شعری از محمدعلی سپانلو از مجموعه« زمستان بلاتکلیف ما»
سنگ شکسته
بنگر باران چگونه گور تو را میشوید
آن که سنگ تو را شکست نیکوکار بود
اکنون قطرهها به چهرهی زیبای تو میچکند
از پیچپیچ رخنهها، پر از سلام و یادگار
...
و نسیمی هست که دشتهای تو را درنوردید
آن جادهها که پیاده پیمودی یا بر ترک موتوری
سرزمینی که بر آن میگریستی و در آن میشناختی
و سرودهایت را شادمانه میساختی
اینک آهنگ تو از سنگ شکسته
میرسد به گوش شبزدگانی
که بامداد را در تو باز یافتند
ما اسم آهنگت را به خاطره میسپاریم:
سنگ شکسته!
سنگ شکسته
بنگر باران چگونه گور تو را میشوید
آن که سنگ تو را شکست نیکوکار بود
اکنون قطرهها به چهرهی زیبای تو میچکند
از پیچپیچ رخنهها، پر از سلام و یادگار
...
و نسیمی هست که دشتهای تو را درنوردید
آن جادهها که پیاده پیمودی یا بر ترک موتوری
سرزمینی که بر آن میگریستی و در آن میشناختی
و سرودهایت را شادمانه میساختی
اینک آهنگ تو از سنگ شکسته
میرسد به گوش شبزدگانی
که بامداد را در تو باز یافتند
ما اسم آهنگت را به خاطره میسپاریم:
سنگ شکسته!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.