|

غرفه ایران خالی از تاریخ و هویت ایرانی

نسیم شکیبا

غرفه جمهوری اسلامی ایران، دراکسپوی میلان، جمعه هفته گذشته، نیمه‌کاره و به شکل نمایشی افتتاح شد. این نمایشگاه جهانی، با هزینه 2.5 میلیارد یورو در مساحتی به وسعت یک میلیون متر مربع برگزار می‌شود و نمایندگان ۱۴۵ کشور دنیا در آن شرکت می‌کنند. در حدود ۱۰ میلیون بلیت در سراسر دنیا برای بازدید از این نمایشگاه عظیم به‌فروش رسیده است. دولت ایتالیا درصدد است با میزبانی نمایشگاه جهانی اکسپو، چهره مثبتی از خود به جهان ارائه دهد و از رکود اقتصادی‌ای که در سال‌های گذشته گریبانگیرش بود، خارج شود. درآمد حاصل از برپایی این نمایشگاه،۱۰ میلیارد یورو تخمین زده می‌شود. بااین‌حال در روزهای اولیه این نمایشگاه، منتقدان جهانی‌شدن، مخالفان ریاضت‌های اقتصادی در اروپا، فعالان محیط‌زیست و شماری از تجمع‌های دانشجویی به برپایی نمایشگاه اکسپو میلان اعتراض کرده و صد‌ها نفر به خیابان ریخته و با پلیس درگیر شده‌اند. بسیاری از منتقدان، هزینه‌های سرسام‌آور و حمایت مالی کنسرن‌های بزرگ مواد غذایی از برگزاری نمایشگاه را دلیل مخالفت خود اعلام کرده‌اند. حضور ۱۴۵ کشور از سراسر جهان، سه نهاد بین‌المللی و پیش‌بینی بازدید ۲۰ میلیون نفر، به‌طور‌قطع می‌تواند ایران را به اهداف توسعه گردشگری، جذب توریسم، توسعه صادرات و معرفی کالاهای ایرانی نزدیک کند، اما متأسفانه ایران نتوانست غرفه خود را برای روز افتتاحیه آماده کند و همچنان پس از گذشت چهار روز از افتتاحیه، وسایل و ابزار ساختمانی در غرفه پراکنده است. براساس قانون اکسپو، ایران تا یک هفته امکان تکمیل غرفه را نداشته و پس از آن تنها شب‌ها اجازه تکمیل پروژه را خواهد داشت. محمد محبعلی، به‌عنوان معاون کمیسر ژنرال و مدیر اجرائی پایون ایران، از سوی حسین اسفهبدی، مدیرعامل نمایشگاه بین‌المللی تهران، در اکسپو میلان حضور دارد که از خبرساز‌ترین حاشیه‌های اکسپو بود. در این دوره با حذف دستوری برخی مشاوران، پیمانکاران و مهندسان طراح و سازنده، پس از برگزاری مناقصه‌های متعدد، محمد محبعلی، داماد وزیر صنعت و معدن روانه میلان شد. از دیگر حاشیه‌های خبرساز اکسپو، طراحی داخلی و ساخت سازه بود که با تشخیص محبعلی به یک پیمانکار ایتالیایی و با مبلغ دومیلیون‌و صد هزار یورو واگذار شد. غرفه ایران با تکرار طرح‌های پیشین، تکرار قوس‌های جناغی در نما و حتی تکرار تکنیک ساخت، عرضه شده است؛ سازه‌ای نامتجانس از سنت و مدرنیته که چندان رنگ‌وبویی از معماری ایرانی ندارد. سالن نیمه‌کاره نیز براساس طرحی تأییدشده نبوده و غرفه ایران با جبهه‌های باز و فاقد تأسیسات گرمایشی و سرمایشی و فاقد طراحی داخلی است. طرح اصلی که بنا بود نمادی از یک سفره تاخورده باشد و پوسته داخلی آن سفره‌ای قلاب‌دوزی شده را با بافت‌هایی از نقوش ایرانی در ذهن بیننده آشنا تداعی کند، با مانیتورهای بزرگی بر دیواره آن تزیین شده که با ساختار کلی آن تضاد پیدا کرده است. تاریخ آشپزی ایران با تنوع طعم‌ها و مزه‌ها و غذاهای سنتی شهرهای مختلف، در شرکت تهیه غذای قریشی خلاصه شده و ظروف چینی طرح رستوران‌ها، جایگزین ظروف ایرانی با نقوش ایرانی شده است. درمجموع، به‌نظر می‌رسد ایران با توجه به زمانی‌که برای آماده‌کردن خود داشت، نتوانسته طرحی بر مبنای هویت و تاریخ ایران به مردم دنیا ارائه دهد. سؤال اینجاست که اساسا چرا باید چنین اتفاقاتی رخ دهد و چه کسی پاسخ‌گوی این آبروریزی بین‌المللی است؟

غرفه جمهوری اسلامی ایران، دراکسپوی میلان، جمعه هفته گذشته، نیمه‌کاره و به شکل نمایشی افتتاح شد. این نمایشگاه جهانی، با هزینه 2.5 میلیارد یورو در مساحتی به وسعت یک میلیون متر مربع برگزار می‌شود و نمایندگان ۱۴۵ کشور دنیا در آن شرکت می‌کنند. در حدود ۱۰ میلیون بلیت در سراسر دنیا برای بازدید از این نمایشگاه عظیم به‌فروش رسیده است. دولت ایتالیا درصدد است با میزبانی نمایشگاه جهانی اکسپو، چهره مثبتی از خود به جهان ارائه دهد و از رکود اقتصادی‌ای که در سال‌های گذشته گریبانگیرش بود، خارج شود. درآمد حاصل از برپایی این نمایشگاه،۱۰ میلیارد یورو تخمین زده می‌شود. بااین‌حال در روزهای اولیه این نمایشگاه، منتقدان جهانی‌شدن، مخالفان ریاضت‌های اقتصادی در اروپا، فعالان محیط‌زیست و شماری از تجمع‌های دانشجویی به برپایی نمایشگاه اکسپو میلان اعتراض کرده و صد‌ها نفر به خیابان ریخته و با پلیس درگیر شده‌اند. بسیاری از منتقدان، هزینه‌های سرسام‌آور و حمایت مالی کنسرن‌های بزرگ مواد غذایی از برگزاری نمایشگاه را دلیل مخالفت خود اعلام کرده‌اند. حضور ۱۴۵ کشور از سراسر جهان، سه نهاد بین‌المللی و پیش‌بینی بازدید ۲۰ میلیون نفر، به‌طور‌قطع می‌تواند ایران را به اهداف توسعه گردشگری، جذب توریسم، توسعه صادرات و معرفی کالاهای ایرانی نزدیک کند، اما متأسفانه ایران نتوانست غرفه خود را برای روز افتتاحیه آماده کند و همچنان پس از گذشت چهار روز از افتتاحیه، وسایل و ابزار ساختمانی در غرفه پراکنده است. براساس قانون اکسپو، ایران تا یک هفته امکان تکمیل غرفه را نداشته و پس از آن تنها شب‌ها اجازه تکمیل پروژه را خواهد داشت. محمد محبعلی، به‌عنوان معاون کمیسر ژنرال و مدیر اجرائی پایون ایران، از سوی حسین اسفهبدی، مدیرعامل نمایشگاه بین‌المللی تهران، در اکسپو میلان حضور دارد که از خبرساز‌ترین حاشیه‌های اکسپو بود. در این دوره با حذف دستوری برخی مشاوران، پیمانکاران و مهندسان طراح و سازنده، پس از برگزاری مناقصه‌های متعدد، محمد محبعلی، داماد وزیر صنعت و معدن روانه میلان شد. از دیگر حاشیه‌های خبرساز اکسپو، طراحی داخلی و ساخت سازه بود که با تشخیص محبعلی به یک پیمانکار ایتالیایی و با مبلغ دومیلیون‌و صد هزار یورو واگذار شد. غرفه ایران با تکرار طرح‌های پیشین، تکرار قوس‌های جناغی در نما و حتی تکرار تکنیک ساخت، عرضه شده است؛ سازه‌ای نامتجانس از سنت و مدرنیته که چندان رنگ‌وبویی از معماری ایرانی ندارد. سالن نیمه‌کاره نیز براساس طرحی تأییدشده نبوده و غرفه ایران با جبهه‌های باز و فاقد تأسیسات گرمایشی و سرمایشی و فاقد طراحی داخلی است. طرح اصلی که بنا بود نمادی از یک سفره تاخورده باشد و پوسته داخلی آن سفره‌ای قلاب‌دوزی شده را با بافت‌هایی از نقوش ایرانی در ذهن بیننده آشنا تداعی کند، با مانیتورهای بزرگی بر دیواره آن تزیین شده که با ساختار کلی آن تضاد پیدا کرده است. تاریخ آشپزی ایران با تنوع طعم‌ها و مزه‌ها و غذاهای سنتی شهرهای مختلف، در شرکت تهیه غذای قریشی خلاصه شده و ظروف چینی طرح رستوران‌ها، جایگزین ظروف ایرانی با نقوش ایرانی شده است. درمجموع، به‌نظر می‌رسد ایران با توجه به زمانی‌که برای آماده‌کردن خود داشت، نتوانسته طرحی بر مبنای هویت و تاریخ ایران به مردم دنیا ارائه دهد. سؤال اینجاست که اساسا چرا باید چنین اتفاقاتی رخ دهد و چه کسی پاسخ‌گوی این آبروریزی بین‌المللی است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.