تازههاي كتاب
شعر و داستان
بازگشت
بهتازگی مجموعه داستانی با عنوان «خیابان کانت» از احسان عابدی در نشر بوتیمار منتشر شده که شامل هفت داستان کوتاه است. «خیابان کانت»، «خانه 32»، «ایزابلا»، «بازگشت»، «خدای کوچک»، «مواجهه» و «تکل روی پای چپ» عناوین داستانهای این مجموعه است. داستانهای این مجموعه هریک فضایی متفاوت دارند اما با اینحال برخی ویژگیهای مشترک نیز در آنها دیده میشود؛ از جمله اینکه اغلب قصهها فضایی واقعگرا دارند و مهاجرت و فضاهای ناشناخته از مضامین محوری برخی داستانهای این مجموعه است. از احسان عابدی پیشتر مجموعه شعری با نام «گمشده در اتاق» به چاپ رسیده بود. داستان دوم این مجموعه با عنوان «خانه 32» اینطور شروع میشود: «هفتهای از اقامتم در خانه شماره 32 خیابان پرسنا گذشته بود که متوجه جسم سنگین و غولآسایی در گوشهای از خانه شدم. چیزی که از نگاه من در تمام این هفت روز پنهان مانده بود، کمد چوبی کهنهای بود که بهجز خراشیدگیهایی کماهمیت بر پیکره شیریرنگ آن، از هر آسیب دیگری مصون مانده بود و محکم و باابهت، در پرتترین نقطه خانه، جایی که تنها دست نظافتگر ساکنان به آن میرسد، پشت به دیوار داده و ایستاده بود. کنجکاو از کشف این
همخانه آرام و تنومند، نگاهم دور و اطراف کمد را کاوید، اما چیزی شبیه کلید که بتواند قفل آن را بگشاید، پیدا نکردم. در میان کلیدهای پرشمار اتاقها و کمدهای دیواری هم که همگی در یک ظرف شیشهای دربسته جمع آمده بودند، هیچ سراغی از کلید آن کمد نیافتم؛ انگار که در این خانه دیگر بهانه و دلیلی برای گشودن درهای آن نبود. همان شب، وقتی که با مستأجر قبلی خانه و دوست قدیمیام صحبت میکردم، تصویر کمد تکافتاده بار دیگر مقابل چشمانم آمد و از او درباره کلید آن سؤال کردم».
خیابان کانت/ احسان عابدی/ نشر بوتیمار
پایان یک دوران
«آویزان از نخ» عنوان مجموعه شعری است از چارلز بوکوفسکی که مدتی است با ترجمه احمد پوری در نشر بوتیمار به چاپ رسیده است. بوکوفسکی در ایران چهرهای شناختهشده محسوب میشود و پیش از این چند رمان و دفتر شعر او به فارسی منتشر شده بود. بوکوفسکی در طول حیاتش بسیار پرکار بود و آثار زیادی از او بهجا مانده که شامل هزاران شعر و صدها داستان کوتاه و چندین رمان است. در زمان حیات بوکوفسکی بیش از 60 کتاب از او منتشر شد و برخی از آثارش هم بعد از مرگش منتشر شد. «آویزان از نخ» از آخرین جلد از سه کتاب منتشرشده پس از مرگ بوکوفسکی انتخاب و ترجمه شده است. پوری در بخشی از پیشگفتار با اشاره به جنبش «بیت» در آمریکا، بوکوفسکی را نماینده برجسته نسل دوم بیت دانسته و نوشته: «ویژگی شعر او و زندگی شخصی او کاملا نمایانگر زندگی یک شاعر نسل بیت است. بیاعتنایی او به قراردادهای اجتماعی، شکستن تابوهای مسلط در جامعه... و زندگی آنارشیک، از او چهرهای ایدهآل برای آن دسته از جوانان آمریکایی ساخت که شجاعت او را برای چنین زندگیای نداشتند اما آرزوی رهایی و بیقیدی ازایندست در دلشان بود... نوشتههای بوکوفسکی گاه بهصورت اغراقآمیز، درست مانند
کودکی که از فحشدادن منع شده و اکنون در مختصر آزادی که دارد همه فحشها را به زبان میآورد، پر است از واژهها و تصاویر تابو که فقط به قصد شکستن تقدس ادبی استفاده میشود. سبک ادبی بوکوفسکی از سوی برخی منتقدین رئالیسم کثیف نامگذاری شده». در یکی از شعرهای این مجموعه با نام «شورش در خیابانها» میخوانیم: «روز خوبی است، وقت خوبی است/ هرکسی میتواند هر لحظه/ سوراخی در بدنت جا بگذارد/ دارند از پشتبامها شلیک میکنند/ و آسمان شبانه پر دود سرخ است/ دیگر چه میخواهی؟/ هم میتوانی از پنجره نگاه کنی/ هم در تلویزیون ببینی/ فرقی نمیکند./ دارند خود را بیرون میریزند/ رهایش میکنند./ برای سلامتی خوب است./ پاسبانها قایم شدهاند/ حوصله کسی سر نرفته است امشب/ زندانها امنترین جا هستند/ هرکسی با حیرت میبیند/ هنوز زنده است/ وقت بزن و بکوب است!/ این شهر یعنی همه جهان،/ درست تو را نشانه گرفته/ روز خوبی است، وقت خوبی است!/ جهنم آمده/ برای بازی با تو».
آویزان از نخ/ چارلز بوکوفسکی/ ترجمه احمد پوری/ نشر بوتیمار
ملاقات پاییزی
«زنها در کپنهاک» عنوان دفتر شعری است از نیلس هاو که با ترجمه سهراب رحیمی و آزیتا قهرمان در نشر بوتیمار به چاپ رسیده است. نیلس هاو متولد سال 1949 در کپنهاگ است و اولین اثرش، مجموعه داستانی با عنوان «ناتوانی ممنوع»، را در سال 1981 منتشر کرد. بعد از این مجموعه داستان، او شش مجموعه شعر و دو مجموعه داستان دیگر هم نوشته و منتشر کرده است. او به واسطه شعرها و داستانهایش بارها موفق به دریافت جایزه بورسیه آکادمی دانمارک شده و سفیر فرهنگی دانمارک در همایشهای بینالمللی مختلف بوده است. نیلس هاو برای چاپ فارسی اشعارش مقدمهای کوتاه برای «زنها در کپنهاگ» نوشته و در بخشی از آن درباره وضعیت شعر در جهان معاصر آورده: «در جهانی که درگیر سیاست، جنگ، پناهندگی و آوارگیست، شعر تعالی زیبایی و زندگیست و این چیزی بیش از روزمرگیهایی است که میشناسیم، در این فاصلهها جستجوی حقیقت مانند شکار مارمولکی میان تاریکی است. هنر، جستجوی عمیق حقیقت است، چیزی بیشتر از راهحلهای سیاسی. اولین وظیفه شعر، صمیمانه صحبت کردن با تکتک خوانندگان خود درباره عمیقترین رازهای هستی و بودن است، ادبیات بهخصوص ادبیات فارسی در نظرم چنین جایگاهی
دارد». در یکی از شعرهای این مجموعه با نام «چیزی بگو» میخوانیم: «کسی که چیزی نمیگوید/ تصور میکند/ سکوتی که او را در خود گرفته/ نیز هیچ نمیگوید/ سکوت اما با صدای خودش حرف میزند/ مشکل همینجاست/ آنچه مهمترین حادثه در نواحی سکوت است/ و هیچکس ارادهای بر آن ندارد/ جایی که فرشتگان و دیوها/ دستهجمعی آواز کر میخوانند/ اگر بخواهی چیزی گفته باشی/ مجبوری آن را با خودت بگویی».
زنها در کپنهاگ/ نیلس هاو/ سهراب رحیمی، آزیتا قهرمان/ نشر بوتیمار
شعر و داستان
بازگشت
بهتازگی مجموعه داستانی با عنوان «خیابان کانت» از احسان عابدی در نشر بوتیمار منتشر شده که شامل هفت داستان کوتاه است. «خیابان کانت»، «خانه 32»، «ایزابلا»، «بازگشت»، «خدای کوچک»، «مواجهه» و «تکل روی پای چپ» عناوین داستانهای این مجموعه است. داستانهای این مجموعه هریک فضایی متفاوت دارند اما با اینحال برخی ویژگیهای مشترک نیز در آنها دیده میشود؛ از جمله اینکه اغلب قصهها فضایی واقعگرا دارند و مهاجرت و فضاهای ناشناخته از مضامین محوری برخی داستانهای این مجموعه است. از احسان عابدی پیشتر مجموعه شعری با نام «گمشده در اتاق» به چاپ رسیده بود. داستان دوم این مجموعه با عنوان «خانه 32» اینطور شروع میشود: «هفتهای از اقامتم در خانه شماره 32 خیابان پرسنا گذشته بود که متوجه جسم سنگین و غولآسایی در گوشهای از خانه شدم. چیزی که از نگاه من در تمام این هفت روز پنهان مانده بود، کمد چوبی کهنهای بود که بهجز خراشیدگیهایی کماهمیت بر پیکره شیریرنگ آن، از هر آسیب دیگری مصون مانده بود و محکم و باابهت، در پرتترین نقطه خانه، جایی که تنها دست نظافتگر ساکنان به آن میرسد، پشت به دیوار داده و ایستاده بود. کنجکاو از کشف این
همخانه آرام و تنومند، نگاهم دور و اطراف کمد را کاوید، اما چیزی شبیه کلید که بتواند قفل آن را بگشاید، پیدا نکردم. در میان کلیدهای پرشمار اتاقها و کمدهای دیواری هم که همگی در یک ظرف شیشهای دربسته جمع آمده بودند، هیچ سراغی از کلید آن کمد نیافتم؛ انگار که در این خانه دیگر بهانه و دلیلی برای گشودن درهای آن نبود. همان شب، وقتی که با مستأجر قبلی خانه و دوست قدیمیام صحبت میکردم، تصویر کمد تکافتاده بار دیگر مقابل چشمانم آمد و از او درباره کلید آن سؤال کردم».
خیابان کانت/ احسان عابدی/ نشر بوتیمار
پایان یک دوران
«آویزان از نخ» عنوان مجموعه شعری است از چارلز بوکوفسکی که مدتی است با ترجمه احمد پوری در نشر بوتیمار به چاپ رسیده است. بوکوفسکی در ایران چهرهای شناختهشده محسوب میشود و پیش از این چند رمان و دفتر شعر او به فارسی منتشر شده بود. بوکوفسکی در طول حیاتش بسیار پرکار بود و آثار زیادی از او بهجا مانده که شامل هزاران شعر و صدها داستان کوتاه و چندین رمان است. در زمان حیات بوکوفسکی بیش از 60 کتاب از او منتشر شد و برخی از آثارش هم بعد از مرگش منتشر شد. «آویزان از نخ» از آخرین جلد از سه کتاب منتشرشده پس از مرگ بوکوفسکی انتخاب و ترجمه شده است. پوری در بخشی از پیشگفتار با اشاره به جنبش «بیت» در آمریکا، بوکوفسکی را نماینده برجسته نسل دوم بیت دانسته و نوشته: «ویژگی شعر او و زندگی شخصی او کاملا نمایانگر زندگی یک شاعر نسل بیت است. بیاعتنایی او به قراردادهای اجتماعی، شکستن تابوهای مسلط در جامعه... و زندگی آنارشیک، از او چهرهای ایدهآل برای آن دسته از جوانان آمریکایی ساخت که شجاعت او را برای چنین زندگیای نداشتند اما آرزوی رهایی و بیقیدی ازایندست در دلشان بود... نوشتههای بوکوفسکی گاه بهصورت اغراقآمیز، درست مانند
کودکی که از فحشدادن منع شده و اکنون در مختصر آزادی که دارد همه فحشها را به زبان میآورد، پر است از واژهها و تصاویر تابو که فقط به قصد شکستن تقدس ادبی استفاده میشود. سبک ادبی بوکوفسکی از سوی برخی منتقدین رئالیسم کثیف نامگذاری شده». در یکی از شعرهای این مجموعه با نام «شورش در خیابانها» میخوانیم: «روز خوبی است، وقت خوبی است/ هرکسی میتواند هر لحظه/ سوراخی در بدنت جا بگذارد/ دارند از پشتبامها شلیک میکنند/ و آسمان شبانه پر دود سرخ است/ دیگر چه میخواهی؟/ هم میتوانی از پنجره نگاه کنی/ هم در تلویزیون ببینی/ فرقی نمیکند./ دارند خود را بیرون میریزند/ رهایش میکنند./ برای سلامتی خوب است./ پاسبانها قایم شدهاند/ حوصله کسی سر نرفته است امشب/ زندانها امنترین جا هستند/ هرکسی با حیرت میبیند/ هنوز زنده است/ وقت بزن و بکوب است!/ این شهر یعنی همه جهان،/ درست تو را نشانه گرفته/ روز خوبی است، وقت خوبی است!/ جهنم آمده/ برای بازی با تو».
آویزان از نخ/ چارلز بوکوفسکی/ ترجمه احمد پوری/ نشر بوتیمار
ملاقات پاییزی
«زنها در کپنهاک» عنوان دفتر شعری است از نیلس هاو که با ترجمه سهراب رحیمی و آزیتا قهرمان در نشر بوتیمار به چاپ رسیده است. نیلس هاو متولد سال 1949 در کپنهاگ است و اولین اثرش، مجموعه داستانی با عنوان «ناتوانی ممنوع»، را در سال 1981 منتشر کرد. بعد از این مجموعه داستان، او شش مجموعه شعر و دو مجموعه داستان دیگر هم نوشته و منتشر کرده است. او به واسطه شعرها و داستانهایش بارها موفق به دریافت جایزه بورسیه آکادمی دانمارک شده و سفیر فرهنگی دانمارک در همایشهای بینالمللی مختلف بوده است. نیلس هاو برای چاپ فارسی اشعارش مقدمهای کوتاه برای «زنها در کپنهاگ» نوشته و در بخشی از آن درباره وضعیت شعر در جهان معاصر آورده: «در جهانی که درگیر سیاست، جنگ، پناهندگی و آوارگیست، شعر تعالی زیبایی و زندگیست و این چیزی بیش از روزمرگیهایی است که میشناسیم، در این فاصلهها جستجوی حقیقت مانند شکار مارمولکی میان تاریکی است. هنر، جستجوی عمیق حقیقت است، چیزی بیشتر از راهحلهای سیاسی. اولین وظیفه شعر، صمیمانه صحبت کردن با تکتک خوانندگان خود درباره عمیقترین رازهای هستی و بودن است، ادبیات بهخصوص ادبیات فارسی در نظرم چنین جایگاهی
دارد». در یکی از شعرهای این مجموعه با نام «چیزی بگو» میخوانیم: «کسی که چیزی نمیگوید/ تصور میکند/ سکوتی که او را در خود گرفته/ نیز هیچ نمیگوید/ سکوت اما با صدای خودش حرف میزند/ مشکل همینجاست/ آنچه مهمترین حادثه در نواحی سکوت است/ و هیچکس ارادهای بر آن ندارد/ جایی که فرشتگان و دیوها/ دستهجمعی آواز کر میخوانند/ اگر بخواهی چیزی گفته باشی/ مجبوری آن را با خودت بگویی».
زنها در کپنهاگ/ نیلس هاو/ سهراب رحیمی، آزیتا قهرمان/ نشر بوتیمار
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.