گلهای خندانیم؟
احمد طالبینژاد
سالهاست اغلب کارشناسان از اینکه بچههای این سرزمین به حال خود رها شده و در فضای مجازی و انواع فراوردههای فرهنگی که از آنسوی مرزها میآیند، غرق شدهاند، گله میکنند و هشدار میدهند. درحالیکه روزبهروز از فرهنگ ملی خود دور و نسبت به آن بیگانه میشوند. این یکی از وظایف دولتی است که در اینباره طرحهایی را به اجرا درآورد تا مثلا طی سهماه تعطیلی مدارس، بچهها در فضایی غیرمدرسهای، با فرهنگ، هنر و حتی تاریخ وطن خود آشنا شوند. یکی، دو سالی هست که یکی، دو مؤسسه آموزشی و فرهنگی- مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا و مهدکودک باغستارهها- دست به اقدام جالبی زده و جشنوارهای دوروزه برگزار میکنند که محوریت آشنایی بچهها با شاهنامه فردوسی بهعنوان اصلیترین منبع شناخت فرهنگ و تمدن ایرانی از جنبههای گوناگون است. سال گذشته این برنامه با عنوان «شاهنامه برای کودک و نوجوان» و امسال تحت عنوان «کودک و ادبیات»، با محوریت خانواده در شاهنامه از دوازدهم تا سیزدهم شهریور در کاخ موزه نیاوران برگزار شد و طی آن کارگاههایی در زمینه عروسکسازی، دوختودوز لباس، نقاشی و حجم براساس داستانها و شخصیتهای شاهنامه، بههمراه کارهای نمایشی همچون
نقالی، ورزش زورخانهای، چوگان و دیگر برنامههایی که برمبنای اساطیر و تاریخ ایرانزمین، از گذشته به امروز رسیدهاند، برگزار و با استقبال کودکانونوجوانان هم روبهرو شد. 25 مرکز فعال در زمینه تولید و عرضه آثار آموزشی و هنری مربوط به کودکان و نوجوانان، در این برنامه پروپیمان حضور فعال داشتند. آنچه برای نگارنده بهعنوان علاقهمند به فعالیتهای مربوط به کودکونوجوان از جمله برگزاری جشنواره فیلم اصفهان که در آستانه آن قرار داریم، جالب و درعینحال نگرانکننده است، محدودشدن اینگونه فعالیتها به چند شهر بزرگ است درحالیکه بچههای شهرهای کوچک و روستاها، هیچ بهرهای از این رویدادها نمیبرند. طبق آمار رسمی، نزدیک به 15 میلیون دانشآموز داریم که یکسومشان در شهرستانها و روستاها زندگی میکنند و از این برنامهها بیبهرهاند. اینها باید آیندهسازان ایران باشند. اما با چه شناخت و دانشی میخواهند آینده این سرزمین را بسازند؟ نهادهایی مثل وزارت آموزشوپرورش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و حتی شبکههای تلویزیونی، در جهت آشنایی بچهها با فرهنگ ملی خود چه گامی برداشتهاند که توقع داشته باشند نسلهای آینده پاسدار
حریم فرهنگی ایران باشند؟ و این در حالی است که دائم در رسانههای رسمی از بچهها بهعنوان گلهای خندان و فرزندان ایران و امیدهای آینده یاد میکنند.
سالهاست اغلب کارشناسان از اینکه بچههای این سرزمین به حال خود رها شده و در فضای مجازی و انواع فراوردههای فرهنگی که از آنسوی مرزها میآیند، غرق شدهاند، گله میکنند و هشدار میدهند. درحالیکه روزبهروز از فرهنگ ملی خود دور و نسبت به آن بیگانه میشوند. این یکی از وظایف دولتی است که در اینباره طرحهایی را به اجرا درآورد تا مثلا طی سهماه تعطیلی مدارس، بچهها در فضایی غیرمدرسهای، با فرهنگ، هنر و حتی تاریخ وطن خود آشنا شوند. یکی، دو سالی هست که یکی، دو مؤسسه آموزشی و فرهنگی- مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا و مهدکودک باغستارهها- دست به اقدام جالبی زده و جشنوارهای دوروزه برگزار میکنند که محوریت آشنایی بچهها با شاهنامه فردوسی بهعنوان اصلیترین منبع شناخت فرهنگ و تمدن ایرانی از جنبههای گوناگون است. سال گذشته این برنامه با عنوان «شاهنامه برای کودک و نوجوان» و امسال تحت عنوان «کودک و ادبیات»، با محوریت خانواده در شاهنامه از دوازدهم تا سیزدهم شهریور در کاخ موزه نیاوران برگزار شد و طی آن کارگاههایی در زمینه عروسکسازی، دوختودوز لباس، نقاشی و حجم براساس داستانها و شخصیتهای شاهنامه، بههمراه کارهای نمایشی همچون
نقالی، ورزش زورخانهای، چوگان و دیگر برنامههایی که برمبنای اساطیر و تاریخ ایرانزمین، از گذشته به امروز رسیدهاند، برگزار و با استقبال کودکانونوجوانان هم روبهرو شد. 25 مرکز فعال در زمینه تولید و عرضه آثار آموزشی و هنری مربوط به کودکان و نوجوانان، در این برنامه پروپیمان حضور فعال داشتند. آنچه برای نگارنده بهعنوان علاقهمند به فعالیتهای مربوط به کودکونوجوان از جمله برگزاری جشنواره فیلم اصفهان که در آستانه آن قرار داریم، جالب و درعینحال نگرانکننده است، محدودشدن اینگونه فعالیتها به چند شهر بزرگ است درحالیکه بچههای شهرهای کوچک و روستاها، هیچ بهرهای از این رویدادها نمیبرند. طبق آمار رسمی، نزدیک به 15 میلیون دانشآموز داریم که یکسومشان در شهرستانها و روستاها زندگی میکنند و از این برنامهها بیبهرهاند. اینها باید آیندهسازان ایران باشند. اما با چه شناخت و دانشی میخواهند آینده این سرزمین را بسازند؟ نهادهایی مثل وزارت آموزشوپرورش، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و حتی شبکههای تلویزیونی، در جهت آشنایی بچهها با فرهنگ ملی خود چه گامی برداشتهاند که توقع داشته باشند نسلهای آینده پاسدار
حریم فرهنگی ایران باشند؟ و این در حالی است که دائم در رسانههای رسمی از بچهها بهعنوان گلهای خندان و فرزندان ایران و امیدهای آینده یاد میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.