دخترانی که مادر میشوند
حدود دوسال از تصویب قانون جدید فرزندخواندگی میگذرد. پیش از این شرایط قبولی سرپرستی کودکان بیسرپرست بهزیستی دشوارتر بود. آخرین بازنگریهایی که روی قانون اعطای سرپرستی کودکان انجام شده، این شرایط را آسانتر کرده است. از مهمترین شرایط آسانتر شده این قانون، امکان اعطای سرپرستی کودکان بیسرپرست به دختران مجرد بالای 30 سال بوده است. کارشناسان گفتهاند قانون جدید فرزندخواندگی که پس از چندین سال کار کارشناسی و کشوقوسهای فراوان و تغییرات زیاد به تصویب رسیده است، دارای مفاد و بخشهای گوناگونی است که در بسیاری موارد بهنفع فرزندان تحت پوشش سازمان بهزیستی است و موجب میشود امکان واگذاری برای تعداد بیشتری از کودکان فراهم شود.
واگذاری فرزند دختر به دختران مجرد بالای 30 سال و زنان بدون شوهر یکی از مواردی است که در قانون جدید گنجانده شده است؛ بهطوریکه براساس آن دختران مجرد دارای شرایط و متقاضی فرزند میتوانند به سازمان بهزیستی مراجعه کنند و پس از طیکردن مراحل مختلف، در نهایت کودک دختر به آنان به عنوان فرزندخوانده واگذار میشود. جامعهشناسان معتقدند این ماده از قانون فرزندخواندگی متناسب با شرایط فعلی جامعه ایران است؛ جامعهای که در آن سن ازدواج بالا رفته یا بعضا دختران تمایل کمتری به تشکیل خانواده دارند.
با وجود تسهیل برخی شرایط، کماکان شرایط حداقلی برای اعطای سرپرستی در متن قانون به چشم میخورد.
براساس آمارهای سازمان بهزیستی، پیش از این تنها ۱۸ درصد کودکان بیسرپرست تحت پوشش این سازمان شرایط واگذاری به خانوادهها را داشتند، اما با اجرائیشدن قانون تازه، شرایط واگذاری ۵۰ درصد کودکان فراهم میشود. مسئولان بهزیستی گفتهاند که پس از اعطای سرپرستی این کودکان به دختران مجرد، در شش ماهه نخست پس از واگذاری، مددکاران سازمان بهزیستی بهطور دائم و با بازدید از منازل، از شرایط کودکان آگاهی مییابند و پیگیر امورات کودک خواهند بود و پس از این مقطع زمانی، بهزیستی بهصورت تلفنی شرایط کودک را دنبال خواهد کرد.
اما از آنجا که احتمال ازدواج این دختران پس از گرفتن سرپرستی کودک وجود دارد، در قانون به این مورد نیز اشاره شده است. این دختران مجرد میتوانند ازدواج کنند و در صورت ازدواج نیز سرپرستی کودک از آنها گرفته نمیشود؛ مگر اینکه خودشان بعد از ازدواج، از مادرخواندگی انصراف بدهند. این قانون، فقط شامل دختران مجرد است و پسران مجرد نمیتوانند از مزایای فرزندخواندگی بهرهمند شوند؛ زیرا گفته میشود که قانونگذار فکر میکند که پسر مجرد بالای 35 سال میتواند ازدواج کند و بچهدار شود، اما دختر مجرد بالای 35 سال، برخی اوقات شرایط ازدواج برایش فراهم نمیشود و مطابق عرف جامعه، نمیتواند از مرد دیگری خواستگاری کند.
حدود دوسال از تصویب قانون جدید فرزندخواندگی میگذرد. پیش از این شرایط قبولی سرپرستی کودکان بیسرپرست بهزیستی دشوارتر بود. آخرین بازنگریهایی که روی قانون اعطای سرپرستی کودکان انجام شده، این شرایط را آسانتر کرده است. از مهمترین شرایط آسانتر شده این قانون، امکان اعطای سرپرستی کودکان بیسرپرست به دختران مجرد بالای 30 سال بوده است. کارشناسان گفتهاند قانون جدید فرزندخواندگی که پس از چندین سال کار کارشناسی و کشوقوسهای فراوان و تغییرات زیاد به تصویب رسیده است، دارای مفاد و بخشهای گوناگونی است که در بسیاری موارد بهنفع فرزندان تحت پوشش سازمان بهزیستی است و موجب میشود امکان واگذاری برای تعداد بیشتری از کودکان فراهم شود.
واگذاری فرزند دختر به دختران مجرد بالای 30 سال و زنان بدون شوهر یکی از مواردی است که در قانون جدید گنجانده شده است؛ بهطوریکه براساس آن دختران مجرد دارای شرایط و متقاضی فرزند میتوانند به سازمان بهزیستی مراجعه کنند و پس از طیکردن مراحل مختلف، در نهایت کودک دختر به آنان به عنوان فرزندخوانده واگذار میشود. جامعهشناسان معتقدند این ماده از قانون فرزندخواندگی متناسب با شرایط فعلی جامعه ایران است؛ جامعهای که در آن سن ازدواج بالا رفته یا بعضا دختران تمایل کمتری به تشکیل خانواده دارند.
با وجود تسهیل برخی شرایط، کماکان شرایط حداقلی برای اعطای سرپرستی در متن قانون به چشم میخورد.
براساس آمارهای سازمان بهزیستی، پیش از این تنها ۱۸ درصد کودکان بیسرپرست تحت پوشش این سازمان شرایط واگذاری به خانوادهها را داشتند، اما با اجرائیشدن قانون تازه، شرایط واگذاری ۵۰ درصد کودکان فراهم میشود. مسئولان بهزیستی گفتهاند که پس از اعطای سرپرستی این کودکان به دختران مجرد، در شش ماهه نخست پس از واگذاری، مددکاران سازمان بهزیستی بهطور دائم و با بازدید از منازل، از شرایط کودکان آگاهی مییابند و پیگیر امورات کودک خواهند بود و پس از این مقطع زمانی، بهزیستی بهصورت تلفنی شرایط کودک را دنبال خواهد کرد.
اما از آنجا که احتمال ازدواج این دختران پس از گرفتن سرپرستی کودک وجود دارد، در قانون به این مورد نیز اشاره شده است. این دختران مجرد میتوانند ازدواج کنند و در صورت ازدواج نیز سرپرستی کودک از آنها گرفته نمیشود؛ مگر اینکه خودشان بعد از ازدواج، از مادرخواندگی انصراف بدهند. این قانون، فقط شامل دختران مجرد است و پسران مجرد نمیتوانند از مزایای فرزندخواندگی بهرهمند شوند؛ زیرا گفته میشود که قانونگذار فکر میکند که پسر مجرد بالای 35 سال میتواند ازدواج کند و بچهدار شود، اما دختر مجرد بالای 35 سال، برخی اوقات شرایط ازدواج برایش فراهم نمیشود و مطابق عرف جامعه، نمیتواند از مرد دیگری خواستگاری کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.