|

چینی‌های ناراضی

رها معتمدی: در میان کسانی که سالگرد حزب «کمونیست» چین را جشن می‌گیرند، ناراضیان داخلی جدی‌ای وجود دارد. اکنون بیشتر حامیان این حزب، از طبقه متوسط این کشور که پیش از تشکیل این حزب در اواخر دهه 90 میلادی وجود نداشتند، هستند. در طول 15 سال گذشته طبقه میانی چین، تنها به‌خاطر اقدامات انجام‌شده، از حزب کمونیست حمایت کردند. اما قوانین مالی وضع‌شده توسط این حزب، پیشرفت اقتصادی قابل ملاحظه‌ای داشته است، تاجایی‌که این کشور نقش مهمی در صحنه بین‌الملل کسب کرد و به نقطه‌ای رسید که هرگز به دوران سخت قرن بیستم بازنگردد. سیاست اقتصادی حزب کمونیست، شاید در ابتدا چندان مورد حمایت قرار نگرفت، اما این کشور را به نقطه‌ای رساند که از بحران اقتصادی‌ای که در سال ۲۰۰۷ در آمریکا آغاز شد، در امان ماند و توانست از تخریب‌های اقتصادی ناشی‌شده از آمریکا و کشورهای پیشرفته اروپایی نیز بگریزد. چین نه‌تنها کمبود اعتبار را تجربه نکرد، بلکه مجبور هم نشد با تضمین‌های مصنوعی که ترازنامه‌های مالی را در بانک‌های کشورهای توسعه‌یافته به‌هم ریخت، رقابت کند. با وجود بحران و سقوط‌های مالی، چین به جای آنکه روی صادرات متغیر و بی‌ثبات خود تکیه کند، تقاضای داخلی را مهم شمرد و از طریق بودجه حمایتی ۵۸۶ میلیارد دلاری، توانست در بهار سال ۲۰۰۹ نسبت به بحران مالی واکنش نشان دهد.
در چنین شرایطی یکپارچگی جهانی به چین این اجازه را می‌دهد تا به روند روبه رشد خود ادامه دهد و با انجام اصلاحات اقتصادی و استفاده از ضعف جهانی موجود به اقتصادی آزاد و بزرگ تبدیل شود. البته این امر از طریق محافظت در برابر شوک‌های خارجی در کنار یکپارچگی با بازارهای داخلی ممکن است. اگر چین هم مانند آمریکا، تقاضای داخلی و هم تقاضای خارجی خود را تقویت کند، کمتر مورد هدف تغییر و بی‌ثباتی در اقتصاد جهانی قرار می‌گیرد و رشد آن از طریق تقاضای داخلی هدایت می‌شود. در صورتی‌که تجارت این کشور همه‌جانبه گسترش یابد، چین به‌دلیل تأثیرگذاری بر مناسبات تجاری جهانی، می‌تواند خود را از نو به‌عنوان اقتصادی بزرگ و آزاد که مزایای یکپارچگی جهانی را می‌شناسد، تعریف کند. درعین‌حال باید دارای زیربنایی محکم از تقاضای داخلی باشد تا به وسیله آن بتواند در مقابل شوک‌های خارجی ضعیف از خود محافظت کند. «بری ناتوم»، استاد اقتصاد دانشگاه کالیفرنیا در سانتیاگو، می‌گوید، «اقتصاد چین دارای مجموعه عواملی است که سبب می‌شود، اقتصاد این سرزمین با سرعت بالایی رشد کند. ازجمله این عوامل می‌توان به نیروی کار ارزان، بازار مصرف بزرگ، سرمایه‌گذاری خارجی بالا، رقابت بین بخش‌های مختلف اقتصادی و صنعتی برای ارتقای بازده فعالیت خود و درنهایت ارزش پایین یوان واحد پول این سرزمین اشار کرد که همگی باعث شده روند رشد اقتصادی این سرزمین تسریع شود و این روند طی 30 سال اخیر ادامه داشته باشد و در سال‌های آتی نیز ادامه یابد».

منبع: اکونومیست

رها معتمدی: در میان کسانی که سالگرد حزب «کمونیست» چین را جشن می‌گیرند، ناراضیان داخلی جدی‌ای وجود دارد. اکنون بیشتر حامیان این حزب، از طبقه متوسط این کشور که پیش از تشکیل این حزب در اواخر دهه 90 میلادی وجود نداشتند، هستند. در طول 15 سال گذشته طبقه میانی چین، تنها به‌خاطر اقدامات انجام‌شده، از حزب کمونیست حمایت کردند. اما قوانین مالی وضع‌شده توسط این حزب، پیشرفت اقتصادی قابل ملاحظه‌ای داشته است، تاجایی‌که این کشور نقش مهمی در صحنه بین‌الملل کسب کرد و به نقطه‌ای رسید که هرگز به دوران سخت قرن بیستم بازنگردد. سیاست اقتصادی حزب کمونیست، شاید در ابتدا چندان مورد حمایت قرار نگرفت، اما این کشور را به نقطه‌ای رساند که از بحران اقتصادی‌ای که در سال ۲۰۰۷ در آمریکا آغاز شد، در امان ماند و توانست از تخریب‌های اقتصادی ناشی‌شده از آمریکا و کشورهای پیشرفته اروپایی نیز بگریزد. چین نه‌تنها کمبود اعتبار را تجربه نکرد، بلکه مجبور هم نشد با تضمین‌های مصنوعی که ترازنامه‌های مالی را در بانک‌های کشورهای توسعه‌یافته به‌هم ریخت، رقابت کند. با وجود بحران و سقوط‌های مالی، چین به جای آنکه روی صادرات متغیر و بی‌ثبات خود تکیه کند، تقاضای داخلی را مهم شمرد و از طریق بودجه حمایتی ۵۸۶ میلیارد دلاری، توانست در بهار سال ۲۰۰۹ نسبت به بحران مالی واکنش نشان دهد.
در چنین شرایطی یکپارچگی جهانی به چین این اجازه را می‌دهد تا به روند روبه رشد خود ادامه دهد و با انجام اصلاحات اقتصادی و استفاده از ضعف جهانی موجود به اقتصادی آزاد و بزرگ تبدیل شود. البته این امر از طریق محافظت در برابر شوک‌های خارجی در کنار یکپارچگی با بازارهای داخلی ممکن است. اگر چین هم مانند آمریکا، تقاضای داخلی و هم تقاضای خارجی خود را تقویت کند، کمتر مورد هدف تغییر و بی‌ثباتی در اقتصاد جهانی قرار می‌گیرد و رشد آن از طریق تقاضای داخلی هدایت می‌شود. در صورتی‌که تجارت این کشور همه‌جانبه گسترش یابد، چین به‌دلیل تأثیرگذاری بر مناسبات تجاری جهانی، می‌تواند خود را از نو به‌عنوان اقتصادی بزرگ و آزاد که مزایای یکپارچگی جهانی را می‌شناسد، تعریف کند. درعین‌حال باید دارای زیربنایی محکم از تقاضای داخلی باشد تا به وسیله آن بتواند در مقابل شوک‌های خارجی ضعیف از خود محافظت کند. «بری ناتوم»، استاد اقتصاد دانشگاه کالیفرنیا در سانتیاگو، می‌گوید، «اقتصاد چین دارای مجموعه عواملی است که سبب می‌شود، اقتصاد این سرزمین با سرعت بالایی رشد کند. ازجمله این عوامل می‌توان به نیروی کار ارزان، بازار مصرف بزرگ، سرمایه‌گذاری خارجی بالا، رقابت بین بخش‌های مختلف اقتصادی و صنعتی برای ارتقای بازده فعالیت خود و درنهایت ارزش پایین یوان واحد پول این سرزمین اشار کرد که همگی باعث شده روند رشد اقتصادی این سرزمین تسریع شود و این روند طی 30 سال اخیر ادامه داشته باشد و در سال‌های آتی نیز ادامه یابد».

منبع: اکونومیست

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.