|

یادداشت روز

پیشامد مبارک
محمد احصایی. نقاش و گرافیست

تأثیر اصلی حراج تهران، نه بر اقتصاد هنر که بر رونق‌بخشیدن به دادوستدهای هنری است. دادوستدهایی که نهایتا فعال‌شدن بازار خریدوفروش آثار هنرمندان را در پی دارد. این حراج سبب می‌شود افراد جامعه به هنر توجه کنند. عده‌ای که در فراغت مالی زندگی می‌کنند و توجه به هنر و زیبایی هم دارند و هنر در زندگی عادی‌شان دخالت می‌کند، به واسطه حراج می‌توانند به آثار هنری دسترسی داشته باشند. افراد پس از مدتی با عرضه آثار هنری یا با دادوستد آنها، متوجه لزوم زیبایی در زندگی می‌شوند. اگرچه من گمان می‌کنم در رویدادهایی مثل حراج تهران، نیاز فرهنگی اندکی بر بُعد دادوستد سایه انداخته است. در‌هرحال این حراج، پیشامد مبارکی است، حتی اگر سهمش در ترویج فرهنگ، اندک باشد. چنین رویدادی در درازمدت به تعالی‌بخشیدن شکل زندگی افراد و توجه به زیبایی و هنر کمک می‌کند و سواد بصری را بیشتر می‌کند. چنین اتفاقی، حتی بر قرمه‌سبزی درست‌کردن خانم خانه هم تأثیر دارد، حتی بر دادوستد کسی که آهن‌فروشی هم می‌کند؛ حتی بر چیدمان داروهای یک داروخانه‌دار؛ چراکه آغشته‌شدن محیط اطراف به هنر، سلیقه عمومی را بالا می‌برد.

ارزش کم پول و ارزش زیاد هنر
پروانه اعتمادی. نقاش

هروقت در جهان ارزش پول کم شود ارزش هنر بالا می‌رود. در همه دوران تاریخی شاهد بوده‌ایم وقتی دلار، پوند، یورو یا ریال کم‌ارزش می‌شود، هنر ارزش بسیار می‌یابد. یکی از دلایل این است که آثار هنری در همه جای جهان از مالیات معاف هستند، بنابراین وسیله خوبی برای پول‌شویی هستند؛ چون مالیات بانکی به پولی که برای هنر پرداخت می‌شود، تعلق نمی‌گیرد. ضمنا برگزاری حراج باعث می‌شود مردم بفهمند فقط زمین خریدن و ساختمان‌ساختن نیست که پول‌ساز است و این باعث می‌شود روی آثار هنری هم سرمایه‌گذاری کنند. زمانی که ارزش هنر پایین بود، اثری بیش از هزار یا دو هزار فروخته نمی‌شد. باید این حراج‌ها برگزار شوند تا مردم متوجه شوند می‌توانند پولشان را هم در بازار هنر سرمایه‌گذاری کنند و با این حراج‌ها، چنین چیزی به مردم آموزش داده می‌شود و سال‌به‌سال هم از آن استقبال بیشتری خواهد شد. خوشحالم که حراج‌ها به یادمان آورده‌اند که هنرمندان ارزش کاری را که برعهده‌شان گذاشته شده دریابند.

پیشامد مبارک
محمد احصایی. نقاش و گرافیست

تأثیر اصلی حراج تهران، نه بر اقتصاد هنر که بر رونق‌بخشیدن به دادوستدهای هنری است. دادوستدهایی که نهایتا فعال‌شدن بازار خریدوفروش آثار هنرمندان را در پی دارد. این حراج سبب می‌شود افراد جامعه به هنر توجه کنند. عده‌ای که در فراغت مالی زندگی می‌کنند و توجه به هنر و زیبایی هم دارند و هنر در زندگی عادی‌شان دخالت می‌کند، به واسطه حراج می‌توانند به آثار هنری دسترسی داشته باشند. افراد پس از مدتی با عرضه آثار هنری یا با دادوستد آنها، متوجه لزوم زیبایی در زندگی می‌شوند. اگرچه من گمان می‌کنم در رویدادهایی مثل حراج تهران، نیاز فرهنگی اندکی بر بُعد دادوستد سایه انداخته است. در‌هرحال این حراج، پیشامد مبارکی است، حتی اگر سهمش در ترویج فرهنگ، اندک باشد. چنین رویدادی در درازمدت به تعالی‌بخشیدن شکل زندگی افراد و توجه به زیبایی و هنر کمک می‌کند و سواد بصری را بیشتر می‌کند. چنین اتفاقی، حتی بر قرمه‌سبزی درست‌کردن خانم خانه هم تأثیر دارد، حتی بر دادوستد کسی که آهن‌فروشی هم می‌کند؛ حتی بر چیدمان داروهای یک داروخانه‌دار؛ چراکه آغشته‌شدن محیط اطراف به هنر، سلیقه عمومی را بالا می‌برد.

ارزش کم پول و ارزش زیاد هنر
پروانه اعتمادی. نقاش

هروقت در جهان ارزش پول کم شود ارزش هنر بالا می‌رود. در همه دوران تاریخی شاهد بوده‌ایم وقتی دلار، پوند، یورو یا ریال کم‌ارزش می‌شود، هنر ارزش بسیار می‌یابد. یکی از دلایل این است که آثار هنری در همه جای جهان از مالیات معاف هستند، بنابراین وسیله خوبی برای پول‌شویی هستند؛ چون مالیات بانکی به پولی که برای هنر پرداخت می‌شود، تعلق نمی‌گیرد. ضمنا برگزاری حراج باعث می‌شود مردم بفهمند فقط زمین خریدن و ساختمان‌ساختن نیست که پول‌ساز است و این باعث می‌شود روی آثار هنری هم سرمایه‌گذاری کنند. زمانی که ارزش هنر پایین بود، اثری بیش از هزار یا دو هزار فروخته نمی‌شد. باید این حراج‌ها برگزار شوند تا مردم متوجه شوند می‌توانند پولشان را هم در بازار هنر سرمایه‌گذاری کنند و با این حراج‌ها، چنین چیزی به مردم آموزش داده می‌شود و سال‌به‌سال هم از آن استقبال بیشتری خواهد شد. خوشحالم که حراج‌ها به یادمان آورده‌اند که هنرمندان ارزش کاری را که برعهده‌شان گذاشته شده دریابند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.