|

محیط‌زیست یک دانشمند محیط‌زیست

خانه «راشل کارسون» در حومه شهر کولزویل در مریلند قرار دارد. این خانه که نمایی روستایی دارد در سال 1956 بنا شده است. کارسون کتاب مشهور خود «بهار خاموش» را در سال 1962 در همین خانه نوشت. این خانه در سال 1991 به عنوان یکی از آثار میراث فرهنگی ایالات‌متحده به ثبت رسید. راشل کارسون یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان تاریخ زیست‌شناسی دریایی بود. کتاب«بهار خاموش» او هشت جایزه معتبر جهانی را از آن خود کرد و هنوز هم یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌هایی است که در مورد آلودگی‌های کره زمین نوشته شده و جهانیان را به تفکری دوباره در باب محیط‌زیست وا‌داشته. «بهار خاموش» گفتاری است درباره آلاینده‌های ساخته دست بشر که حیات روی زمین را تهدید به نابودی می‌کنند. این خانه یک‌طبقه سقفی چوبی و دیوارهایی آجری دارد. نمای داخلی خانه هنوز مانند زمانی که کارسون در آن می‌زیست، حفظ شده است. یک اتاق نشیمن در سمت راست ورودی خانه قرار دارد. اتاق مطالعه کارسون در کنج خانه قرار دارد. یک آشپزخانه و یک اتاق ناهار‌خوری در پشت اتاق‌نشیمن قرار گرفته است. اتاق‌خواب‌ها در سمت چپ ورودی قرار دارند. یک زیرزمین هم در خانه هست که در آن یک اتاق‌خواب، یک‌اتاق چند‌منظوره و یک حمام می‌توان دید. البته به نظر می‌رسد کارهای تکمیلی اتاق‌های زیرزمین هرگز به پایان نرسیده. منظره‌ای که زمانی از پشت پنجره پیش‌روی کارسون قرار می‌گرفت، هنوز تقریبا دست‌نخورده باقی‌مانده است: یک چمنزار نه‌چندان وسیع و درختانی همیشه‌سبز در پس آن و در کنارشان گل‌های آزالیا و نرگس زرد. او همیشه آرزو داشت که بخش جنگلی محوطه بیرون خانه‌اش را حفظ کند. خانه را خود کارسون طراحی کرد و در خاطراتش هم نوشت: «هر آنچه که نیاز داشتم در این عمارت گنجاندم.» پس از جنگ‌جهانی دوم استفاده بی‌رویه‌ از سموم شیمیایی آفت‌کش توجه کارسون را به خود جلب کرد و او را واداشت تا مردم را از اثرات درازمدت سموم آفت‌کش آگاه کند. کارسون پس از آن آماج حملات صنایع شیمیایی و برخی کارکنان دولت که او را اخلال‌گر می‌نامیدند قرار گرفت، اما با‌شهامت از موضع خود دفاع می‌کرد و می‌گفت: «نباید فراموش کنیم که ما هم بخشی آسیب‌پذیر از دنیای طبیعت هستیم و به اندازه سایر بخش‌های اکوسیستم در معرض خطر.» کارسون در سال 1964 و پس از مدتی جدال با بیماری سرطان چشم از جهان فرو‌بست.
خانه «راشل کارسون» در حومه شهر کولزویل در مریلند قرار دارد. این خانه که نمایی روستایی دارد در سال 1956 بنا شده است. کارسون کتاب مشهور خود «بهار خاموش» را در سال 1962 در همین خانه نوشت. این خانه در سال 1991 به عنوان یکی از آثار میراث فرهنگی ایالات‌متحده به ثبت رسید. راشل کارسون یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان تاریخ زیست‌شناسی دریایی بود. کتاب«بهار خاموش» او هشت جایزه معتبر جهانی را از آن خود کرد و هنوز هم یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌هایی است که در مورد آلودگی‌های کره زمین نوشته شده و جهانیان را به تفکری دوباره در باب محیط‌زیست وا‌داشته. «بهار خاموش» گفتاری است درباره آلاینده‌های ساخته دست بشر که حیات روی زمین را تهدید به نابودی می‌کنند. این خانه یک‌طبقه سقفی چوبی و دیوارهایی آجری دارد. نمای داخلی خانه هنوز مانند زمانی که کارسون در آن می‌زیست، حفظ شده است. یک اتاق نشیمن در سمت راست ورودی خانه قرار دارد. اتاق مطالعه کارسون در کنج خانه قرار دارد. یک آشپزخانه و یک اتاق ناهار‌خوری در پشت اتاق‌نشیمن قرار گرفته است. اتاق‌خواب‌ها در سمت چپ ورودی قرار دارند. یک زیرزمین هم در خانه هست که در آن یک اتاق‌خواب، یک‌اتاق چند‌منظوره و یک حمام می‌توان دید. البته به نظر می‌رسد کارهای تکمیلی اتاق‌های زیرزمین هرگز به پایان نرسیده. منظره‌ای که زمانی از پشت پنجره پیش‌روی کارسون قرار می‌گرفت، هنوز تقریبا دست‌نخورده باقی‌مانده است: یک چمنزار نه‌چندان وسیع و درختانی همیشه‌سبز در پس آن و در کنارشان گل‌های آزالیا و نرگس زرد. او همیشه آرزو داشت که بخش جنگلی محوطه بیرون خانه‌اش را حفظ کند. خانه را خود کارسون طراحی کرد و در خاطراتش هم نوشت: «هر آنچه که نیاز داشتم در این عمارت گنجاندم.» پس از جنگ‌جهانی دوم استفاده بی‌رویه‌ از سموم شیمیایی آفت‌کش توجه کارسون را به خود جلب کرد و او را واداشت تا مردم را از اثرات درازمدت سموم آفت‌کش آگاه کند. کارسون پس از آن آماج حملات صنایع شیمیایی و برخی کارکنان دولت که او را اخلال‌گر می‌نامیدند قرار گرفت، اما با‌شهامت از موضع خود دفاع می‌کرد و می‌گفت: «نباید فراموش کنیم که ما هم بخشی آسیب‌پذیر از دنیای طبیعت هستیم و به اندازه سایر بخش‌های اکوسیستم در معرض خطر.» کارسون در سال 1964 و پس از مدتی جدال با بیماری سرطان چشم از جهان فرو‌بست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.