|

تعامل هسته‌ای به جای تقابل بی‌حاصل

حسن فتحی

از روزی که مشخص شد هدف دولت روحانی حل‌و‌فصل پرونده هسته‌ای ایران از طریق مذاکره و تنش‌زدایی با جامعه جهانی از راه‌های دیپلماتیک است، عده‌ای در داخل و خارج از ایران با اهداف خاصی درصدد مسئله‌سازی و مشکل‌آفرینی برآمده و سعی کردند مانع تحقق برنامه‌ها و خواسته‌های مورد قبول و پذیرش ملت و دولت شوند.

اقدامات روزهای گذشته که با هدف فرافکنی و مسئله‌سازی صورت گرفت بر این واقعیت صحه گذاشت که این عده در تلاش هستند با دست‌زدن به اقدامات غیرمتعارف، در روند مذاکرات خدشه ایجاد کرده و به خواسته دلالان تحریم‌ها جامه عمل بپوشانند. در حالی که تجربه هشت ساله دولت احمدی‌نژاد- بقایی- رحیمی نشان داده با گزینه‌های غیردیپلماتیک و غیرسازنده در پرونده هسته‌ای ایران نمی‌توان راه به جایی برد و به موفقیت رسید.
ارجاع پرونده هسته‌ای ایران از سوی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به شورای امنیت سازمان‌ملل متحد که تحریم‌های گسترده‌ای نه تنها از سوی این شورا بلکه اتحادیه اروپایی، ریاست جمهوری و کنگره آمریکا را در پی داشت نشان از این مسئله داشت که راه‌حل مناقشه هسته‌ای ایران با جامعه جهانی از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و دیپلماسی فعال و سازنده بین تهران و گروه 1+5 می‌گذرد.
نادیده‌گرفتن این واقعیت در آن سال‌ها که با فشارهای کمرشکن تحریم‌ها به ایران همراه بود در نهایت به این مسائل انجامید که باید در سایه حفظ شأن و جایگاه ایران در جهان، از طریق دیپلماسی به راه‌حلی اصولی و منطقی برای تنش‌زدایی دست یافت؛ زیرا روش و شیوه ناکارآمدی که قبلا در پیش گرفته شده بود در عمل به فرسودگی طرفین و وجه‌المصالحه قرارگرفتن پرونده هسته‌ای می‌انجامید که نفعی برای ایران در پی نداشت.
این روزها گام‌های نهایی برای تدوین طرح و توافق جامع در راستای حل نهایی مسئله هسته‌ای برداشته شده و ملت و دولت ایران مصمم هستند این ماراتن را با موفقیت به پایان برسانند. اگرچه ممکن است تا 10 تیر‌ماه توافق جامع حاصل نشود، اما این‌گونه نیست که دورنمای تعامل و همفکری تیره و تار بوده و طرفین تمایلی به مختومه‌شدن این پرونده نداشته باشند. زمانی که روحانی با پشتیبانی ملت قدم در این مسیر نهاد، مشخص بود با فشارها و معضلاتی دست‌به‌گریبان خواهد بود که برای کنارزدن و غلبه بر آنها نیاز به همراهی تمامی کسانی خواهد داشت که از او در انتخابات حمایت کرده و با آرای خود به دوران هشت ساله آنهایی که قطع‌نامه‌های تحریم را ورق‌پاره و بی‌خاصیت می‌نامیدند، خاتمه دادند. امروزه نیز همان افراد و حامیانشان که دارای پایگاهی فقط هشت‌درصدی در جامعه هستند با هیاهو و فرافکنی درصدد متوقف‌کردن این روند برآمده و تصور می‌کنند با بهره‌گیری از تریبون‌های خاص قادرند وقفه‌ای در تلاش‌ها و گفت‌وگوها ایجاد کرده و مانع توافقی خوب و مثبت شوند که می‌تواند کشور را در جاده رشد و ترقی قرار دهد. با توجه به ماهیت واقعی مخالفان توافق و دلواپس‌نمایان و روشی که آنها پیش گرفته‌اند، باید اعتراف کرد اقدامات و تلاش‌های آنها نه تنها نتوانسته وقفه‌ای در مذاکرات سرداران هسته‌ای ایجاد کند بلکه ملت و دولت را مصمم کرده تا آخرین لحظه از فعالیت و دیپلماسی پا پس نکشیده و با امیدواری به راه خود ادامه دهند. اصولا تجربه نشان داده حادثه‌آفرینی و حاشیه‌سازی از خصوصیات گروه‌های اقلیتی است که چون در سراشیبی ناکامی و سقوط قرار می‌گیرند به انواع و اقسام حربه‌ها و ترفندها متوسل شده و با بهره‌گیری از شیپورچی‌ها و تریبون‌ها درصدد بزرگ‌نمایی و قدرت‌نمایی برمی‌آیند. هدف آنها تحت فشار قراردادن طرف مقابل و تحمیل خواسته‌هایشان به اکثریتی است که در مقابلشان صف کشیده‌اند.
اگرچه این گروه‌های پرهیاهو ممکن است به موفقیت‌هایی هم برسند، ولی از آنجایی که فاقد پشتوانه و پایگاه مردمی هستند قادر به تحقق خواسته‌ها و اهداف خود نبوده و در نهایت کنار زده می‌شوند. در مقطع کنونی هم با وجود اینکه هیاهو و کارشکنی‌های این گروه اقلیت هشت‌درصدی از سوی رسانه‌های همسو بزرگ‌نمایی می‌شود اما آنچه عاقبت حاصل خواهد شد پیروزی ملتی یکپارچه و مصمم است که می‌خواهد ضمن حفظ برنامه هسته‌ای خود در مسیر صلح‌‌آمیز، به جایگاه واقعی خود در منطقه و جهان دست یافته و تعامل را جایگزین تقابل كند.

از روزی که مشخص شد هدف دولت روحانی حل‌و‌فصل پرونده هسته‌ای ایران از طریق مذاکره و تنش‌زدایی با جامعه جهانی از راه‌های دیپلماتیک است، عده‌ای در داخل و خارج از ایران با اهداف خاصی درصدد مسئله‌سازی و مشکل‌آفرینی برآمده و سعی کردند مانع تحقق برنامه‌ها و خواسته‌های مورد قبول و پذیرش ملت و دولت شوند.

اقدامات روزهای گذشته که با هدف فرافکنی و مسئله‌سازی صورت گرفت بر این واقعیت صحه گذاشت که این عده در تلاش هستند با دست‌زدن به اقدامات غیرمتعارف، در روند مذاکرات خدشه ایجاد کرده و به خواسته دلالان تحریم‌ها جامه عمل بپوشانند. در حالی که تجربه هشت ساله دولت احمدی‌نژاد- بقایی- رحیمی نشان داده با گزینه‌های غیردیپلماتیک و غیرسازنده در پرونده هسته‌ای ایران نمی‌توان راه به جایی برد و به موفقیت رسید.
ارجاع پرونده هسته‌ای ایران از سوی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به شورای امنیت سازمان‌ملل متحد که تحریم‌های گسترده‌ای نه تنها از سوی این شورا بلکه اتحادیه اروپایی، ریاست جمهوری و کنگره آمریکا را در پی داشت نشان از این مسئله داشت که راه‌حل مناقشه هسته‌ای ایران با جامعه جهانی از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و دیپلماسی فعال و سازنده بین تهران و گروه 1+5 می‌گذرد.
نادیده‌گرفتن این واقعیت در آن سال‌ها که با فشارهای کمرشکن تحریم‌ها به ایران همراه بود در نهایت به این مسائل انجامید که باید در سایه حفظ شأن و جایگاه ایران در جهان، از طریق دیپلماسی به راه‌حلی اصولی و منطقی برای تنش‌زدایی دست یافت؛ زیرا روش و شیوه ناکارآمدی که قبلا در پیش گرفته شده بود در عمل به فرسودگی طرفین و وجه‌المصالحه قرارگرفتن پرونده هسته‌ای می‌انجامید که نفعی برای ایران در پی نداشت.
این روزها گام‌های نهایی برای تدوین طرح و توافق جامع در راستای حل نهایی مسئله هسته‌ای برداشته شده و ملت و دولت ایران مصمم هستند این ماراتن را با موفقیت به پایان برسانند. اگرچه ممکن است تا 10 تیر‌ماه توافق جامع حاصل نشود، اما این‌گونه نیست که دورنمای تعامل و همفکری تیره و تار بوده و طرفین تمایلی به مختومه‌شدن این پرونده نداشته باشند. زمانی که روحانی با پشتیبانی ملت قدم در این مسیر نهاد، مشخص بود با فشارها و معضلاتی دست‌به‌گریبان خواهد بود که برای کنارزدن و غلبه بر آنها نیاز به همراهی تمامی کسانی خواهد داشت که از او در انتخابات حمایت کرده و با آرای خود به دوران هشت ساله آنهایی که قطع‌نامه‌های تحریم را ورق‌پاره و بی‌خاصیت می‌نامیدند، خاتمه دادند. امروزه نیز همان افراد و حامیانشان که دارای پایگاهی فقط هشت‌درصدی در جامعه هستند با هیاهو و فرافکنی درصدد متوقف‌کردن این روند برآمده و تصور می‌کنند با بهره‌گیری از تریبون‌های خاص قادرند وقفه‌ای در تلاش‌ها و گفت‌وگوها ایجاد کرده و مانع توافقی خوب و مثبت شوند که می‌تواند کشور را در جاده رشد و ترقی قرار دهد. با توجه به ماهیت واقعی مخالفان توافق و دلواپس‌نمایان و روشی که آنها پیش گرفته‌اند، باید اعتراف کرد اقدامات و تلاش‌های آنها نه تنها نتوانسته وقفه‌ای در مذاکرات سرداران هسته‌ای ایجاد کند بلکه ملت و دولت را مصمم کرده تا آخرین لحظه از فعالیت و دیپلماسی پا پس نکشیده و با امیدواری به راه خود ادامه دهند. اصولا تجربه نشان داده حادثه‌آفرینی و حاشیه‌سازی از خصوصیات گروه‌های اقلیتی است که چون در سراشیبی ناکامی و سقوط قرار می‌گیرند به انواع و اقسام حربه‌ها و ترفندها متوسل شده و با بهره‌گیری از شیپورچی‌ها و تریبون‌ها درصدد بزرگ‌نمایی و قدرت‌نمایی برمی‌آیند. هدف آنها تحت فشار قراردادن طرف مقابل و تحمیل خواسته‌هایشان به اکثریتی است که در مقابلشان صف کشیده‌اند.
اگرچه این گروه‌های پرهیاهو ممکن است به موفقیت‌هایی هم برسند، ولی از آنجایی که فاقد پشتوانه و پایگاه مردمی هستند قادر به تحقق خواسته‌ها و اهداف خود نبوده و در نهایت کنار زده می‌شوند. در مقطع کنونی هم با وجود اینکه هیاهو و کارشکنی‌های این گروه اقلیت هشت‌درصدی از سوی رسانه‌های همسو بزرگ‌نمایی می‌شود اما آنچه عاقبت حاصل خواهد شد پیروزی ملتی یکپارچه و مصمم است که می‌خواهد ضمن حفظ برنامه هسته‌ای خود در مسیر صلح‌‌آمیز، به جایگاه واقعی خود در منطقه و جهان دست یافته و تعامل را جایگزین تقابل كند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.