|

انتقاد از شهرزدگی و تهران‌زدگی سینمای ایران

شرق: فیلم «ممیرو» نخستین‌بار در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد. یکصد و دوازدهمین برنامه سینماتک خانه هنرمندان ایران که دوشنبه 22 تیر در تالار استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار شد، به رونمایی از فیلم «ممیرو» ساخته هادی محقق اختصاص داشت که با حضور عوامل سازنده فیلم، عبدالله اسکندری، علیرضا غفاری، وحید وکیلی‌فر و جمعی دیگر از هنرمندان و علاقه‌مندان برگزار شد. پس از نمایش فیلم برخی از دست‌اندرکاران آن ازجمله هادی محقق، مجید برزگر، یدالله شادمانی، آرش قاسمی، سعیده شریعتی، حمید برزگر و پدرام زرگر به روی صحنه آمدند و دقایقی برای حاضران در سالن سخن گفتند. در ادامه نیز نشست نقد و بررسی «ممیرو» با حضور هادی محقق، مجید برزگر، یدالله شادمانی و علی علایی برگزار شد. در این نشست، علی علایی، «ممیرو» را سینمای مشقت نامید و ضمن برشمردن برخی از ویژگی‌های این فیلم ازجمله پرهیز از دیالوگ‌گویی، از کارگردان فیلم درخصوص ادامه روند فیلم‌سازی‌اش در کهگیلویه پرسید. هادی محقق ضمن بیان علاقه‌مندی خود به محیط زندگی و رشدش، گفت: لوکیشن فیلم درواقع خانه زنده‌یاد حسین پناهی در دژکوه سوق در منطقه کهگیلویه است. زندگی و خاطرات من در آن سرزمین شکل گرفته است. این جنس سینما ممکن است به لحاظ مخاطب به مشکل بر بخورد، چراکه امروز شهرزدگی و تهران‌زدگی بر سینمای ایران حاکم شده و ذائقه مردم را نیز به همین صورت شکل داده است. فارغ از قضاوت در مورد سلیقه مردم، من سعی کرده‌ام زجر از انسان را به شکلی فراگیر و رها از مکان جغرافیایی، به نمایش درآورم. این فیلم انسانی است و نه‌تنها به مناسبات سیاسی و اجتماعی تنه نمی‌زند، بلکه عنصر قومیت نیز در آن پررنگ نشده است. با وجود این، سیاست‌گذاران عرصه سینما علاقه ندارند فیلم‌ها از تهران خارج شود و ذائقه حاکم بر سینما چنین فیلم‌هایی را تهدید می‌کند.
در ادامه مجید برزگر، تدوینگر و یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم، به دشواری‌های ساخت و تماشای چنین فیلم‌هایی اشاره کرد و گفت: شکل دیگری از فیلم‌سازی را تجربه می‌کنیم که در آن خود را عریان نشان می‌دهیم. درگیرشدن با چنین آثاری و همین‌طور تماشا و نقد آن، نیازمند صبوری بیشتری است که همه ما باید به آن توجه کنیم. این یکی از دشوارترین کارهایی بود که در سینما انجام داده‌ام، اما هرچه در توان دارم برای حمایت از این شکل فیلم‌سازی به کار می‌گیرم. در «ممیرو» افراد مختلفی دور هم جمع شده‌اند و هر یک، وظیفه‌ای بر عهده گرفته‌اند تا بتوانند جریان تازه‌ای در سینمای ایران پدید آورند. در وضعیت بلبشوی امروز که آثاری به اسم فیلم ساخته می‌شود و فروش هم دارد، ما به سمت دیگری حرکت می‌کنیم.
کارگردان فیلم «پرویز» ادامه داد: در مورد رویکرد نقد سینمایی نیز نظرم این است که اگر جهان فیلم به‌خوبی شکل گرفته باشد، اشتباهات جزئی در فیلم قابل چشم‌پوشی است.

شرق: فیلم «ممیرو» نخستین‌بار در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد. یکصد و دوازدهمین برنامه سینماتک خانه هنرمندان ایران که دوشنبه 22 تیر در تالار استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار شد، به رونمایی از فیلم «ممیرو» ساخته هادی محقق اختصاص داشت که با حضور عوامل سازنده فیلم، عبدالله اسکندری، علیرضا غفاری، وحید وکیلی‌فر و جمعی دیگر از هنرمندان و علاقه‌مندان برگزار شد. پس از نمایش فیلم برخی از دست‌اندرکاران آن ازجمله هادی محقق، مجید برزگر، یدالله شادمانی، آرش قاسمی، سعیده شریعتی، حمید برزگر و پدرام زرگر به روی صحنه آمدند و دقایقی برای حاضران در سالن سخن گفتند. در ادامه نیز نشست نقد و بررسی «ممیرو» با حضور هادی محقق، مجید برزگر، یدالله شادمانی و علی علایی برگزار شد. در این نشست، علی علایی، «ممیرو» را سینمای مشقت نامید و ضمن برشمردن برخی از ویژگی‌های این فیلم ازجمله پرهیز از دیالوگ‌گویی، از کارگردان فیلم درخصوص ادامه روند فیلم‌سازی‌اش در کهگیلویه پرسید. هادی محقق ضمن بیان علاقه‌مندی خود به محیط زندگی و رشدش، گفت: لوکیشن فیلم درواقع خانه زنده‌یاد حسین پناهی در دژکوه سوق در منطقه کهگیلویه است. زندگی و خاطرات من در آن سرزمین شکل گرفته است. این جنس سینما ممکن است به لحاظ مخاطب به مشکل بر بخورد، چراکه امروز شهرزدگی و تهران‌زدگی بر سینمای ایران حاکم شده و ذائقه مردم را نیز به همین صورت شکل داده است. فارغ از قضاوت در مورد سلیقه مردم، من سعی کرده‌ام زجر از انسان را به شکلی فراگیر و رها از مکان جغرافیایی، به نمایش درآورم. این فیلم انسانی است و نه‌تنها به مناسبات سیاسی و اجتماعی تنه نمی‌زند، بلکه عنصر قومیت نیز در آن پررنگ نشده است. با وجود این، سیاست‌گذاران عرصه سینما علاقه ندارند فیلم‌ها از تهران خارج شود و ذائقه حاکم بر سینما چنین فیلم‌هایی را تهدید می‌کند.
در ادامه مجید برزگر، تدوینگر و یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم، به دشواری‌های ساخت و تماشای چنین فیلم‌هایی اشاره کرد و گفت: شکل دیگری از فیلم‌سازی را تجربه می‌کنیم که در آن خود را عریان نشان می‌دهیم. درگیرشدن با چنین آثاری و همین‌طور تماشا و نقد آن، نیازمند صبوری بیشتری است که همه ما باید به آن توجه کنیم. این یکی از دشوارترین کارهایی بود که در سینما انجام داده‌ام، اما هرچه در توان دارم برای حمایت از این شکل فیلم‌سازی به کار می‌گیرم. در «ممیرو» افراد مختلفی دور هم جمع شده‌اند و هر یک، وظیفه‌ای بر عهده گرفته‌اند تا بتوانند جریان تازه‌ای در سینمای ایران پدید آورند. در وضعیت بلبشوی امروز که آثاری به اسم فیلم ساخته می‌شود و فروش هم دارد، ما به سمت دیگری حرکت می‌کنیم.
کارگردان فیلم «پرویز» ادامه داد: در مورد رویکرد نقد سینمایی نیز نظرم این است که اگر جهان فیلم به‌خوبی شکل گرفته باشد، اشتباهات جزئی در فیلم قابل چشم‌پوشی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.