|

دست‌به‌کار شویم

سیدشهاب‌الدین طباطبایی . فعال سیاسی

کسب‌وکار بی‌رونق شده، منتظریم ببینیم توافق به کجا می‌رسد، بیکاری هم همچنان بالاست، دلالی جای تولید را گرفته، پروژه‌ها خوابیده و... تفاوتی نمی‌کند در جلسه‌ای رسمی و کاری باشید یا در میهمانی با دوستان صمیمی یا در تاکسی و مترو. محتوای معاشرت‌ها و حرف‌ها و بحث‌ها تقریبا همین‌هاست. بعضی با آب‌وتاب و اطلاعات بیشتر و بعضی با سرتکان‌دادن از روی افسوس و حسرت و بعضی با چاشنی اعتراض به مسئولان و... . گویا کسی قرار نیست کاری بکند، همه منتظرند، منتظر که اتفاقی بیفتد و گره تقریبا کور اقتصاد کشور به دستی باز شود. شاید هم باور نداریم که هر کدام‌مان در تحقق این اتفاق مهم اثرگذاریم، شاید اثرگذاری‌مان را به هر دلیل درست یا نادرست، فراموش کرده‌ایم یا بدتر از آن بی‌تفاوتی گریبانگیرمان شده است. متأسفانه گروه‌های مرجع و نیروهای فعال رسانه‌ای و سیاسی و اقتصادی که باید راهکارهای شدنی ارائه کنند و مهم‌تر از آن در اقدام عملیاتی مشارکت داشته باشند، در شعارها و دعواهای بی‌حاصل و درک نادرست از وضعیت، گرفتار و زمین‌گیر شده‌اند. حالا که چنین است، چه کنیم؟ بنشینیم و قصه ببافیم و غصه بخوریم و برای خنک‌شدن دل‌مان به فلان مسئول و آن یکی که خرا‌ب‌کاری کرده و رفته، بدوبیراه بگوییم؟ اصلا بهتر است کمتر حرف بزنم و از خودمان شروع کنم.

هفته گذشته مقام‌معظم‌رهبری در مورد استفاده از کالای ایرانی به‌جای خارجی در ادارات دولتی، تذکر دادند. پیشنهاد می‌کنم رسانه‌ها یک هفته وزارتخانه‌ها و دستگاه‌ها و نهادها را رصد کنند که در این مورد چه کار کرده‌اند. برای اینکه مشخص‌تر و شدنی‌تر باشد، فقط در یک مورد که مصرف بالایی هم دارد نظارت کنند؛ فقط چای. در پایان هفته نام دستگاه‌ها و نهادهایی را که به‌جای استفاده از چای باکیفیت ایرانی، چای خارجی مصرف می‌کنند، اعلام کنند. ضربه به رونق کسب‌وکار و اشتغال داخلی، حتما از اختلاس و دزدی کمتر نیست. افشای اسامی دستگاه‌هایی که به تولید داخلی لطمه وارد می‌کنند، حتما مهم است. شاید مهم‌تر از افشای اخباری که ممکن است تیراژ و نام بیاورد. بخشی از اقتصاد شمال کشور در گرو تولید و فراوری و بسته‌بندی محصولی داخلی است که جز با خرید ملی و عمومی آن، رونق نمی‌گیرد. هرکدام از مراجعان به ادارات دولتی هم وظیفه خودشان بدانند که در این مورد اطلاع‌رسانی کنند. به نظرم برای شروع دست به کار شدن همین کافی است. بگذارید دلواپسی‌های ما در حد نگرانی برای تولید ملی باشد، دلواپسی‌های بزرگتر را به دیگران بسپاریم!

کسب‌وکار بی‌رونق شده، منتظریم ببینیم توافق به کجا می‌رسد، بیکاری هم همچنان بالاست، دلالی جای تولید را گرفته، پروژه‌ها خوابیده و... تفاوتی نمی‌کند در جلسه‌ای رسمی و کاری باشید یا در میهمانی با دوستان صمیمی یا در تاکسی و مترو. محتوای معاشرت‌ها و حرف‌ها و بحث‌ها تقریبا همین‌هاست. بعضی با آب‌وتاب و اطلاعات بیشتر و بعضی با سرتکان‌دادن از روی افسوس و حسرت و بعضی با چاشنی اعتراض به مسئولان و... . گویا کسی قرار نیست کاری بکند، همه منتظرند، منتظر که اتفاقی بیفتد و گره تقریبا کور اقتصاد کشور به دستی باز شود. شاید هم باور نداریم که هر کدام‌مان در تحقق این اتفاق مهم اثرگذاریم، شاید اثرگذاری‌مان را به هر دلیل درست یا نادرست، فراموش کرده‌ایم یا بدتر از آن بی‌تفاوتی گریبانگیرمان شده است. متأسفانه گروه‌های مرجع و نیروهای فعال رسانه‌ای و سیاسی و اقتصادی که باید راهکارهای شدنی ارائه کنند و مهم‌تر از آن در اقدام عملیاتی مشارکت داشته باشند، در شعارها و دعواهای بی‌حاصل و درک نادرست از وضعیت، گرفتار و زمین‌گیر شده‌اند. حالا که چنین است، چه کنیم؟ بنشینیم و قصه ببافیم و غصه بخوریم و برای خنک‌شدن دل‌مان به فلان مسئول و آن یکی که خرا‌ب‌کاری کرده و رفته، بدوبیراه بگوییم؟ اصلا بهتر است کمتر حرف بزنم و از خودمان شروع کنم.

هفته گذشته مقام‌معظم‌رهبری در مورد استفاده از کالای ایرانی به‌جای خارجی در ادارات دولتی، تذکر دادند. پیشنهاد می‌کنم رسانه‌ها یک هفته وزارتخانه‌ها و دستگاه‌ها و نهادها را رصد کنند که در این مورد چه کار کرده‌اند. برای اینکه مشخص‌تر و شدنی‌تر باشد، فقط در یک مورد که مصرف بالایی هم دارد نظارت کنند؛ فقط چای. در پایان هفته نام دستگاه‌ها و نهادهایی را که به‌جای استفاده از چای باکیفیت ایرانی، چای خارجی مصرف می‌کنند، اعلام کنند. ضربه به رونق کسب‌وکار و اشتغال داخلی، حتما از اختلاس و دزدی کمتر نیست. افشای اسامی دستگاه‌هایی که به تولید داخلی لطمه وارد می‌کنند، حتما مهم است. شاید مهم‌تر از افشای اخباری که ممکن است تیراژ و نام بیاورد. بخشی از اقتصاد شمال کشور در گرو تولید و فراوری و بسته‌بندی محصولی داخلی است که جز با خرید ملی و عمومی آن، رونق نمی‌گیرد. هرکدام از مراجعان به ادارات دولتی هم وظیفه خودشان بدانند که در این مورد اطلاع‌رسانی کنند. به نظرم برای شروع دست به کار شدن همین کافی است. بگذارید دلواپسی‌های ما در حد نگرانی برای تولید ملی باشد، دلواپسی‌های بزرگتر را به دیگران بسپاریم!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.