سندرز و ترامپ: دو واکنش به یک اتفاق
مهدی نوریان
شاید تفاوت در نگرش یک جمهوریخواه و یک دموکرات را بتوان در واکنش اخیر «برنی سندرز» و «دونالد ترامپ» نسبت به جنبش معترضان سیاهپوست، موسوم به «جانِ سیاهان ارزش دارد»، مشاهده کرد. شنبه گذشته و در جریان سخنرانی انتخاباتی سندرز در «سیاتل» عدهای از اعضای جنبش اعتراضی «جانِ سیاهان ارزش دارد»، که بعد از اتفاقات اخیر و بالاگرفتن خشونت پلیس علیه سیاهان در سالگرد کشتهشدن «مایکل براونِ» جوان بهدست پلیس، فعالتر از قبل شدهاند، به سمت تریبون سندرز رفته و از او خواستند تا اجازه دهند صدایشان را به گوش دیگران برسانند. سندرز میکروفون را در اختیار آنها قرار داد و تریبون را ترک کرد و گوشهای ایستاد و نظارهگر بود. بعد از پایان صحبتهای اعضای گروه مذکور، او به طرفدارانش اطلاع داد سخنرانی عصر همان روز در جای دیگری برگزار خواهد شد. او گفت: «در مورد انجام اصلاحات در ساختار قضائی و مبارزه با نژادپرستی، هیچ کاندیدایی وجود ندارد که سرسختتر از من باشد».
اما واکنش همتای جمهوریخواه او بسیار متفاوت بود. ترامپ در پیغامی به این جنبش اعتراضی گفت او بههیچوجه مثل برنی سندرز نیست و هرگز اجازه نخواهد داد چنین چیزی در مورد او اتفاق بیفتد. او گفت هیچوقت میکروفون خود را به کسی نخواهد داد و سناتور سندرز را فردی ضعیف خواند که تریبونش توسط دو زن جوان عضو گروه «جانِ سیاهان ارزش دارد» گرفته شد.
سناتور سندرز برای کسب نامزدی حزب دموکرات قطعا به رأی سیاهپوستان نیاز دارد. این راجع به هر کاندیدای دموکراتی که بخواهد رئیسجمهور شود، صدق میکند. نداشتن رأی سیاهان یعنی شکستخوردن در «کارولینای جنوبی«، «کارولینای شمالی»، «جورجیا»، «لوئیزیانا» و «میسیسیپی». بهنظرم سناتور سندرز میتوانست در سیاتل با اعلام حمایت از حقوق سیاهان در آمریکا و این جنبش، تا حدود زیادی خیالش را از رأی سیاهان راحت کند و کمپین «هیلاری کلینتون»، کاندیدای رقیب همحزبیاش را به چالش بکشد. البته او سعی میکند در این راستا قدمهایی بردارد و در توئیتر خود نوشت: «ما کشوری میخواهیم که در آن مردان و زنان سیاهپوست بتوانند بدون ترس از اینکه به اشتباه دستگیر شده، کتک بخورند یا کشته شوند، زندگی کنند». در پایان توئیتش، سندرز «جانِ سیاهان ارزش دارد» را هشتگ کرد. حال که خودِ سیاهان بهسوی سندرز آمدهاند چرا او از این فرصت استفاده نکند و با اعلام اینکه در آینده جایگاهی برای سیاهان وجود خواهد داشت، رأی سیاهان را بهسوی خود سرازیر نکند؟ اگرچه سندرزِ جوان یکی از طرفدارانِ پروپاقرصِ جنبش حقوق مدنی در دهه ۶۰ بود، اما پیرمرد 73 ساله سفیدپوستِ
ورمونتی، ایالتی که ۹۵ درصد جمعیت آن سفیدپوستند، در جمعکردن رأی اقلیتها، بهویژه سیاهان، مشکل دارد.
شاید تفاوت در نگرش یک جمهوریخواه و یک دموکرات را بتوان در واکنش اخیر «برنی سندرز» و «دونالد ترامپ» نسبت به جنبش معترضان سیاهپوست، موسوم به «جانِ سیاهان ارزش دارد»، مشاهده کرد. شنبه گذشته و در جریان سخنرانی انتخاباتی سندرز در «سیاتل» عدهای از اعضای جنبش اعتراضی «جانِ سیاهان ارزش دارد»، که بعد از اتفاقات اخیر و بالاگرفتن خشونت پلیس علیه سیاهان در سالگرد کشتهشدن «مایکل براونِ» جوان بهدست پلیس، فعالتر از قبل شدهاند، به سمت تریبون سندرز رفته و از او خواستند تا اجازه دهند صدایشان را به گوش دیگران برسانند. سندرز میکروفون را در اختیار آنها قرار داد و تریبون را ترک کرد و گوشهای ایستاد و نظارهگر بود. بعد از پایان صحبتهای اعضای گروه مذکور، او به طرفدارانش اطلاع داد سخنرانی عصر همان روز در جای دیگری برگزار خواهد شد. او گفت: «در مورد انجام اصلاحات در ساختار قضائی و مبارزه با نژادپرستی، هیچ کاندیدایی وجود ندارد که سرسختتر از من باشد».
اما واکنش همتای جمهوریخواه او بسیار متفاوت بود. ترامپ در پیغامی به این جنبش اعتراضی گفت او بههیچوجه مثل برنی سندرز نیست و هرگز اجازه نخواهد داد چنین چیزی در مورد او اتفاق بیفتد. او گفت هیچوقت میکروفون خود را به کسی نخواهد داد و سناتور سندرز را فردی ضعیف خواند که تریبونش توسط دو زن جوان عضو گروه «جانِ سیاهان ارزش دارد» گرفته شد.
سناتور سندرز برای کسب نامزدی حزب دموکرات قطعا به رأی سیاهپوستان نیاز دارد. این راجع به هر کاندیدای دموکراتی که بخواهد رئیسجمهور شود، صدق میکند. نداشتن رأی سیاهان یعنی شکستخوردن در «کارولینای جنوبی«، «کارولینای شمالی»، «جورجیا»، «لوئیزیانا» و «میسیسیپی». بهنظرم سناتور سندرز میتوانست در سیاتل با اعلام حمایت از حقوق سیاهان در آمریکا و این جنبش، تا حدود زیادی خیالش را از رأی سیاهان راحت کند و کمپین «هیلاری کلینتون»، کاندیدای رقیب همحزبیاش را به چالش بکشد. البته او سعی میکند در این راستا قدمهایی بردارد و در توئیتر خود نوشت: «ما کشوری میخواهیم که در آن مردان و زنان سیاهپوست بتوانند بدون ترس از اینکه به اشتباه دستگیر شده، کتک بخورند یا کشته شوند، زندگی کنند». در پایان توئیتش، سندرز «جانِ سیاهان ارزش دارد» را هشتگ کرد. حال که خودِ سیاهان بهسوی سندرز آمدهاند چرا او از این فرصت استفاده نکند و با اعلام اینکه در آینده جایگاهی برای سیاهان وجود خواهد داشت، رأی سیاهان را بهسوی خود سرازیر نکند؟ اگرچه سندرزِ جوان یکی از طرفدارانِ پروپاقرصِ جنبش حقوق مدنی در دهه ۶۰ بود، اما پیرمرد 73 ساله سفیدپوستِ
ورمونتی، ایالتی که ۹۵ درصد جمعیت آن سفیدپوستند، در جمعکردن رأی اقلیتها، بهویژه سیاهان، مشکل دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.