرادی که در هشت سال دولت قبل، فقرا را فقیرتر کردند و فساد هزاران میلیاردی را نظارهگر بودند، حالا مدعی هستند استیضاحشان «فریاد
پابرهنگانی است که میگویند اگر برای آسفالتکردن فضای بین بلوکهای مسکن هشتگرد بودجه نیست چرا از ابتدای کوشکه زرد تا دم ویلای جهانگیری مورد توجه است؟ اگر بودجهای برای ارتقای حملونقل عمومی نیست چطور برای ایرباس؛ برای سفر رئیسجمهور به نیویورک بودجه است؟ پس از اخذ مدرک دکترا، خدمتتان را با پذیرش ستاد فتنه جبران کردید».
جلسه مجلس پایان یافت. صندوقهای رأی بین نمایندگان به چرخش درآمد. اگر دو سال و چند ماه پیش دکتر عباس آخوندی توانست فقط 159 رأی را در جلسه رأی اعتماد برای برنامههای خود داشته باشد، این بار با 175 رأیی که در مخالفت با استیضاح آخوندی به صندوقها ریخته شد نه تنها وزیر دوباره به ساختمان وزارت راه رفت بلکه با اعتماد نمایندگان به وی، 16 رأی بیشتر از جلسه رأی اعتماد به دست آورد تا پیروینکردن اکثریت مجلس از عملکرد جناحی یک تفکر خاص، خود را به خوبی نشان دهد.
پسلرزههای انتخابات تیرماه 92 سرانجام به اردوگاه اصولگرایان در مجلس هم رسید و به استیضاح وزیر راه و شهرسازی رنگ سیاسی داد. روز استیضاح آخوندی را میتوان پایان ماه عسل پایداریها دانست. همزمان با ورود وزیر راه به صحن علنی مجلس که اعضای هیأت دولت به غیر از رئیسجمهور حضوری پررنگ در آن داشتند، این اعضای فراکسیون رهروان بودند که به پیشواز رفتند. یکی از موارد استیضاح، برخورد وزیر با مسئله مسکن مهر بود که در دولت گذشته، بیشترین آسیب را به اقتصاد کشور وارد کرد. با این حال بیشترین واحدهای درحال ساختوساز را در این دولت دارد، چراکه دولت یازدهم، خود را ملزم به تعهدات قبلی دستگاه اجرائی میداند. در این جلسه علاوه بر رفتار منسجم فراکسیون اکثریت اصولگرایان به عنوان حامی علی لاریجانی، محمدرضا باهنر بود که با دفاع خود از آخوندی به روشنی، خط اصولگرایان میانهرو را از جریان پایداری جدا کرد. استقبال اولیه اصولگرایان میانهرو از هیأت همراه آخوندی در روز استیضاح و این دفاع، قبل از آنکه به عملکرد وزیر راه برگردد به اعلام پایان رفاقت اجباری اصولگرایان مجلس پس از سپریشدن بیش از دو سال از عمر دولت یازدهم با جریان تندرو برمیگردد. نگاهی به اسامی امضاکنندگان استیضاح و متن استیضاح میاندازیم که ویترین اعضای جبهه پایداری هستند.
مسائلی که در این استیضاح مطرح شد و اتهامات بیربط به موضوع استیضاح که علیه مقامات دولتی از تریبون مجلس قرائت شد، نشان دادند عمر نمایندگی برخی افراد، چند ماه زودتر از پایان مجلس نهم به آخر رسیده است. محورهای استیضاح به میزانی پراکنده و کلی بود که افراد برای اثبات غیرسیاسیبودن این استیضاح، ناچار به آوردن قسم و آیه شدند! جالبترین بخش طرح استیضاح به مشکلات حوزه حملونقل شامل کشتار در جادهها، ناامنی پروازها یا تعطیلی پروژههای راهسازی یا تبعیض در توزیع و تخصیص اعتبارات به طرحها بازمیگشت؛ انتقادهایی که همه میدانند اجرای آن در وانفسای بیپولی دولت، از توان یک وزیر خارج است. البته آخوندی در نطقی کاملا فنی و فراگیر جواب اکثر موارد استیضاح را داد، اما مخالفان ثابت کردند استیضاح سیاسی است نه مربوط به عملکرد وزیر. اوج دفاع بد از طرح استیضاح را باید در نحوه دفاع دو نفر از اعضای پایداری دانست که همیشه با سروصدا و «بگم، بگم» علاقهمندبودن به دوران رئیسجمهور محبوب خود را متجلی میکنند. افرادی که در هشت سال دولت قبل، فقرا را فقیرتر کردند و فساد هزاران میلیاردی را نظارهگر بودند، حالا مدعی هستند استیضاحشان «فریاد
پابرهنگانی است که میگویند اگر برای آسفالتکردن فضای بین بلوکهای مسکن هشتگرد بودجه نیست چرا از ابتدای کوشکه زرد تا دم ویلای جهانگیری مورد توجه است؟ اگر بودجهای برای ارتقای حملونقل عمومی نیست چطور برای ایرباس؛ برای سفر رئیسجمهور به نیویورک بودجه است؟ پس از اخذ مدرک دکترا، خدمتتان را با پذیرش ستاد فتنه جبران کردید».
جلسه مجلس پایان یافت. صندوقهای رأی بین نمایندگان به چرخش درآمد. اگر دو سال و چند ماه پیش دکتر عباس آخوندی توانست فقط 159 رأی را در جلسه رأی اعتماد برای برنامههای خود داشته باشد، این بار با 175 رأیی که در مخالفت با استیضاح آخوندی به صندوقها ریخته شد نه تنها وزیر دوباره به ساختمان وزارت راه رفت بلکه با اعتماد نمایندگان به وی، 16 رأی بیشتر از جلسه رأی اعتماد به دست آورد تا پیروینکردن اکثریت مجلس از عملکرد جناحی یک تفکر خاص، خود را به خوبی نشان دهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.