به بهانه زادروز پدر تئاتر مدرن ایران، سومین جشن آکادمی سمندریان برگزار شد
مدال سمندریان بر سینه رضاییراد و معجونی
عسل عباسیان: اردیبهشت ماهِ بارانهای ناگهان است؛ و درست در نخستین روز پس از اردیبهشت، درست شبی که با تأخیری چندروزه خانواده و دوستان حمید سمندریان، 84 سالگی این استاد تئاتر را در فضای باز عمارت مسعودیه به جشن نشسته بودند، بارانی ناگهان، سنگفرشهای عمارت مسعودیه را خیس کرد. در شبی که سومین جشن سالانه آکادمی سمندریان به همت هما روستا و پسرش کاوه سمندریان برگزار میشد، تئاتر عزادار عضوی دیگر از خانواده خود بود؛ مصطفی عبداللهی صحنه را ترک کرده بود و بههمینسبب حاضران جشن تولد سمندریان به احترام او از جا برخاستند و دقایقی را در سکوت گذراندند. در این مراسم که با حضور هنرمندانی همچون عباس جوانمرد، علی رفیعی، حسن فتحی، جعفر پناهی، رؤیا تیموریان، مسعود رایگان، محسن شاهابراهیمی، هرمز هدایت، امیررضا کوهستانی، رضا بابک، علیاصغر دشتی، باران کوثری، کتایون ریاحی، الهام کردا، جمال اجلالی، عاطفه رضوی، مهدی پاکدل، سعید چنگیزیان، بهناز جعفری، لیلی فرهادپور، حمید پورآذری، امیر اسمی، همایون غنیزاه، مهین صدری، نسیم احمدپور، شهرام مکری، احمد ساعتچیان و... برگزار شد، خبر خوبی هم به حاضران داده شد؛ خبر ساخت
سالن تئاتر مستقلی توسط همایون غنیزاده در خیابان ولیعصر، حوالی پارک ساعی که به پاس عمری فعالیت هنری هما روستا، با ظرفیت 170 نفر، سالن «هما» نام خواهد گرفت. در سومین جشن سالانه آکادمی سمندریان همچنین محمدعلی سجادی، فیلمساز و یکی از مدرسان آموزشگاه سمندریان با بیان خاطراتی گفت: «بدون اغراق و تواضع ساختگی، باید بگویم بسیار از حمید سمندریان آموختم. از او یاد گرفتم که همیشه باید یاد گرفت و این یکی از دلایل ماندگاری استاد است. چراکه جدای از تأثیر ایشان بر تئاتر مدرن، آقای سمندریان همیشه بهروز بود و دانستههایش را تازه میکرد و اینچنین بود که هرگز حس نکردم ایشان جوان نیستند». این فیلمساز که مستند «حمید هما» را درباره زندگی سمندریان و همسرش، هما روستا، ساخته است، همچنین گفت: «در جریان ساخت این فیلم، با ابعاد دیگری از شخصیت ایشان آشنا شدم و بسیار از ایشان آموختم». سپس ساسان پیروز به نمایندگی از اهالی آکادمی سمندریان، نامزدهای نهایی این دوره جایزه آکادمی سمندریان را بدون ترتیب معرفی کرد: «نغمه ثمینی، عباس جوانمرد، محمد چرمشیر، جشنواره «مونولیو»، انتشارات «بیدگل»، علیرضا نادری، امیررضا کوهستانی، فرزان
سجودی، تماشاخانه «باران» و محمد رضاییراد». هما روستا بر صحنه فراخوانده شد و برگزیدگان معرفی شدند.
روستا در سخنان کوتاهی گفت: «هرسال در سالروز تولد حمید و به یاد او جمع میشویم و این مراسم باید سالهایسال ادامه پیدا کند. از دوستانم که کنارم بودند، بسیار سپاسگزارم چون اگر آنها نبودند، نمیتوانستم این جشن و آکادمی سمندریان را حفظ کنم» و در ادامه از حمید لبخنده، کارگردان و یکی از استادان قدیمی آموزشگاه سمندریان، که در نبود سمندریان برای این آموزشگاه زحمات زیادی کشیده است، تقدیر ویژه شد. سپس نخستین مدال آکادمی سمندریان به محمد رضاییراد، نمایشنامهنویس و کارگردان، تئاتر اهدا شد. رضاییراد در سخنانی گفت: «به روح بزرگ حمید سمندریان درود میفرستم.» رضاییراد، کارگردان و نمایشنامهنویسی که چند سال اجازه کار نداشته و نمایشهایی را در خانه اجرا کرده است، اضافه کرد: این جایزه متعلق به من نیست بلکه به کسانی تعلق دارد که سالها کنار من بودند؛ اعضای گروه تئاتر «خانه» که زیر بار منت تکتک آنها هستم. شاید این سؤال برایتان پیش بیاید که من در این سالها کجا بودم، باید بگویم خانه بودم و در خانه کار میکردم.» سپس دومین مدالِ سومین دوره آکادمی سمندریان به گروه تئاتر «لیو» به سرپرستی محمدحسن معجونی اهدا شد. معجونی که
سالهاست با همراهی این گروه جشنواره تکگویی را به نام «مونولیو» برگزار میکند و این جایزه بهخاطر همین جشنواره به او اهدا شده بود، گفت: «سال گذشته خیلی تلاش کردم بهدلیل حضور خودم در هیأتمدیره آکادمی سمندریان، زیراب جایزه را بزنم و این جایزه را نگیرم! اما امسال فکر کردم این جایزه به من ارتباطی ندارد، چون جشنواره راه خود را ادامه میدهد چه من باشم و چه نباشم. این مدال برایم باعث افتخار است زیرا آن را از جایی میگیرم که هیچ اولویتی به جز تئاتر برایشان وجود ندارد».
در شرایطی که توفان و تندباد، برای لحظاتی برنامه را قطع کرد، از حسین پاکدل دعوت شد تا پشت تریبون بیاید و خاطرهای را درباره حمید سمندریان تعریف کند. این هنرمند تئاتر که سالها پیش مدیریت تئاتر شهر را برعهده داشت، خاطرهای از آن دوران را برای جمع تعریف کرد: «یکی از ویژگیهای استاد سمندریان این بود که همواره بینیاز بود. هرگز در حضور سمندریان نمیشنیدیم که از همکارش بد بگوید. او یا از همکارانش حرف نمیزند یا اگر میگفت، خوب میگفت. یاد حمید سمندریان بخیر که همیشه خیر همه را میخواست». و بعد پاکدل، از جوانی گفت که در زمان اجرای «بازی استریندبرگ» حمید سمندریان، نزد او آمده و به او گفته اگر همان امکاناتی که به سمندریان داده شده، به آن جوان هم داده شود، او شاهکار خلق خواهد کرد. پاکدل هم از آن جوان خواسته مایحتاجش را بنویسد و زیر نوشته او دستور رسیدگی به خواستهای او را برای 40 سال بعد داده! در پایان برنامه، پیش از پذیرایی شام و اجرای موسیقی زنده توسط یک هنرمند آکاردئوننواز، رسول صادقی، مجری برنامه، خبر داد که مجموعه آکادمی سمندریان و آموزشگاه به کوشش امید روشن به یک جای بزرگتر منتقل خواهد شد و اینچنین در میان
رگبارهای بهاری که شمع تولد استاد را در ابتدای سنگفرشهای مسیری که به حیاط اصلی عمارت میخورد، خاموش میکرد، میهمانان پس از صرف کیک 84 سالگیِ پدر تئاتر مدرن ایران، ضیافت تولد او را ترک میگفتند.
عسل عباسیان: اردیبهشت ماهِ بارانهای ناگهان است؛ و درست در نخستین روز پس از اردیبهشت، درست شبی که با تأخیری چندروزه خانواده و دوستان حمید سمندریان، 84 سالگی این استاد تئاتر را در فضای باز عمارت مسعودیه به جشن نشسته بودند، بارانی ناگهان، سنگفرشهای عمارت مسعودیه را خیس کرد. در شبی که سومین جشن سالانه آکادمی سمندریان به همت هما روستا و پسرش کاوه سمندریان برگزار میشد، تئاتر عزادار عضوی دیگر از خانواده خود بود؛ مصطفی عبداللهی صحنه را ترک کرده بود و بههمینسبب حاضران جشن تولد سمندریان به احترام او از جا برخاستند و دقایقی را در سکوت گذراندند. در این مراسم که با حضور هنرمندانی همچون عباس جوانمرد، علی رفیعی، حسن فتحی، جعفر پناهی، رؤیا تیموریان، مسعود رایگان، محسن شاهابراهیمی، هرمز هدایت، امیررضا کوهستانی، رضا بابک، علیاصغر دشتی، باران کوثری، کتایون ریاحی، الهام کردا، جمال اجلالی، عاطفه رضوی، مهدی پاکدل، سعید چنگیزیان، بهناز جعفری، لیلی فرهادپور، حمید پورآذری، امیر اسمی، همایون غنیزاه، مهین صدری، نسیم احمدپور، شهرام مکری، احمد ساعتچیان و... برگزار شد، خبر خوبی هم به حاضران داده شد؛ خبر ساخت
سالن تئاتر مستقلی توسط همایون غنیزاده در خیابان ولیعصر، حوالی پارک ساعی که به پاس عمری فعالیت هنری هما روستا، با ظرفیت 170 نفر، سالن «هما» نام خواهد گرفت. در سومین جشن سالانه آکادمی سمندریان همچنین محمدعلی سجادی، فیلمساز و یکی از مدرسان آموزشگاه سمندریان با بیان خاطراتی گفت: «بدون اغراق و تواضع ساختگی، باید بگویم بسیار از حمید سمندریان آموختم. از او یاد گرفتم که همیشه باید یاد گرفت و این یکی از دلایل ماندگاری استاد است. چراکه جدای از تأثیر ایشان بر تئاتر مدرن، آقای سمندریان همیشه بهروز بود و دانستههایش را تازه میکرد و اینچنین بود که هرگز حس نکردم ایشان جوان نیستند». این فیلمساز که مستند «حمید هما» را درباره زندگی سمندریان و همسرش، هما روستا، ساخته است، همچنین گفت: «در جریان ساخت این فیلم، با ابعاد دیگری از شخصیت ایشان آشنا شدم و بسیار از ایشان آموختم». سپس ساسان پیروز به نمایندگی از اهالی آکادمی سمندریان، نامزدهای نهایی این دوره جایزه آکادمی سمندریان را بدون ترتیب معرفی کرد: «نغمه ثمینی، عباس جوانمرد، محمد چرمشیر، جشنواره «مونولیو»، انتشارات «بیدگل»، علیرضا نادری، امیررضا کوهستانی، فرزان
سجودی، تماشاخانه «باران» و محمد رضاییراد». هما روستا بر صحنه فراخوانده شد و برگزیدگان معرفی شدند.
روستا در سخنان کوتاهی گفت: «هرسال در سالروز تولد حمید و به یاد او جمع میشویم و این مراسم باید سالهایسال ادامه پیدا کند. از دوستانم که کنارم بودند، بسیار سپاسگزارم چون اگر آنها نبودند، نمیتوانستم این جشن و آکادمی سمندریان را حفظ کنم» و در ادامه از حمید لبخنده، کارگردان و یکی از استادان قدیمی آموزشگاه سمندریان، که در نبود سمندریان برای این آموزشگاه زحمات زیادی کشیده است، تقدیر ویژه شد. سپس نخستین مدال آکادمی سمندریان به محمد رضاییراد، نمایشنامهنویس و کارگردان، تئاتر اهدا شد. رضاییراد در سخنانی گفت: «به روح بزرگ حمید سمندریان درود میفرستم.» رضاییراد، کارگردان و نمایشنامهنویسی که چند سال اجازه کار نداشته و نمایشهایی را در خانه اجرا کرده است، اضافه کرد: این جایزه متعلق به من نیست بلکه به کسانی تعلق دارد که سالها کنار من بودند؛ اعضای گروه تئاتر «خانه» که زیر بار منت تکتک آنها هستم. شاید این سؤال برایتان پیش بیاید که من در این سالها کجا بودم، باید بگویم خانه بودم و در خانه کار میکردم.» سپس دومین مدالِ سومین دوره آکادمی سمندریان به گروه تئاتر «لیو» به سرپرستی محمدحسن معجونی اهدا شد. معجونی که
سالهاست با همراهی این گروه جشنواره تکگویی را به نام «مونولیو» برگزار میکند و این جایزه بهخاطر همین جشنواره به او اهدا شده بود، گفت: «سال گذشته خیلی تلاش کردم بهدلیل حضور خودم در هیأتمدیره آکادمی سمندریان، زیراب جایزه را بزنم و این جایزه را نگیرم! اما امسال فکر کردم این جایزه به من ارتباطی ندارد، چون جشنواره راه خود را ادامه میدهد چه من باشم و چه نباشم. این مدال برایم باعث افتخار است زیرا آن را از جایی میگیرم که هیچ اولویتی به جز تئاتر برایشان وجود ندارد».
در شرایطی که توفان و تندباد، برای لحظاتی برنامه را قطع کرد، از حسین پاکدل دعوت شد تا پشت تریبون بیاید و خاطرهای را درباره حمید سمندریان تعریف کند. این هنرمند تئاتر که سالها پیش مدیریت تئاتر شهر را برعهده داشت، خاطرهای از آن دوران را برای جمع تعریف کرد: «یکی از ویژگیهای استاد سمندریان این بود که همواره بینیاز بود. هرگز در حضور سمندریان نمیشنیدیم که از همکارش بد بگوید. او یا از همکارانش حرف نمیزند یا اگر میگفت، خوب میگفت. یاد حمید سمندریان بخیر که همیشه خیر همه را میخواست». و بعد پاکدل، از جوانی گفت که در زمان اجرای «بازی استریندبرگ» حمید سمندریان، نزد او آمده و به او گفته اگر همان امکاناتی که به سمندریان داده شده، به آن جوان هم داده شود، او شاهکار خلق خواهد کرد. پاکدل هم از آن جوان خواسته مایحتاجش را بنویسد و زیر نوشته او دستور رسیدگی به خواستهای او را برای 40 سال بعد داده! در پایان برنامه، پیش از پذیرایی شام و اجرای موسیقی زنده توسط یک هنرمند آکاردئوننواز، رسول صادقی، مجری برنامه، خبر داد که مجموعه آکادمی سمندریان و آموزشگاه به کوشش امید روشن به یک جای بزرگتر منتقل خواهد شد و اینچنین در میان
رگبارهای بهاری که شمع تولد استاد را در ابتدای سنگفرشهای مسیری که به حیاط اصلی عمارت میخورد، خاموش میکرد، میهمانان پس از صرف کیک 84 سالگیِ پدر تئاتر مدرن ایران، ضیافت تولد او را ترک میگفتند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.