|

توصیه‌کنندگان مرگ و شیفتگان اندام باربی

عبدالرضا نباتچیان. کارشناس مدیریت ورزشی

در دنیای امروز که به سرعت به سمت افزایش رفاه حرکت می‌کند و پیشرفت‌های تکنولوژیک، آدمی را بیشتر به کم‌تحرکی سوق می‌دهد، ورزش و فعالیت بدنی تنها راه‌حل برای حفظ سلامت و جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های غیرواگیردار ناشی از کم‌تحرکی است. اما مردم با توجه به گروه‌های سنی و جنسیت برای حضور در اماکن ورزشی، اهداف و رویکردهای مختلفی را برای خود لحاظ می‌کنند. بیشتر دختران و پسران جوان به‌دنبال کسب ظاهری زیبا، به ورزش روی می‌آورند. انتخاب بیشتر این جوانان، باشگاه‌های بدنسازی است. باشگاه‌هایی- پسران؛ پرورش اندام و دختران؛ باشگاه‌های بدنسازی- که انواع متنوع رشته‌های هوازی (ایروبیک) را با استفاده از وسایل ورزشی همراه دارد، انتخاب می‌کنند. همان‌طور که ذکر شد در قرن حاضر یکی از چالشی‌ترین موضوعات سلامت در تمامی کشورها بدون درنظرگرفتن جهان اولی یا دومی‌بودن آنها، کم‌تحرکی است و اینکه این جوانان به سمت اماکن و باشگاه‌های ورزشی می‌روند موضوعی قابل تحسین است. اما نکته ظریف و بسیار حساسی که باید به آن توجه کرد، این است که: آیا مدیر، مربی یا دست‌اندرکاران مکان ورزشی مورد توجه جوانان، صلاحیت لازم را برای توصیه‌های ورزشی و تناسب اندام دارند؟ چه شخص حقوقی مسئول نظارت بر عملکرد آنان است؟ آیا این مدیران اماکن ورزشی می‌توانند توصیه‌های دارویی و مکملی داشته باشند یا خیر؟ همه اینها سؤالاتی است که در انتخاب اماکن ورزشی توسط والدین و ورزشکاران مطرح بوده و لازم است دقت کافی در این خصوص انجام شود. در سال‌های اخیر که «تب اندام باربی» در میان دختران نوجوان و جوانان ایرانی بسیار طرفدار داشته، باعث شده تعداد زیادی از این دختران که به باشگاه‌های بدنسازی مراجعه می‌کنند روش‌های غیرعلمی و گاه بسیار خطرناکی را برای کم‌کردن وزن و تناسب اندام برگزینند. استفاده از داروهای چربی‌سوز، داروهای کاهش وزن، کرم‌های لاغری و رژیم‌های بسیار سخت بدون مشورت پزشک یا کارشناس تغذیه از جمله روش‌هایی است که باعث به‌خطرافتادن سلامتی شیفتگان باربی‌شدن می‌شود. در این میان هستند افراد سودجویی که با روش‌هایی خطرناک‌تر، سلامتی این آرزومندان اندام خوش‌فرم را به خطر می‌اندازند. در مصاحبه‌ای که تقی‌خانی، سرپرست فدراسیون پزشکی ورزشی در این خصوص داشته، اعلام کرده در برخی باشگاه‌های ورزشی مواد مخدر تجویز می‌شود. ترویج مواد مخدر در باشگاه‌های ورزشی کمی موضوع را پیچیده‌تر و بغرنج‌تر می‌کند؛ زیرا باشگاه ورزشی محلی برای پرکردن اوقات فراغت جامعه با رویکرد سلامتی است که اگر قرار باشد در خانه سلامتی، استفاده از این مواد اشاعه داده شود باید زنگ خطر را برای ارگان‌های ذی‌ربط به صدا درآورد. استفاده از شیشه و انواع مخدر یکی از راه‌هایی است که توسط کارشناس‌ها و مربی‌نماها (توصیه‌کنندگان مرگ) به شیفتگان اندام باربی و برای تناسب اندام در باشگاه‌ها، مراکز چاقی و لاغری و آرایشگاه‌های زنانه توصیه می‌شود. لازم به ذکر است توصیه‌کنندگان مرگ با حربه تأثیر سریع بر لاغری و تناسب اندام در کمین شیفتگان اندام باربی هستند؛ چراکه بیشتر این افراد می‌خواهند خیلی سریع و بدون برنامه‌ریزی بلندمدت ورزشی به اندام ایده‌آل خود برسند. در آخر به نظر می‌رسد ضمن اینکه باید آگاهی لازم به نوجوانان و جوانان در این خصوص داده شود، باید والدین نظارت لازم را بر عملکرد آنان داشته باشند و از طرفی رسیدگی به این امر خطیر؛ یعنی نظارت بر عملکرد اماکن ورزشی و سلامتی که دختران و پسران جوان ما مشتریان اصلی آن هستند، نیاز به یک عزم ملی در ارگان‌های ذی‌ربط همچون وزارتخانه‌های ورزش و جوانان، بهداشت و درمان، دادستانی کل کشور، نیروی انتظامی و دستگاه‌های اطلاعاتی دارد؛ چراکه نظارت بر این اماکن تنها توسط یک ارگان امکان‌پذیر نیست.

در دنیای امروز که به سرعت به سمت افزایش رفاه حرکت می‌کند و پیشرفت‌های تکنولوژیک، آدمی را بیشتر به کم‌تحرکی سوق می‌دهد، ورزش و فعالیت بدنی تنها راه‌حل برای حفظ سلامت و جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های غیرواگیردار ناشی از کم‌تحرکی است. اما مردم با توجه به گروه‌های سنی و جنسیت برای حضور در اماکن ورزشی، اهداف و رویکردهای مختلفی را برای خود لحاظ می‌کنند. بیشتر دختران و پسران جوان به‌دنبال کسب ظاهری زیبا، به ورزش روی می‌آورند. انتخاب بیشتر این جوانان، باشگاه‌های بدنسازی است. باشگاه‌هایی- پسران؛ پرورش اندام و دختران؛ باشگاه‌های بدنسازی- که انواع متنوع رشته‌های هوازی (ایروبیک) را با استفاده از وسایل ورزشی همراه دارد، انتخاب می‌کنند. همان‌طور که ذکر شد در قرن حاضر یکی از چالشی‌ترین موضوعات سلامت در تمامی کشورها بدون درنظرگرفتن جهان اولی یا دومی‌بودن آنها، کم‌تحرکی است و اینکه این جوانان به سمت اماکن و باشگاه‌های ورزشی می‌روند موضوعی قابل تحسین است. اما نکته ظریف و بسیار حساسی که باید به آن توجه کرد، این است که: آیا مدیر، مربی یا دست‌اندرکاران مکان ورزشی مورد توجه جوانان، صلاحیت لازم را برای توصیه‌های ورزشی و تناسب اندام دارند؟ چه شخص حقوقی مسئول نظارت بر عملکرد آنان است؟ آیا این مدیران اماکن ورزشی می‌توانند توصیه‌های دارویی و مکملی داشته باشند یا خیر؟ همه اینها سؤالاتی است که در انتخاب اماکن ورزشی توسط والدین و ورزشکاران مطرح بوده و لازم است دقت کافی در این خصوص انجام شود. در سال‌های اخیر که «تب اندام باربی» در میان دختران نوجوان و جوانان ایرانی بسیار طرفدار داشته، باعث شده تعداد زیادی از این دختران که به باشگاه‌های بدنسازی مراجعه می‌کنند روش‌های غیرعلمی و گاه بسیار خطرناکی را برای کم‌کردن وزن و تناسب اندام برگزینند. استفاده از داروهای چربی‌سوز، داروهای کاهش وزن، کرم‌های لاغری و رژیم‌های بسیار سخت بدون مشورت پزشک یا کارشناس تغذیه از جمله روش‌هایی است که باعث به‌خطرافتادن سلامتی شیفتگان باربی‌شدن می‌شود. در این میان هستند افراد سودجویی که با روش‌هایی خطرناک‌تر، سلامتی این آرزومندان اندام خوش‌فرم را به خطر می‌اندازند. در مصاحبه‌ای که تقی‌خانی، سرپرست فدراسیون پزشکی ورزشی در این خصوص داشته، اعلام کرده در برخی باشگاه‌های ورزشی مواد مخدر تجویز می‌شود. ترویج مواد مخدر در باشگاه‌های ورزشی کمی موضوع را پیچیده‌تر و بغرنج‌تر می‌کند؛ زیرا باشگاه ورزشی محلی برای پرکردن اوقات فراغت جامعه با رویکرد سلامتی است که اگر قرار باشد در خانه سلامتی، استفاده از این مواد اشاعه داده شود باید زنگ خطر را برای ارگان‌های ذی‌ربط به صدا درآورد. استفاده از شیشه و انواع مخدر یکی از راه‌هایی است که توسط کارشناس‌ها و مربی‌نماها (توصیه‌کنندگان مرگ) به شیفتگان اندام باربی و برای تناسب اندام در باشگاه‌ها، مراکز چاقی و لاغری و آرایشگاه‌های زنانه توصیه می‌شود. لازم به ذکر است توصیه‌کنندگان مرگ با حربه تأثیر سریع بر لاغری و تناسب اندام در کمین شیفتگان اندام باربی هستند؛ چراکه بیشتر این افراد می‌خواهند خیلی سریع و بدون برنامه‌ریزی بلندمدت ورزشی به اندام ایده‌آل خود برسند. در آخر به نظر می‌رسد ضمن اینکه باید آگاهی لازم به نوجوانان و جوانان در این خصوص داده شود، باید والدین نظارت لازم را بر عملکرد آنان داشته باشند و از طرفی رسیدگی به این امر خطیر؛ یعنی نظارت بر عملکرد اماکن ورزشی و سلامتی که دختران و پسران جوان ما مشتریان اصلی آن هستند، نیاز به یک عزم ملی در ارگان‌های ذی‌ربط همچون وزارتخانه‌های ورزش و جوانان، بهداشت و درمان، دادستانی کل کشور، نیروی انتظامی و دستگاه‌های اطلاعاتی دارد؛ چراکه نظارت بر این اماکن تنها توسط یک ارگان امکان‌پذیر نیست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.