ابراهیم اصغرزاده مطرح كرد:
ارتباط تنگاتنگ ترکیب مجلس آینده و نحوه اجرای توافق وین
ایسنا: یک فعال سیاسی اصلاحطلب با بیان اینکه مجلس شورای اسلامی و شورای امنیت ملی امروز هر دو دارای حق وتو توافق هستند، گفت: «اینکه ما در داخل نسبت به قطعنامه و توافق چه مسیری را طی کنیم، بستگی به مسائل داخلی خودمان دارد. چه مجلس بهعنوان قوه مقننه و چه شورای امنیت ملی با توجه به اختیارات خود، هر دو ضمن اینکه از جزئیات مطلع بودند، الان حق وتو هم دارند و میتوانند کل توافق را بپذیرند یا رد کنند. اما درباره اینکه بخواهند وارد جزئیات شوند و بخشی از آن را اصلاح و ترمیم کنند؛ این اقدام چه در ایران و چه در کنگره بخواهد صورت بگیرد، تمام توافق را بههم میریزد و دوباره دور ماراتنی از مذاکرات را در آینده آغاز میکند». این نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی همچنین با بیان اینکه شاید در قطعنامه سازمان ملل مواردی فراتر از توافق وین باشد که در داخل حرف و حدیثهایی ایجاد کند، اظهار کرد: «باید متوجه باشیم که میتوان قطعنامه را اجرا نکرد اما فراموش نکنیم که ما با کشورهای 1+5 به توافق رسیدهایم». اصغرزاده در ادامه با مقایسه قطعنامههای 598 و 2231 شورای امنیت سازمان ملل، خاطرنشان کرد: «قطعنامه 598 در سال 66 در شرایطی به
تصویب رسید که ما بهلحاظ لجستیک، دیپلماتیک و پشتوانههای فنی و علمی فوقالعاده مانند ماجرای پایان تسخیر سفارت آمریکا و همچنین آزادی گروگانها ضعیف بودیم. بنابراین چه قرارداد الجزایر و چه قطعنامه 598 هر دو تجربهای بودند که ما را در مقابل حقوق بینالملل قرار داد و در هر دو آنها دانش و تخصص حقوقی ما ضعیف بود».
اصغرزاده درباره مسائل سیاست داخلی با تأکید بر اینکه به گروههایی که به آینده کشور حساس هشدار میدهم که نباید از انتخابات پیشروی مجلس خبرگان رهبری غفلت کنند، خاطرنشان کرد: «باید در مجلس خبرگان کسانی حضور داشته باشند که مصالح و منافع کشور را با توجه به رویکردهای در حال ایجاد در کشور شکل بدهند». این فعال سیاسی اصلاحطلب همچنین به اهمیت برگزاری انتخاباتی با حضور حداکثری کاندیداها و رأیدهندگان اشاره و اظهار کرد: «دولت یازدهم بهعنوان برگزارکننده انتخابات باید با برگزاری انتخاباتی و منصفانه بهویژه در شرایط فعلی به دنیا نشان دهد که دولتی مقتدر است و میتواند معیارها و موازین دموکراسی را که در قانون اساسی پیشبینیشده، بهخوبی رعایت کند. دولت برای انجام این کار، برنامه میخواهد و برنامهداشتن برای برگزاری یک انتخابات رقابتی، چه در مجلس شورای اسلامی و چه در مجلس خبرگان رهبری، یکی از اولویتهای دولت یازدهم حتی پیش از پذیرش توافق وین بود». اصغرزاده با بیان اینکه در طول سالهای بعد از انقلاب اسلامی، مردم ایران نشان دادند که آلترناتیوی بیرون از جامعه شکل نمیگیرد، گفت: «مردم با حضور پیاپی خود پای صندوقهای رأی در
دورههای مختلف نشان دادند که هیچ آلترناتیوی را بیرون از نظام جستوجو نمیکنند و همواره به دنبال گزینهای در داخل کشور هستند». او در ادامه با اشاره به استراتژی اصلاحطلبان، اظهار کرد: «اصلاحطلبان معتقد به اصلاح امور سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور در چارچوب قانونی موجود هستند و به همین دلیل طیف وسیعی را شامل میشوند. بخشی از اصلاحطلبان تا پیش از انتخابات 92 معتقد بودند که انتخابات 88 پایان راه بود و دیگر اصلاحی ممکن نیست اما در سال 92 به حرف طیف وسیعی از اصلاحطلبان گوش دادند و وارد انتخابات شدند. امروز نیز شرایط کشور بهگونهای است که چنانچه امروز مجدداً انتخابات 92 تکرار شود، آن بخشی از اصلاحطلبان که در داخل کشور انتخابات را تحریم کرده بودند، مجددا به طیف وسیع اصلاحطلبان میپیوندند».
اصغرزاده درباره ترکیب احتمالی مجلس آینده نیز با اشاره به رابطه میان اتفاقات احتمالی پس از توافق وین و عملکرد دولت پس از توافق وین و ترکیب مجلس آتی، ادامه داد: «میان ترکیب مجلس آینده و نحوه اجرای توافق وین ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. توفیق دولت در سه ماه آینده در اجرای برنامههای خود و ترجمه و اجرای توافق وین در بخشهای مختلف تأثیر بسیاری بر ترکیب احتمالی مجلس آینده خواهد داشت». این فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «در شرایطی که دولت بتواند در ادامه مسیر توافق وین، موفقیتهایی کسب کند، اصلاحطلبان در انتخابات آتی مجلس با رأی بالایی مواجه خواهند شد و اکثریت کرسیهای مجلس را کسب خواهند کرد. در این شرایط آنها میتوانند بگویند همانطورکه دولت روحانی را به قدرت رساندیم، پشت سر او ایستادیم و از او حمایت کردیم تا بتواند توافق اتمی را پیگیری کند، الان نیز در مجلس پشت دولت خواهیم بود تا بتواند برنامههای خود در حوزههای دیگر را پیش ببرد».
ایسنا: یک فعال سیاسی اصلاحطلب با بیان اینکه مجلس شورای اسلامی و شورای امنیت ملی امروز هر دو دارای حق وتو توافق هستند، گفت: «اینکه ما در داخل نسبت به قطعنامه و توافق چه مسیری را طی کنیم، بستگی به مسائل داخلی خودمان دارد. چه مجلس بهعنوان قوه مقننه و چه شورای امنیت ملی با توجه به اختیارات خود، هر دو ضمن اینکه از جزئیات مطلع بودند، الان حق وتو هم دارند و میتوانند کل توافق را بپذیرند یا رد کنند. اما درباره اینکه بخواهند وارد جزئیات شوند و بخشی از آن را اصلاح و ترمیم کنند؛ این اقدام چه در ایران و چه در کنگره بخواهد صورت بگیرد، تمام توافق را بههم میریزد و دوباره دور ماراتنی از مذاکرات را در آینده آغاز میکند». این نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی همچنین با بیان اینکه شاید در قطعنامه سازمان ملل مواردی فراتر از توافق وین باشد که در داخل حرف و حدیثهایی ایجاد کند، اظهار کرد: «باید متوجه باشیم که میتوان قطعنامه را اجرا نکرد اما فراموش نکنیم که ما با کشورهای 1+5 به توافق رسیدهایم». اصغرزاده در ادامه با مقایسه قطعنامههای 598 و 2231 شورای امنیت سازمان ملل، خاطرنشان کرد: «قطعنامه 598 در سال 66 در شرایطی به
تصویب رسید که ما بهلحاظ لجستیک، دیپلماتیک و پشتوانههای فنی و علمی فوقالعاده مانند ماجرای پایان تسخیر سفارت آمریکا و همچنین آزادی گروگانها ضعیف بودیم. بنابراین چه قرارداد الجزایر و چه قطعنامه 598 هر دو تجربهای بودند که ما را در مقابل حقوق بینالملل قرار داد و در هر دو آنها دانش و تخصص حقوقی ما ضعیف بود».
اصغرزاده درباره مسائل سیاست داخلی با تأکید بر اینکه به گروههایی که به آینده کشور حساس هشدار میدهم که نباید از انتخابات پیشروی مجلس خبرگان رهبری غفلت کنند، خاطرنشان کرد: «باید در مجلس خبرگان کسانی حضور داشته باشند که مصالح و منافع کشور را با توجه به رویکردهای در حال ایجاد در کشور شکل بدهند». این فعال سیاسی اصلاحطلب همچنین به اهمیت برگزاری انتخاباتی با حضور حداکثری کاندیداها و رأیدهندگان اشاره و اظهار کرد: «دولت یازدهم بهعنوان برگزارکننده انتخابات باید با برگزاری انتخاباتی و منصفانه بهویژه در شرایط فعلی به دنیا نشان دهد که دولتی مقتدر است و میتواند معیارها و موازین دموکراسی را که در قانون اساسی پیشبینیشده، بهخوبی رعایت کند. دولت برای انجام این کار، برنامه میخواهد و برنامهداشتن برای برگزاری یک انتخابات رقابتی، چه در مجلس شورای اسلامی و چه در مجلس خبرگان رهبری، یکی از اولویتهای دولت یازدهم حتی پیش از پذیرش توافق وین بود». اصغرزاده با بیان اینکه در طول سالهای بعد از انقلاب اسلامی، مردم ایران نشان دادند که آلترناتیوی بیرون از جامعه شکل نمیگیرد، گفت: «مردم با حضور پیاپی خود پای صندوقهای رأی در
دورههای مختلف نشان دادند که هیچ آلترناتیوی را بیرون از نظام جستوجو نمیکنند و همواره به دنبال گزینهای در داخل کشور هستند». او در ادامه با اشاره به استراتژی اصلاحطلبان، اظهار کرد: «اصلاحطلبان معتقد به اصلاح امور سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور در چارچوب قانونی موجود هستند و به همین دلیل طیف وسیعی را شامل میشوند. بخشی از اصلاحطلبان تا پیش از انتخابات 92 معتقد بودند که انتخابات 88 پایان راه بود و دیگر اصلاحی ممکن نیست اما در سال 92 به حرف طیف وسیعی از اصلاحطلبان گوش دادند و وارد انتخابات شدند. امروز نیز شرایط کشور بهگونهای است که چنانچه امروز مجدداً انتخابات 92 تکرار شود، آن بخشی از اصلاحطلبان که در داخل کشور انتخابات را تحریم کرده بودند، مجددا به طیف وسیع اصلاحطلبان میپیوندند».
اصغرزاده درباره ترکیب احتمالی مجلس آینده نیز با اشاره به رابطه میان اتفاقات احتمالی پس از توافق وین و عملکرد دولت پس از توافق وین و ترکیب مجلس آتی، ادامه داد: «میان ترکیب مجلس آینده و نحوه اجرای توافق وین ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. توفیق دولت در سه ماه آینده در اجرای برنامههای خود و ترجمه و اجرای توافق وین در بخشهای مختلف تأثیر بسیاری بر ترکیب احتمالی مجلس آینده خواهد داشت». این فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «در شرایطی که دولت بتواند در ادامه مسیر توافق وین، موفقیتهایی کسب کند، اصلاحطلبان در انتخابات آتی مجلس با رأی بالایی مواجه خواهند شد و اکثریت کرسیهای مجلس را کسب خواهند کرد. در این شرایط آنها میتوانند بگویند همانطورکه دولت روحانی را به قدرت رساندیم، پشت سر او ایستادیم و از او حمایت کردیم تا بتواند توافق اتمی را پیگیری کند، الان نیز در مجلس پشت دولت خواهیم بود تا بتواند برنامههای خود در حوزههای دیگر را پیش ببرد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.