پایان انتظار 99 ساله شیلی
مسی آرژانتین پايينتر از مارادونا
99 سال طول کشید تا تیم سرخپوش منطقه «کونبمول» (فدراسیونهای عضو آمریکای جنوبی) بتواند جام کوپا آمهریکا را بالای سر ببرد؛ بحث درباره تیم شیلی است که بالاخره پس از سیوششمین حضورش در رقابتهای کوپا توانست برای اولینبار در تاریخ فاتح این رقابتها شود. شیلی که میزبانی رقابتهای 2015 را داشت، در دیدار نهایی به مصاف تیم آرژانتین رفت و در نهایت به کابوسهای تلخش در ضربات پنالتی پایان داد و جام را بالای سر برد. «لاروخا» (لقب تیم شیلی) که در وقتهای معمول و اضافه بازی به نتیجهای بهتر از تساوی بدون گل مقابل آرژانتین نرسید، در ضربات پنالتی با اعتمادبهنفس بالای الکسیس سانچس 4بریک «آلبی سلسته» (لقب تیم آرژانتین) را برد و به ناکامیهایش در این جام پایان داد. شیلی بههمراه دو کشور دیگر از سال 1916 تابهحال در حسرت بردن کوپا مانده بودند، ولی حالا همتیمیهای سانچس میتوانند به خودشان ببالند که دو تیم را پایینتر از خود دارند: ونزوئلا و اکوادور که هرگز نتوانستهاند فاتح این جام شوند.
«لاروخا» البته چندینبار برای شکستن این طلسم اقدام کرده بود؛ این تیم پیش از این چهار بار به فینال رسیده بود ولی هربار، که آخرین آنها سال 87 بوده، ناکام مانده است. به این مورد باید پنج عنوان سومی شیلی در کوپا آمهریکا هم اضافه شود تا مشخص شود تیم سرخپوش «کونبمول» چقدر به فتح کوپا نزدیک بوده است. «از اولین بازی جام هدف مشخصی داشتیم. میخواستیم هرطورشده جام قهرمانی را بالای سر ببریم». این بخش اول صحبتهای خورخه سامپائولی مربی تیم شیلی است که درباره انگیزه بالای بازیکنانش حرف زد: «ما در تکتک مسابقاتمان با رقبایی که داشتیم جنگیدیم و این قهرمانی
حاصل نظم و دیسیپلین سفت و سخت تیم ما بود».
ناکام مثل مسی
البته شاید هیچ جمله سامپائولی به اندازه جملهای که درباره مسی گفت دل آرژانتینیها را بهدرد نیاورد: «موفق شدیم با برنامههایی که داشتیم در بازی نهایی بهترین بازیکن دنیا را مهار کنیم». مسی، فوقستاره بارسا در بازی فینال باز هم نتوانست کاری برای آرژانتینیها کند تا حسرت این تیم برای رسیدن به یک قهرمانی مهم بیش از 22 سال شود. آخرینباری که آرژانتینیها در رده بزرگسالان توانستهاند جام مهمی به دست بیاورند، به 22 سال قبل و در همین رقابتهای کوپا برمیگردد. البته آنها اینبار امیدوار بودند با مسی این طلسم بشکند. «لئو» که پیشتر در فینال رقابتهای کوپا آمهریکای 2007 هم طعم ناکامی را چشیده بود، مصمم بود برای آرژانتینیها و البته از همه مهمتر برای خودش یک جام ملی داشته باشد. او بعد از 2007 یک بار دیگر بههمراه آرژانتین طعم ناکامی در فینال را چشید و در جام جهانی 2014 مقابل آلمان تن به شکست داد. شاید تصور این بود که مسی دیگر اجازه نمیدهد فینال سوم از دستش برود. بااینحال او هم در بازی مقابل شیلی ستارهای کمفروغ بود تا فقط دلخوش به سه عنوان نایبقهرمانی بههمراه «آلبی سلسته» در رده بزرگسالان باشد و سایه مارادونا
را بیش از هر زمان دیگری روی سرش حس کند. «پولگا» (لقب مسی) در این تورنمنت کلا برای آرژانتین یک گل از روی نقطه پنالتی زد که آن هم در بازی اول مقابل پاراگوئه بود. او که بعد از فینال جام جهانی در 10 بازی برای آرژانتین به میدان رفته، فقط چهار گل زده که دو تا از این گلها در یک بازی دوستانه مقابل تیم هنگکنگ بوده است. این آمار اختلاف فاحشی با عملکرد او در تیم بارسا در فصل گذشته دارد، جایی که در 56 مسابقه که برای بارسا به میدان رفت، 58 گل زد و 27 پاس گل هم داد. لئو حالا فقط میتواند دلخوش به همان دو جامی باشد که بههمراه تیم زیر 20 سالههای آرژانتین در جام جهانی 2005 و تیم المپیک این کشور در سال 2008 گرفته است. یکی از بهترین بازیکنان دنیا در عرصه ملی و در رقابتهای بزرگسال یکی از معمولیترین بازیکنان دنیاست.
99 سال طول کشید تا تیم سرخپوش منطقه «کونبمول» (فدراسیونهای عضو آمریکای جنوبی) بتواند جام کوپا آمهریکا را بالای سر ببرد؛ بحث درباره تیم شیلی است که بالاخره پس از سیوششمین حضورش در رقابتهای کوپا توانست برای اولینبار در تاریخ فاتح این رقابتها شود. شیلی که میزبانی رقابتهای 2015 را داشت، در دیدار نهایی به مصاف تیم آرژانتین رفت و در نهایت به کابوسهای تلخش در ضربات پنالتی پایان داد و جام را بالای سر برد. «لاروخا» (لقب تیم شیلی) که در وقتهای معمول و اضافه بازی به نتیجهای بهتر از تساوی بدون گل مقابل آرژانتین نرسید، در ضربات پنالتی با اعتمادبهنفس بالای الکسیس سانچس 4بریک «آلبی سلسته» (لقب تیم آرژانتین) را برد و به ناکامیهایش در این جام پایان داد. شیلی بههمراه دو کشور دیگر از سال 1916 تابهحال در حسرت بردن کوپا مانده بودند، ولی حالا همتیمیهای سانچس میتوانند به خودشان ببالند که دو تیم را پایینتر از خود دارند: ونزوئلا و اکوادور که هرگز نتوانستهاند فاتح این جام شوند.
«لاروخا» البته چندینبار برای شکستن این طلسم اقدام کرده بود؛ این تیم پیش از این چهار بار به فینال رسیده بود ولی هربار، که آخرین آنها سال 87 بوده، ناکام مانده است. به این مورد باید پنج عنوان سومی شیلی در کوپا آمهریکا هم اضافه شود تا مشخص شود تیم سرخپوش «کونبمول» چقدر به فتح کوپا نزدیک بوده است. «از اولین بازی جام هدف مشخصی داشتیم. میخواستیم هرطورشده جام قهرمانی را بالای سر ببریم». این بخش اول صحبتهای خورخه سامپائولی مربی تیم شیلی است که درباره انگیزه بالای بازیکنانش حرف زد: «ما در تکتک مسابقاتمان با رقبایی که داشتیم جنگیدیم و این قهرمانی
حاصل نظم و دیسیپلین سفت و سخت تیم ما بود».
ناکام مثل مسی
البته شاید هیچ جمله سامپائولی به اندازه جملهای که درباره مسی گفت دل آرژانتینیها را بهدرد نیاورد: «موفق شدیم با برنامههایی که داشتیم در بازی نهایی بهترین بازیکن دنیا را مهار کنیم». مسی، فوقستاره بارسا در بازی فینال باز هم نتوانست کاری برای آرژانتینیها کند تا حسرت این تیم برای رسیدن به یک قهرمانی مهم بیش از 22 سال شود. آخرینباری که آرژانتینیها در رده بزرگسالان توانستهاند جام مهمی به دست بیاورند، به 22 سال قبل و در همین رقابتهای کوپا برمیگردد. البته آنها اینبار امیدوار بودند با مسی این طلسم بشکند. «لئو» که پیشتر در فینال رقابتهای کوپا آمهریکای 2007 هم طعم ناکامی را چشیده بود، مصمم بود برای آرژانتینیها و البته از همه مهمتر برای خودش یک جام ملی داشته باشد. او بعد از 2007 یک بار دیگر بههمراه آرژانتین طعم ناکامی در فینال را چشید و در جام جهانی 2014 مقابل آلمان تن به شکست داد. شاید تصور این بود که مسی دیگر اجازه نمیدهد فینال سوم از دستش برود. بااینحال او هم در بازی مقابل شیلی ستارهای کمفروغ بود تا فقط دلخوش به سه عنوان نایبقهرمانی بههمراه «آلبی سلسته» در رده بزرگسالان باشد و سایه مارادونا
را بیش از هر زمان دیگری روی سرش حس کند. «پولگا» (لقب مسی) در این تورنمنت کلا برای آرژانتین یک گل از روی نقطه پنالتی زد که آن هم در بازی اول مقابل پاراگوئه بود. او که بعد از فینال جام جهانی در 10 بازی برای آرژانتین به میدان رفته، فقط چهار گل زده که دو تا از این گلها در یک بازی دوستانه مقابل تیم هنگکنگ بوده است. این آمار اختلاف فاحشی با عملکرد او در تیم بارسا در فصل گذشته دارد، جایی که در 56 مسابقه که برای بارسا به میدان رفت، 58 گل زد و 27 پاس گل هم داد. لئو حالا فقط میتواند دلخوش به همان دو جامی باشد که بههمراه تیم زیر 20 سالههای آرژانتین در جام جهانی 2005 و تیم المپیک این کشور در سال 2008 گرفته است. یکی از بهترین بازیکنان دنیا در عرصه ملی و در رقابتهای بزرگسال یکی از معمولیترین بازیکنان دنیاست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.