فرار از کسالت زندگی
به تازگی عنوان جدیدی از رمانهای پلیسی مجموعه نقاب با نام «بچه پرروها»، از فردریک دار و با ترجمه عباس آگاهی، توسط نشر جهان کتاب منتشر شده است. «بچه پرروها» پنجاهوچهارمین کتاب مجموعه نقاب و ششمین رمانی از فردریک دار است که با ترجمه عباس آگاهی منتشر شده است. شخصیت اصلی این رمان دختری جوان با نام الیزابت است که همراه با دایی و قیم خود در خانهای قدیمی و کهنه زندگی میکند: «دوباره آسمان شب منطقه پروانس به همهمه درآمده بود. دو روز از شروع بهار میگذشت و همهچیز: آسمان، تپهها و دریایی که در آرامش خلیج میتپید، تغییر حالت داده بودند. هوا رایحه تازه نمک و گیاهان را پیدا کرده بود. پسر دایی از بین دندانهای دراز و مصنوعیاش که به وی قیافه خرگوش پیری میدادند، صدا زد: الیزابت! حس کردم میخواهد آزارم بدهد. گاهی به سرش میزد. او پسرداییام نبود، داییام بود. دقیقتر بگویم، یک نیمه دایی، چون نابرادری مادرم بود. و بعد از مرگ مادرم مرا ضبط و ربط کرده بود؛ بیشتر برای اینکه کلفتی بیجیره و مواجب داشته باشد تا به قصد انجام کاری خیر. او زن و بچه نداشت، بنابراین با یک مشت عادات و افکار عجیبوغریب زندگی میکرد که هیچوقت
نتوانستم قبولشان کنم؛ مثلا اینکه به او پسر دایی بگویم...» خانه آنها هم مکانی برای زندگی است و هم منبع امرار معاش ساکنانش. در اصل این خانه یک عتیقهفروشی هم هست که توریستها گاهی به آن سری میزنند و از بین خرتپرتهایش چیزی انتخاب میکنند. دایی الیزابت، بازیگر بازنشستهای است که حالا به عنوان عتیقهفروش عکسی از دوران جوانیاش را بر دیوار عتیقهفروشی کوبیده و مشتریانش را با خاطرههای دوران بازیگریاش سرگرم میکند و اکثرا با پرچانگیهایش حوصله آنها را سر میبرد. او با مستمری ناچیز و فروش ناچیزتر عتیقههایش زندگی حقیرانه خود را میگذراند.
الیزابت جوان که در حصار این زندگی کسالتبار احساس خفگی میکند مدام در آرزوی خلاصشدن از شر این خانه قدیمی و خنزرپنزرهای درونش است و سرانجام با دستهای از جوانهای موتورسوار آشنا میشود که پرشروشورند و یکجا بند نمیشوند. گروه موتورسواران در گشتوگذارهایشان به خانهای که الیزابت در آن ساکن است هم سر میزنند و شوق پیوستن به آنها در الیزابت بیدار میشود. او به هر دری میزند که با آنها همراه شود و دستآخر موتوری پرقدرتتر از موتورهای دیگر تهیه میکند و بعد از ماجراهایی بسیار به عضویت گروه درمیآید. ماجراهای عجیب و پرخطری در اینجا اتفاق میافتد که در نهایت باعث رودررویی دسته موتورسواران با جنایتکاری خطرناک میشود و داستان اینگونه پیش میرود. در بخشی از این رمان میخوانیم: «فردای آن شب هوا عالی بود و مشتریهای زیادی به مغازه آمدند. توریستها در برابر هوای آفتابی هرگونه مقاومت را از دست میدهند. انگار تابستان چند ماه زودتر رسیده بود، آنقدر که آسمان صاف و دریا آبی بود. روزنامههای منطقه در صفحه اولشان، از قتل ژوزفا صحبت میکردند. از طریق آنها خیلی چیزها درباره ژوزفا فهمیدم، از جمله اینکه بهرغم هفده سال سن،
دختری آسانگیر بوده است...».
به تازگی عنوان جدیدی از رمانهای پلیسی مجموعه نقاب با نام «بچه پرروها»، از فردریک دار و با ترجمه عباس آگاهی، توسط نشر جهان کتاب منتشر شده است. «بچه پرروها» پنجاهوچهارمین کتاب مجموعه نقاب و ششمین رمانی از فردریک دار است که با ترجمه عباس آگاهی منتشر شده است. شخصیت اصلی این رمان دختری جوان با نام الیزابت است که همراه با دایی و قیم خود در خانهای قدیمی و کهنه زندگی میکند: «دوباره آسمان شب منطقه پروانس به همهمه درآمده بود. دو روز از شروع بهار میگذشت و همهچیز: آسمان، تپهها و دریایی که در آرامش خلیج میتپید، تغییر حالت داده بودند. هوا رایحه تازه نمک و گیاهان را پیدا کرده بود. پسر دایی از بین دندانهای دراز و مصنوعیاش که به وی قیافه خرگوش پیری میدادند، صدا زد: الیزابت! حس کردم میخواهد آزارم بدهد. گاهی به سرش میزد. او پسرداییام نبود، داییام بود. دقیقتر بگویم، یک نیمه دایی، چون نابرادری مادرم بود. و بعد از مرگ مادرم مرا ضبط و ربط کرده بود؛ بیشتر برای اینکه کلفتی بیجیره و مواجب داشته باشد تا به قصد انجام کاری خیر. او زن و بچه نداشت، بنابراین با یک مشت عادات و افکار عجیبوغریب زندگی میکرد که هیچوقت
نتوانستم قبولشان کنم؛ مثلا اینکه به او پسر دایی بگویم...» خانه آنها هم مکانی برای زندگی است و هم منبع امرار معاش ساکنانش. در اصل این خانه یک عتیقهفروشی هم هست که توریستها گاهی به آن سری میزنند و از بین خرتپرتهایش چیزی انتخاب میکنند. دایی الیزابت، بازیگر بازنشستهای است که حالا به عنوان عتیقهفروش عکسی از دوران جوانیاش را بر دیوار عتیقهفروشی کوبیده و مشتریانش را با خاطرههای دوران بازیگریاش سرگرم میکند و اکثرا با پرچانگیهایش حوصله آنها را سر میبرد. او با مستمری ناچیز و فروش ناچیزتر عتیقههایش زندگی حقیرانه خود را میگذراند.
الیزابت جوان که در حصار این زندگی کسالتبار احساس خفگی میکند مدام در آرزوی خلاصشدن از شر این خانه قدیمی و خنزرپنزرهای درونش است و سرانجام با دستهای از جوانهای موتورسوار آشنا میشود که پرشروشورند و یکجا بند نمیشوند. گروه موتورسواران در گشتوگذارهایشان به خانهای که الیزابت در آن ساکن است هم سر میزنند و شوق پیوستن به آنها در الیزابت بیدار میشود. او به هر دری میزند که با آنها همراه شود و دستآخر موتوری پرقدرتتر از موتورهای دیگر تهیه میکند و بعد از ماجراهایی بسیار به عضویت گروه درمیآید. ماجراهای عجیب و پرخطری در اینجا اتفاق میافتد که در نهایت باعث رودررویی دسته موتورسواران با جنایتکاری خطرناک میشود و داستان اینگونه پیش میرود. در بخشی از این رمان میخوانیم: «فردای آن شب هوا عالی بود و مشتریهای زیادی به مغازه آمدند. توریستها در برابر هوای آفتابی هرگونه مقاومت را از دست میدهند. انگار تابستان چند ماه زودتر رسیده بود، آنقدر که آسمان صاف و دریا آبی بود. روزنامههای منطقه در صفحه اولشان، از قتل ژوزفا صحبت میکردند. از طریق آنها خیلی چیزها درباره ژوزفا فهمیدم، از جمله اینکه بهرغم هفده سال سن،
دختری آسانگیر بوده است...».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.