|

فرصت طلایی

پژند آل‌بویه . جامعه‌شناس

خیلی‌ها برایشان جای سؤال و تعجب است که مردم تهران با وجود مشکلات ترافیکی جاده‌های تهران- شمال و نبود امکانات رفاهی در سواحل، چگونه سر از پا نشناخته، به سمت شمال حرکت می‌کنند. شهروندان وقتی دو، سه‌هفته‌ای زندگی معمولی خود را پشت‌سر می‌گذارند، مشمول انبوهی از انرژی‌های منفی می‌شوند که با یک سفر کوتاه در تعطیلات آخر هفته می‌شود برایش چاره‌ای پیدا کرد. فشارهای کلی، رفت‌وآمدها، رانندگی، تبعیض‌های کاری، ناچیزی درآمد ماهانه، خواسته‌های اطرافیان، درگیری‌های خانوادگی ناشی از مشکلات اقتصادی، سررسید اجاره و البته دروغ‌هایی که مرتبا از هر طرف به گوششان می‌رسد، همه‌و‌همه انرژی منفی آدم‌ها را به‌صورت بی‌مانندی افزایش می‌دهد. تصمیم فوری برای یک سفر کوتاه، جمع‌کردن سریع وسایل اولیه ناکافی و سفر با خانواده، هم‌زمان با شروع تعطیلات رسمی وصل‌شده به تعطیلات آخرهفته، شروع خوشایند همه‌چیز است که می‌تواند امر ناخوشایند ترافیک وحشتناک بین‌راهی را که گاهی تا 15 ساعت هم وقت شهروندان را تلف می‌کند، بدل به یک فرصت طلایی ‌کند. وقتی که ترافیک کاملا ایستا شد و خودروها متوقف شدند، تنبک‌ها از صندوق عقب ماشین‌ها بیرون می‌آید و صدای شاد مردم در جاده‌های شمال طنین‌انداز می‌شود؛ شادی کاملا طبیعی، بکر و بی‌بدیل تا جایی که با حرکت خودروها در مسیر سفرشان ادامه می‌یابد و حالا وقتش رسیده که در مکانی اطراق کنند و ناهاری بخورند و پس از آن با ترافیکی سپربه‌سپر خود را به شمال برسانند تا سواحل خزر به‌سویشان آغوش بگشاید. شب فرامی‌رسد و یک چادر یک یا دونفره باید حداقل پنج تا شش نفر از اعضای خانواده را در خود جا بدهد؛ چه لذتی دارد این خواب که حتی روی تخت هتل‌های چندستاره هم نمی‌توانی چنین بخوابی. دو، سه‌روزی می‌گذرد، وقت برگشت است؛ دوباره همان جاده‌ها و دوباره همان ترافیک، منتها شما دیگر همان مسافر ابتدای راه نیستید؛ سرشار از انرژی و یکی‌شده با طبیعت راه تهران را در پیش می‌گیرید.

خیلی‌ها برایشان جای سؤال و تعجب است که مردم تهران با وجود مشکلات ترافیکی جاده‌های تهران- شمال و نبود امکانات رفاهی در سواحل، چگونه سر از پا نشناخته، به سمت شمال حرکت می‌کنند. شهروندان وقتی دو، سه‌هفته‌ای زندگی معمولی خود را پشت‌سر می‌گذارند، مشمول انبوهی از انرژی‌های منفی می‌شوند که با یک سفر کوتاه در تعطیلات آخر هفته می‌شود برایش چاره‌ای پیدا کرد. فشارهای کلی، رفت‌وآمدها، رانندگی، تبعیض‌های کاری، ناچیزی درآمد ماهانه، خواسته‌های اطرافیان، درگیری‌های خانوادگی ناشی از مشکلات اقتصادی، سررسید اجاره و البته دروغ‌هایی که مرتبا از هر طرف به گوششان می‌رسد، همه‌و‌همه انرژی منفی آدم‌ها را به‌صورت بی‌مانندی افزایش می‌دهد. تصمیم فوری برای یک سفر کوتاه، جمع‌کردن سریع وسایل اولیه ناکافی و سفر با خانواده، هم‌زمان با شروع تعطیلات رسمی وصل‌شده به تعطیلات آخرهفته، شروع خوشایند همه‌چیز است که می‌تواند امر ناخوشایند ترافیک وحشتناک بین‌راهی را که گاهی تا 15 ساعت هم وقت شهروندان را تلف می‌کند، بدل به یک فرصت طلایی ‌کند. وقتی که ترافیک کاملا ایستا شد و خودروها متوقف شدند، تنبک‌ها از صندوق عقب ماشین‌ها بیرون می‌آید و صدای شاد مردم در جاده‌های شمال طنین‌انداز می‌شود؛ شادی کاملا طبیعی، بکر و بی‌بدیل تا جایی که با حرکت خودروها در مسیر سفرشان ادامه می‌یابد و حالا وقتش رسیده که در مکانی اطراق کنند و ناهاری بخورند و پس از آن با ترافیکی سپربه‌سپر خود را به شمال برسانند تا سواحل خزر به‌سویشان آغوش بگشاید. شب فرامی‌رسد و یک چادر یک یا دونفره باید حداقل پنج تا شش نفر از اعضای خانواده را در خود جا بدهد؛ چه لذتی دارد این خواب که حتی روی تخت هتل‌های چندستاره هم نمی‌توانی چنین بخوابی. دو، سه‌روزی می‌گذرد، وقت برگشت است؛ دوباره همان جاده‌ها و دوباره همان ترافیک، منتها شما دیگر همان مسافر ابتدای راه نیستید؛ سرشار از انرژی و یکی‌شده با طبیعت راه تهران را در پیش می‌گیرید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.