بخش خصوصی گمشده در انحصار
ولی فهیمی . کارشناس برنامهریزی
باید پذیرفت که بخش خصوصی در اثبات همراهی و همسویی با دولت بهعلت وجود انحصارات شدید اقتصادی کارنامه موفقی نداشته و دولتزدگی آنچنان بر او مستولی شده است که ایستایی و استقلال بخش خصوصی بدون حضور دولتمردان متصور نیست و این نگرش موجب شده است تا همواره طرفین (دولت و بخش خصوصی) یکدیگر را مقابل و مزاحم هم ببینند و بسنجند؛ درصورتیکه هریک جایگاه و شاخصهای خاص خود را دارند و بخش خصوصی توسعهمحور در کنار دولت ملی مکمل پیشرفت و تحقق اهداف جامعه خواهد بود و باهمبودن را شرط اقتدار و ماندگاری زاینده دانسته و بهجای تقابل از تعامل استقبال میکند و میداند در تعامل برایند بردارهای همسو حاصلجمع آنهاست و در تقابل برایند بردارهای غیرهمسو مخرب و تفاضل آنهاست که بسیار متفاوت و مأیوسکننده است. اگر چنین نگرشی شکل عملیاتی یابد و دولت و بخش خصوصی رشد یافته و متعهد، هماهنگ و همخواست حرکت کنند، دیگر شاهد بحران اقتصادی با تحریم خرید نفت خام نخواهیم بود و پشتوانه اقتصادی کشور، تولید ملی و حاصل کار کارآفرینان خواهد بود که فقط به خود و منافع فردی و آنی نمیاندیشند و در همه حال نگران آینده و ایران آباد هستند، بهجای پرداختن به
دغدغههای امروز خود و ترجیح ایرانی آباد به ایران آباد؛ در این صورت در تغییر و تعالی جامعه خواهند کوشید تا نقشی سرنوشتساز ایفا و آیندگان را از یادگارهای ماندگار خود خشنود کنند و کمر به خدمت ایران عزیز ببندند و ایران را چون جان خود دوست داشته باشند و یکپارچه برای سربلندی و جاودانگی آن هرچه دارند و میتوانند در طبق اخلاص بگذارند و بدانند که در ایران آباد ایرانی هم آباد خواهد بود.
اگر میگویند ایرانی استعداد دارد و باهوش است پس استعداد برای این است که درست به کار گرفته شود و از مدیران آیندهساز چنین صفاتی انتظار میرود: شخصیت مستقل، جاذبه، ارتباط مؤثر، لیاقت، تعهد، شجاعت، قدرت تشخیص، تمرکز، بزرگواری، ابتکار، شور و شوق، نگرش مثبت، مشکلگشایی، مسئولیتپذیری، امنیتخاطر، اعتمادبهنفس، خدمتگزاری، یادگیری، آیندهنگری و قوه پیشگیری است که انسان را به عنوان زیباترین سروده یا غزل هستی و آفرینش معرفی میکند و بر این خلقت زیبا خداوند خود را تحسین کرده است تا از میان آنها خادمانی صادق، نوعدوست، دانا، خردمند، نیککردار و عاشق مهرورزی به جهانیان معرفی شوند و بر این سبک و سلوک میتوان از ظرفیتهای موجود و شکلگرفته در محیط عمل بهعنوان منابع در اختیار بهره جست که جریانی از این رود آبادکننده چنین است:
بالغ بر سه هزار شرکت در هشت تشکل یا انجمن با تخصصها، مهارتها و تجارب انباشته فنی و مهندسی و گرایشهای مختلف اجرائی، عضویتشان در مؤسسه تحقیق و توسعه صنعت احداث ثبت شده است و این مجموعه مولد در بازار کار با عرضهای کمتر از 30 درصد ظرفیت خود مواجه است که تهدید جدی و بزرگی در ایجاد اشتغال امیدبخش و ماندگاری ظرفیتهای موجود برای بهبود کسب و کار سازنده محسوب میشود. همچنین تقاضای مؤثر برای تأمین مطالبات آیندگان در برنامههای توسعه آتی کشور را کاهش داده و ناکارآمدی ابزارها و عوامل توسعه را بهدنبال خواهد داشت که در صورت بهکارگیری هدفمند این ظرفیتها آینده کشور در مسیر شکوفایی اقتصاد مبتنی بر تولید رصد خواهد شد.
باید پذیرفت که بخش خصوصی در اثبات همراهی و همسویی با دولت بهعلت وجود انحصارات شدید اقتصادی کارنامه موفقی نداشته و دولتزدگی آنچنان بر او مستولی شده است که ایستایی و استقلال بخش خصوصی بدون حضور دولتمردان متصور نیست و این نگرش موجب شده است تا همواره طرفین (دولت و بخش خصوصی) یکدیگر را مقابل و مزاحم هم ببینند و بسنجند؛ درصورتیکه هریک جایگاه و شاخصهای خاص خود را دارند و بخش خصوصی توسعهمحور در کنار دولت ملی مکمل پیشرفت و تحقق اهداف جامعه خواهد بود و باهمبودن را شرط اقتدار و ماندگاری زاینده دانسته و بهجای تقابل از تعامل استقبال میکند و میداند در تعامل برایند بردارهای همسو حاصلجمع آنهاست و در تقابل برایند بردارهای غیرهمسو مخرب و تفاضل آنهاست که بسیار متفاوت و مأیوسکننده است. اگر چنین نگرشی شکل عملیاتی یابد و دولت و بخش خصوصی رشد یافته و متعهد، هماهنگ و همخواست حرکت کنند، دیگر شاهد بحران اقتصادی با تحریم خرید نفت خام نخواهیم بود و پشتوانه اقتصادی کشور، تولید ملی و حاصل کار کارآفرینان خواهد بود که فقط به خود و منافع فردی و آنی نمیاندیشند و در همه حال نگران آینده و ایران آباد هستند، بهجای پرداختن به
دغدغههای امروز خود و ترجیح ایرانی آباد به ایران آباد؛ در این صورت در تغییر و تعالی جامعه خواهند کوشید تا نقشی سرنوشتساز ایفا و آیندگان را از یادگارهای ماندگار خود خشنود کنند و کمر به خدمت ایران عزیز ببندند و ایران را چون جان خود دوست داشته باشند و یکپارچه برای سربلندی و جاودانگی آن هرچه دارند و میتوانند در طبق اخلاص بگذارند و بدانند که در ایران آباد ایرانی هم آباد خواهد بود.
اگر میگویند ایرانی استعداد دارد و باهوش است پس استعداد برای این است که درست به کار گرفته شود و از مدیران آیندهساز چنین صفاتی انتظار میرود: شخصیت مستقل، جاذبه، ارتباط مؤثر، لیاقت، تعهد، شجاعت، قدرت تشخیص، تمرکز، بزرگواری، ابتکار، شور و شوق، نگرش مثبت، مشکلگشایی، مسئولیتپذیری، امنیتخاطر، اعتمادبهنفس، خدمتگزاری، یادگیری، آیندهنگری و قوه پیشگیری است که انسان را به عنوان زیباترین سروده یا غزل هستی و آفرینش معرفی میکند و بر این خلقت زیبا خداوند خود را تحسین کرده است تا از میان آنها خادمانی صادق، نوعدوست، دانا، خردمند، نیککردار و عاشق مهرورزی به جهانیان معرفی شوند و بر این سبک و سلوک میتوان از ظرفیتهای موجود و شکلگرفته در محیط عمل بهعنوان منابع در اختیار بهره جست که جریانی از این رود آبادکننده چنین است:
بالغ بر سه هزار شرکت در هشت تشکل یا انجمن با تخصصها، مهارتها و تجارب انباشته فنی و مهندسی و گرایشهای مختلف اجرائی، عضویتشان در مؤسسه تحقیق و توسعه صنعت احداث ثبت شده است و این مجموعه مولد در بازار کار با عرضهای کمتر از 30 درصد ظرفیت خود مواجه است که تهدید جدی و بزرگی در ایجاد اشتغال امیدبخش و ماندگاری ظرفیتهای موجود برای بهبود کسب و کار سازنده محسوب میشود. همچنین تقاضای مؤثر برای تأمین مطالبات آیندگان در برنامههای توسعه آتی کشور را کاهش داده و ناکارآمدی ابزارها و عوامل توسعه را بهدنبال خواهد داشت که در صورت بهکارگیری هدفمند این ظرفیتها آینده کشور در مسیر شکوفایی اقتصاد مبتنی بر تولید رصد خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.