|

دلار 3هزارو 500 تومانی آستانه تحمل دولت و بانک مرکزی

محسن قادری.تحلیلگر بازار ارز، طلا و بورس

نفت ‌خام اوضاع خوبی ندارد! این سخن اغلب معامله‎گران و تحلیلگران بازار نفت است. کاهش تقاضای نفت به علت کاهش شتاب رشد اقتصادی در جهان، اضافه تولید، دعوا بر سر سهم بازار، ورود نفت ایران به بازار در سال 2016، همگی دلایلی هستند که گلدمن ساکس را مجبور می‎کند، درحالی‌که نفت از ژوئن 2014، بیش از نیمی از ارزش خود را از دست داده است، بازهم احتمال کاهش بیشتر قیمت، حتی تا 21 دلار را دور از تصور نداند؛ البته تجربه نشان داده است جو بازار در ذهن معامله‎گران و تحلیلگران بیش از واقعیت مؤثر است؛ در سال 2008 وقتی قیمت هر بشکه نفت 140 دلار بود، برخی از نفت 200 دلاری صحبت می‎کردند و وقتی قیمت به کمتر از 40 دلار رسید، صحبت از نفت 10 دلاری می‌شد. ادامه روند نزولی قیمت نفت، در ساختار بازار تأثیرگذار خواهد بود و موجب می‎شود تولید نفت در بسیاری از نقاط جهان مقرون‌به‌صرفه نباشد و این امر موجب کاهش عرضه نفت در جهان خواهد شد، از طرفی مشخص است رکود اقتصادی جهان ادامه‎دار نخواهد بود و مانند قرن گذشته به مرور زمان مصرف انرژی افزایش خواهد یافت. کاهش عرضه از یک‌سو و افزایش تقاضا از سوی دیگر، باعث می‎شود قیمت نفت در بلندمدت ‌رو به افزایش باشد. به نظر می‎‌رسد قیمت نفت تا اواخر سال 2016، به تعادل برسد و پس از آن به مرور افزایش یابد. مدیریت نادرست، تحریم‎ها، خزانه خالی و بدهی‎های سرسام‎آور دولت قبل، کاهش قیمت نفت و صنایعی که (به دلیل استفاده نادرست از درآمدهای نفتی بی‎سابقه، به‌جای شکوفایی اقتصادی با واردات بی‎رویه) تخریب شده‌اند، دولت جدید را مجبور به کشیدن ترمز اقتصاد و تورم کرده است تا تورم بیش‌از‌پیش به قشر متوسط و فقیر جامعه فشار وارد نکند؛ اما این شرایط برای یک کشور 80 میلیونی در طولانی‎مدت تحمل‌پذیر نخواهد بود و دوام نخواهد داشت؛ آن هم در شرایطی که تمام بانک‎های مرکزی در دنیا شرایط انبساطی را برای مقابله با رکود در پیش گرفته‎اند. با ازبین‌رفتن ریسک برخورد ایران و غرب در زمینه پرونده هسته‎ای، در صورت وجود اراده، دولت و بانک مرکزی توانایی انجام دو هدف عمده اقتصادی را خواهند داشت: تک‌نرخی‌کردن ارز و خروج از رکود. در بازار سرمایه با وجود اینکه سایه بزرگ‎ترین ریسک بازار، به‌طور کامل در حال زدوده‌شدن از سر بازار است، پیش‎بینی بازار از گزارش‎های شش‎ماهه بعد، تسویه اعتباری کارگزاران، دست خالی اغلب شرکت‎های حقوقی فعال در بازار و در نتیجه خریدهای بسیار کم آنها، همگی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا بازار با یک هفته بسیار بد به استقبال پاییز برود و رکود بازار وارد ماه بیست‌ویکم شود؛ بااین‌حال پیش‎بینی شرایط و روابط بهتر با دنیا و انتظار تغییر سیاست‎های بانک مرکزی در میان‎مدت و حتی کوتاه‎مدت، بازار را برای شش ماه تا یک سال آینده برای سرمایه‎گذاری جذاب می‎کند. در بازار ارز به نظر می‌رسد آستانه تحمل دولت و بانک مرکزی عدد سه‌هزارو 500 تومان باشد، چراکه با رسیدن قیمت دلار به این سطح، با ورود عوامل دولتی از طریق تزریق دلار (و از آن مهم‎تر متفرق‌کردن دلالان! ) قیمت‎ها کنترل شد و تا پایان هفته به نزدیکی عدد سه‌هزارو 400 تومان هم رسید؛ اما واقعیت‎های اقتصادی، نیاز دولت و عزم بانک مرکزی برای تغییر محدوده تعادلی دلار را نوید می‎دهد. پنجشنبه مطابق پیش‎بینی‎ها، فدرال رزرو نرخ بهره را بدون تغییر در سطح نزدیک به صفر نگه داشت تا درحالی‌که اقتصاد جهان در شرایط کندشدن و ورود به رکود به نظر می‎‌رسد، به این رکود دامن نزده باشد و سیاست پولی‎ای هم‌سو با دیگر بانک‎های مرکزی داشته باشد. این حرکت بانک مرکزی آمریکا برای طلا و دیگر فلزات گران‌بها، حرکتی مثبت است، به‎طوری‎که پس از انتشار نظر فدرال رزرو درباره نرخ بهره تا لحظه نگارش این تحلیل، قیمت طلا بیش از دو درصد افزایش داشته است.

نفت ‌خام اوضاع خوبی ندارد! این سخن اغلب معامله‎گران و تحلیلگران بازار نفت است. کاهش تقاضای نفت به علت کاهش شتاب رشد اقتصادی در جهان، اضافه تولید، دعوا بر سر سهم بازار، ورود نفت ایران به بازار در سال 2016، همگی دلایلی هستند که گلدمن ساکس را مجبور می‎کند، درحالی‌که نفت از ژوئن 2014، بیش از نیمی از ارزش خود را از دست داده است، بازهم احتمال کاهش بیشتر قیمت، حتی تا 21 دلار را دور از تصور نداند؛ البته تجربه نشان داده است جو بازار در ذهن معامله‎گران و تحلیلگران بیش از واقعیت مؤثر است؛ در سال 2008 وقتی قیمت هر بشکه نفت 140 دلار بود، برخی از نفت 200 دلاری صحبت می‎کردند و وقتی قیمت به کمتر از 40 دلار رسید، صحبت از نفت 10 دلاری می‌شد. ادامه روند نزولی قیمت نفت، در ساختار بازار تأثیرگذار خواهد بود و موجب می‎شود تولید نفت در بسیاری از نقاط جهان مقرون‌به‌صرفه نباشد و این امر موجب کاهش عرضه نفت در جهان خواهد شد، از طرفی مشخص است رکود اقتصادی جهان ادامه‎دار نخواهد بود و مانند قرن گذشته به مرور زمان مصرف انرژی افزایش خواهد یافت. کاهش عرضه از یک‌سو و افزایش تقاضا از سوی دیگر، باعث می‎شود قیمت نفت در بلندمدت ‌رو به افزایش باشد. به نظر می‎‌رسد قیمت نفت تا اواخر سال 2016، به تعادل برسد و پس از آن به مرور افزایش یابد. مدیریت نادرست، تحریم‎ها، خزانه خالی و بدهی‎های سرسام‎آور دولت قبل، کاهش قیمت نفت و صنایعی که (به دلیل استفاده نادرست از درآمدهای نفتی بی‎سابقه، به‌جای شکوفایی اقتصادی با واردات بی‎رویه) تخریب شده‌اند، دولت جدید را مجبور به کشیدن ترمز اقتصاد و تورم کرده است تا تورم بیش‌از‌پیش به قشر متوسط و فقیر جامعه فشار وارد نکند؛ اما این شرایط برای یک کشور 80 میلیونی در طولانی‎مدت تحمل‌پذیر نخواهد بود و دوام نخواهد داشت؛ آن هم در شرایطی که تمام بانک‎های مرکزی در دنیا شرایط انبساطی را برای مقابله با رکود در پیش گرفته‎اند. با ازبین‌رفتن ریسک برخورد ایران و غرب در زمینه پرونده هسته‎ای، در صورت وجود اراده، دولت و بانک مرکزی توانایی انجام دو هدف عمده اقتصادی را خواهند داشت: تک‌نرخی‌کردن ارز و خروج از رکود. در بازار سرمایه با وجود اینکه سایه بزرگ‎ترین ریسک بازار، به‌طور کامل در حال زدوده‌شدن از سر بازار است، پیش‎بینی بازار از گزارش‎های شش‎ماهه بعد، تسویه اعتباری کارگزاران، دست خالی اغلب شرکت‎های حقوقی فعال در بازار و در نتیجه خریدهای بسیار کم آنها، همگی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا بازار با یک هفته بسیار بد به استقبال پاییز برود و رکود بازار وارد ماه بیست‌ویکم شود؛ بااین‌حال پیش‎بینی شرایط و روابط بهتر با دنیا و انتظار تغییر سیاست‎های بانک مرکزی در میان‎مدت و حتی کوتاه‎مدت، بازار را برای شش ماه تا یک سال آینده برای سرمایه‎گذاری جذاب می‎کند. در بازار ارز به نظر می‌رسد آستانه تحمل دولت و بانک مرکزی عدد سه‌هزارو 500 تومان باشد، چراکه با رسیدن قیمت دلار به این سطح، با ورود عوامل دولتی از طریق تزریق دلار (و از آن مهم‎تر متفرق‌کردن دلالان! ) قیمت‎ها کنترل شد و تا پایان هفته به نزدیکی عدد سه‌هزارو 400 تومان هم رسید؛ اما واقعیت‎های اقتصادی، نیاز دولت و عزم بانک مرکزی برای تغییر محدوده تعادلی دلار را نوید می‎دهد. پنجشنبه مطابق پیش‎بینی‎ها، فدرال رزرو نرخ بهره را بدون تغییر در سطح نزدیک به صفر نگه داشت تا درحالی‌که اقتصاد جهان در شرایط کندشدن و ورود به رکود به نظر می‎‌رسد، به این رکود دامن نزده باشد و سیاست پولی‎ای هم‌سو با دیگر بانک‎های مرکزی داشته باشد. این حرکت بانک مرکزی آمریکا برای طلا و دیگر فلزات گران‌بها، حرکتی مثبت است، به‎طوری‎که پس از انتشار نظر فدرال رزرو درباره نرخ بهره تا لحظه نگارش این تحلیل، قیمت طلا بیش از دو درصد افزایش داشته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.