|

غصه، فوتبال و پوپولیست

سجاد بیات. روزنامه‌نگار

1- فوتبال از رفتن هادی غم‌زده است. درباره کاپیتان فقید پرسپولیس آن‌قدر نوشته‌اند و گفته‌اند که انگار حرفی برای گفتن نمانده است، اما هنوز تماشای هر فریم عکس مربوط به او به قلب آدم چنگ می‌زند. هادی طفلک آن روزها که زنده بود، حتی تیترِ یک سایت رسمی پرسپولیس هم نمی‌شد. رسانه‌هایی که امروز برایش پوستر می‌سازند، بازوبند را برای دستش بزرگ می‌دانستند. اما رسم روزگار همین است. به قول سرگروه‌بان گُردن در فیلم مشهور جوخه (الیور استون): آدم‌های مرده از آدم‌های زنده خیلی بهتر و باحال‌تر هستند.
2- مایکل توماسکی سال 2014 در مقاله‌ای با تیتر «یک پوپولیسم جدید؟» نوشت: کسانی که در عوام‌فریبی تخصص دارند، هرگز از بین تیترها خارج نمی‌شوند. او معتقد بود پوپولیست‌ها نیاز دارند همیشه در صحنه باشند و برای رسیدن به این هدف هرکاری می‌کنند. محمود احمدی‌نژاد نماد پوپولیسم فارسی ا‌ست. رئیس‌جمهور سابق، نه فقط تخصص عجیبی در فتح تپه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و... داشت، بلکه در پوپولیسم هم چیره‌دست بود. او هم مثل همه متخصصان این عرصه، هیچ‌وقت نخواسته از لای تیترها بیرون برود. هنوز عکس‌هایش بین توده‌های مردم روی اینترنت در دسترس است. هنوز متن سخنرانی‌های عجیب و غریبش را می‌شود خیلی راحت پیدا کرد. سخنرانی‌هایی که هرکدام شاخصه‌های بارز پوپولیسم سیاسی را داشت. مالین رید، ژورنالیست کارکشته مجله تایمز، یک‌بار نوشته بود: برای شناخت عوام‌فریبی، می‌شود احمدی‌نژاد را تدریس کرد.
3- تصویر شوت‌‌زدن رئیس‌جمهوری در تمرین آن روزهای تیم‌ ملی، پنالتی‌ای که به میرزاپور زد و حرف‌های حالا خنده‌دار‌شده‌اش در تمرین تیم‌ملی بخش جدا‌نشده‌ای از تاریخ پوپولیسم ورزشی- سیاسی ایران به‌شمار می‌رود. رئیس دولت‌های نهم و دهم که هیچ‌وقت توجه اصولی و علمی به ورزش نداشت، برای رسیدن به هدف‌هایش، روز فینال کشتی جهانی به سالن می‌رفت و کنار فرهاد مجیدی فوتسال بازی می‌کرد. ماشین پروپاگاندای او آن‌قدر قوی بود که کسی دیگر یادش نمی‌آید چطور روی یک تکه کاغذ، تیم بسکتبال صباباتری را که قهرمان آسیا بود، به شهر قزوین هبه کرد و به تاریخ فرستاد، اما بعدها نماینده‌اش روز فینال باشگاه‌های آسیا در سالن کنار مشحون نشست. پوپولیست‌ها، سیاسیون و همه قدرت‌طلب‌ها همیشه یک جایی از ورزش استفاده کرده‌اند. فقط در ورزش می‌شود 80‌ هزار نفر را یک‌ جا جمع کرد و برایشان حرف‌های خوشگل زد.
4- رئیس‌جمهور سابق در مراسم ختم هادی نوروزی شرکت کرده است. مصاحبه هم کرده است. گفته او «الگوی همه ما» بود. استاد پوپولیسم گفته معمولا بازی سرخابی‌ها را نگاه می‌کرده و نوروزی در حوزه اخلاق نمونه بوده است. این حرف‌ها هم مثل آن فریم‌های عکس در تاریخ پوپولیسم ورزشی- سیاسی ایران ثبت شد. سال‌ها بعد تاریخ درباره حقیقت مردی که این حرف‌ها در این شرایط و در این روزها زده قضاوت خواهد کرد.

1- فوتبال از رفتن هادی غم‌زده است. درباره کاپیتان فقید پرسپولیس آن‌قدر نوشته‌اند و گفته‌اند که انگار حرفی برای گفتن نمانده است، اما هنوز تماشای هر فریم عکس مربوط به او به قلب آدم چنگ می‌زند. هادی طفلک آن روزها که زنده بود، حتی تیترِ یک سایت رسمی پرسپولیس هم نمی‌شد. رسانه‌هایی که امروز برایش پوستر می‌سازند، بازوبند را برای دستش بزرگ می‌دانستند. اما رسم روزگار همین است. به قول سرگروه‌بان گُردن در فیلم مشهور جوخه (الیور استون): آدم‌های مرده از آدم‌های زنده خیلی بهتر و باحال‌تر هستند.
2- مایکل توماسکی سال 2014 در مقاله‌ای با تیتر «یک پوپولیسم جدید؟» نوشت: کسانی که در عوام‌فریبی تخصص دارند، هرگز از بین تیترها خارج نمی‌شوند. او معتقد بود پوپولیست‌ها نیاز دارند همیشه در صحنه باشند و برای رسیدن به این هدف هرکاری می‌کنند. محمود احمدی‌نژاد نماد پوپولیسم فارسی ا‌ست. رئیس‌جمهور سابق، نه فقط تخصص عجیبی در فتح تپه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و... داشت، بلکه در پوپولیسم هم چیره‌دست بود. او هم مثل همه متخصصان این عرصه، هیچ‌وقت نخواسته از لای تیترها بیرون برود. هنوز عکس‌هایش بین توده‌های مردم روی اینترنت در دسترس است. هنوز متن سخنرانی‌های عجیب و غریبش را می‌شود خیلی راحت پیدا کرد. سخنرانی‌هایی که هرکدام شاخصه‌های بارز پوپولیسم سیاسی را داشت. مالین رید، ژورنالیست کارکشته مجله تایمز، یک‌بار نوشته بود: برای شناخت عوام‌فریبی، می‌شود احمدی‌نژاد را تدریس کرد.
3- تصویر شوت‌‌زدن رئیس‌جمهوری در تمرین آن روزهای تیم‌ ملی، پنالتی‌ای که به میرزاپور زد و حرف‌های حالا خنده‌دار‌شده‌اش در تمرین تیم‌ملی بخش جدا‌نشده‌ای از تاریخ پوپولیسم ورزشی- سیاسی ایران به‌شمار می‌رود. رئیس دولت‌های نهم و دهم که هیچ‌وقت توجه اصولی و علمی به ورزش نداشت، برای رسیدن به هدف‌هایش، روز فینال کشتی جهانی به سالن می‌رفت و کنار فرهاد مجیدی فوتسال بازی می‌کرد. ماشین پروپاگاندای او آن‌قدر قوی بود که کسی دیگر یادش نمی‌آید چطور روی یک تکه کاغذ، تیم بسکتبال صباباتری را که قهرمان آسیا بود، به شهر قزوین هبه کرد و به تاریخ فرستاد، اما بعدها نماینده‌اش روز فینال باشگاه‌های آسیا در سالن کنار مشحون نشست. پوپولیست‌ها، سیاسیون و همه قدرت‌طلب‌ها همیشه یک جایی از ورزش استفاده کرده‌اند. فقط در ورزش می‌شود 80‌ هزار نفر را یک‌ جا جمع کرد و برایشان حرف‌های خوشگل زد.
4- رئیس‌جمهور سابق در مراسم ختم هادی نوروزی شرکت کرده است. مصاحبه هم کرده است. گفته او «الگوی همه ما» بود. استاد پوپولیسم گفته معمولا بازی سرخابی‌ها را نگاه می‌کرده و نوروزی در حوزه اخلاق نمونه بوده است. این حرف‌ها هم مثل آن فریم‌های عکس در تاریخ پوپولیسم ورزشی- سیاسی ایران ثبت شد. سال‌ها بعد تاریخ درباره حقیقت مردی که این حرف‌ها در این شرایط و در این روزها زده قضاوت خواهد کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.