|

جادوی هیتلر

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

من کسی بودم که به آن سخنرانی‌های طولانی‌اش عادت کرده بودم». جادوی هیتلر کار خودش را کرده بود. «چشم‌های هیتلر آبی نبود بلکه لاجوردی و درشت بود. وقتی خیره می‌شد تا اعماق ذهن نفوذ می‌کرد. اثرگذار و درعین‌حال خشک بود. من تصور می‌کردم او باید مرد بسیار بزرگ‌تری باشد چنان‌که در عکس‌هایش که همه‌جا به‌چشم می‌خورد دیده بودم. پیوسته با دست‌هایش حرکاتی نمایشی انجام می‌داد. دست‌هایی سفید و عصبانی داشت. مانند دست‌های یک رهبر ارکستر. چیزی از مردانگی در آن به‌چشم نمی‌خورد ولی زیبا بود». الیسا به‌شکلی خاص توجهش به مقادیر زیادی خاویار روی میز جلب شد. زیرا هیتلر خیلی آن را دوست داشت. حرف اول نام هیتلر به‌صورت طلایی روی بشقاب، قاشق، کارد و چنگال‌ها؛ که همه جنس طلای خالص داشت، حک شده بود. طبعا نمی‌رقصید، اوا بی‌فایده تلاش می‌کرد او را به مجالس رقص بکشاند. حتی مجالسی که به‌صورت شخصی برگزار می‌شد. وقتی هیتلر در تعطیلات بود، فضا کمی بهتر می‌شد. از آنجا که در برگهاس ارکستری نبود، حتی به‌مناسبت عید، تصمیم گرفت آکاردئون بزند. سپس اوا بازی انداختن توپ‌های آهنی به گودال را شروع کرد. وقتی هیتلر از میدان غایب می‌شد، اوا دوباره برمی‌گشت. دوباره از نو شادمان و آزاد و رها می‌شد. روز آخر سال، در برگهاس ماند. زیرا توافقات مونیخ صلحی را که هیتلر وعده‌اش را داده بود به‌همراه نیاورد. در پایان تابستان به‌محض اشغال لهستان بود که جنگ شروع شد. طبق معمول اوا از هرگونه تصمیم سیاسی و حتی هرگونه بحث درباره این مسائل دور نگه‌داشته می‌شد. گفت‌وگوهای هیتلر و چمبرلن، رؤسای دو دولت انگلستان و فرانسه در سال 1938 همچنان در آپارتمان مخصوص هیتلر واقع در میدان برانس- راگان ادامه داشت. اوا می‌توانست با نگاه به چمبرلن و هیتلر که بر کاناپه سالن نشسته بودند یک روز تمام با دوستانش بخندد: «اگر چمبرلن داستان این کاناپه را می‌دانست چه می‌شد»! وقتی میهمانان مشهوری می‌رسیدند، اوا فورا از صحنه پنهان می‌شد. در اتاقش محبوس و به او اجازه خروج داده نمی‌شد. هنگامی که گالایاز و سیانو وزیر خارجه ایتالیا در اکتبر سال 1936 آمدند، نیز همین اتفاق افتاد. طبق معمول به‌محض رسیدن خودروی رسمی چند عکس از پنجره گرفت. وزیر زیرک موسولینی متوجه این مسئله شد. هیتلر فورا دستور داد پنجره‌ها را ببندند.

ادامه دارد...

من کسی بودم که به آن سخنرانی‌های طولانی‌اش عادت کرده بودم». جادوی هیتلر کار خودش را کرده بود. «چشم‌های هیتلر آبی نبود بلکه لاجوردی و درشت بود. وقتی خیره می‌شد تا اعماق ذهن نفوذ می‌کرد. اثرگذار و درعین‌حال خشک بود. من تصور می‌کردم او باید مرد بسیار بزرگ‌تری باشد چنان‌که در عکس‌هایش که همه‌جا به‌چشم می‌خورد دیده بودم. پیوسته با دست‌هایش حرکاتی نمایشی انجام می‌داد. دست‌هایی سفید و عصبانی داشت. مانند دست‌های یک رهبر ارکستر. چیزی از مردانگی در آن به‌چشم نمی‌خورد ولی زیبا بود». الیسا به‌شکلی خاص توجهش به مقادیر زیادی خاویار روی میز جلب شد. زیرا هیتلر خیلی آن را دوست داشت. حرف اول نام هیتلر به‌صورت طلایی روی بشقاب، قاشق، کارد و چنگال‌ها؛ که همه جنس طلای خالص داشت، حک شده بود. طبعا نمی‌رقصید، اوا بی‌فایده تلاش می‌کرد او را به مجالس رقص بکشاند. حتی مجالسی که به‌صورت شخصی برگزار می‌شد. وقتی هیتلر در تعطیلات بود، فضا کمی بهتر می‌شد. از آنجا که در برگهاس ارکستری نبود، حتی به‌مناسبت عید، تصمیم گرفت آکاردئون بزند. سپس اوا بازی انداختن توپ‌های آهنی به گودال را شروع کرد. وقتی هیتلر از میدان غایب می‌شد، اوا دوباره برمی‌گشت. دوباره از نو شادمان و آزاد و رها می‌شد. روز آخر سال، در برگهاس ماند. زیرا توافقات مونیخ صلحی را که هیتلر وعده‌اش را داده بود به‌همراه نیاورد. در پایان تابستان به‌محض اشغال لهستان بود که جنگ شروع شد. طبق معمول اوا از هرگونه تصمیم سیاسی و حتی هرگونه بحث درباره این مسائل دور نگه‌داشته می‌شد. گفت‌وگوهای هیتلر و چمبرلن، رؤسای دو دولت انگلستان و فرانسه در سال 1938 همچنان در آپارتمان مخصوص هیتلر واقع در میدان برانس- راگان ادامه داشت. اوا می‌توانست با نگاه به چمبرلن و هیتلر که بر کاناپه سالن نشسته بودند یک روز تمام با دوستانش بخندد: «اگر چمبرلن داستان این کاناپه را می‌دانست چه می‌شد»! وقتی میهمانان مشهوری می‌رسیدند، اوا فورا از صحنه پنهان می‌شد. در اتاقش محبوس و به او اجازه خروج داده نمی‌شد. هنگامی که گالایاز و سیانو وزیر خارجه ایتالیا در اکتبر سال 1936 آمدند، نیز همین اتفاق افتاد. طبق معمول به‌محض رسیدن خودروی رسمی چند عکس از پنجره گرفت. وزیر زیرک موسولینی متوجه این مسئله شد. هیتلر فورا دستور داد پنجره‌ها را ببندند.

ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.