توسعهنیافتگی نشر
فرخ امیرفریار . نویسنده و کارشناس نشر
1- مشکل صنعت نشر ایران توسعهنیافتگی آن نیست بلکه توسعه ناموزون و ناهماهنگ و دستکاریشده آن است. امروزه در مقایسه با چنددهه پیش عنوانهای منتشرشده تا حدود 20 برابر افزایش پیدا کرده است. بسیاری از ناشران از نظر تولید فنی و فیزیکی کتاب، کتابهای پاکیزه و شکیلی منتشر میکنند. تا همین چنددهه پیش شاید به زحمت میشد کتاب بدون غلطچاپی پیدا کرد. اما امروزه کتاب بیغلط کم نیست. اما از سوی دیگر تیراژ کتابها بهشدت کاهش یافته، کتابفروشی جدید کمتر باز میشود...
...حجم عمدهای از کتابهای منتشرشده بهویژه از طرف ناشران غیرخصوصی مطابق نیازهای بازار نیست و... .
2- شاید در کمتر کشوری در جهان این اندازه درباره نشر کتاب حرف زده میشود. اما بیشتر حرف زده میشود و کمتر تحقیق صورت میگیرد. اگر 40، 50 سال پیش میشد درباره نشر حرفهایی کلی زد که برخی شاید درست هم بودند، امروز دیگر نمیتوان اینگونه اظهارنظر کرد. حرفهایی نظیر اینکه هر ایرانی پنجدقیقه در روز کتاب میخواند، یا کتاب گران است و... مشکلی از این صنعت حل نمیکند کمااینکه تاکنون هم نکرده است.
3- ضروریترین و مهمترین کاری که باید در صنعت نشر انجام شود، پژوهش و مطالعه در حوزههای مختلف این صنعت است و این کار را باید خود ناشران انجام دهند نه دولت. اطلاع از نیازهای خوانندگان در سراسر ایران، رفع مشکلات توزیع بهویژه پخش در شهرستانها، بازاریابی، تبلیغ و مواردی از این دست باید مورد توجه ناشران قرار گیرد. همچنین تأثیر اینترنت و شبکههای مجازی بر روی نشر کتاب کاغذی.
4- روزنامهها بهجای بحثهای کلی درباره نشر و کتاب که همانگونه که گفتیم بیشتر از مقوله حرف است، باید ضمیمههای جدی و درعینحال خوشخوان برای کتاب منتشر کنند و در آنها به معرفی و نقد کتابهایی که موردپسند عموم است بپردازند. متأسفانه بیشتر روزنامهها در نقد و معرفی کتاب اهتمام جدی ندارند. من که خواننده دائم قدیمیترین و یکی از وزینترین روزنامههای کشور هستم، شاهد بیتوجهی آن به نقد و معرفیِ حرفهای کتاب هستم.
5- در ترویج کتابخوانی و رونق نشر، یکی از عوامل مهم، وجود کتابخانههای مجهز با فضای مناسب و ارائه کتابهای روز به مخاطبان در سریعترین زمان ممکن است. خواننده علاقهمند وقتی خبر انتشار کتابی که موردعلاقهاش است را میشنود، میخواهد هرچه زودتر آن را مطالعه کند، نهاینکه یکسال صبر کند که آیا کتاب به کتابخانه بیاید یا نیاید. اکنون که شماری از نیکوکاران در سراسر کشور و بهخصوص در نقاط محروم دست به ساختن مدرسه میزنند، خوب است به ساختن کتابخانه هم فکر کنند. اما تصور نکنند که با ساخت کتابخانه کار تمام است. آنها باید هیأتامنایی برای کتابخانهها تشکیل دهند و با اختصاص اعتبار لازم و مداوم، کتابهای تازه را مرتب خریداری و وارد مجموعه کتابخانه کنند.
1- مشکل صنعت نشر ایران توسعهنیافتگی آن نیست بلکه توسعه ناموزون و ناهماهنگ و دستکاریشده آن است. امروزه در مقایسه با چنددهه پیش عنوانهای منتشرشده تا حدود 20 برابر افزایش پیدا کرده است. بسیاری از ناشران از نظر تولید فنی و فیزیکی کتاب، کتابهای پاکیزه و شکیلی منتشر میکنند. تا همین چنددهه پیش شاید به زحمت میشد کتاب بدون غلطچاپی پیدا کرد. اما امروزه کتاب بیغلط کم نیست. اما از سوی دیگر تیراژ کتابها بهشدت کاهش یافته، کتابفروشی جدید کمتر باز میشود...
...حجم عمدهای از کتابهای منتشرشده بهویژه از طرف ناشران غیرخصوصی مطابق نیازهای بازار نیست و... .
2- شاید در کمتر کشوری در جهان این اندازه درباره نشر کتاب حرف زده میشود. اما بیشتر حرف زده میشود و کمتر تحقیق صورت میگیرد. اگر 40، 50 سال پیش میشد درباره نشر حرفهایی کلی زد که برخی شاید درست هم بودند، امروز دیگر نمیتوان اینگونه اظهارنظر کرد. حرفهایی نظیر اینکه هر ایرانی پنجدقیقه در روز کتاب میخواند، یا کتاب گران است و... مشکلی از این صنعت حل نمیکند کمااینکه تاکنون هم نکرده است.
3- ضروریترین و مهمترین کاری که باید در صنعت نشر انجام شود، پژوهش و مطالعه در حوزههای مختلف این صنعت است و این کار را باید خود ناشران انجام دهند نه دولت. اطلاع از نیازهای خوانندگان در سراسر ایران، رفع مشکلات توزیع بهویژه پخش در شهرستانها، بازاریابی، تبلیغ و مواردی از این دست باید مورد توجه ناشران قرار گیرد. همچنین تأثیر اینترنت و شبکههای مجازی بر روی نشر کتاب کاغذی.
4- روزنامهها بهجای بحثهای کلی درباره نشر و کتاب که همانگونه که گفتیم بیشتر از مقوله حرف است، باید ضمیمههای جدی و درعینحال خوشخوان برای کتاب منتشر کنند و در آنها به معرفی و نقد کتابهایی که موردپسند عموم است بپردازند. متأسفانه بیشتر روزنامهها در نقد و معرفی کتاب اهتمام جدی ندارند. من که خواننده دائم قدیمیترین و یکی از وزینترین روزنامههای کشور هستم، شاهد بیتوجهی آن به نقد و معرفیِ حرفهای کتاب هستم.
5- در ترویج کتابخوانی و رونق نشر، یکی از عوامل مهم، وجود کتابخانههای مجهز با فضای مناسب و ارائه کتابهای روز به مخاطبان در سریعترین زمان ممکن است. خواننده علاقهمند وقتی خبر انتشار کتابی که موردعلاقهاش است را میشنود، میخواهد هرچه زودتر آن را مطالعه کند، نهاینکه یکسال صبر کند که آیا کتاب به کتابخانه بیاید یا نیاید. اکنون که شماری از نیکوکاران در سراسر کشور و بهخصوص در نقاط محروم دست به ساختن مدرسه میزنند، خوب است به ساختن کتابخانه هم فکر کنند. اما تصور نکنند که با ساخت کتابخانه کار تمام است. آنها باید هیأتامنایی برای کتابخانهها تشکیل دهند و با اختصاص اعتبار لازم و مداوم، کتابهای تازه را مرتب خریداری و وارد مجموعه کتابخانه کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.