«مزارشریف» و صندلیهای خالی
شرق: تصویر صفهای طولانی جلو سینماها اینروزها برای دوستداران سینما به نوستالژی تبدیل شده است. اینروزها کمتر سینمایی بهدلیل ازدحام مردم در سالن سینما مخاطبان خود را بهصورت سرپایی پذیرا میشود. فیلم «مزارشریف»، یکی از ساختههای عبدالحسن برزیده که هفته سوم اکرانش را پشتسر میگذارد، هنوز با استقبال تماشاگران مواجه نشده است. خبرنگار «شرق» تاکنون دوبار برای تماشای این فیلم به سینما آزادی رفته و بهدلیل نرسیدن فروش فیلم به حدنصاب در سئانسهای 11:5 صبح و شش بعدازظهر، نتوانسته فیلم را تماشا کند. به نظر میرسد این فیلم فاخر که بازیگرانی همچون مهتاب کرامتی، حسین یاری، مسعود رایگان و... در آن بازی میکنند، نتوانسته مخاطبان را به سالنهای سینما جلب کند. هرچه هست، ریزش مخاطب سینمای ایران در سال 94 شیب تندی به خود گرفته و این را میشود بهخوبی در آمار فروش فیلمها مشاهده کرد. بهاینترتیب اگر بهجای فروش فیلمها، به مقایسه تعداد تماشاگران بپردازیم، با آمار نگرانکنندهتری مواجه میشویم. آیا کمدیهای نازل سرانجام حوصله تماشاگر را سر بردند؟ یا اینکه وقتی تماشاگر میتواند همین نوع کمدیها را با بهایی نصف قیمت بلیت
سینما از سوپرمارکت محلش تهیه کند، دلیلی برای سینمارفتن نمییابد؟
افت کیفیت شدید فیلمهای ایرانی وقتی با حضور رقبایی قدرتمند مصادف میشود، نتیجهاش همین صندلیهای خالی است. تماشاگر هم نیازش به محصولات سرگرمکننده را از راههای دیگری برطرف میکند. اوج قهر مخاطبان سینما را در روز ملی سینما دیدیم که هیچ نشانهای از بزرگداشت چنین روزی در اطراف سینما به چشم نمیخورد. مردم مثل هر روز در خیابانهای شهر در رفتوآمدند و بهکارهای معمولشان سرگرم. روز ملی سینما نیز در این هیاهو گم شد.
شرق: تصویر صفهای طولانی جلو سینماها اینروزها برای دوستداران سینما به نوستالژی تبدیل شده است. اینروزها کمتر سینمایی بهدلیل ازدحام مردم در سالن سینما مخاطبان خود را بهصورت سرپایی پذیرا میشود. فیلم «مزارشریف»، یکی از ساختههای عبدالحسن برزیده که هفته سوم اکرانش را پشتسر میگذارد، هنوز با استقبال تماشاگران مواجه نشده است. خبرنگار «شرق» تاکنون دوبار برای تماشای این فیلم به سینما آزادی رفته و بهدلیل نرسیدن فروش فیلم به حدنصاب در سئانسهای 11:5 صبح و شش بعدازظهر، نتوانسته فیلم را تماشا کند. به نظر میرسد این فیلم فاخر که بازیگرانی همچون مهتاب کرامتی، حسین یاری، مسعود رایگان و... در آن بازی میکنند، نتوانسته مخاطبان را به سالنهای سینما جلب کند. هرچه هست، ریزش مخاطب سینمای ایران در سال 94 شیب تندی به خود گرفته و این را میشود بهخوبی در آمار فروش فیلمها مشاهده کرد. بهاینترتیب اگر بهجای فروش فیلمها، به مقایسه تعداد تماشاگران بپردازیم، با آمار نگرانکنندهتری مواجه میشویم. آیا کمدیهای نازل سرانجام حوصله تماشاگر را سر بردند؟ یا اینکه وقتی تماشاگر میتواند همین نوع کمدیها را با بهایی نصف قیمت بلیت
سینما از سوپرمارکت محلش تهیه کند، دلیلی برای سینمارفتن نمییابد؟
افت کیفیت شدید فیلمهای ایرانی وقتی با حضور رقبایی قدرتمند مصادف میشود، نتیجهاش همین صندلیهای خالی است. تماشاگر هم نیازش به محصولات سرگرمکننده را از راههای دیگری برطرف میکند. اوج قهر مخاطبان سینما را در روز ملی سینما دیدیم که هیچ نشانهای از بزرگداشت چنین روزی در اطراف سینما به چشم نمیخورد. مردم مثل هر روز در خیابانهای شهر در رفتوآمدند و بهکارهای معمولشان سرگرم. روز ملی سینما نیز در این هیاهو گم شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.