پیشبینی قیمت طلا شبیه به انداختن سکه شد
صعود تا 1600 یا سقوط تا 800 دلار
محسن قادری. تحلیلگر بازار ارز، طلا و بورس
«دولت از بازار سهام حمایت نمیکند» اغلب فعالان بازار سرمایه این جمله را در تمام تحلیلهایشان تکرار میکنند؛ اگر از آنها درباره ریزشهای به ظاهر بیپایان بازار سرمایه پرسیده شود، اغلب حمایتنکردن دولت از بازار را دلیل اصلی بر میشمرند؛ همه میگویند هر بالایی را باید فروخت؛ برخی حتی عوامل دولت قبلی را عامل ریزشها میدانند؛ بازار در شش ماه گذشته پس از هر مرحله پیشرفت در پرونده هستهای، بهشدت ریزش کرده است؛ نبود نقدینگی، نرخ بالای سود بانکی، آغاز دعواهای سیاسی پیش از انتخابات، کاهش قیمت نفت، پایینآمدن قیمت مواد اولیه در جهان، کاهش رشد اقتصادی در چین، شروع محسوس دعواهای سیاسی پیش از انتخابات و هزاران دلیل دیگر را نیز برای این ریزشهای ممتد میتوان برشمرد. پس از توافق هستهای در تیرماه برخی شرکتها نزدیک به نیمی از ارزش خود را از دست دادهاند. در نیمه دوم شهریورماه شتاب ریزش شدت گرفت، به شکلی که از 18 تا 30 شهریور در 10 روز کاری شاخص بازار بیش از سههزار واحد افت کرد؛ در اینکه عوامل بنیادی در وضعیت بازار مؤثر بودهاند، جای کوچکترین تردیدی وجود ندارد، اما عوامل روانی نظیر خستگی و دلزدگی سهامداران، ترس از ریزشهای بیشتر و... در این رفتار گلهای مؤثرتر بوده است. متولیان بازار نیز با جابهجاییهای بلوکی و بالازدن قیمت پایانی برخی تکسهمها به نریختن شاخص کمک میکنند! اینکه از دولت انتظار دخالت مستقیم داشته باشیم بر هیچ پایه و اساس اقتصادیای استوار نیست، اما از دولت و دیگر متولیان میتوان انتظار شفافسازی و نهادسازی و ابزارسازی داشت؛ بازار ما از این نظر فقیرترین بازار در دنیاست. سادهترین امکاناتی نظیر فروش استقراضی، ابزارهای مشتقه و شرکتهای اعتبارسنجی در این شرایط به تعادل بازار کمک میکنند. در این بین کمترین کمک دولت به بازارها افزایش شفافیت، ایجاد قانونهای بلندمدت و ایجاد کمیتههایی برای پیگیری و ایجاد نهادها و ابزارهای جدید مالی است؛ نمیتوان سرمایهگذاری خارجی در بازار سرمایه را بدون وجود ابزارهای پوشش ریسک، نهادهای اعتبارسنجی و از همه مهمتر شفافیت واقعی در بازار انتظار داشت. دلار پس از یک هفته متلاطم، در پایان شهریور، تقریبا نوسان کمی داشت و در اکثر هفته حولوحوش سههزارو 400 بود؛ افزایش تقاضای پایان فصل، تقاضای ارز برای مسافرتها، بهویژه برای سفر حج و کاهش درآمدهای نفتی دلایلی بود که دولتیها برای افزایش قیمت برمیشمردند. نفت برنت در چند هفته گذشته در محدوده چهلوچند تا پنجاهوچند دلاری برای هر بشکه و طلا هفتههای بیشتری در محدوده هزارو 70 تا هزارو 170 دلاری برای هر اونس گیر افتاده است و البته این دو در این محدودهها گهگاه نوسانهای شدید دو، سه درصدی در عرض چند ساعت از خود نشان میدهند، این شرایط میتواند نشانگر تغییر روند باشد؛ اما اینکه در آینده تغییری در روند نزولی یک ساله و چند ماهه نفت یا پنج ساله طلا اتفاق بیافتد به این بستگی دارد که آیا اقتصاد دنیا دوباره دچار رکود میشود، فدرال رزرو درباره نرخ بهرهاش چه تصمیمی میگیرد، چین چگونه با رکودی که در آستانه آن قرار گرفته است، روبهرو میشود؛ دنیا با بحرانهای منطقههایی نظیر خاورمیانه و با پدیدههایی نظیر داعش چه میکند. خلاصه پیشبینی اینکه طلا یا نفت به کدامین سو میرود، تقریبا شبیه به انداختن سکه شده است، همین است که در تحلیلهای بازار طلا پیشبینی رسیدن قیمت به سطح هزارو 300 تا هزارو 600 دلار برای هر اونس تا پیشبینی ریزش آن تا 800 دلار وجود دارد که همه میتوانند درست باشند.
«دولت از بازار سهام حمایت نمیکند» اغلب فعالان بازار سرمایه این جمله را در تمام تحلیلهایشان تکرار میکنند؛ اگر از آنها درباره ریزشهای به ظاهر بیپایان بازار سرمایه پرسیده شود، اغلب حمایتنکردن دولت از بازار را دلیل اصلی بر میشمرند؛ همه میگویند هر بالایی را باید فروخت؛ برخی حتی عوامل دولت قبلی را عامل ریزشها میدانند؛ بازار در شش ماه گذشته پس از هر مرحله پیشرفت در پرونده هستهای، بهشدت ریزش کرده است؛ نبود نقدینگی، نرخ بالای سود بانکی، آغاز دعواهای سیاسی پیش از انتخابات، کاهش قیمت نفت، پایینآمدن قیمت مواد اولیه در جهان، کاهش رشد اقتصادی در چین، شروع محسوس دعواهای سیاسی پیش از انتخابات و هزاران دلیل دیگر را نیز برای این ریزشهای ممتد میتوان برشمرد. پس از توافق هستهای در تیرماه برخی شرکتها نزدیک به نیمی از ارزش خود را از دست دادهاند. در نیمه دوم شهریورماه شتاب ریزش شدت گرفت، به شکلی که از 18 تا 30 شهریور در 10 روز کاری شاخص بازار بیش از سههزار واحد افت کرد؛ در اینکه عوامل بنیادی در وضعیت بازار مؤثر بودهاند، جای کوچکترین تردیدی وجود ندارد، اما عوامل روانی نظیر خستگی و دلزدگی سهامداران، ترس از ریزشهای بیشتر و... در این رفتار گلهای مؤثرتر بوده است. متولیان بازار نیز با جابهجاییهای بلوکی و بالازدن قیمت پایانی برخی تکسهمها به نریختن شاخص کمک میکنند! اینکه از دولت انتظار دخالت مستقیم داشته باشیم بر هیچ پایه و اساس اقتصادیای استوار نیست، اما از دولت و دیگر متولیان میتوان انتظار شفافسازی و نهادسازی و ابزارسازی داشت؛ بازار ما از این نظر فقیرترین بازار در دنیاست. سادهترین امکاناتی نظیر فروش استقراضی، ابزارهای مشتقه و شرکتهای اعتبارسنجی در این شرایط به تعادل بازار کمک میکنند. در این بین کمترین کمک دولت به بازارها افزایش شفافیت، ایجاد قانونهای بلندمدت و ایجاد کمیتههایی برای پیگیری و ایجاد نهادها و ابزارهای جدید مالی است؛ نمیتوان سرمایهگذاری خارجی در بازار سرمایه را بدون وجود ابزارهای پوشش ریسک، نهادهای اعتبارسنجی و از همه مهمتر شفافیت واقعی در بازار انتظار داشت. دلار پس از یک هفته متلاطم، در پایان شهریور، تقریبا نوسان کمی داشت و در اکثر هفته حولوحوش سههزارو 400 بود؛ افزایش تقاضای پایان فصل، تقاضای ارز برای مسافرتها، بهویژه برای سفر حج و کاهش درآمدهای نفتی دلایلی بود که دولتیها برای افزایش قیمت برمیشمردند. نفت برنت در چند هفته گذشته در محدوده چهلوچند تا پنجاهوچند دلاری برای هر بشکه و طلا هفتههای بیشتری در محدوده هزارو 70 تا هزارو 170 دلاری برای هر اونس گیر افتاده است و البته این دو در این محدودهها گهگاه نوسانهای شدید دو، سه درصدی در عرض چند ساعت از خود نشان میدهند، این شرایط میتواند نشانگر تغییر روند باشد؛ اما اینکه در آینده تغییری در روند نزولی یک ساله و چند ماهه نفت یا پنج ساله طلا اتفاق بیافتد به این بستگی دارد که آیا اقتصاد دنیا دوباره دچار رکود میشود، فدرال رزرو درباره نرخ بهرهاش چه تصمیمی میگیرد، چین چگونه با رکودی که در آستانه آن قرار گرفته است، روبهرو میشود؛ دنیا با بحرانهای منطقههایی نظیر خاورمیانه و با پدیدههایی نظیر داعش چه میکند. خلاصه پیشبینی اینکه طلا یا نفت به کدامین سو میرود، تقریبا شبیه به انداختن سکه شده است، همین است که در تحلیلهای بازار طلا پیشبینی رسیدن قیمت به سطح هزارو 300 تا هزارو 600 دلار برای هر اونس تا پیشبینی ریزش آن تا 800 دلار وجود دارد که همه میتوانند درست باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.