|

اتحاد برای رفع سوءتغذیه 800‌ هزار کودک ایرانی

منیژه حکمت : شنیدن خبر وجود 800‌هزار کودکی که در ایران با مشکل سوءتغذیه مواجه هستند، قلب هر انسانی و خصوصا قلب هر مادری را به درد می‌آورد. هرکدام از ما باید از خود بپرسیم که چرا و چگونه در جامعه ما، کودکانی هستند که هنوز با ساده‌ترین و ابتدایی‌ترین چالش‌های زندگی که غذاخوردن است مواجهند؟ طبیعتا اولین نکته‌ای که به ذهن هر مخاطبی می‌رسد این است که در زمینه سوءتغذیه کودکان، خصوصا کودکان زیر شش‌سال، آگاهی‌های جامعه ما و والدین خانواده‌ها کم است چراکه بعضا شاهدیم حتی در خانواده‌هایی که مشکلات مالی نیز ندارند، کودکی از سوءتغذیه رنج می‌برد با اینکه سه وعده غذایی‌اش را می‌خورد. روی دیگر این سکه، اکثریت کودکانی هستند که در خانواده‌های کم‌درآمد، ازهم‌پاشیده یا درگیر با مشکلات شدید اقتصادی و فرهنگی زندگی می‌کنند. دردناک است شنیدن چنین خبری، وقتی که می‌دانیم در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که دو لایه «میلیاردرهای حداقلی» و «بی‌بضاعتان حداکثری» با کمترین توجهات فرهنگی از سوی گروه‌های مختلف رسانه‌ای مواجهند. واقعا در شرایطی که تلویزیون ما 20 کانال شبانه‌روزی دارد، کدام‌یک از مخاطبان جعبه جادو تابه‌حال چنین خبر ناگواری را شنیده که امروز متوقع باشیم جامعه برای حل این بحران قدم بردارد. شاید امروز توقع‌داشتن از دولت برای حل چنین مشکلاتی زمان‌بر باشد اما اگر مردم را با چنین مسائلی بیشتر آشنا کنیم و آن را نه نقطه‌ضعف کشور، بلکه بهانه‌ای برای مشارکت اجتماعی در حل یک مسئله بدانیم، راه‌حل آن می‌تواند پیش‌رویمان باشد. به اعتقاد من برای حل مشکل این 800هزار کودک، قدم اول آگاهی‌دادن به خانواده‌ها و والدین در مورد تغذیه مناسب است و از سوی دیگر، تعداد واقعی مبتلایان به فقر تغذیه آشکارتر می‌شود. پس از آن، ایجاد حساسیت در جامعه می‌تواند ما را در حل چنین مشکلاتی متحد کند. به یاد داشته باشیم هرگونه چالشی که نسل کودکان ما با آن مواجه می‌شوند به طور مستقیم روی آینده کشور اثر خواهد گذاشت. پس گام‌های اول را برداریم و مانع از آن شویم که سوءتغذیه امروز زمینه‌ساز بروز بیماری‌های خطرناک در نسل بعدی کشور شود.

منیژه حکمت : شنیدن خبر وجود 800‌هزار کودکی که در ایران با مشکل سوءتغذیه مواجه هستند، قلب هر انسانی و خصوصا قلب هر مادری را به درد می‌آورد. هرکدام از ما باید از خود بپرسیم که چرا و چگونه در جامعه ما، کودکانی هستند که هنوز با ساده‌ترین و ابتدایی‌ترین چالش‌های زندگی که غذاخوردن است مواجهند؟ طبیعتا اولین نکته‌ای که به ذهن هر مخاطبی می‌رسد این است که در زمینه سوءتغذیه کودکان، خصوصا کودکان زیر شش‌سال، آگاهی‌های جامعه ما و والدین خانواده‌ها کم است چراکه بعضا شاهدیم حتی در خانواده‌هایی که مشکلات مالی نیز ندارند، کودکی از سوءتغذیه رنج می‌برد با اینکه سه وعده غذایی‌اش را می‌خورد. روی دیگر این سکه، اکثریت کودکانی هستند که در خانواده‌های کم‌درآمد، ازهم‌پاشیده یا درگیر با مشکلات شدید اقتصادی و فرهنگی زندگی می‌کنند. دردناک است شنیدن چنین خبری، وقتی که می‌دانیم در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که دو لایه «میلیاردرهای حداقلی» و «بی‌بضاعتان حداکثری» با کمترین توجهات فرهنگی از سوی گروه‌های مختلف رسانه‌ای مواجهند. واقعا در شرایطی که تلویزیون ما 20 کانال شبانه‌روزی دارد، کدام‌یک از مخاطبان جعبه جادو تابه‌حال چنین خبر ناگواری را شنیده که امروز متوقع باشیم جامعه برای حل این بحران قدم بردارد. شاید امروز توقع‌داشتن از دولت برای حل چنین مشکلاتی زمان‌بر باشد اما اگر مردم را با چنین مسائلی بیشتر آشنا کنیم و آن را نه نقطه‌ضعف کشور، بلکه بهانه‌ای برای مشارکت اجتماعی در حل یک مسئله بدانیم، راه‌حل آن می‌تواند پیش‌رویمان باشد. به اعتقاد من برای حل مشکل این 800هزار کودک، قدم اول آگاهی‌دادن به خانواده‌ها و والدین در مورد تغذیه مناسب است و از سوی دیگر، تعداد واقعی مبتلایان به فقر تغذیه آشکارتر می‌شود. پس از آن، ایجاد حساسیت در جامعه می‌تواند ما را در حل چنین مشکلاتی متحد کند. به یاد داشته باشیم هرگونه چالشی که نسل کودکان ما با آن مواجه می‌شوند به طور مستقیم روی آینده کشور اثر خواهد گذاشت. پس گام‌های اول را برداریم و مانع از آن شویم که سوءتغذیه امروز زمینه‌ساز بروز بیماری‌های خطرناک در نسل بعدی کشور شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.