نامه سرگشاده دختران رحیمی
دفاع از پدر
ایلنا: در پی درگذشت «لطیفه عرفانی»، همسر محمدرضا رحیمی، دختران او با انتشار نامهای از حضور و ابراز تسلیت و همدردی مردم شریف کردستان و قروه در مراسم تشییع، تدفین و ترحیم، قدردانی و از رنجهایشان نوشتند. آنها نوشتهاند: «وضع زندگی دیروز و امروز ما به گواه اسنادی که پدرم در ابتدا و انتهای خدمتش تقدیم مقامات قضائی کرده، گواه این ادعاست. تا به امروز زندگی ما چیزی جز حقوق کارمندیِ پدر و معلمیِ مادر نبوده است. نه سهمی در بورس داریم، نه سهامی در کارخانهای و نه سفرهای غرب و شرق عالم را به چشم دیدهایم. الا سفر عمرهای که در دوره دانشجویی، خداوند بهرهمان کرد هرچند آن هم مقدر نگردید.
در نهایت ماحصل این 34 سال خدمت، منجر به کسب نشان درجه یک خدمت شد و پدر نیز به بهای 34 سال خدمت صادقانه، جز عناوینی اداری و البته امید به قبول خدمت از سوی خداوند، اندوختهای ندارد. البته گلهای هم نداریم و خدا را شاکریم». آنها در ادامه به اخذ یک میلیارد و 200 میلیون تومان توسط پدرشان اشاره کردند و نوشتند: «میدانید پدر ما امروز دوران محکومیتش را بهخاطر اخذ یک میلیارد و 200 میلیون تومان یا اندکی بیشتر یا کمتر، از فردی و مصرف تمامِ آن در جریان انتخابات مجلس شورای اسلامی سپری میکند. روالی که متأسفانه در همه ادوار مجلس شورای اسلامی متداول بوده است. اما بدانید که زندگی ما به گواه موجود، حتی ریالی آلوده به حرام نیست. گرچه این سخنِ ما ممکن است با تصورات شما و اخباری که شنیدهاید، متفاوت باشد. اما دیگر مهم نیست که رسانههای داخل و خارج درباره ما و پدرمان چه قضاوتی میکنند، زیرا آموزهای دینی و تربیتی به ما آموخته است که برخی داوریها را به نزد داور اندازیم که او احکمالحاکمین است. شوربختی ما از زمانی آغاز شد که پدرم آخرین تجربه مدیریتی خود را آغاز کرد و هر روز از سایتها و تریبونهای مختلف، خبری و اتهامی بیان
میشد. اتهاماتی دروغ و ساختگی که علیرغم همه تلاشهای دروغسازان هیچگاه به اثبات نرسید».
آنها نوشتهاند: «دامنه اخبارِ منتشر شده، آنچنان وسیع شد که مادربزرگمان که بیش از هرکس پدرم را میشناخت، نتوانست آنها را تحمل کند و پس از دو بار سکته و مدتی افتادن در بستر بیماری به رحمت خدا رفت! پس از آن مادر صبور و مظلوممان که سالهای پرفرازونشیب در کنار پدرم بود، با شنیدن اولین اخبارِ کذب، دچار بیماری شدید قلبی شد و دوبار تحت عمل جراحی باز قلب قرار گرفت و وضعیت جسمانیاش به حال غیر قابل وصفی رسید».
«محمدرضا رحیمی»، معاون اول «احمدینژاد»، در دولت دهم، به جرم ارتشا، به به پنج سال و٩١ روز حبس و ميلياردها تومان جزاي نقدي و رد مال محکوم شده است. او 26 بهمن ماه سال گذشته به منظور اجرای حکم و تحمل حبس جلب و راهی زندان اوین شد.
درهمینرابطه، دختران رحیمی نوشتهاند: «اما به لطف خداوند پس از 22 ماه بستری شدن در بیمارستان، وضعیت سلامتی نسبی را بهدست آورده بود و در منزل، خود را برای جشن عقد یکی از دخترانش مهیا مینمود تا آنکه در روزهای سرد زمستان که همزمان بود با رأی محکومیت پدرم، وقتی که بیتابیها و دلهرههای ما را با چشمان خود میدید و نای سخن گفتن نداشت و ما هم سعی میکردیم مادرمان خبر ناگوارِ محکومیتِ پدر را نشنود، ولی با تبلیغات وسیع صداوسیما (برخلاف فتوای صریح مقاممعظمرهبری) و نیز چند برابر اعلام کردنِ جزئیاتِ حکم، و پس از مشاهده زیرنویس تلویزیون و مناظرههای رنگارنگِ آن، متوجه عمق فاجعه شد و دچار حالت بحرانیِ قلب، همراه با سکته مغزی شد و مادرمان راهیِ بخشِ مراقبتهای ویژه بیمارستان قلب شد و سپس پدرمان هم به زندان اوین منتقل شد و ما بین بیمارستان و اوین در حیرت و سرگردانی ماندیم و از آن زمستان سرد و غمگین، مادر عزیزمان دیگر چشمانش را به رویمان باز نکرد و در (24 خرداد) بود که گوش و هوش نیز به دنیای دیگر داد. و اینک ما ماندهایم و غم ازدستدادن او و بار اتهامات ناروا».
ایلنا: در پی درگذشت «لطیفه عرفانی»، همسر محمدرضا رحیمی، دختران او با انتشار نامهای از حضور و ابراز تسلیت و همدردی مردم شریف کردستان و قروه در مراسم تشییع، تدفین و ترحیم، قدردانی و از رنجهایشان نوشتند. آنها نوشتهاند: «وضع زندگی دیروز و امروز ما به گواه اسنادی که پدرم در ابتدا و انتهای خدمتش تقدیم مقامات قضائی کرده، گواه این ادعاست. تا به امروز زندگی ما چیزی جز حقوق کارمندیِ پدر و معلمیِ مادر نبوده است. نه سهمی در بورس داریم، نه سهامی در کارخانهای و نه سفرهای غرب و شرق عالم را به چشم دیدهایم. الا سفر عمرهای که در دوره دانشجویی، خداوند بهرهمان کرد هرچند آن هم مقدر نگردید.
در نهایت ماحصل این 34 سال خدمت، منجر به کسب نشان درجه یک خدمت شد و پدر نیز به بهای 34 سال خدمت صادقانه، جز عناوینی اداری و البته امید به قبول خدمت از سوی خداوند، اندوختهای ندارد. البته گلهای هم نداریم و خدا را شاکریم». آنها در ادامه به اخذ یک میلیارد و 200 میلیون تومان توسط پدرشان اشاره کردند و نوشتند: «میدانید پدر ما امروز دوران محکومیتش را بهخاطر اخذ یک میلیارد و 200 میلیون تومان یا اندکی بیشتر یا کمتر، از فردی و مصرف تمامِ آن در جریان انتخابات مجلس شورای اسلامی سپری میکند. روالی که متأسفانه در همه ادوار مجلس شورای اسلامی متداول بوده است. اما بدانید که زندگی ما به گواه موجود، حتی ریالی آلوده به حرام نیست. گرچه این سخنِ ما ممکن است با تصورات شما و اخباری که شنیدهاید، متفاوت باشد. اما دیگر مهم نیست که رسانههای داخل و خارج درباره ما و پدرمان چه قضاوتی میکنند، زیرا آموزهای دینی و تربیتی به ما آموخته است که برخی داوریها را به نزد داور اندازیم که او احکمالحاکمین است. شوربختی ما از زمانی آغاز شد که پدرم آخرین تجربه مدیریتی خود را آغاز کرد و هر روز از سایتها و تریبونهای مختلف، خبری و اتهامی بیان
میشد. اتهاماتی دروغ و ساختگی که علیرغم همه تلاشهای دروغسازان هیچگاه به اثبات نرسید».
آنها نوشتهاند: «دامنه اخبارِ منتشر شده، آنچنان وسیع شد که مادربزرگمان که بیش از هرکس پدرم را میشناخت، نتوانست آنها را تحمل کند و پس از دو بار سکته و مدتی افتادن در بستر بیماری به رحمت خدا رفت! پس از آن مادر صبور و مظلوممان که سالهای پرفرازونشیب در کنار پدرم بود، با شنیدن اولین اخبارِ کذب، دچار بیماری شدید قلبی شد و دوبار تحت عمل جراحی باز قلب قرار گرفت و وضعیت جسمانیاش به حال غیر قابل وصفی رسید».
«محمدرضا رحیمی»، معاون اول «احمدینژاد»، در دولت دهم، به جرم ارتشا، به به پنج سال و٩١ روز حبس و ميلياردها تومان جزاي نقدي و رد مال محکوم شده است. او 26 بهمن ماه سال گذشته به منظور اجرای حکم و تحمل حبس جلب و راهی زندان اوین شد.
درهمینرابطه، دختران رحیمی نوشتهاند: «اما به لطف خداوند پس از 22 ماه بستری شدن در بیمارستان، وضعیت سلامتی نسبی را بهدست آورده بود و در منزل، خود را برای جشن عقد یکی از دخترانش مهیا مینمود تا آنکه در روزهای سرد زمستان که همزمان بود با رأی محکومیت پدرم، وقتی که بیتابیها و دلهرههای ما را با چشمان خود میدید و نای سخن گفتن نداشت و ما هم سعی میکردیم مادرمان خبر ناگوارِ محکومیتِ پدر را نشنود، ولی با تبلیغات وسیع صداوسیما (برخلاف فتوای صریح مقاممعظمرهبری) و نیز چند برابر اعلام کردنِ جزئیاتِ حکم، و پس از مشاهده زیرنویس تلویزیون و مناظرههای رنگارنگِ آن، متوجه عمق فاجعه شد و دچار حالت بحرانیِ قلب، همراه با سکته مغزی شد و مادرمان راهیِ بخشِ مراقبتهای ویژه بیمارستان قلب شد و سپس پدرمان هم به زندان اوین منتقل شد و ما بین بیمارستان و اوین در حیرت و سرگردانی ماندیم و از آن زمستان سرد و غمگین، مادر عزیزمان دیگر چشمانش را به رویمان باز نکرد و در (24 خرداد) بود که گوش و هوش نیز به دنیای دیگر داد. و اینک ما ماندهایم و غم ازدستدادن او و بار اتهامات ناروا».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.