|

یک سبک خاص و منحصربه‌فرد

احمد کامیابی‌مَسْک- نویسنده، مترجم

من تکامل شاد و زیبایی را در آثار تارا بهبهانی می‌بینم. کارهای او در این نمایشگاه، چه از لحاظ موضوع انتخابی برای تابلو و چه از نظر رنگ‌وسبک خاص خودش چشم‌نواز است. من سال‌هاست در جریان کارهای تارا بهبهانی هستم. او براساس همان سبک موردنظرش پیش رفته و فکر می‌کنم این نمایشگاه، نمایشگاهی کامل و رسیده از تارا بهبهانی است. البته دیدن دختری چنین هنرمند از پدری مثل طاها بهبهانی، عجیب نیست. سبک خاصی که تارا اختراع کرده، پیش از این کمتر دیده شده است. این ابتکار خود تارا بهبهانی است که از هر لحاظ به این نقطه رسیده است. مسئله دیگر این است که تارا، نقاش تحصیل‌کرده‌ای است و با مسائل پیرامون خود و با آنچه در سرزمین ایران می‌گذرد، آشناست. خیلی خوب است که می‌بینم نقاش‌های جوان ما به درجه‌ای رسیده‌اند تا بتوانند به‌طور غیرمستقیم و خیلی هنرمندانه، مشکلات را با زیبایی بیان کنند. ما در آثار تارا بهبهانی، زن‌هایی را می‌بینیم که در میان گل‌ها و کاشی‌کاری‌ها، محصور هستند؛ زن‌هایی از هر نوع، چه سیاه، چه سفید و چه سبزه که فارغ از هر رنگ و نژادی در آثار او حضور دارند؛ زن‌های جوان، زن‌هایی که در دنیای امروز زندگی می‌کنند و به‌ویژه زن‌های مادر که حضور پررنگ آنها در تابلوهای تارا بهبهانی خیلی ارزشمند است. این مسئله از آنجا ناشی می‌شود که نقاش ما، نقاشی تحصیل‌کرده‌ و دارای اندیشه است. آثار تارا بهبهانی در این نمایشگاه باری‌به‌هرجهت نبوده و مشخص است که روی آنها اندیشیده است. این اندیشه‌ها با رنگ‌ها، موتیوها و گل‌های زیبا خود را نشان داده‌اند؛ گل‌هایی نه از جنس گل‌های معمولی بلکه از جنس گل‌ها و رنگ‌هایی که باید باشند. آثار تارا در این نمایشگاه، کپی آنچه در طبیعت وجود دارد، نیست بلکه کپی تخیلات خود نقاش است که به این صورت بروز پیدا کرده است. من به تارا بهبهانی و به‌خصوص به دوست و برادر عزیزم، طاها بهبهانی شادباش می‌گویم. از دیدن این کارها بسیار خوشحالم زیرا چهار، پنج‌ماهی است که آقای بهبهانی را ندیده‌ام و حالا به یک‌باره با هدیه‌ای بسیار زیبا روبه‌رو شدم.

من تکامل شاد و زیبایی را در آثار تارا بهبهانی می‌بینم. کارهای او در این نمایشگاه، چه از لحاظ موضوع انتخابی برای تابلو و چه از نظر رنگ‌وسبک خاص خودش چشم‌نواز است. من سال‌هاست در جریان کارهای تارا بهبهانی هستم. او براساس همان سبک موردنظرش پیش رفته و فکر می‌کنم این نمایشگاه، نمایشگاهی کامل و رسیده از تارا بهبهانی است. البته دیدن دختری چنین هنرمند از پدری مثل طاها بهبهانی، عجیب نیست. سبک خاصی که تارا اختراع کرده، پیش از این کمتر دیده شده است. این ابتکار خود تارا بهبهانی است که از هر لحاظ به این نقطه رسیده است. مسئله دیگر این است که تارا، نقاش تحصیل‌کرده‌ای است و با مسائل پیرامون خود و با آنچه در سرزمین ایران می‌گذرد، آشناست. خیلی خوب است که می‌بینم نقاش‌های جوان ما به درجه‌ای رسیده‌اند تا بتوانند به‌طور غیرمستقیم و خیلی هنرمندانه، مشکلات را با زیبایی بیان کنند. ما در آثار تارا بهبهانی، زن‌هایی را می‌بینیم که در میان گل‌ها و کاشی‌کاری‌ها، محصور هستند؛ زن‌هایی از هر نوع، چه سیاه، چه سفید و چه سبزه که فارغ از هر رنگ و نژادی در آثار او حضور دارند؛ زن‌های جوان، زن‌هایی که در دنیای امروز زندگی می‌کنند و به‌ویژه زن‌های مادر که حضور پررنگ آنها در تابلوهای تارا بهبهانی خیلی ارزشمند است. این مسئله از آنجا ناشی می‌شود که نقاش ما، نقاشی تحصیل‌کرده‌ و دارای اندیشه است. آثار تارا بهبهانی در این نمایشگاه باری‌به‌هرجهت نبوده و مشخص است که روی آنها اندیشیده است. این اندیشه‌ها با رنگ‌ها، موتیوها و گل‌های زیبا خود را نشان داده‌اند؛ گل‌هایی نه از جنس گل‌های معمولی بلکه از جنس گل‌ها و رنگ‌هایی که باید باشند. آثار تارا در این نمایشگاه، کپی آنچه در طبیعت وجود دارد، نیست بلکه کپی تخیلات خود نقاش است که به این صورت بروز پیدا کرده است. من به تارا بهبهانی و به‌خصوص به دوست و برادر عزیزم، طاها بهبهانی شادباش می‌گویم. از دیدن این کارها بسیار خوشحالم زیرا چهار، پنج‌ماهی است که آقای بهبهانی را ندیده‌ام و حالا به یک‌باره با هدیه‌ای بسیار زیبا روبه‌رو شدم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.