|

یاد استاد

منتقدی که تنها منتقد فیلم نبود

گراهام فولر

خبر درگذشت راجر ایبرت منتقد برجسته سینمایی در جهان رسانه بازتاب فراوانی داشته است از جمله پایگاه هنری آرت اینفو طی گزارشی کوتاه به این منتقد ارزشمند دنیای سینما پرداخته است.
«ایبرت که در سن 70 سالگی درگذشت به مدت 46 سال برای روزنامه شیکاگو سان تایمز به فعالیت مشغول بود. وی از جمله چهره‌های مهم و تاثیرگذار نقد و گزارش فیلم در آمریکا بود که برای نخستین بار موفق به دریافت جایزه ارزشمند و معتبر پولیتزر شده بود. صدا و آرای ایبرت مورد تایید و اعتماد هزاران خواننده‌ای بود که به سینما و نقد فیلم علاقه‌مند بودند. ایبرت نه تنها به نقد فیلم می‌پرداخت بلکه ایده‌ها و اندیشه‌های خود را نیز به عنوان یک روشنفکر در متون تحلیلی خود جای می‌داد. محبوبیت و شهرتش از حد و حدود یک نویسنده معمولی گذشته بود.
وی در طول یک سال 500 فیلم از گونه‌های مختلف را تماشا می‌کرد و بر همین مبنا می‌توانست رابطه بین سینما و حوزه‌های مختلف اجتماعی را مورد مطالعه و تحلیل قرار دهد. در یک کلام می‌توان گفت که وی بیش از سینما به زندگی و تاثیر هنر سینما بر روی آن می‌پرداخت. وی نکاتی را در نظر می‌گرفت که هیچ منتقدی فکرش به آن نمی‌رسید. ایبرت جوهر اصلی و ستون فقرات یک فیلم را از بیرون می‌دید. اما شاید در برخی موارد به سمت اخلاق‌گرایی حرکت کرده و نکته‌هایی را مورد نقد قرار داده که لازم نبوده است، از جمله واکنش ایبرت نسبت به فیلم مخمل‌آبی دیوید لینچ و کاراکتر ایزابلا روسیلینی کمی بیش از اندازه تند بود.
ایبرت از حد و حدود یک منتقد بزرگ گذشته بود. بیشتر از هر چیز وی یک انسان بزرگ بود که با مقاومت سرسختانه با سرطان مواجه شد. مواجهه‌ای قهرمانانه که همه را تحت تاثیر قرار داد.»
خبر درگذشت راجر ایبرت منتقد برجسته سینمایی در جهان رسانه بازتاب فراوانی داشته است از جمله پایگاه هنری آرت اینفو طی گزارشی کوتاه به این منتقد ارزشمند دنیای سینما پرداخته است.
«ایبرت که در سن 70 سالگی درگذشت به مدت 46 سال برای روزنامه شیکاگو سان تایمز به فعالیت مشغول بود. وی از جمله چهره‌های مهم و تاثیرگذار نقد و گزارش فیلم در آمریکا بود که برای نخستین بار موفق به دریافت جایزه ارزشمند و معتبر پولیتزر شده بود. صدا و آرای ایبرت مورد تایید و اعتماد هزاران خواننده‌ای بود که به سینما و نقد فیلم علاقه‌مند بودند. ایبرت نه تنها به نقد فیلم می‌پرداخت بلکه ایده‌ها و اندیشه‌های خود را نیز به عنوان یک روشنفکر در متون تحلیلی خود جای می‌داد. محبوبیت و شهرتش از حد و حدود یک نویسنده معمولی گذشته بود.
وی در طول یک سال 500 فیلم از گونه‌های مختلف را تماشا می‌کرد و بر همین مبنا می‌توانست رابطه بین سینما و حوزه‌های مختلف اجتماعی را مورد مطالعه و تحلیل قرار دهد. در یک کلام می‌توان گفت که وی بیش از سینما به زندگی و تاثیر هنر سینما بر روی آن می‌پرداخت. وی نکاتی را در نظر می‌گرفت که هیچ منتقدی فکرش به آن نمی‌رسید. ایبرت جوهر اصلی و ستون فقرات یک فیلم را از بیرون می‌دید. اما شاید در برخی موارد به سمت اخلاق‌گرایی حرکت کرده و نکته‌هایی را مورد نقد قرار داده که لازم نبوده است، از جمله واکنش ایبرت نسبت به فیلم مخمل‌آبی دیوید لینچ و کاراکتر ایزابلا روسیلینی کمی بیش از اندازه تند بود.
ایبرت از حد و حدود یک منتقد بزرگ گذشته بود. بیشتر از هر چیز وی یک انسان بزرگ بود که با مقاومت سرسختانه با سرطان مواجه شد. مواجهه‌ای قهرمانانه که همه را تحت تاثیر قرار داد.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.