|

سرانجام آزادسازی قیمت نان

بابک بهی . کارشناس بازار

سرانجام آزادسازی قیمت ناندر خبرها آمده بود: رئیس اتحادیه سراسری تولیدکنندگان و صادرکنندگان نان و معاون وزیر جهاد کشاورزی زمان آزادسازی قیمت نان را اوایل سال 95 اعلام کرده‌اند. آنها در پیش‌بینی خود از این اقدام بیان کردند که فکر نمی‌کنند با حذف اندک یارانه باقی‌مانده نان شاهد تغییر قیمت محسوسی در این محصول باشیم.
1- برخی اظهارنظرها از برخی مسئولان شگفت‌آور است و ما را به یاد برخی پیش‌بینی‌ها در سال‌های گذشته و در زمان تغییر نظام یارانه می‌اندازد، در آن زمان خوش‌بینی و خوش‌خیالی برخی‌ این پرسش را در اذهان ایجاد کرده بود که مگر می‌توان قیمت را آزاد کرد و آسیبی بر سفره کوچک گروه بزرگی از مردم کم‌درآمد وارد نکرد؟ و امروز پرسش دیگری مطرح است که این میزان خوش‌خیالی یا خوش‌بینی زاییده اندیشه و تفکر چه انسان‌هایی می‌تواند باشد؟ آیا حتما باید فوق‌دکتر در اقتصاد يا رياضيات داشته‌باشيم تا درک کنیم که حذف یارانه‌ها و جهش چندبرابری قیمت‌ها حتما به سفره کوچک افراد کم‌درآمد ضربه می‌زند و آنها را حتی از نان‌خوردن ساده هم می‌اندازد یا حتما آمارهای سازمان‌های تحلیلگر داخلی و خارجی باید از ضعف و سستی و سوءتغذیه در میان کودکان و زنان و مردان سخن به میان آورند؟ آیا تا این حد فهم این موضوع دشوار است؟
2- برخی از کارشناسان و تصمیم‌گیران با دریافت حقوق‌های بالا احتمالا از درد پدری که برای خرید سه نان یا چهار نان باید چندبار محاسبه کند و پول روی هم بگذارد آگاه نیستند یا اصلا تصورش برای آقایان دشوار است که برخی مادرها هر صبح با فکر اینکه امروز کودک خود را با چه چیزی سیر کنند و به سر کلاس و مدرسه بفرستند از خواب بیدار می‌شوند یا جست‌وجوگران سطل‌های زباله را ندیده‌اند که در میان آنان پدران و اخیرا مادرانی وجود دارند که با ریزبینی در جست‌وجوی یافتن زباله‌ای ارزشمند! در مخزن زباله تا کمر خم شده و موشکافی می‌کنند. عجیب است که فهم این موضوع تا این ‌اندازه دشوار است.
3- آیا به نتایج کوتاه‌مدت و بلندمدت سوءتغذیه اندیشه شده است یا آیا به این فکر کرده‌ایم که ناتوانی حاصل از سوءتغذیه به نسل بعد هم منتقل می‌شود؟ مجمع جهانی اقتصاد در تازه‌ترین گزارش خود می‌گوید هشت‌ درصد مردم ایران با درآمد کمتر از دو دلار در روز زندگی می‌کنند. آمارها نشان می‌دهد که جمعیت ایران به 80‌ میلیون نفر رسیده و هشت‌ درصد آن یعنی شش‌میلیون و 400‌ هزار نفر با روزی دو دلار زندگی می‌کنند و با دلار سه‌هزارو 500 تومان یعنی 210 ‌هزار تومان در ماه! ! و این در حالی است که می‌دانیم بسیاری از خانوارها بدون شغل و شاغل هستند. البته هستند برخی کارشناسان که کم‌شدن میزان مصرف را به معنی به‌دست‌آمدن و بالارفتن بهره‌وری معنی و این‌گونه استدلال می‌کنند که چون جمعیت، عددی است ثابت و از سویی دیگر مصرف عددی است که کاهش یافته بنابراین با یک محاسبه سرانگشتی نتیجه‌گیری می‌کنند که ما به‌سوی کاهش ضایعات و دورریز و اسراف حرکت کرده‌ایم و این یعنی بهره‌وری بهتر از منابع موجود! و هرگز به این نکته نمی‌پردازند که بسیار هستند مردمی که در خوردن حتی نان ساده سعی می‌کنند لقمه‌ای کمتر بخورند تا کودکشان لقمه‌ای بیشتر بخورد.

سرانجام آزادسازی قیمت ناندر خبرها آمده بود: رئیس اتحادیه سراسری تولیدکنندگان و صادرکنندگان نان و معاون وزیر جهاد کشاورزی زمان آزادسازی قیمت نان را اوایل سال 95 اعلام کرده‌اند. آنها در پیش‌بینی خود از این اقدام بیان کردند که فکر نمی‌کنند با حذف اندک یارانه باقی‌مانده نان شاهد تغییر قیمت محسوسی در این محصول باشیم.
1- برخی اظهارنظرها از برخی مسئولان شگفت‌آور است و ما را به یاد برخی پیش‌بینی‌ها در سال‌های گذشته و در زمان تغییر نظام یارانه می‌اندازد، در آن زمان خوش‌بینی و خوش‌خیالی برخی‌ این پرسش را در اذهان ایجاد کرده بود که مگر می‌توان قیمت را آزاد کرد و آسیبی بر سفره کوچک گروه بزرگی از مردم کم‌درآمد وارد نکرد؟ و امروز پرسش دیگری مطرح است که این میزان خوش‌خیالی یا خوش‌بینی زاییده اندیشه و تفکر چه انسان‌هایی می‌تواند باشد؟ آیا حتما باید فوق‌دکتر در اقتصاد يا رياضيات داشته‌باشيم تا درک کنیم که حذف یارانه‌ها و جهش چندبرابری قیمت‌ها حتما به سفره کوچک افراد کم‌درآمد ضربه می‌زند و آنها را حتی از نان‌خوردن ساده هم می‌اندازد یا حتما آمارهای سازمان‌های تحلیلگر داخلی و خارجی باید از ضعف و سستی و سوءتغذیه در میان کودکان و زنان و مردان سخن به میان آورند؟ آیا تا این حد فهم این موضوع دشوار است؟
2- برخی از کارشناسان و تصمیم‌گیران با دریافت حقوق‌های بالا احتمالا از درد پدری که برای خرید سه نان یا چهار نان باید چندبار محاسبه کند و پول روی هم بگذارد آگاه نیستند یا اصلا تصورش برای آقایان دشوار است که برخی مادرها هر صبح با فکر اینکه امروز کودک خود را با چه چیزی سیر کنند و به سر کلاس و مدرسه بفرستند از خواب بیدار می‌شوند یا جست‌وجوگران سطل‌های زباله را ندیده‌اند که در میان آنان پدران و اخیرا مادرانی وجود دارند که با ریزبینی در جست‌وجوی یافتن زباله‌ای ارزشمند! در مخزن زباله تا کمر خم شده و موشکافی می‌کنند. عجیب است که فهم این موضوع تا این ‌اندازه دشوار است.
3- آیا به نتایج کوتاه‌مدت و بلندمدت سوءتغذیه اندیشه شده است یا آیا به این فکر کرده‌ایم که ناتوانی حاصل از سوءتغذیه به نسل بعد هم منتقل می‌شود؟ مجمع جهانی اقتصاد در تازه‌ترین گزارش خود می‌گوید هشت‌ درصد مردم ایران با درآمد کمتر از دو دلار در روز زندگی می‌کنند. آمارها نشان می‌دهد که جمعیت ایران به 80‌ میلیون نفر رسیده و هشت‌ درصد آن یعنی شش‌میلیون و 400‌ هزار نفر با روزی دو دلار زندگی می‌کنند و با دلار سه‌هزارو 500 تومان یعنی 210 ‌هزار تومان در ماه! ! و این در حالی است که می‌دانیم بسیاری از خانوارها بدون شغل و شاغل هستند. البته هستند برخی کارشناسان که کم‌شدن میزان مصرف را به معنی به‌دست‌آمدن و بالارفتن بهره‌وری معنی و این‌گونه استدلال می‌کنند که چون جمعیت، عددی است ثابت و از سویی دیگر مصرف عددی است که کاهش یافته بنابراین با یک محاسبه سرانگشتی نتیجه‌گیری می‌کنند که ما به‌سوی کاهش ضایعات و دورریز و اسراف حرکت کرده‌ایم و این یعنی بهره‌وری بهتر از منابع موجود! و هرگز به این نکته نمی‌پردازند که بسیار هستند مردمی که در خوردن حتی نان ساده سعی می‌کنند لقمه‌ای کمتر بخورند تا کودکشان لقمه‌ای بیشتر بخورد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.