پناهندگی جگری یا جگر پناهندگی
پوریا عالمی
ما تا دیروز با همهچیز کنار آمده بودیم و صدامان درنمیآمد. فقط هم به شوق جگر و پاچه و خوردن بناگوش. اما حالا چی؟ تورم بالاوپایین شد هیچی نگفتیم. تحریم سفتوشل شد هیچی نگفتیم. آلودگی هوا شد هیچی نگفتیم. پول با تریلی بردند هیچی نگفتیم. معاون اول آقای احمدینژاد بهدلیل پرونده اقتصادی رفت زندان هیچی نگفتیم. دکل نفت گم شد هیچی نگفتیم. زمین اول گران شد، بعد خورده شد، بعد غیب شد هیچی نگفتیم. خودروها اینطوری شد ما خائن شدیم هیچی نگفتیم. هواپیما سقوط کرد هیچی نگفتیم. یک توفان آمد چهار نفر را باد برد، یک سیل آمد 20نفر را آب برد، یک زلزله آمد صدنفر را خاک خورد هیچی نگفتیم. یعنی درکل ما هیچی نمیگوییم و مردم هیچینگویی هستیم. اما به شوق چی؟ تنها انگیزه ما همین جگر بود. همین پاچه و بناگوشخوردن. یعنی تنها چیزی که برایمان مانده، تنها دلخوشیمان، همینها بود؛ جگر. تا اینکه، دادستان شاهرود، گفت: 137 کیلوگرم تریاک و ۱۰ کیلوگرم شیره تریاک کشف کرده. که این چیز عجیب و جدیدی نیست و ما هیچی نگفتیم. اما همین مقام مسئول پرده از مهمترین جنایت قرن برداشته است. وی گفت: «فردی در شاهرود چهارونیم تن کله، پاچه، دل و جگر در خانهاش نگه داشته بوده تا در زمستان بفروشد». این مقام مسئول گفت: «همه این چهارونیم تن جگر و پاچه فاسد شده است».این بحرانی غیرقابلباور است. ما دیگر نمیتوانیم هیچی نگوییم. یعنی آدم دیگر به جگرها هم نمیتواند اعتماد کند؟ یک پاچه میخواهد بخورد باید هزارجور ترس مریضی و فساد برش دارد؟ یعنی اگر الان پای جگرهای شاهرود به تهران و شهرهای دیگر باز شده باشد تکلیف چیست؟ یعنی آدم الان میرود کلهپاچهای، اول باید سر صحبت را باز کنی و کمکم از زیر زبان کلهپز بکشی بیرون که در یک ماه اخیر به کجا برای خرید سفر کرده است؟ واقعا چی ماند برای آدم؟ برای ما همین جگر، کله و پاچه مانده بود که دیگر به همان هم نمیشود اعتماد کرد. این تنها باری است که من دارم به مهاجرت فکر میکنم. اروپا درگیر مهاجرت است و بعید نیست انتشار خبر چهارونیمتن جگر و دل فاسد، جگر خیلی از ایرانیان را بسوزاند و دلزدهشان کند. بعد هم ما میرویم تقاضای پناهندگی میدهیم. طرف میپرسد چه جگری داشتی غیرقانونی از مرز خارج شدی. ما میگوییم نه قربانت بشوم جگر نداشتیم که از مرز خارج شدیم. جگرها فاسد بود.
ما تا دیروز با همهچیز کنار آمده بودیم و صدامان درنمیآمد. فقط هم به شوق جگر و پاچه و خوردن بناگوش. اما حالا چی؟ تورم بالاوپایین شد هیچی نگفتیم. تحریم سفتوشل شد هیچی نگفتیم. آلودگی هوا شد هیچی نگفتیم. پول با تریلی بردند هیچی نگفتیم. معاون اول آقای احمدینژاد بهدلیل پرونده اقتصادی رفت زندان هیچی نگفتیم. دکل نفت گم شد هیچی نگفتیم. زمین اول گران شد، بعد خورده شد، بعد غیب شد هیچی نگفتیم. خودروها اینطوری شد ما خائن شدیم هیچی نگفتیم. هواپیما سقوط کرد هیچی نگفتیم. یک توفان آمد چهار نفر را باد برد، یک سیل آمد 20نفر را آب برد، یک زلزله آمد صدنفر را خاک خورد هیچی نگفتیم. یعنی درکل ما هیچی نمیگوییم و مردم هیچینگویی هستیم. اما به شوق چی؟ تنها انگیزه ما همین جگر بود. همین پاچه و بناگوشخوردن. یعنی تنها چیزی که برایمان مانده، تنها دلخوشیمان، همینها بود؛ جگر. تا اینکه، دادستان شاهرود، گفت: 137 کیلوگرم تریاک و ۱۰ کیلوگرم شیره تریاک کشف کرده. که این چیز عجیب و جدیدی نیست و ما هیچی نگفتیم. اما همین مقام مسئول پرده از مهمترین جنایت قرن برداشته است. وی گفت: «فردی در شاهرود چهارونیم تن کله، پاچه، دل و جگر در خانهاش نگه داشته بوده تا در زمستان بفروشد». این مقام مسئول گفت: «همه این چهارونیم تن جگر و پاچه فاسد شده است».این بحرانی غیرقابلباور است. ما دیگر نمیتوانیم هیچی نگوییم. یعنی آدم دیگر به جگرها هم نمیتواند اعتماد کند؟ یک پاچه میخواهد بخورد باید هزارجور ترس مریضی و فساد برش دارد؟ یعنی اگر الان پای جگرهای شاهرود به تهران و شهرهای دیگر باز شده باشد تکلیف چیست؟ یعنی آدم الان میرود کلهپاچهای، اول باید سر صحبت را باز کنی و کمکم از زیر زبان کلهپز بکشی بیرون که در یک ماه اخیر به کجا برای خرید سفر کرده است؟ واقعا چی ماند برای آدم؟ برای ما همین جگر، کله و پاچه مانده بود که دیگر به همان هم نمیشود اعتماد کرد. این تنها باری است که من دارم به مهاجرت فکر میکنم. اروپا درگیر مهاجرت است و بعید نیست انتشار خبر چهارونیمتن جگر و دل فاسد، جگر خیلی از ایرانیان را بسوزاند و دلزدهشان کند. بعد هم ما میرویم تقاضای پناهندگی میدهیم. طرف میپرسد چه جگری داشتی غیرقانونی از مرز خارج شدی. ما میگوییم نه قربانت بشوم جگر نداشتیم که از مرز خارج شدیم. جگرها فاسد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.