|

صفرزاده، داوری که به NBA دعوت شده ولی در ایران جایگاهی ندارد

نماینده خوبی برای ایران در آمریکا خواهم بود

شرق: خبر، کوتاه، موجز و تأثیر‌گذار است: «امیرحسین صفرزاده اولین داور تاریخ ایران خواهد بود که در کمپ مسابقات NBA (Summer League) حضور پیدا خواهد کرد». داور 31 ساله بسکتبال کشورمان که شاید بیشترین قضاوت‌های بین‌المللی یک دهه اخیر را در بین سایر داوران بسکتبال ایران داشته باشد، چهارم جولای چمدان‌هایش را می‌بندد تا عازم لاس‌وگاس شود: «راستش را بخواهید خودم هنوز هم شوکه‌ام. هم شوکه‌ام و هم خوشحال». این اولین صحبت‌های صفرزاده با «شرق» است که به نظر می‌رسد از شوق آموختن آرام و قرار ندارد: «آنجا دنیای متفاوتی از بسکتبال است؛ روی دیگری از داوری آنجا تدریس می‌شود و خودم را از همین حالا آماده کرده‌ام. می‌خواهم بروم، به دانشی که دارم بیفزایم و با برگشتنم به ایران، آن را در اختیار سایر داوران جوان و مستعد کشورمان قرار دهم. ما استعدادهای فوق‌العاده‌ای در داوری بسکتبال داریم که باید هر‌طور شده راه برای پیشرفت آنها باز شود. قبل از همه این کارها هم می‌خواهم نماینده شایسته‌ای برای ایران باشم». صفرزاده کار داوری در بسکتبال را از 16 سالگی شروع کرده و سه‌سال بعد به‌عنوان یکی از مستعدترین داوران داخلی، قضاوت در لیگ برتر بسکتبال را شروع کرد. او در 20 سالگی به‌عنوان داور بین‌المللی انتخاب شده و رکورد خارق‌العاده‌ای از خودش به‌جا گذاشته است؛ در آن سال صفرزاده عنوان جوان‌ترین داور بین‌المللی دنیا را به خود اختصاص داد و پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کرد. او درباره دلیل انتخاب‌شدنش برای این کمپ، حضور در لیگ برتر ایران را کافی نمی‌داند: «مورد مشخصی که وجود دارد این است که آنها لیگ ما را رصد نکرده‌اند. فکر می‌کنم قضاوت‌هایم در رقابت‌های آسیایی بوده که زیر ذره‌بین آنها رفته است و من را به همراه هفت داور دیگر از کشورهای مختلف برای حضور در این کمپ فراخوانده‌اند». قضاوت در مسابقات قهرمانی آسیا، بازی‌های غرب آسیا، فینال بسکتبال قطر و امارات، همگی دست‌ به ‌دست هم داده تا صفرزاده حالا، یکی از شناخته‌شده‌ترین داوران بسکتبال آسیا باشد: «افتخاراتی که هروس آوانسیان برای داوری بسکتبال ایران کسب کرده‌، واقعا فوق‌العاده است». صفرزاده با بیان این جمله نشان می‌دهد دوست ندارد همه‌چیز به پای او نوشته شود: «آقای آوانسیان در المپیک قضاوت کرده و جام جهانی را هم سوت زده است. ایشان الگوی واقعی من در داوری هستند. عملکردی که ایشان از خودشان نشان داده‌اند، واقعا دست‌نیافتنی است».
صفرزاده در شرایطی برای حضور در یکی از مهم‌ترین دوره‌های NBA به آمریکا فراخوانده شده که در ایران فرصت سوت‌زدن در مسابقات از او گرفته شده است. او ابتدای فصل به بهانه اینکه در تست آمادگی شرکت نکرده است، از قضاوت در لیگ محروم شد و حالا هم که یک ماهی است به قضاوت برگشته، از سوی کمیته داوران بازی‌ای به او نمی‌رسد. «شاید اگر برای یک غیرورزشی این موضوع تعریف شود، خنده‌اش بگیرد؛ اینکه من به کمپی به این مهمی دعوت شده‌ام ولی در ایران به من بازی نمی‌رسد. حالا سؤال من هم مثل شما همین است؛ چطور می‌شود من به کمپ NBA دعوت شوم ولی در ایران اجازه داوری‌کردن به من ندهند؟ نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده که به‌راحتی از من که پول بیت‌المال برای داوری‌ام هزینه شده، عبور می‌کنند. آسمان که باز نشده و من هم از آن نیفتاده‌ام! من با پول و سرمایه همین مملکت به این جایگاه رسیده‌ام. رئیس کمیته داوران بهانه‌جویی کردند تا من قضاوت نکنم و خودشان مشکلات را به‌وجود آورده‌اند». صفرزاده که حالا انگیزه مضاعفی برای درخشیدن در دنیای داوری دارد بحث کنار گذاشته‌شدن از قضاوت در ایران را «غرض شخصی» توصیف می‌کند و می‌گوید: «یک ماه است که به داوری برگشته‌ام. در تست آمادگی شرکت کرده‌ام و بدنم فوق‌العاده آماده است؛ بااین‌حال حالا که لیگ به مرحله نیمه‌نهایی و نهایی رسیده، دوباره به من قضاوت نمی‌رسد. وقتی این مسائل را می‌بینم به غیر از غرض‌ورزی چیز دیگری آن را توجیه نمی‌کند. این افراد به‌جای خدمت به جامعه بسکتبال به آن خیانت می‌کنند». داور بین‌المللی کشورمان البته لقب شناخته‌شده‌ای هم در بین بسکتبالی‌ها دارد. خیلی‌ها او را به‌عنوان «پسر محبوب مشحون (رئیس سابق فدراسیون بسکتبال) » می‌شناسند و اعتقاد دارند «آقای رئیس» حمایت ویژه‌ای از صفرزاده کرده است: «من آدم قدرشناسی هستم و مثل خیلی‌ها سیاست‌ورزی نمی‌کنم و چشمم را روی واقعیت نمی‌بندم. همیشه گفته‌ام و حالا هم سینه‌ام را سپر می‌کنم و باز هم می‌گویم که هرچه دارم از مشحون و آقای نوربخش است. امیدوارم این حرف‌های من پای قدردانی من گذاشته شود، نه چیز دیگری. چون هنوز نمی‌دانم اصلا امکانش وجود دارد یا تمایلی هست که آقای مشحون بخواهند دوباره به‌عنوان رئیس فعالیت کنند یا نه». صفرزاده در ادامه این گفت‌وگو می‌خواهد کمی رک‌تر صحبت کند: «اجازه بدهید اصل ماجرا را برایتان بگویم؛ رئیس کمیته داوران من را خواست و در چشمانم نگاه کرد و این‌طور گفت: 10 سال است که فینال لیگ برتر را سوت نزده‌ام. حالا باید 10 سال بنشینی و ببینی من چه کشیده‌ام! خنده‌دار است چنین رفتاری. من حسن‌نیتم را نشان دادم و برگشتم ولی وقتی آقایان خودشان نمی‌خواهند؛ دیگر نمی‌شود کاری کرد. حالا می‌خواهم پیام روشنی به این افراد بدهم: تازمانی‌که مدیریت کنونی حاکم باشد، من هم دیگر حاضر نیستم در ایران سوت بزنم». صفرزاده در شرایطی از سوت‌زدن محروم شده که سابقه قضاوت در 13 دوره فینال لیگ را در کارنامه دارد. او در پاسخ به این سؤال که فکر نمی‌کنید دلیل انتخابتان به‌خاطر تغییر سیاست خارجی ایران در قبال دیگر کشورها هم باشد، گفت: «راستش نمی‌دانم. من اطلاعی در این زمینه ندارم که بخواهم پاسخ این سؤال را بدهم. شاید بوده ولی خودم به‌شخصه این‌طور فکر نمی‌کنم». تأکید این داور به اینکه حتما از آنهایی که از او حمایت کرده‌اند تشکر کند هم، در نوع خود دلیلی بر قدردانی او است: «می‌خواهم تشکر ویژه‌ای از محمود مشحون و آقای نوربخش کنم. همچنین باید از هنریک درغوکاسیان هم تشکر کنم که مثل یک برادر کنار من بودند. درنهایت هم باید از همسرم تشکر کنم که در طول این مسیر سخت همیشه از من حمایت کرده است».

شرق: خبر، کوتاه، موجز و تأثیر‌گذار است: «امیرحسین صفرزاده اولین داور تاریخ ایران خواهد بود که در کمپ مسابقات NBA (Summer League) حضور پیدا خواهد کرد». داور 31 ساله بسکتبال کشورمان که شاید بیشترین قضاوت‌های بین‌المللی یک دهه اخیر را در بین سایر داوران بسکتبال ایران داشته باشد، چهارم جولای چمدان‌هایش را می‌بندد تا عازم لاس‌وگاس شود: «راستش را بخواهید خودم هنوز هم شوکه‌ام. هم شوکه‌ام و هم خوشحال». این اولین صحبت‌های صفرزاده با «شرق» است که به نظر می‌رسد از شوق آموختن آرام و قرار ندارد: «آنجا دنیای متفاوتی از بسکتبال است؛ روی دیگری از داوری آنجا تدریس می‌شود و خودم را از همین حالا آماده کرده‌ام. می‌خواهم بروم، به دانشی که دارم بیفزایم و با برگشتنم به ایران، آن را در اختیار سایر داوران جوان و مستعد کشورمان قرار دهم. ما استعدادهای فوق‌العاده‌ای در داوری بسکتبال داریم که باید هر‌طور شده راه برای پیشرفت آنها باز شود. قبل از همه این کارها هم می‌خواهم نماینده شایسته‌ای برای ایران باشم». صفرزاده کار داوری در بسکتبال را از 16 سالگی شروع کرده و سه‌سال بعد به‌عنوان یکی از مستعدترین داوران داخلی، قضاوت در لیگ برتر بسکتبال را شروع کرد. او در 20 سالگی به‌عنوان داور بین‌المللی انتخاب شده و رکورد خارق‌العاده‌ای از خودش به‌جا گذاشته است؛ در آن سال صفرزاده عنوان جوان‌ترین داور بین‌المللی دنیا را به خود اختصاص داد و پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کرد. او درباره دلیل انتخاب‌شدنش برای این کمپ، حضور در لیگ برتر ایران را کافی نمی‌داند: «مورد مشخصی که وجود دارد این است که آنها لیگ ما را رصد نکرده‌اند. فکر می‌کنم قضاوت‌هایم در رقابت‌های آسیایی بوده که زیر ذره‌بین آنها رفته است و من را به همراه هفت داور دیگر از کشورهای مختلف برای حضور در این کمپ فراخوانده‌اند». قضاوت در مسابقات قهرمانی آسیا، بازی‌های غرب آسیا، فینال بسکتبال قطر و امارات، همگی دست‌ به ‌دست هم داده تا صفرزاده حالا، یکی از شناخته‌شده‌ترین داوران بسکتبال آسیا باشد: «افتخاراتی که هروس آوانسیان برای داوری بسکتبال ایران کسب کرده‌، واقعا فوق‌العاده است». صفرزاده با بیان این جمله نشان می‌دهد دوست ندارد همه‌چیز به پای او نوشته شود: «آقای آوانسیان در المپیک قضاوت کرده و جام جهانی را هم سوت زده است. ایشان الگوی واقعی من در داوری هستند. عملکردی که ایشان از خودشان نشان داده‌اند، واقعا دست‌نیافتنی است».
صفرزاده در شرایطی برای حضور در یکی از مهم‌ترین دوره‌های NBA به آمریکا فراخوانده شده که در ایران فرصت سوت‌زدن در مسابقات از او گرفته شده است. او ابتدای فصل به بهانه اینکه در تست آمادگی شرکت نکرده است، از قضاوت در لیگ محروم شد و حالا هم که یک ماهی است به قضاوت برگشته، از سوی کمیته داوران بازی‌ای به او نمی‌رسد. «شاید اگر برای یک غیرورزشی این موضوع تعریف شود، خنده‌اش بگیرد؛ اینکه من به کمپی به این مهمی دعوت شده‌ام ولی در ایران به من بازی نمی‌رسد. حالا سؤال من هم مثل شما همین است؛ چطور می‌شود من به کمپ NBA دعوت شوم ولی در ایران اجازه داوری‌کردن به من ندهند؟ نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده که به‌راحتی از من که پول بیت‌المال برای داوری‌ام هزینه شده، عبور می‌کنند. آسمان که باز نشده و من هم از آن نیفتاده‌ام! من با پول و سرمایه همین مملکت به این جایگاه رسیده‌ام. رئیس کمیته داوران بهانه‌جویی کردند تا من قضاوت نکنم و خودشان مشکلات را به‌وجود آورده‌اند». صفرزاده که حالا انگیزه مضاعفی برای درخشیدن در دنیای داوری دارد بحث کنار گذاشته‌شدن از قضاوت در ایران را «غرض شخصی» توصیف می‌کند و می‌گوید: «یک ماه است که به داوری برگشته‌ام. در تست آمادگی شرکت کرده‌ام و بدنم فوق‌العاده آماده است؛ بااین‌حال حالا که لیگ به مرحله نیمه‌نهایی و نهایی رسیده، دوباره به من قضاوت نمی‌رسد. وقتی این مسائل را می‌بینم به غیر از غرض‌ورزی چیز دیگری آن را توجیه نمی‌کند. این افراد به‌جای خدمت به جامعه بسکتبال به آن خیانت می‌کنند». داور بین‌المللی کشورمان البته لقب شناخته‌شده‌ای هم در بین بسکتبالی‌ها دارد. خیلی‌ها او را به‌عنوان «پسر محبوب مشحون (رئیس سابق فدراسیون بسکتبال) » می‌شناسند و اعتقاد دارند «آقای رئیس» حمایت ویژه‌ای از صفرزاده کرده است: «من آدم قدرشناسی هستم و مثل خیلی‌ها سیاست‌ورزی نمی‌کنم و چشمم را روی واقعیت نمی‌بندم. همیشه گفته‌ام و حالا هم سینه‌ام را سپر می‌کنم و باز هم می‌گویم که هرچه دارم از مشحون و آقای نوربخش است. امیدوارم این حرف‌های من پای قدردانی من گذاشته شود، نه چیز دیگری. چون هنوز نمی‌دانم اصلا امکانش وجود دارد یا تمایلی هست که آقای مشحون بخواهند دوباره به‌عنوان رئیس فعالیت کنند یا نه». صفرزاده در ادامه این گفت‌وگو می‌خواهد کمی رک‌تر صحبت کند: «اجازه بدهید اصل ماجرا را برایتان بگویم؛ رئیس کمیته داوران من را خواست و در چشمانم نگاه کرد و این‌طور گفت: 10 سال است که فینال لیگ برتر را سوت نزده‌ام. حالا باید 10 سال بنشینی و ببینی من چه کشیده‌ام! خنده‌دار است چنین رفتاری. من حسن‌نیتم را نشان دادم و برگشتم ولی وقتی آقایان خودشان نمی‌خواهند؛ دیگر نمی‌شود کاری کرد. حالا می‌خواهم پیام روشنی به این افراد بدهم: تازمانی‌که مدیریت کنونی حاکم باشد، من هم دیگر حاضر نیستم در ایران سوت بزنم». صفرزاده در شرایطی از سوت‌زدن محروم شده که سابقه قضاوت در 13 دوره فینال لیگ را در کارنامه دارد. او در پاسخ به این سؤال که فکر نمی‌کنید دلیل انتخابتان به‌خاطر تغییر سیاست خارجی ایران در قبال دیگر کشورها هم باشد، گفت: «راستش نمی‌دانم. من اطلاعی در این زمینه ندارم که بخواهم پاسخ این سؤال را بدهم. شاید بوده ولی خودم به‌شخصه این‌طور فکر نمی‌کنم». تأکید این داور به اینکه حتما از آنهایی که از او حمایت کرده‌اند تشکر کند هم، در نوع خود دلیلی بر قدردانی او است: «می‌خواهم تشکر ویژه‌ای از محمود مشحون و آقای نوربخش کنم. همچنین باید از هنریک درغوکاسیان هم تشکر کنم که مثل یک برادر کنار من بودند. درنهایت هم باید از همسرم تشکر کنم که در طول این مسیر سخت همیشه از من حمایت کرده است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.