|

رفیعی از مال‌اندوزی بین هنرمندان گلایه کرد

علی رفیعی روز گذشته در نشست خبری نمایش «خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزاتقی‌خان امیرکبیر» علاوه بر ارائه توضیحاتی درباره نمایش جدید خود، به گلایه جدی از روند مال‌اندوزی بین هنرمندان و ازمیان‌رفتن ارزش‌های حرفه‌ای پرداخت.علی رفیعی در این نشست در پاسخ به این سؤال که آیا اجرای این نمایش سرآغازی برای ادامه فعالیت‌های او و راه‌اندازی کارگاه آموزشی دائمی خواهد شد یا خیر؟ بیان کرد: ۳۸ سال است که منتظر دراختیارداشتن یک مکان ثابت تمرین و تربیت نسل جوان بازیگران، طراحان صحنه و کارگردان به‌سر می‌برم اما این خواسته همواره از من دریغ شده و حتی طبقه هفتم مجموعه بنیاد رودکی که خودم بانی راه‌اندازی آن بودم را به من ندادند.این هنرمند تئا‌تر در ادامه با بیان پیشینه‌ای از فعال‌شدن طبقه هفتم بنیاد رودکی، ادامه داد: بعد از اجرای نمایش «رومئو و ژولیت»، این کار فروش زیادی داشت و من‌‌ همان زمان به آقای تشکری‌نیا که مسئولیت مجموعه را برعهده داشت گفتم اجازه نمی‌دهم درآمد حاصل از فروش این نمایش بیهوده خرج شود و باید طبقه هفتم بنیاد رودکی را فعال کنیم. حتی آقای منتظری، مدیر مرکز هنرهای نمایشی وقت، نیز با من موافق بود که درنهایت این کار انجام شد و من هیچ‌وقت به‌عنوان بانی این اتفاق انتظار خاصی نداشتم.رفیعی با گلایه از چشم‌وهم‌چشمی‌های مالی مرسوم این‌روزهای اهل تئا‌تر و سینما اظهار کرد: ۴۵ سال از عمرم را در فرانسه گذراندم و هیچ‌وقت ندیدم هیچ‌کدام از هنرمندان تئا‌تر ‌آن کشور ماشین‌های آخرین مدل‌سوار شوند یا در خانه‌شان میز بیلیارد باشد. هنرمند تئا‌تر قرار نیست ویلای آنچنانی داشته باشد اما متأسفانه چشم‌وهم‌چشمی‌های مادی به رقابت بر سر تعداد سیلندرهای ماشین‌های جدید رسیده است.رفیعی همچنین گفت: من آمادگی کار دارم اما متأسفانه سیاست‌های فرهنگی منسجمی در کشور وجود ندارد، به‌همین‌دلیل نمی‌دانم آیا کار من استمرار خواهد داشت یا خیر.

علی رفیعی روز گذشته در نشست خبری نمایش «خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزاتقی‌خان امیرکبیر» علاوه بر ارائه توضیحاتی درباره نمایش جدید خود، به گلایه جدی از روند مال‌اندوزی بین هنرمندان و ازمیان‌رفتن ارزش‌های حرفه‌ای پرداخت.علی رفیعی در این نشست در پاسخ به این سؤال که آیا اجرای این نمایش سرآغازی برای ادامه فعالیت‌های او و راه‌اندازی کارگاه آموزشی دائمی خواهد شد یا خیر؟ بیان کرد: ۳۸ سال است که منتظر دراختیارداشتن یک مکان ثابت تمرین و تربیت نسل جوان بازیگران، طراحان صحنه و کارگردان به‌سر می‌برم اما این خواسته همواره از من دریغ شده و حتی طبقه هفتم مجموعه بنیاد رودکی که خودم بانی راه‌اندازی آن بودم را به من ندادند.این هنرمند تئا‌تر در ادامه با بیان پیشینه‌ای از فعال‌شدن طبقه هفتم بنیاد رودکی، ادامه داد: بعد از اجرای نمایش «رومئو و ژولیت»، این کار فروش زیادی داشت و من‌‌ همان زمان به آقای تشکری‌نیا که مسئولیت مجموعه را برعهده داشت گفتم اجازه نمی‌دهم درآمد حاصل از فروش این نمایش بیهوده خرج شود و باید طبقه هفتم بنیاد رودکی را فعال کنیم. حتی آقای منتظری، مدیر مرکز هنرهای نمایشی وقت، نیز با من موافق بود که درنهایت این کار انجام شد و من هیچ‌وقت به‌عنوان بانی این اتفاق انتظار خاصی نداشتم.رفیعی با گلایه از چشم‌وهم‌چشمی‌های مالی مرسوم این‌روزهای اهل تئا‌تر و سینما اظهار کرد: ۴۵ سال از عمرم را در فرانسه گذراندم و هیچ‌وقت ندیدم هیچ‌کدام از هنرمندان تئا‌تر ‌آن کشور ماشین‌های آخرین مدل‌سوار شوند یا در خانه‌شان میز بیلیارد باشد. هنرمند تئا‌تر قرار نیست ویلای آنچنانی داشته باشد اما متأسفانه چشم‌وهم‌چشمی‌های مادی به رقابت بر سر تعداد سیلندرهای ماشین‌های جدید رسیده است.رفیعی همچنین گفت: من آمادگی کار دارم اما متأسفانه سیاست‌های فرهنگی منسجمی در کشور وجود ندارد، به‌همین‌دلیل نمی‌دانم آیا کار من استمرار خواهد داشت یا خیر.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.