«دونالد ترامپ» در نظرسنجیهای انتخاباتی بر صدر نامزدهای جمهوریخواه نشست
نقشی بر آینه جمهوریخواهی
«رؤیای آمریکایی به طرز تأسفآوری مرده است. اما بگذارید من به عنوان رئیسجمهور انتخاب شوم؛ این رؤیا را عظیمتر، بهتر و قدرتمندتر از همیشه بازخواهم گرداند». اینها سخنان «دونالد ترامپ»، تهیهکننده و ستاره پیشکسوت برنامههای تلویزیونی آمریکاست، که بیش از یک ماه پیش و در مراسم اعلام رسمی نامزدی خود در انتخابات ریاستجمهوری سال آینده، درست همانگونه سخن گفت که از یک شومن تلویزیونی انتظار میرود. او سیاست خارجه را به کتکزدن چینیها، پیشیگرفتن از «داعش» در استخراج میادین نفتی عراق و البته احداث دیواری بزرگ در مرز مکزیک خلاصه کرد، برنامه بهداشتی «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا را تنها دوای درد مصدومانی دانست که زیر تراکتور ماندهاند؛ او فهرست داراییهای میلیارد دلاری خود را به پیشانی چسباند و ایالاتمتحده را نیازمند رهبری دانست که مانند او نویسنده کتاب «هنر معامله» باشد.
همین مضحکه تبلیغاتی کافی بود تا هر انتظاری برای رقابت جدی ترامپ در عرصه نامزدی حزب جمهوریخواه را بر باد دهد؛ بهخصوص که این تازهوارد عرصه سیاست که پیشتر دموکراتی دوآتشه بوده است، حتی تا دو ماه پس از تشکیل کمیته مقدماتی خود در ماه مارس گذشته، نتوانسته بود در نظرسنجیهای ملی ثبتنام کند. با این حال، ورق به طرز اعجابآوری برگشته است. ترامپ نهتنها میتینگهایی پرشور برگزار و کارزارهای تبلیغاتی گستردهای در بسیاری از ایالات برپا کرده، بلکه با اتکا به هنر برندسازی خود و اطرافیانش، بسیاری از رأیدهندگان جمهوریخواه را همسوی خود کرده است.
سرمایهگذاری ترامپ بر خشم و عصبیت درونحزبی جمهوریخواهان چنان پرسود بوده است که نتایج سه نظرسنجی اخیر انتخاباتی در سطحی ملی، نشان از پیشتازی او در بین رقبای همحزبیاش دارد. او در حالی بنابر آخرین نظرسنجی مشترک خبرگزاری «ایبیسی» و روزنامه «واشنگتنپست»، نامزد دلخواه حدود یکچهارم جمهوریخواهان است که با جهشی 600درصدی از ماه می گذشته، اکنون فاصله چشمگیری با «اسکات واکر» و «جب بوش»، فرمانداران کنونی و اسبق ایالات «ویسکانسین» و «فلوریدا»، یافته است که با جذب حدود یکهشتم آرا، جایگاههای بعدی را به خود اختصاص دادهاند. این در حالی است که انتظار میرود اظهارات جنجالبرانگیز اخیر او در مورد سابقه رزمی «جان مککین» و سناتور کنونی ایالت «آریزونا» و نامزد نهایی جمهوریخواهان در انتخابات ریاستجمهوری سال 2008، تا حدودی از شیب صعودی محبوبیت او بکاهد. این در حالی است که نتایج نظرسنجی جدیدی که توسط مؤسسه «گالوپ» انجام شد، حاکی از آن است که میزان محبوبیت حزب «دموکرات» در میان شهروندان آمریکایی افزایش یافته و در عینحال، حزب جمهوریخواه محبوبیت خود را تا حدودی از دست داده است. براساس نتایج این نظرسنجی، 42 درصد
آمریکاییها نسبت به حزب دموکرات نگرش مثبتی داشته و این در حالی است که 35 درصد شهروندان آمریکایی همین نگرش مثبت را نسبت به حزب جمهوریخواه دارند. در نتایج نظرسنجی مؤسسه گالوپ، افزایش محبوبیت حزب دموکرات به ارزیابی آمریکاییها از عملکرد باراک اوباما نسبت داده شده است.
اما داستان در اردوگاه جمهوریخواهان به گونهای دیگر در حال رقمخوردن است. ترامپ شنبه گذشته و در سخنانی در ایالت «آیووا» در واکنش به این ادعا که مککین به عنوان یک اسیر جنگی در ویتنام، قهرمانی ملی است، از علاقه خود به سربازانی سخن گفته بود که به اسارت درنیامدهاند؛ سربازانی که بهسختی جنگیده و اسیر نشده، اما امروز فراموش شدهاند. این سخنان ترامپ که بدون در نظرگرفتن پیشینه طعنهآمیز اظهارات او، بسیار موجه و معقول مینماید، واکنش شدید برخی رقبای جمهوریخواه او، ازجمله «ریک پری» را به همراه داشته است که خواستار کنارهگیری او از رقابتهای انتخاباتی شدهاند. در این میان، ترامپ نهتنها درخواست مککین برای عذرخواهی از تمامی کهنهسربازان آمریکایی را بیپاسخ گذاشته، بلکه این سناتور کهنهکار را مسبب بخشی از آلام پیشکسوتانی دانسته که اکنون مانند شهروندی درجه سوم، روزگار میگذرانند. با تمام این اوصاف و در شرایطی که بسیاری از تحلیلگران سیاسی، سیر صعودی ترامپ را یک حباب سیاسی رسانهای میدانند، بهنظر میرسد مواضع ازریختافتاده این تازهوارد، نه استثنا، بلکه تجسم آرمانی قاعده جمهوریخواهانی است که یکی بر میراث جنگ
خانوادگیاش بساط کرده و دیگری پرچم عناد با اتحادیههای کارگری و حقوق اقلیتها را برافراشته است.
«رؤیای آمریکایی به طرز تأسفآوری مرده است. اما بگذارید من به عنوان رئیسجمهور انتخاب شوم؛ این رؤیا را عظیمتر، بهتر و قدرتمندتر از همیشه بازخواهم گرداند». اینها سخنان «دونالد ترامپ»، تهیهکننده و ستاره پیشکسوت برنامههای تلویزیونی آمریکاست، که بیش از یک ماه پیش و در مراسم اعلام رسمی نامزدی خود در انتخابات ریاستجمهوری سال آینده، درست همانگونه سخن گفت که از یک شومن تلویزیونی انتظار میرود. او سیاست خارجه را به کتکزدن چینیها، پیشیگرفتن از «داعش» در استخراج میادین نفتی عراق و البته احداث دیواری بزرگ در مرز مکزیک خلاصه کرد، برنامه بهداشتی «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا را تنها دوای درد مصدومانی دانست که زیر تراکتور ماندهاند؛ او فهرست داراییهای میلیارد دلاری خود را به پیشانی چسباند و ایالاتمتحده را نیازمند رهبری دانست که مانند او نویسنده کتاب «هنر معامله» باشد.
همین مضحکه تبلیغاتی کافی بود تا هر انتظاری برای رقابت جدی ترامپ در عرصه نامزدی حزب جمهوریخواه را بر باد دهد؛ بهخصوص که این تازهوارد عرصه سیاست که پیشتر دموکراتی دوآتشه بوده است، حتی تا دو ماه پس از تشکیل کمیته مقدماتی خود در ماه مارس گذشته، نتوانسته بود در نظرسنجیهای ملی ثبتنام کند. با این حال، ورق به طرز اعجابآوری برگشته است. ترامپ نهتنها میتینگهایی پرشور برگزار و کارزارهای تبلیغاتی گستردهای در بسیاری از ایالات برپا کرده، بلکه با اتکا به هنر برندسازی خود و اطرافیانش، بسیاری از رأیدهندگان جمهوریخواه را همسوی خود کرده است.
سرمایهگذاری ترامپ بر خشم و عصبیت درونحزبی جمهوریخواهان چنان پرسود بوده است که نتایج سه نظرسنجی اخیر انتخاباتی در سطحی ملی، نشان از پیشتازی او در بین رقبای همحزبیاش دارد. او در حالی بنابر آخرین نظرسنجی مشترک خبرگزاری «ایبیسی» و روزنامه «واشنگتنپست»، نامزد دلخواه حدود یکچهارم جمهوریخواهان است که با جهشی 600درصدی از ماه می گذشته، اکنون فاصله چشمگیری با «اسکات واکر» و «جب بوش»، فرمانداران کنونی و اسبق ایالات «ویسکانسین» و «فلوریدا»، یافته است که با جذب حدود یکهشتم آرا، جایگاههای بعدی را به خود اختصاص دادهاند. این در حالی است که انتظار میرود اظهارات جنجالبرانگیز اخیر او در مورد سابقه رزمی «جان مککین» و سناتور کنونی ایالت «آریزونا» و نامزد نهایی جمهوریخواهان در انتخابات ریاستجمهوری سال 2008، تا حدودی از شیب صعودی محبوبیت او بکاهد. این در حالی است که نتایج نظرسنجی جدیدی که توسط مؤسسه «گالوپ» انجام شد، حاکی از آن است که میزان محبوبیت حزب «دموکرات» در میان شهروندان آمریکایی افزایش یافته و در عینحال، حزب جمهوریخواه محبوبیت خود را تا حدودی از دست داده است. براساس نتایج این نظرسنجی، 42 درصد
آمریکاییها نسبت به حزب دموکرات نگرش مثبتی داشته و این در حالی است که 35 درصد شهروندان آمریکایی همین نگرش مثبت را نسبت به حزب جمهوریخواه دارند. در نتایج نظرسنجی مؤسسه گالوپ، افزایش محبوبیت حزب دموکرات به ارزیابی آمریکاییها از عملکرد باراک اوباما نسبت داده شده است.
اما داستان در اردوگاه جمهوریخواهان به گونهای دیگر در حال رقمخوردن است. ترامپ شنبه گذشته و در سخنانی در ایالت «آیووا» در واکنش به این ادعا که مککین به عنوان یک اسیر جنگی در ویتنام، قهرمانی ملی است، از علاقه خود به سربازانی سخن گفته بود که به اسارت درنیامدهاند؛ سربازانی که بهسختی جنگیده و اسیر نشده، اما امروز فراموش شدهاند. این سخنان ترامپ که بدون در نظرگرفتن پیشینه طعنهآمیز اظهارات او، بسیار موجه و معقول مینماید، واکنش شدید برخی رقبای جمهوریخواه او، ازجمله «ریک پری» را به همراه داشته است که خواستار کنارهگیری او از رقابتهای انتخاباتی شدهاند. در این میان، ترامپ نهتنها درخواست مککین برای عذرخواهی از تمامی کهنهسربازان آمریکایی را بیپاسخ گذاشته، بلکه این سناتور کهنهکار را مسبب بخشی از آلام پیشکسوتانی دانسته که اکنون مانند شهروندی درجه سوم، روزگار میگذرانند. با تمام این اوصاف و در شرایطی که بسیاری از تحلیلگران سیاسی، سیر صعودی ترامپ را یک حباب سیاسی رسانهای میدانند، بهنظر میرسد مواضع ازریختافتاده این تازهوارد، نه استثنا، بلکه تجسم آرمانی قاعده جمهوریخواهانی است که یکی بر میراث جنگ
خانوادگیاش بساط کرده و دیگری پرچم عناد با اتحادیههای کارگری و حقوق اقلیتها را برافراشته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.