|

راننده‌ای که 20میلیون‌تومان گمشده را به صاحبش رساند:

فقط به وظیفه‌ام عمل کردم

شرق، شاهد حلاج نیشابوری: سعید حسینی، راننده خودرو جمع‌آوری زباله در ارومیه چندی قبل وقتی از مفقود شدن مقداری طلا و پول شهروندی مطلع شد در میان انبوهی از زباله به جست‌وجو پرداخت و اموال مفقود شده را پیدا کرد و به دست صاحبش رساند. این خبر چند روز قبل در رسانه‌ها بازتاب یافت. سعید اکنون در گفت‌وگو با «شرق» به تشریح جزییات ماجرا پرداخته است.

چطور از موضوع مفقود شدن طلا و پول مطلع شدی؟
راننده کامیون پنج تن هستم و با خودروام در کار جمع‌آوری زباله فعالیت می‌کنم. آن روز یکی از رفتگرهایی که با من کار می‌کند، زنگ زد و گفت خانمی با من کار دارد بعد گوشی را به آن خانم داد. آن زن هم ماجرا را برایم تعریف کرد و گفت: «مقداری پول و طلا را که بخشی از آن نزد من امانت بود در سطل زباله مخفی کرده بودم، اما بچه‌ها که از موضوع اطلاعی نداشتند زباله‌ها را دم در گذاشته‌ و رفتگران هم آن را برداشته‌اند، الان هم احتمالا در ماشین شماست.» وقتی آن زن آدرس را به من داد فهمیدم خانه آنها دو کوچه پایین‌تر است. آن خانم با حالتی سراسیمه به جایی که من ماشینم را پارک کرده بودم آمد و خودش وضع موجود را دید. بعد از آن بود که برایش توضیح دادم در آن لحظه پیدا کردن پول و طلاهایش که روی هم مبلغی حدود 20میلیون‌تومان ارزش داشت ممکن نیست اما به او قول دادم هر طور شده پول و طلاهایش را پیدا می‌کنم.
چطور شد که طلاها را پیدا کردی؟
من باید زباله‌ها را در ایستگاه میانی تخلیه می‌کردم و همین کار را دشوار می‌کرد. چون در ایستگاه میانی زباله‌های ماشین من با زباله‌های چند ماشین دیگر قاطی می‌شد. من مجوز ورود به محل اصلی دفن زباله را که در جاده نازلو است، نداشتم اما با توجه به اهمیت موضوع با مدیران صحبت کردم و مجوز ورود به محل اصلی دفن زباله را گرفتم؛ یعنی زباله‌ها را در ایستگاه میانی خالی نکردم. وقتی به محل اصلی دفن زباله‌ها رفتیم قرار بود هر دو رفتگری که در ماشین من کار می‌کردند همراهم بیایند اما برای یکی از آنها کاری پیش آمد و فقط یک نفرشان در جست‌وجو کمکم کرد. من زباله‌ها را در چهار- پنج نقطه که هنوز زباله در آن نریخته بودند خالی کردم. آن روز از شانس بد ما هوا بارانی بود و حسابی خیس شدیم. بیشتر از یک ساعت جست‌وجو کردیم اما نتیجه‌ای که می‌خواستیم به دست نیامد و در حالی که نا‌امید شده بودیم ناگهان در بین تلی از زباله چشمم به کیسه‌ای افتاد که دست نخورده مانده بود. کیسه را پاره کردم و بسته آن خانم را پیدا کردم.
در خبرها آمده بود که حاضر نشدی مژدگانی بگیری، چرا؟
زمانی که من کیسه پول و طلاها را به آن خانم دادم او دستش را داخل کیسه برد و چند دسته پول درآورد تا به عنوان مژدگانی به من دهد. وقتی شمرد 300هزارتومان بود اما من قبول نکردم چون آن پول‌ها نزد او امانت بود. من هم برای دریافت مژدگانی این کار را نکرده بودم.
وضع مالی خودت چطور است؟
وضع زندگی من مثل همه تعریفی ندارد، تازه ازدواج کرده‌ام و مستاجر هستم. یعنی شاید بتوان گفت آن پول و طلاها زندگی من را زیر و رو می‌کرد اما در این ماجرا فقط به وظیفه خودم عمل کردم.
ظاهرا قبلا هم چنین کاری کرده بودی.
بله، آن موقع هم نمی‌دانستم این، یک کار خیرخواهانه محسوب می‌شود. نزدیک شب یلدا، حدود ساعت پنج و شش صبح داشتم سر کار می‌رفتم که یک کیف جیبی پیدا کردم که کنار پیاده‌رو افتاده بود وقتی کیف را باز کردم داخل آن مقدار زیادی تراول و چند کارت شناسایی و یک بیمه‌نامه خودرو بود که من از طریق همان صاحب کیف را پیدا کردم و کیف را به صاحبش بازگرداندم. من حرمت پدرم را نگه می‌دارم، چون او نان حلال به ما داده است، با وجود حقوق 500 تا 550هزارتومانی که می‌گیرم و حدود 300هزارتومان آن برای اجاره و وام، هزینه می‌شود باز هم هر چیزی را که پیدا کنم به صاحبش باز می‌گردانم.
شرق، شاهد حلاج نیشابوری: سعید حسینی، راننده خودرو جمع‌آوری زباله در ارومیه چندی قبل وقتی از مفقود شدن مقداری طلا و پول شهروندی مطلع شد در میان انبوهی از زباله به جست‌وجو پرداخت و اموال مفقود شده را پیدا کرد و به دست صاحبش رساند. این خبر چند روز قبل در رسانه‌ها بازتاب یافت. سعید اکنون در گفت‌وگو با «شرق» به تشریح جزییات ماجرا پرداخته است.

چطور از موضوع مفقود شدن طلا و پول مطلع شدی؟
راننده کامیون پنج تن هستم و با خودروام در کار جمع‌آوری زباله فعالیت می‌کنم. آن روز یکی از رفتگرهایی که با من کار می‌کند، زنگ زد و گفت خانمی با من کار دارد بعد گوشی را به آن خانم داد. آن زن هم ماجرا را برایم تعریف کرد و گفت: «مقداری پول و طلا را که بخشی از آن نزد من امانت بود در سطل زباله مخفی کرده بودم، اما بچه‌ها که از موضوع اطلاعی نداشتند زباله‌ها را دم در گذاشته‌ و رفتگران هم آن را برداشته‌اند، الان هم احتمالا در ماشین شماست.» وقتی آن زن آدرس را به من داد فهمیدم خانه آنها دو کوچه پایین‌تر است. آن خانم با حالتی سراسیمه به جایی که من ماشینم را پارک کرده بودم آمد و خودش وضع موجود را دید. بعد از آن بود که برایش توضیح دادم در آن لحظه پیدا کردن پول و طلاهایش که روی هم مبلغی حدود 20میلیون‌تومان ارزش داشت ممکن نیست اما به او قول دادم هر طور شده پول و طلاهایش را پیدا می‌کنم.
چطور شد که طلاها را پیدا کردی؟
من باید زباله‌ها را در ایستگاه میانی تخلیه می‌کردم و همین کار را دشوار می‌کرد. چون در ایستگاه میانی زباله‌های ماشین من با زباله‌های چند ماشین دیگر قاطی می‌شد. من مجوز ورود به محل اصلی دفن زباله را که در جاده نازلو است، نداشتم اما با توجه به اهمیت موضوع با مدیران صحبت کردم و مجوز ورود به محل اصلی دفن زباله را گرفتم؛ یعنی زباله‌ها را در ایستگاه میانی خالی نکردم. وقتی به محل اصلی دفن زباله‌ها رفتیم قرار بود هر دو رفتگری که در ماشین من کار می‌کردند همراهم بیایند اما برای یکی از آنها کاری پیش آمد و فقط یک نفرشان در جست‌وجو کمکم کرد. من زباله‌ها را در چهار- پنج نقطه که هنوز زباله در آن نریخته بودند خالی کردم. آن روز از شانس بد ما هوا بارانی بود و حسابی خیس شدیم. بیشتر از یک ساعت جست‌وجو کردیم اما نتیجه‌ای که می‌خواستیم به دست نیامد و در حالی که نا‌امید شده بودیم ناگهان در بین تلی از زباله چشمم به کیسه‌ای افتاد که دست نخورده مانده بود. کیسه را پاره کردم و بسته آن خانم را پیدا کردم.
در خبرها آمده بود که حاضر نشدی مژدگانی بگیری، چرا؟
زمانی که من کیسه پول و طلاها را به آن خانم دادم او دستش را داخل کیسه برد و چند دسته پول درآورد تا به عنوان مژدگانی به من دهد. وقتی شمرد 300هزارتومان بود اما من قبول نکردم چون آن پول‌ها نزد او امانت بود. من هم برای دریافت مژدگانی این کار را نکرده بودم.
وضع مالی خودت چطور است؟
وضع زندگی من مثل همه تعریفی ندارد، تازه ازدواج کرده‌ام و مستاجر هستم. یعنی شاید بتوان گفت آن پول و طلاها زندگی من را زیر و رو می‌کرد اما در این ماجرا فقط به وظیفه خودم عمل کردم.
ظاهرا قبلا هم چنین کاری کرده بودی.
بله، آن موقع هم نمی‌دانستم این، یک کار خیرخواهانه محسوب می‌شود. نزدیک شب یلدا، حدود ساعت پنج و شش صبح داشتم سر کار می‌رفتم که یک کیف جیبی پیدا کردم که کنار پیاده‌رو افتاده بود وقتی کیف را باز کردم داخل آن مقدار زیادی تراول و چند کارت شناسایی و یک بیمه‌نامه خودرو بود که من از طریق همان صاحب کیف را پیدا کردم و کیف را به صاحبش بازگرداندم. من حرمت پدرم را نگه می‌دارم، چون او نان حلال به ما داده است، با وجود حقوق 500 تا 550هزارتومانی که می‌گیرم و حدود 300هزارتومان آن برای اجاره و وام، هزینه می‌شود باز هم هر چیزی را که پیدا کنم به صاحبش باز می‌گردانم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.