با 30 میلیارد تومان خرج موردنظر استقلال و پرسپولیس چه میشود کرد؟
سعید برآبادی: یکی از مسئولان عنوان کرده است که دو باشگاه پرسپولیس و استقلال برای بستن تیمی قدرتمند حداکثر به بودجه 25 تا 30 میلیاردتومانی از سوی دولت احتیاج دارند. او از دولتمردان درخواست کرده با احتساب هواداران 40 میلیونی این دو تیم و نشاطی که بین این تعداد ایجاد میشود، دولت نفری 750 تومان در سال به این 40 میلیون نفر یارانه بدهد! به سراغ اهالی کتاب و جامعه رفتیم تا بپرسیم با این 30 میلیارد تومان یارانه، در بخشهای اجتماعی، فرهنگی و هنری چه اقداماتی میتوان انجام داد؟
فرهاد توحیدی رئیس هیأت مدیره خانه سینما
سرمایه در سینمای ایران، حکم کیمیا را دارد. با 30 میلیارد تومان میشود برای بسیاری از شهرهای کشور که از داشتن سینما محروم هستند، سالنهای جدید و کوچک سینما ساخت. اگر زمینی با کاربری فرهنگی داشته باشیم، هر سینمای نوساز با گنجایش 120 صندلی، حدودا چهار میلیارد تومان هزینه دارد؛ یعنی میشود با این پول، حداقل هفت سینما در پایتخت ساخت. از طرفی بازسازی سینماهای فرسوده هم یکی دیگر از اولویتهای سینماست که با این هزینه قابلیت انجام دارد. میشود با 30 میلیارد تومان، 15 فیلم خوب را با گشادهدستی ساخت. میشود حساب کمکهزینه بیکاری سینماگران را ایجاد کرد؛ حسابی که ما 10 سال است در حال دوندگی برای راهاندازی آن هستیم تا از هزارو 200 سینماگر بیکار حمایت کنیم. درحالحاضر این حساب، نیاز به 17 میلیارد تومان سرمایه دارد پس با اندکی تخمین، با این پول میشود دو حساب کمکهزینه بیکاری را برای سینماگران ایجاد کرد.
محمود آموزگار رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران
مجموع قیمت پشت جلد تمام کتابهای منتشرشده در بازار کتاب ایران حدودا 900 میلیارد تومان در هرسال است که در آن صدها شغل و هزاران نیروی کار وجود دارد. نصف کتابهای منتشرشده در این حوزه، کتابهای کمکآموزشی است که طالبان و هواداران خودش را دارد، اما خرید آن نصفه دیگر که در حوزه عمومی منتشر میشوند، میتواند زمینهساز فرهنگسازی گسترده در جامعه باشد. اما اگر قرار باشد با خرجی که صرف دو باشگاه فوتبال میشود، فعالیتی آیندهگرا در حوزه کتاب انجام شود، پیشنهاد من صرف این پول در حوزه زیرساختهاست. متأسفانه همواره منافع فرهنگی و طولانیمدت مردم در چنین شرایطی نادیده گرفته میشود، بااینهمه در حوزه کتاب مشکلات توزیع و فاصله سهبرابری نشر در پایتخت نسبت بهکل کشور، نشان میدهد که میتوانیم با این 30 میلیارد تومان، ضعفهای جدی سیستم توزیع کتاب در کشور را برطرف کنیم. درحالحاضر بهترین روش توزیع کتاب در دنیا، توزیع پستی است. اختصاص این میزان پول به پست، میتواند زمینهساز توزیع رایگان کتاب به تمام نقاط کشور شود و طبیعتا با ارسال کتاب به مناطق محروم میتوان زمینهساز یک تحول گسترده فرهنگی بود.
مصطفی اقلیما رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی
در بسیاری از کشورهای دنیا، دولت یک ریال به ورزش کمک نمیکند. ساختار ورزش در کشورهای موفق در میادین ورزشی بهگونهای است که تیمهای خصوصی هزینههای خود را تأمین کرده و با تربیت ورزشکاران این افتخار را پیدا میکنند که تیم ملی کشور را بسازند. این رسم غلط درباره فوتبال ما اما همچنان ادامه داشته و حالا حتی برای باشگاههایی که تمام امکاناتشان از قبیل زمینهای ورزشی، ساختمانها و... از آن دولت است، رقمی برای خریدوفروش تعیین میشود. آیا به این اندیشیدهایم که با 30 میلیارد تومان میشود در حوزه اجتماعی، چه آسیبهایی را کنترل کرد؟ آیا به این موضوع توجه شده که با این میزان پول چطور میتوان با ساماندهی کودکان خیابانی، آیندهای ساخت که از یکسو مهار آسیبهای اجتماعی برای دولت ارزانتر باشد و از سوی دیگر مردم احساس امنیت اجتماعی بیشتری داشته باشند؟ درحالیکه نهادهایی چون کمیته امداد و بهزیستی تنها قادر هستند به خانوادههای چهارنفره بهبالا، ماهانه 40 هزار تومان مستمری بدهند، آیا نباید 30 میلیارد تومان پول بهجای صرفشدن در باشگاههای استقلال و پرسپولیس، صرف حوزههای اجتماعی شود؟ دولت برای هر زندانی در سال، حدودا 20
میلیون تومان هزینه میکند، اما اگر با چنین سرمایهای، مانع از آسیبهای اجتماعی شویم، اگر سعی کنیم کودکان خیابانی را هدایت کرده و به نهادهای آموزشی و فرهنگی برسانیم و اعتیاد را مهار کنیم، آنوقت هزینه- فایده این پول بیشتر نخواهد بود؟
سعید برآبادی: یکی از مسئولان عنوان کرده است که دو باشگاه پرسپولیس و استقلال برای بستن تیمی قدرتمند حداکثر به بودجه 25 تا 30 میلیاردتومانی از سوی دولت احتیاج دارند. او از دولتمردان درخواست کرده با احتساب هواداران 40 میلیونی این دو تیم و نشاطی که بین این تعداد ایجاد میشود، دولت نفری 750 تومان در سال به این 40 میلیون نفر یارانه بدهد! به سراغ اهالی کتاب و جامعه رفتیم تا بپرسیم با این 30 میلیارد تومان یارانه، در بخشهای اجتماعی، فرهنگی و هنری چه اقداماتی میتوان انجام داد؟
فرهاد توحیدی رئیس هیأت مدیره خانه سینما
سرمایه در سینمای ایران، حکم کیمیا را دارد. با 30 میلیارد تومان میشود برای بسیاری از شهرهای کشور که از داشتن سینما محروم هستند، سالنهای جدید و کوچک سینما ساخت. اگر زمینی با کاربری فرهنگی داشته باشیم، هر سینمای نوساز با گنجایش 120 صندلی، حدودا چهار میلیارد تومان هزینه دارد؛ یعنی میشود با این پول، حداقل هفت سینما در پایتخت ساخت. از طرفی بازسازی سینماهای فرسوده هم یکی دیگر از اولویتهای سینماست که با این هزینه قابلیت انجام دارد. میشود با 30 میلیارد تومان، 15 فیلم خوب را با گشادهدستی ساخت. میشود حساب کمکهزینه بیکاری سینماگران را ایجاد کرد؛ حسابی که ما 10 سال است در حال دوندگی برای راهاندازی آن هستیم تا از هزارو 200 سینماگر بیکار حمایت کنیم. درحالحاضر این حساب، نیاز به 17 میلیارد تومان سرمایه دارد پس با اندکی تخمین، با این پول میشود دو حساب کمکهزینه بیکاری را برای سینماگران ایجاد کرد.
محمود آموزگار رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران
مجموع قیمت پشت جلد تمام کتابهای منتشرشده در بازار کتاب ایران حدودا 900 میلیارد تومان در هرسال است که در آن صدها شغل و هزاران نیروی کار وجود دارد. نصف کتابهای منتشرشده در این حوزه، کتابهای کمکآموزشی است که طالبان و هواداران خودش را دارد، اما خرید آن نصفه دیگر که در حوزه عمومی منتشر میشوند، میتواند زمینهساز فرهنگسازی گسترده در جامعه باشد. اما اگر قرار باشد با خرجی که صرف دو باشگاه فوتبال میشود، فعالیتی آیندهگرا در حوزه کتاب انجام شود، پیشنهاد من صرف این پول در حوزه زیرساختهاست. متأسفانه همواره منافع فرهنگی و طولانیمدت مردم در چنین شرایطی نادیده گرفته میشود، بااینهمه در حوزه کتاب مشکلات توزیع و فاصله سهبرابری نشر در پایتخت نسبت بهکل کشور، نشان میدهد که میتوانیم با این 30 میلیارد تومان، ضعفهای جدی سیستم توزیع کتاب در کشور را برطرف کنیم. درحالحاضر بهترین روش توزیع کتاب در دنیا، توزیع پستی است. اختصاص این میزان پول به پست، میتواند زمینهساز توزیع رایگان کتاب به تمام نقاط کشور شود و طبیعتا با ارسال کتاب به مناطق محروم میتوان زمینهساز یک تحول گسترده فرهنگی بود.
مصطفی اقلیما رئیس انجمن علمی مددکاران اجتماعی
در بسیاری از کشورهای دنیا، دولت یک ریال به ورزش کمک نمیکند. ساختار ورزش در کشورهای موفق در میادین ورزشی بهگونهای است که تیمهای خصوصی هزینههای خود را تأمین کرده و با تربیت ورزشکاران این افتخار را پیدا میکنند که تیم ملی کشور را بسازند. این رسم غلط درباره فوتبال ما اما همچنان ادامه داشته و حالا حتی برای باشگاههایی که تمام امکاناتشان از قبیل زمینهای ورزشی، ساختمانها و... از آن دولت است، رقمی برای خریدوفروش تعیین میشود. آیا به این اندیشیدهایم که با 30 میلیارد تومان میشود در حوزه اجتماعی، چه آسیبهایی را کنترل کرد؟ آیا به این موضوع توجه شده که با این میزان پول چطور میتوان با ساماندهی کودکان خیابانی، آیندهای ساخت که از یکسو مهار آسیبهای اجتماعی برای دولت ارزانتر باشد و از سوی دیگر مردم احساس امنیت اجتماعی بیشتری داشته باشند؟ درحالیکه نهادهایی چون کمیته امداد و بهزیستی تنها قادر هستند به خانوادههای چهارنفره بهبالا، ماهانه 40 هزار تومان مستمری بدهند، آیا نباید 30 میلیارد تومان پول بهجای صرفشدن در باشگاههای استقلال و پرسپولیس، صرف حوزههای اجتماعی شود؟ دولت برای هر زندانی در سال، حدودا 20
میلیون تومان هزینه میکند، اما اگر با چنین سرمایهای، مانع از آسیبهای اجتماعی شویم، اگر سعی کنیم کودکان خیابانی را هدایت کرده و به نهادهای آموزشی و فرهنگی برسانیم و اعتیاد را مهار کنیم، آنوقت هزینه- فایده این پول بیشتر نخواهد بود؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.