|

پرچم فلسطین در برابر مقر سازمان ملل برافراشته می‌شود

ستیز بر فراز آسمان

مقر سازمان ملل در نیویورک نزدیک به 20 روز دیگر میزبان رهبران جهان خواهد بود؛ رهبرانی که احتمالا به سیاق معمول تلاش خواهند کرد زخم جنگ، خشونت، تروریسم، ناعدالتی و آوارگی را در سایه امید و تدابیر جمعی اغلب واهی خود تا حدودی التیام بخشند. در این میان البته همواره به نظر می‌رسد پرچم‌های خاموش کشورهای عضو این نهاد بین‌المللی، که در مقابل مقر این سازمان به صف شده‌اند، اغلب نمایندگانی راستین‌تر از رهبران خود هستند؛ پرچم‌هایی که در انبوه یکسان‌ساز رنگ و نماد، جز بر نظم مسلط دلالت نمی‌کنند.
بااین‌حال، تصویب قطع‌نامه پنجشنبه سازمان ملل حکایت از آن دارد که مقر برافراشته‌شدن پرچم این سازمان امسال حال و هوای دیگری داشته است و «محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین نیز برای اولین‌بار در تاریخ سرزمین‌های اشغالی، اطمینان خواهد داشت سخنانش در صحن مجمع عمومی سازمان ملل به‌عنوان عضو ناظر این سازمان، مابازایی استوار بر سر درِ این نهاد بین‌المللی خواهد داشت. دلیل آن نیز چیزی نیست جز اهتزاز پرچم کشوری که بدون‌شک بر هژمونی تمامی 193 پرچم دیگر غلبه خواهد کرد؛ پرچمی که رقص آن در باد احتمالا رساتر از هر سخنرانی احتمالی درباره سودای به‌رسمیت‌شناخته‌شدن فلسطین خواهد بود.
119 عضو سازمان ملل متحد در حالی پنجشنبه به قطع‌نامه پیشنهادی فلسطین درباره لزوم برافراشته‌شدن پرچم کشورهای غیرعضو، اما ناظر سازمان ملل، در کنار پرچم دیگر کشورهای عضو این سازمان رأی مثبت دادند که بنا بر مفاد این قطع‌نامه، پرچم کشورهای ناظر، از جمله فلسطین، باید ظرف مدت 20 روز پس از تصویب آن، مقابل مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک و دیگر دفاتر این نهاد بین‌المللی در اقصی‌نقاط جهان برافراشته شود. دیپلمات‌های فلسطینی در شرایطی 30 سپتامبر، یعنی موعد سخنرانی محمود عباس در صحن مجمع عمومی سازمان ملل را به‌عنوان تاریخ احتمالی برافراشته‌شدن پرچم فلسطین اعلام کرده‌اند که واتیکان، تنها عضو ناظر دیگر سازمان ملل، که پیش‌تر خواستار حذف نام خود از متن قطع‌نامه پیشنهادی شده بود، یک روز پیش از رأی‌گیری در مجمع عمومی اعلام کرده بود که حتی در صورت تصویب قطع‌نامه نیز پرچم آن کشور پیش از سخنرانی «پاپ فرانسیس» در نشست مجمع عمومی، به اهتزاز در نخواهد آمد.
با تمام این اوصاف و در شرایطی که گذشته از رأی منفی هشت کشور عضو ازجمله ایالات متحده آمریکا، اسرائیل، کانادا و استرالیا، بخش اعظم کشورهای عضو اتحادیه اروپا، نیز بیش از یک‌سوم از آرای ممتنع در این رأی‌گیری را به خود اختصاص داده بودند، «رامی حمدالله» نخست‌وزیر فلسطین بر این باور است که تصویب این قطع‌نامه با اکثریت قاطع آرا، گامی اساسی در راستای به‌رسمیت شناخته‌شدن فلسطین به‌عنوان عضو کامل سازمان ملل است. این در حالی است که «ریاض منصور» نماینده تشکیلات خودگردان فلسطین در سازمان ملل با لحنی محتاطانه‌تر به استقبال این موفقیت رفته است. او ضمن اشاره به این واقعیت که در میان بحران انسانی غزه و اوضاع نابسامان و نومیدکننده چارچوب و فرایند سیاسی صلح کشورش با اسرائیل، تصویب قطع‌نامه تنها به‌سان برافروختن شمع کوچک امید در دل مردمانی است که حتی برای ادامه حیات خود نیز با مشکلات فراوان دست به گریبان هستند، گفت: این حرکت نمادین در هر صورت می‌تواند ستون‌های شناسایی کشور مستقل فلسطینی در عرصه بین‌الملل را استوارتر از پیش کند. محمود عباس نیز علاوه بر ستایش 119 کشوری که به زعم او، با رأی خود در جبهه حقیقت و عدالت ایستادند، اظهار امیدواری کرد که مبارزات مردم فلسطین سرانجام به برافراشته‌شدن پرچم آن کشور بر فراز پایتخت ابدی آن، یعنی بیت‌المقدس بینجامد.
«فرانسوا دلاتره» سفیر فرانسه در سازمان ملل که کشورش در کنار سوئد، ایتالیا، اسپانیا، ایرلند و بلژیک یکی از 10 عضو اتحادیه اروپا بود که از قطع‌نامه پیشنهادی حمایت کردند، نیز در حالی رأی مثبت کشورش را نشانه پایبندی فرانسه به راه‌حل دودولتی دانسته است که «سامانتا پاور» سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، در اظهاراتی قابل‌پیش‌بینی، برافراشته‌شدن پرچم فلسطین مقابل مقر سازمان ملل را غیرسازنده خوانده است. او با اشاره به آنکه حل‌وفصل منصفانه و پایدار منازعات بین فلسطین و اسرائیل مستلزم تصمیم‌گیری‌های دشوار و مصالحه دو طرف در قالب مذاکرات رودررو است، تأکید کرد: اقداماتی نظیر برافراشتن پرچم فلسطین مقابل مقر سازمان ملل نه‌تنها جایگزینی برای مذاکرات نیست، بلکه چشم‌انداز صلح بین طرفین را نیز کم‌رنگ خواهد کرد. این در حالی است که «ران پروسور» سفیر اسرائیل در سازمان ملل نیز تصویب قطع‌نامه پیشنهادی فلسطینیان را ژستی «توخالی» از سوی معرکه‌گیرانی سیاسی دانسته است که در صورت درخواست طرف فلسطینی، حتی رأی به صاف‌بودن کره‌زمین نیز خواهند داد.

مقر سازمان ملل در نیویورک نزدیک به 20 روز دیگر میزبان رهبران جهان خواهد بود؛ رهبرانی که احتمالا به سیاق معمول تلاش خواهند کرد زخم جنگ، خشونت، تروریسم، ناعدالتی و آوارگی را در سایه امید و تدابیر جمعی اغلب واهی خود تا حدودی التیام بخشند. در این میان البته همواره به نظر می‌رسد پرچم‌های خاموش کشورهای عضو این نهاد بین‌المللی، که در مقابل مقر این سازمان به صف شده‌اند، اغلب نمایندگانی راستین‌تر از رهبران خود هستند؛ پرچم‌هایی که در انبوه یکسان‌ساز رنگ و نماد، جز بر نظم مسلط دلالت نمی‌کنند.
بااین‌حال، تصویب قطع‌نامه پنجشنبه سازمان ملل حکایت از آن دارد که مقر برافراشته‌شدن پرچم این سازمان امسال حال و هوای دیگری داشته است و «محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین نیز برای اولین‌بار در تاریخ سرزمین‌های اشغالی، اطمینان خواهد داشت سخنانش در صحن مجمع عمومی سازمان ملل به‌عنوان عضو ناظر این سازمان، مابازایی استوار بر سر درِ این نهاد بین‌المللی خواهد داشت. دلیل آن نیز چیزی نیست جز اهتزاز پرچم کشوری که بدون‌شک بر هژمونی تمامی 193 پرچم دیگر غلبه خواهد کرد؛ پرچمی که رقص آن در باد احتمالا رساتر از هر سخنرانی احتمالی درباره سودای به‌رسمیت‌شناخته‌شدن فلسطین خواهد بود.
119 عضو سازمان ملل متحد در حالی پنجشنبه به قطع‌نامه پیشنهادی فلسطین درباره لزوم برافراشته‌شدن پرچم کشورهای غیرعضو، اما ناظر سازمان ملل، در کنار پرچم دیگر کشورهای عضو این سازمان رأی مثبت دادند که بنا بر مفاد این قطع‌نامه، پرچم کشورهای ناظر، از جمله فلسطین، باید ظرف مدت 20 روز پس از تصویب آن، مقابل مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک و دیگر دفاتر این نهاد بین‌المللی در اقصی‌نقاط جهان برافراشته شود. دیپلمات‌های فلسطینی در شرایطی 30 سپتامبر، یعنی موعد سخنرانی محمود عباس در صحن مجمع عمومی سازمان ملل را به‌عنوان تاریخ احتمالی برافراشته‌شدن پرچم فلسطین اعلام کرده‌اند که واتیکان، تنها عضو ناظر دیگر سازمان ملل، که پیش‌تر خواستار حذف نام خود از متن قطع‌نامه پیشنهادی شده بود، یک روز پیش از رأی‌گیری در مجمع عمومی اعلام کرده بود که حتی در صورت تصویب قطع‌نامه نیز پرچم آن کشور پیش از سخنرانی «پاپ فرانسیس» در نشست مجمع عمومی، به اهتزاز در نخواهد آمد.
با تمام این اوصاف و در شرایطی که گذشته از رأی منفی هشت کشور عضو ازجمله ایالات متحده آمریکا، اسرائیل، کانادا و استرالیا، بخش اعظم کشورهای عضو اتحادیه اروپا، نیز بیش از یک‌سوم از آرای ممتنع در این رأی‌گیری را به خود اختصاص داده بودند، «رامی حمدالله» نخست‌وزیر فلسطین بر این باور است که تصویب این قطع‌نامه با اکثریت قاطع آرا، گامی اساسی در راستای به‌رسمیت شناخته‌شدن فلسطین به‌عنوان عضو کامل سازمان ملل است. این در حالی است که «ریاض منصور» نماینده تشکیلات خودگردان فلسطین در سازمان ملل با لحنی محتاطانه‌تر به استقبال این موفقیت رفته است. او ضمن اشاره به این واقعیت که در میان بحران انسانی غزه و اوضاع نابسامان و نومیدکننده چارچوب و فرایند سیاسی صلح کشورش با اسرائیل، تصویب قطع‌نامه تنها به‌سان برافروختن شمع کوچک امید در دل مردمانی است که حتی برای ادامه حیات خود نیز با مشکلات فراوان دست به گریبان هستند، گفت: این حرکت نمادین در هر صورت می‌تواند ستون‌های شناسایی کشور مستقل فلسطینی در عرصه بین‌الملل را استوارتر از پیش کند. محمود عباس نیز علاوه بر ستایش 119 کشوری که به زعم او، با رأی خود در جبهه حقیقت و عدالت ایستادند، اظهار امیدواری کرد که مبارزات مردم فلسطین سرانجام به برافراشته‌شدن پرچم آن کشور بر فراز پایتخت ابدی آن، یعنی بیت‌المقدس بینجامد.
«فرانسوا دلاتره» سفیر فرانسه در سازمان ملل که کشورش در کنار سوئد، ایتالیا، اسپانیا، ایرلند و بلژیک یکی از 10 عضو اتحادیه اروپا بود که از قطع‌نامه پیشنهادی حمایت کردند، نیز در حالی رأی مثبت کشورش را نشانه پایبندی فرانسه به راه‌حل دودولتی دانسته است که «سامانتا پاور» سفیر ایالات متحده در سازمان ملل، در اظهاراتی قابل‌پیش‌بینی، برافراشته‌شدن پرچم فلسطین مقابل مقر سازمان ملل را غیرسازنده خوانده است. او با اشاره به آنکه حل‌وفصل منصفانه و پایدار منازعات بین فلسطین و اسرائیل مستلزم تصمیم‌گیری‌های دشوار و مصالحه دو طرف در قالب مذاکرات رودررو است، تأکید کرد: اقداماتی نظیر برافراشتن پرچم فلسطین مقابل مقر سازمان ملل نه‌تنها جایگزینی برای مذاکرات نیست، بلکه چشم‌انداز صلح بین طرفین را نیز کم‌رنگ خواهد کرد. این در حالی است که «ران پروسور» سفیر اسرائیل در سازمان ملل نیز تصویب قطع‌نامه پیشنهادی فلسطینیان را ژستی «توخالی» از سوی معرکه‌گیرانی سیاسی دانسته است که در صورت درخواست طرف فلسطینی، حتی رأی به صاف‌بودن کره‌زمین نیز خواهند داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.