بیانیه گروه مدیریت بحران در مورد این توافق
وین/بروکسل 23 تیر 1394
گروه بینالمللی مدیریت بحران از توافق بهدستآمده میان ایران و گروه 1+5 استقبال میکند. برنامه جامع اقدام مشترک، اطمینان لازم در مورد صلحآمیزبودن برنامه هستهای ایران را براساس حقوق و وظایف این کشور، تحت معاهده عدم اشاعه تسلیحات هستهای فراهم میکند و تحریمهایی را که علیه ایران وضع شده بود بهعقب برمیگرداند؛ ازاینرو میتوان این توافق را -که گروه بحران سالها در فراهمکردن زمینه و دستیابی به آن کوشیده بود- یک راهکار دیپلماتیک منصفانه برای حل یکی از پیچیدهترین بحرانهای امنیتی جهان بهشمار آورد. حفظ روند مثبتی که در این مذاکرات ایجاد شده برای اجرائیکردن آن به نحو احسن، ضروری است؛ ازهمینرو لازم است دو طرف با دقت و حسننیت، تعهدات خود تحت این توافق را عملی کنند و از اقدامات تحریکآمیز - خصوصا ادعای پیروزی به هزینه طرف مقابل - که میتواند منجر به اقدامات تلافیجویانه یا شانهخالیکردن از بار تعهدات شود، اجتناب کنند. در این مرحله از گفتوگوهای چندجانبه توجه به فضای سیاست داخلی کشورها معطوف خواهد شد. هرگونه تلاش برای تغییر و مذاکره مجدد درباره این توافق آن را به شکست خواهد کشاند. تجربه 13 سال بحران
هستهای و دورههای متعدد مذاکرات بر سر این موضوع ثابت میکند که توافقی شایستهتر از آنچه به دست آمده، در دسترس نیست و تنها جایگزین تصدیق این دستاورد، بازآفرینی بحران و بازگشت به چرخه تقابلی است که میتواند از کنترل خارج شود؛ ازهمینرو ما از مجلس شورای اسلامی و کنگره ایالات متحده آمریکا تقاضا میکنیم در اسرع وقت این توافق را بازبینی و تأیید کنند و از شورای امنیت سازمان ملل میخواهیم آن را توشیح کند. برنامه جامع اقدام مشترک، مانند تمام توافقهای مشابه در زمینه خلع سلاح، به تهدیدی محدود ولی بالقوه خطرناک میپردازد. بدونشک این توافق تمام مشکلات منطقه را حل نخواهد کرد. نه به چالش میان ایران و برخی کشورهای همسایهاش میپردازد، نه به دیگر مسائلی که روابط ایران و غرب را تیره کرده است. حتی امکان اینکه این توافق -که در پایتختهای منطقه به اوجگرفتن ستاره اقبال ایران تفسیر میشود - در کوتاهمدت برخی چالشهای منطقه را عمیقتر کند، وجود دارد. با وجود شایستگیاش، این دستاورد تحسنبرانگیز کامل نخواهد بود، مگر اینکه منجر شود تمام بازیگران اصلی منطقهای و فرامنطقهای در جهت کاهش تنشها تلاش کنند و به سوی دستیابی به یک
ساختار امنیتی فراگیر گام بردارند. نیل به چنین هدفی و زدودن خصومتهای ریشهدار در منطقه و بین ایران و غرب ممکن است از دستیابی به توافق هستهای هم دشوارتر باشد، اما درس دو سال مذاکرات فشرده و دشوار هستهای، این است که حتی پیچیدهترین چالشهای بینالمللی را هم میتوان با دیپلماسی اصولی، پایا و شکیبا حل کرد.
وین/بروکسل 23 تیر 1394
گروه بینالمللی مدیریت بحران از توافق بهدستآمده میان ایران و گروه 1+5 استقبال میکند. برنامه جامع اقدام مشترک، اطمینان لازم در مورد صلحآمیزبودن برنامه هستهای ایران را براساس حقوق و وظایف این کشور، تحت معاهده عدم اشاعه تسلیحات هستهای فراهم میکند و تحریمهایی را که علیه ایران وضع شده بود بهعقب برمیگرداند؛ ازاینرو میتوان این توافق را -که گروه بحران سالها در فراهمکردن زمینه و دستیابی به آن کوشیده بود- یک راهکار دیپلماتیک منصفانه برای حل یکی از پیچیدهترین بحرانهای امنیتی جهان بهشمار آورد. حفظ روند مثبتی که در این مذاکرات ایجاد شده برای اجرائیکردن آن به نحو احسن، ضروری است؛ ازهمینرو لازم است دو طرف با دقت و حسننیت، تعهدات خود تحت این توافق را عملی کنند و از اقدامات تحریکآمیز - خصوصا ادعای پیروزی به هزینه طرف مقابل - که میتواند منجر به اقدامات تلافیجویانه یا شانهخالیکردن از بار تعهدات شود، اجتناب کنند. در این مرحله از گفتوگوهای چندجانبه توجه به فضای سیاست داخلی کشورها معطوف خواهد شد. هرگونه تلاش برای تغییر و مذاکره مجدد درباره این توافق آن را به شکست خواهد کشاند. تجربه 13 سال بحران
هستهای و دورههای متعدد مذاکرات بر سر این موضوع ثابت میکند که توافقی شایستهتر از آنچه به دست آمده، در دسترس نیست و تنها جایگزین تصدیق این دستاورد، بازآفرینی بحران و بازگشت به چرخه تقابلی است که میتواند از کنترل خارج شود؛ ازهمینرو ما از مجلس شورای اسلامی و کنگره ایالات متحده آمریکا تقاضا میکنیم در اسرع وقت این توافق را بازبینی و تأیید کنند و از شورای امنیت سازمان ملل میخواهیم آن را توشیح کند. برنامه جامع اقدام مشترک، مانند تمام توافقهای مشابه در زمینه خلع سلاح، به تهدیدی محدود ولی بالقوه خطرناک میپردازد. بدونشک این توافق تمام مشکلات منطقه را حل نخواهد کرد. نه به چالش میان ایران و برخی کشورهای همسایهاش میپردازد، نه به دیگر مسائلی که روابط ایران و غرب را تیره کرده است. حتی امکان اینکه این توافق -که در پایتختهای منطقه به اوجگرفتن ستاره اقبال ایران تفسیر میشود - در کوتاهمدت برخی چالشهای منطقه را عمیقتر کند، وجود دارد. با وجود شایستگیاش، این دستاورد تحسنبرانگیز کامل نخواهد بود، مگر اینکه منجر شود تمام بازیگران اصلی منطقهای و فرامنطقهای در جهت کاهش تنشها تلاش کنند و به سوی دستیابی به یک
ساختار امنیتی فراگیر گام بردارند. نیل به چنین هدفی و زدودن خصومتهای ریشهدار در منطقه و بین ایران و غرب ممکن است از دستیابی به توافق هستهای هم دشوارتر باشد، اما درس دو سال مذاکرات فشرده و دشوار هستهای، این است که حتی پیچیدهترین چالشهای بینالمللی را هم میتوان با دیپلماسی اصولی، پایا و شکیبا حل کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.