|

سهم ایران از رقابت‌های جهانی شنا؛ 2 عنوان چهلمی

شنا معجزه می‌خواهد یا عزم ملی؟

شرق: رقابت‌های جهانی شنا روز گذشته در «کازان» روسیه به پایان رسید و دنیا، بعد از رقابت‌های قهرمانی دوومیدانی، تورنمنت مهیج دیگری را هم از سر گذراند. نکته جالب‌توجه و کمتر‌پرداخته‌شده این موضوع این است که ایران هم در میان 189 کشور حاضر در این رقابت‌ها دو نماینده داشت؛ یکی جمال چاوشی‌فر، شناگر 50 متر کرال و دیگری هم آریا نسیمی‌شاد، جوان 15ساله کشورمان که در ماده 200 متر قورباغه در این رقابت‌ها به آب زد. ایران در شرایطی دو شناگر به این رقابت‌ها فرستاده بود که برای اولین‌ بار چاوشی‌فر توانسته، سهمیه ورود به رقابت‌های جهانی شنا را به دست آورد و نسیمی‌شاد هم توانست با استفاده از دو نفر سهمیه‌ای که به هر کشور می‌رسد، به این رقابت‌ها برود.
نتایج قابل‌قبول یا ضعیف؟
با نگاهی به عملکرد دو شناگر ایران در این رقابت‌ها باید گفت در سطح جهانی عملکرد آنها قابل ‌قبول نبود؛ چاوشی‌فر در ماده 50 متر کرال پشت با ثبت زمان 26 ثانیه‌و ‌53 صدم‌ثانیه به رتبه‌ای بهتر از چهل‌و‌دومی نرسید. در واقع او از میان 69 شناگری که در دور مقدماتی این ماده به آب زده بودند، به رتبه چهل‌و‌دومی بسنده کرد و از رسیدن به مراحل بالاتر بازماند. شرایط برای نسیمی‌شاد هم مشابه بود؛ او هم با ثبت زمان دو‌دقیقه‌و 20 ثانیه و 22 صدم ثانیه در ماده 200 متر قورباغه به رتبه‌ای بهتر از چهل‌و‌ششمی نرسید و خیلی زود از جمع شناگران حاضر در این رقابت‌ها کنار رفت. ثبت این رکوردها در شرایطی به دست آمد که شناگران کشورمان رکوردی مشابه و بعضا پایین‌تر از رکوردی به دست آوردند که شناگران زن حاضر در این تورنمنت در رشته‌های مربوطه به ثبت رسانده بودند. (رکوردهای زنان پایین‌تر از مردان است) بااین‌حال و در سطح کلی به نوعی می‌توان همین رکوردها را هم امیدوار‌کننده دانست؛ درواقع همین که شناگران کشورمان توانسته‌اند در رقابت‌های جهانی در میانه‌های راه بایستند پیام روشنی دارد؛ اینکه شنای ایران که تا همین چندسال پیش تا آستانه ویرانی پیش رفت حالا خودش را حداقل با دو نماینده در نیمه‌های راه نگه داشته است.
حکایت رفتن به رقابت‌های جهانی
فدراسیون بین‌المللی شنا (فینا) برای حضور ورزشکاران در این رقابت‌ها به کشورهایی که ورودی این رقابت‌ها را به دست نمی‌آورند دو سهمیه آزاد داده تا تجربه حضور در رقابت‌های جهانی برای شناگران سایر کشورها هم فراهم شود. بااین‌حال، این سهمیه زمانی که یک کشور ورودی می‌گیرد از بین می‌رود. جمال چاوشی‌فر در رقابت‌های مجارستان ورودی رقابت‌های جهانی را گرفت و سهمیه دوم برای ایران ازبین‌رفت ولی از قرار معلوم رایزنی فدراسیون شنای ایران با فدراسیون بین‌المللی راه را برای یک شناگر ایران باز گذاشت. این اتفاق هم در حالی رخ داده است که این دو سهمیه به یک شناگر مرد و یک شناگر زن می‌رسد که باز هم هر دو نماینده ایران در این رقابت‌ها مرد بودند.
بضاعت همین است
نتیجه به‌دست آمده در رقابت‌های جهانی شنا بار دیگر نشان داد شنای ایران که یکی از ورزش‌های پایه محسوب می‌شود، فاصله زیادی با شنای سطح اول دنیا دارد؛ رکوردهای حاصله هم به‌خوبی گویاست و این موضوع را اثبات می‌کنند. بااین‌حال، محسن رضوانی، رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلوی کشورمان، به «شرق» می‌گوید باید پذیرفت بضاعت واقعی ما همین است: «هیچ‌وقت دنبال بهانه‌جویی نبودیم و این کار را هم نخواهیم کرد. می‌خواهم از اینجا شروع کنم که ما بهترین شناگران این مرز‌و‌بوم را به رقابت‌های جهانی فرستادیم. جمال چاووشی‌فر در ایران یکی از دو شناگری است که نزدیک به این رکورد شنا می‌کند و نسیمی‌شاد که در نوع خودش یک پدیده است. وقتی می‌گویم پدیده به این خاطر است که او همین چند وقت پیش با 14‌سال‌و 9 ماه سن توانست رکوردی را که سال‌ها در اختیار علیرضایی بود بشکند و به نام خود بزند. حالا ما خوشحال هم هستیم که یک جوان 15ساله را به رقابت‌های جهانی فرستاده‌ایم تا بتواند کسب تجربه کند». رضوانی با اشاره به این موضوع که اگر بهترین مربیان دنیا هم به ایران بیایند نمی‌توان درحال‌حاضر سطح شنا را تغییر داد، گفت: «ما اگر قرار باشد از همین فردا صبح شروع کنیم تا به سطح اول آسیا که همان سطح اول دنیاست - چون چینی‌ها مدعیان جهانی هستند- برسیم، بین شش تا هشت سال زمان می‌خواهیم با این تفاوت که به برنامه مدونی هم نیاز است. اولین و مهم‌ترین موضوعی که باید به آن به‌طور جدی رسیدگی کرد این است که با کمک وزارت ورزش و آموزش‌وپرورش خیلی جدی به فکر تأسیس و گسترش مدارس شنا باشیم».
البته شنا هم درد مشترکی با سایر فدراسیون‌ها دارد و آن هم بی‌پولی است؛ این فدراسیون علاوه بر شنا باید به دو رشته دیگر از جمله شیرجه و واترپلو هم بپردازد؛ هرچند به‌نظر می‌رسد برنامه‌هایی که برای واترپلو درنظرگرفته شده، مدون‌تر است و می‌توان امید داشت این رشته در چندسال آینده بتواند در آسیا حرفی برای گفتن داشته باشد.
مثل یک گنجشک!
وضعیت شنا در ایران چندان بسامان نیست؛ این رشته تقریبا در زمره رشته‌های‌گران‌قیمت قرار دارد و استقبال خانواده‌ها از آن به‌همین‌خاطر چندان زیاد نیست. این در شرایطی است که اگر قرار باشد کسی فرزندش را به‌صورت حرفه‌ای در این ماده پرورش دهد باید هزینه هنگفتی بپردازد. رضوانی با تأیید این موضوع می‌گوید: «ما بارها طرح و پیشنهادمان را برای ارزان‌شدن شنا ارائه داده‌ایم و به‌عنوان یک ورزش همگانی توقع داریم به این موضوع رسیدگی شود تا بچه‌ها بیایند و به این رشته بپردازند. قطعا اگر قرار باشد در طول هشت سال دیگر به عناوین مهمی در این رشته برسیم، باید سازوکاری در نظر گرفته شود که بچه‌های‌مان از کلاس چهارم و پنجم دبستان فرصت تمرین‌کردن به‌صورت حرفه‌ای و آن هم در دو شیفت صبح و عصر را داشته باشند». رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو در ادامه با اشاره به این موضوع که همین دو شناگری را هم که به رقابت‌های جهانی فرستاده، با چنگ و دندان نگه داشته است، می‌گوید: «من به همین دو نفر ماهی 500، 600‌ هزار تومان پول توجیبی می‌دهم و ماهی نزدیک به یک‌میلیون تومان هم برایشان خرج می‌کنم تا هزینه مکمل‌ها، رفت‌وآمد آنها و مسائلی از این قبیل حل‌و‌فصل شود. واقعا مثل یک گنجشک کوچک حواس‌مان به آنهاست تا همین بچه‌ها را هم از دست ندهیم».
رضوانی در پاسخ به این انتقاد که شاید برنامه‌ریزی‌های فدراسیون به‌گونه‌ای است که استعداد دیگری در شنا کشف نمی‌شود هم گفت: «ما نیاز به برنامه‌ای استراتژیک داریم که طرح آن ارائه شده و برنامه‌ای هشت‌ساله است. این برنامه که تأسیس مدارس خصوصی شنا به‌صورت غیرانتفاعی را هم دربر می‌گیرد، طرحی برای استان‌های مختلف است که می‌توان فعلا در پنج استان آن را عملی کرد؛ هرچند عملی‌شدن آن نیاز به عزمی ملی دارد، چون در شنا معجزه رخ نمی‌دهد».

شرق: رقابت‌های جهانی شنا روز گذشته در «کازان» روسیه به پایان رسید و دنیا، بعد از رقابت‌های قهرمانی دوومیدانی، تورنمنت مهیج دیگری را هم از سر گذراند. نکته جالب‌توجه و کمتر‌پرداخته‌شده این موضوع این است که ایران هم در میان 189 کشور حاضر در این رقابت‌ها دو نماینده داشت؛ یکی جمال چاوشی‌فر، شناگر 50 متر کرال و دیگری هم آریا نسیمی‌شاد، جوان 15ساله کشورمان که در ماده 200 متر قورباغه در این رقابت‌ها به آب زد. ایران در شرایطی دو شناگر به این رقابت‌ها فرستاده بود که برای اولین‌ بار چاوشی‌فر توانسته، سهمیه ورود به رقابت‌های جهانی شنا را به دست آورد و نسیمی‌شاد هم توانست با استفاده از دو نفر سهمیه‌ای که به هر کشور می‌رسد، به این رقابت‌ها برود.
نتایج قابل‌قبول یا ضعیف؟
با نگاهی به عملکرد دو شناگر ایران در این رقابت‌ها باید گفت در سطح جهانی عملکرد آنها قابل ‌قبول نبود؛ چاوشی‌فر در ماده 50 متر کرال پشت با ثبت زمان 26 ثانیه‌و ‌53 صدم‌ثانیه به رتبه‌ای بهتر از چهل‌و‌دومی نرسید. در واقع او از میان 69 شناگری که در دور مقدماتی این ماده به آب زده بودند، به رتبه چهل‌و‌دومی بسنده کرد و از رسیدن به مراحل بالاتر بازماند. شرایط برای نسیمی‌شاد هم مشابه بود؛ او هم با ثبت زمان دو‌دقیقه‌و 20 ثانیه و 22 صدم ثانیه در ماده 200 متر قورباغه به رتبه‌ای بهتر از چهل‌و‌ششمی نرسید و خیلی زود از جمع شناگران حاضر در این رقابت‌ها کنار رفت. ثبت این رکوردها در شرایطی به دست آمد که شناگران کشورمان رکوردی مشابه و بعضا پایین‌تر از رکوردی به دست آوردند که شناگران زن حاضر در این تورنمنت در رشته‌های مربوطه به ثبت رسانده بودند. (رکوردهای زنان پایین‌تر از مردان است) بااین‌حال و در سطح کلی به نوعی می‌توان همین رکوردها را هم امیدوار‌کننده دانست؛ درواقع همین که شناگران کشورمان توانسته‌اند در رقابت‌های جهانی در میانه‌های راه بایستند پیام روشنی دارد؛ اینکه شنای ایران که تا همین چندسال پیش تا آستانه ویرانی پیش رفت حالا خودش را حداقل با دو نماینده در نیمه‌های راه نگه داشته است.
حکایت رفتن به رقابت‌های جهانی
فدراسیون بین‌المللی شنا (فینا) برای حضور ورزشکاران در این رقابت‌ها به کشورهایی که ورودی این رقابت‌ها را به دست نمی‌آورند دو سهمیه آزاد داده تا تجربه حضور در رقابت‌های جهانی برای شناگران سایر کشورها هم فراهم شود. بااین‌حال، این سهمیه زمانی که یک کشور ورودی می‌گیرد از بین می‌رود. جمال چاوشی‌فر در رقابت‌های مجارستان ورودی رقابت‌های جهانی را گرفت و سهمیه دوم برای ایران ازبین‌رفت ولی از قرار معلوم رایزنی فدراسیون شنای ایران با فدراسیون بین‌المللی راه را برای یک شناگر ایران باز گذاشت. این اتفاق هم در حالی رخ داده است که این دو سهمیه به یک شناگر مرد و یک شناگر زن می‌رسد که باز هم هر دو نماینده ایران در این رقابت‌ها مرد بودند.
بضاعت همین است
نتیجه به‌دست آمده در رقابت‌های جهانی شنا بار دیگر نشان داد شنای ایران که یکی از ورزش‌های پایه محسوب می‌شود، فاصله زیادی با شنای سطح اول دنیا دارد؛ رکوردهای حاصله هم به‌خوبی گویاست و این موضوع را اثبات می‌کنند. بااین‌حال، محسن رضوانی، رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلوی کشورمان، به «شرق» می‌گوید باید پذیرفت بضاعت واقعی ما همین است: «هیچ‌وقت دنبال بهانه‌جویی نبودیم و این کار را هم نخواهیم کرد. می‌خواهم از اینجا شروع کنم که ما بهترین شناگران این مرز‌و‌بوم را به رقابت‌های جهانی فرستادیم. جمال چاووشی‌فر در ایران یکی از دو شناگری است که نزدیک به این رکورد شنا می‌کند و نسیمی‌شاد که در نوع خودش یک پدیده است. وقتی می‌گویم پدیده به این خاطر است که او همین چند وقت پیش با 14‌سال‌و 9 ماه سن توانست رکوردی را که سال‌ها در اختیار علیرضایی بود بشکند و به نام خود بزند. حالا ما خوشحال هم هستیم که یک جوان 15ساله را به رقابت‌های جهانی فرستاده‌ایم تا بتواند کسب تجربه کند». رضوانی با اشاره به این موضوع که اگر بهترین مربیان دنیا هم به ایران بیایند نمی‌توان درحال‌حاضر سطح شنا را تغییر داد، گفت: «ما اگر قرار باشد از همین فردا صبح شروع کنیم تا به سطح اول آسیا که همان سطح اول دنیاست - چون چینی‌ها مدعیان جهانی هستند- برسیم، بین شش تا هشت سال زمان می‌خواهیم با این تفاوت که به برنامه مدونی هم نیاز است. اولین و مهم‌ترین موضوعی که باید به آن به‌طور جدی رسیدگی کرد این است که با کمک وزارت ورزش و آموزش‌وپرورش خیلی جدی به فکر تأسیس و گسترش مدارس شنا باشیم».
البته شنا هم درد مشترکی با سایر فدراسیون‌ها دارد و آن هم بی‌پولی است؛ این فدراسیون علاوه بر شنا باید به دو رشته دیگر از جمله شیرجه و واترپلو هم بپردازد؛ هرچند به‌نظر می‌رسد برنامه‌هایی که برای واترپلو درنظرگرفته شده، مدون‌تر است و می‌توان امید داشت این رشته در چندسال آینده بتواند در آسیا حرفی برای گفتن داشته باشد.
مثل یک گنجشک!
وضعیت شنا در ایران چندان بسامان نیست؛ این رشته تقریبا در زمره رشته‌های‌گران‌قیمت قرار دارد و استقبال خانواده‌ها از آن به‌همین‌خاطر چندان زیاد نیست. این در شرایطی است که اگر قرار باشد کسی فرزندش را به‌صورت حرفه‌ای در این ماده پرورش دهد باید هزینه هنگفتی بپردازد. رضوانی با تأیید این موضوع می‌گوید: «ما بارها طرح و پیشنهادمان را برای ارزان‌شدن شنا ارائه داده‌ایم و به‌عنوان یک ورزش همگانی توقع داریم به این موضوع رسیدگی شود تا بچه‌ها بیایند و به این رشته بپردازند. قطعا اگر قرار باشد در طول هشت سال دیگر به عناوین مهمی در این رشته برسیم، باید سازوکاری در نظر گرفته شود که بچه‌های‌مان از کلاس چهارم و پنجم دبستان فرصت تمرین‌کردن به‌صورت حرفه‌ای و آن هم در دو شیفت صبح و عصر را داشته باشند». رئیس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو در ادامه با اشاره به این موضوع که همین دو شناگری را هم که به رقابت‌های جهانی فرستاده، با چنگ و دندان نگه داشته است، می‌گوید: «من به همین دو نفر ماهی 500، 600‌ هزار تومان پول توجیبی می‌دهم و ماهی نزدیک به یک‌میلیون تومان هم برایشان خرج می‌کنم تا هزینه مکمل‌ها، رفت‌وآمد آنها و مسائلی از این قبیل حل‌و‌فصل شود. واقعا مثل یک گنجشک کوچک حواس‌مان به آنهاست تا همین بچه‌ها را هم از دست ندهیم».
رضوانی در پاسخ به این انتقاد که شاید برنامه‌ریزی‌های فدراسیون به‌گونه‌ای است که استعداد دیگری در شنا کشف نمی‌شود هم گفت: «ما نیاز به برنامه‌ای استراتژیک داریم که طرح آن ارائه شده و برنامه‌ای هشت‌ساله است. این برنامه که تأسیس مدارس خصوصی شنا به‌صورت غیرانتفاعی را هم دربر می‌گیرد، طرحی برای استان‌های مختلف است که می‌توان فعلا در پنج استان آن را عملی کرد؛ هرچند عملی‌شدن آن نیاز به عزمی ملی دارد، چون در شنا معجزه رخ نمی‌دهد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.