معلمها میپرسند... .
رسول پاپایی
دوازدهم اردیبهشت، روز شهادت استاد مطهری و روز معلم است. اینروز گرامیداشت زنان و مردانی است که با ارادهای قوی و دلی روشن، باوجود همه مشکلات و دشواریها تلاش میکنند انگیزه آموختن را در جان بچهها زنده و شعلههای عشق به زندگی و بهترزیستن را در دلشان شعلهور کنند. باوجود برخی تلاشهای صورتگرفته، معلمان درحالی به استقبال روز خود رفتهاند که هنوز برخی دغدغهها و نگرانیهای 60 ساله این قشر بیپاسخ مانده و در ورقخوردن برگ تقویمها و آمد و رفتن روزهای ملی و جهانی معلم، این قشر اثرگذار معتقدند در منظومه اندیشه مسئولان و سپهر فکری مدیران به فراموشی سپرده شدهاند. دلسوزان دستگاه تعلیموتربیت بهخاطر دارند که اردیبهشتماه سال گذشته رهبرمعظمانقلاب در دیدار با معلمان با درک درست از اهمیت این نهاد، همه قوا و دستگاهها را به پشتیبانی از آموزشوپرورش فراخواند و هزینهکردن در آموزشوپرورش را یکی از کارهای اساسی مسئولان دانست و گفت: «همه دستگاهها در دولت، وظیفه پشتیبانی آموزشوپرورش را دارند؛ چه دستگاههایی که به برنامهوبودجه میپردازند و چه دستگاههایی که آنها را در مجلس شورای اسلامی تأیید و تصویب میکنند، باید نگاه همه آنها به آموزشوپرورش یک چنین نگاهی باشد». معلمها میگویند، برخی مسئولان در توجیه عدم توجه کافی به معلمان، فراوانی و کثرت جامعه فرهنگیان را بهانه میکنند و بر طبل غیرتولیدی و هزینهبربودن این وزارتخانه میکوبند. این دغدغه و گلایه از نگاه رهبر انقلاب دور نمانده و ایشان آموزشوپرورش را مبدأ و منبع همه دستاوردها میدانند و میگویند: «تصور نکنند که اینجا جایی است که فقط هزینهبر است - گاهی نگاه، اینجوری است؛ میگویند دستگاه هزینهبر - نه، اینجا دستگاهی است که هرچه شما هزینه کنید، بهطور مضاعف دستاورد خواهید داشت؛ اینجا جایی است که ثروتسازان آینده، علمسازان آینده، تمدنسازان آینده، مدیران آینده، از اینجا بهوجود خواهند آمد و خلق خواهند شد. اینجور نیست که ما خیال کنیم آموزشوپرورش فقط برای ما هزینه دارد؛ نخیر، دستاوردهایی بزرگتر از دستاوردهای آموزشوپرورش وجود ندارد. اینجا را درست کنید تا همهجا درست بشود. بنابراین پولخرجکردن برای آموزشوپرورش و توسعه منابع مالی آموزشوپرورش، یکی از کارهای اساسی است که امیدواریم مسئولان دولتی به این نکته توجه کنند».بازخوانی این رهنمودها و توصیهها این پرسش را ایجاد میکند که دستگاههای مختلف در آستانه یکسالهشدن این توصیهها تا چه حد در اجراییکردن آن کوشیده و به چه میزان از ظرفیتهای قانونی موجود بهره جسته و به وضع قوانین و فرصتهای جدید در لبیک به این در خواست همت گمارده و به یاری آموزشوپرورش شتافتهاند؟ معلمها میپرسند، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی فراتر از درخواستهای غیرمعمول در عزلونصبها و مطالبات محلی و استانی، کدام لایحه و طرح و برنامه را تهیه، تدوین، تنظیم و تصویب کردهاند تا باری از بارهای آموزشوپرورش برداشته و گامی عملی در اجراییشدن سرمایهگذاری و مشارکت بخش خصوصی در آموزشوپرورش برداشته باشند؟ معلمها میپرسند، مسئولان دستگاهها، وزارتخانهها و سازمانها چقدر به فرمایشات و فرامین رهبر معظم انقلاب در دیدار با فرهنگیان و معلمان در اردیبهشتماه سال گذشته مبنیبر حمایت از وزارت آموزشوپرورش عمل کردهاند؟ معلمها بهخاطر دارند رهبر انقلاب در دیدار با معلمان بر بهکارگیری نیروهای جوان، بانشاط و پرانگیزه تأکید کرده و به صراحت مطالبه کردند که «از نیروهای خسته، فرسوده، بیابتکار - کسانی که هرچه بلد بودند، به کار زدند، دیگر هیچ کاری بلد نیستند - نباید بهعنوان عناصر اولویتدار استفاده کرد». آنها میپرسند: باوجود این توصیه و مطالبه چرا همچنان ارکان تصمیمگیری و تصمیمسازی و بخشهای راهبردی آموزشوپرورش را مردانی برای تمام فصول و نیروهای خسته، پر کردهاند و کمتر خبری از نیروهای جوان و با نشاط دارد؟
واقعیت این است که معلمان در عرصههای حساس و سخت انقلاب بدون هیچ چشمداشتی در خط مقدم دفاع از میهن و نگهبانی از ارزشهای ملی و دینی و سازندگی کشور حاضر بودهاند. اکنون هم که کشور گردنهها و سختیها را پشتسر نهاده و بر بحرانها و مشکلات فائق آمده است، انتظار دارند نگاه ارکان دولت و نظام به آموزشوپرورش تغییر کند، آموزشوپرورش را منشأ همه دستاوردها و مایه قدرت کشور بدانند، آموزشوپرورش را دستگاهی هزینهای ندانند و عرصه را برای حضور نیروهای جوان و بانشاط فراهم کنند. معلمها برخلاف آنچه که در رسانهها منعکس میشود، تنها دغدغه حقوق و معیشت ندارند، آنها در کنار طرح گلایههایشان از فرقگذاشتن بین عائله دولت، نگران مدارس ناایمن، دلواپس پوشش تحصیلی دختران، در اندیشه مدارس شبانهروزی و... هم هستند.
دوازدهم اردیبهشت، روز شهادت استاد مطهری و روز معلم است. اینروز گرامیداشت زنان و مردانی است که با ارادهای قوی و دلی روشن، باوجود همه مشکلات و دشواریها تلاش میکنند انگیزه آموختن را در جان بچهها زنده و شعلههای عشق به زندگی و بهترزیستن را در دلشان شعلهور کنند. باوجود برخی تلاشهای صورتگرفته، معلمان درحالی به استقبال روز خود رفتهاند که هنوز برخی دغدغهها و نگرانیهای 60 ساله این قشر بیپاسخ مانده و در ورقخوردن برگ تقویمها و آمد و رفتن روزهای ملی و جهانی معلم، این قشر اثرگذار معتقدند در منظومه اندیشه مسئولان و سپهر فکری مدیران به فراموشی سپرده شدهاند. دلسوزان دستگاه تعلیموتربیت بهخاطر دارند که اردیبهشتماه سال گذشته رهبرمعظمانقلاب در دیدار با معلمان با درک درست از اهمیت این نهاد، همه قوا و دستگاهها را به پشتیبانی از آموزشوپرورش فراخواند و هزینهکردن در آموزشوپرورش را یکی از کارهای اساسی مسئولان دانست و گفت: «همه دستگاهها در دولت، وظیفه پشتیبانی آموزشوپرورش را دارند؛ چه دستگاههایی که به برنامهوبودجه میپردازند و چه دستگاههایی که آنها را در مجلس شورای اسلامی تأیید و تصویب میکنند، باید نگاه همه آنها به آموزشوپرورش یک چنین نگاهی باشد». معلمها میگویند، برخی مسئولان در توجیه عدم توجه کافی به معلمان، فراوانی و کثرت جامعه فرهنگیان را بهانه میکنند و بر طبل غیرتولیدی و هزینهبربودن این وزارتخانه میکوبند. این دغدغه و گلایه از نگاه رهبر انقلاب دور نمانده و ایشان آموزشوپرورش را مبدأ و منبع همه دستاوردها میدانند و میگویند: «تصور نکنند که اینجا جایی است که فقط هزینهبر است - گاهی نگاه، اینجوری است؛ میگویند دستگاه هزینهبر - نه، اینجا دستگاهی است که هرچه شما هزینه کنید، بهطور مضاعف دستاورد خواهید داشت؛ اینجا جایی است که ثروتسازان آینده، علمسازان آینده، تمدنسازان آینده، مدیران آینده، از اینجا بهوجود خواهند آمد و خلق خواهند شد. اینجور نیست که ما خیال کنیم آموزشوپرورش فقط برای ما هزینه دارد؛ نخیر، دستاوردهایی بزرگتر از دستاوردهای آموزشوپرورش وجود ندارد. اینجا را درست کنید تا همهجا درست بشود. بنابراین پولخرجکردن برای آموزشوپرورش و توسعه منابع مالی آموزشوپرورش، یکی از کارهای اساسی است که امیدواریم مسئولان دولتی به این نکته توجه کنند».بازخوانی این رهنمودها و توصیهها این پرسش را ایجاد میکند که دستگاههای مختلف در آستانه یکسالهشدن این توصیهها تا چه حد در اجراییکردن آن کوشیده و به چه میزان از ظرفیتهای قانونی موجود بهره جسته و به وضع قوانین و فرصتهای جدید در لبیک به این در خواست همت گمارده و به یاری آموزشوپرورش شتافتهاند؟ معلمها میپرسند، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی فراتر از درخواستهای غیرمعمول در عزلونصبها و مطالبات محلی و استانی، کدام لایحه و طرح و برنامه را تهیه، تدوین، تنظیم و تصویب کردهاند تا باری از بارهای آموزشوپرورش برداشته و گامی عملی در اجراییشدن سرمایهگذاری و مشارکت بخش خصوصی در آموزشوپرورش برداشته باشند؟ معلمها میپرسند، مسئولان دستگاهها، وزارتخانهها و سازمانها چقدر به فرمایشات و فرامین رهبر معظم انقلاب در دیدار با فرهنگیان و معلمان در اردیبهشتماه سال گذشته مبنیبر حمایت از وزارت آموزشوپرورش عمل کردهاند؟ معلمها بهخاطر دارند رهبر انقلاب در دیدار با معلمان بر بهکارگیری نیروهای جوان، بانشاط و پرانگیزه تأکید کرده و به صراحت مطالبه کردند که «از نیروهای خسته، فرسوده، بیابتکار - کسانی که هرچه بلد بودند، به کار زدند، دیگر هیچ کاری بلد نیستند - نباید بهعنوان عناصر اولویتدار استفاده کرد». آنها میپرسند: باوجود این توصیه و مطالبه چرا همچنان ارکان تصمیمگیری و تصمیمسازی و بخشهای راهبردی آموزشوپرورش را مردانی برای تمام فصول و نیروهای خسته، پر کردهاند و کمتر خبری از نیروهای جوان و با نشاط دارد؟
واقعیت این است که معلمان در عرصههای حساس و سخت انقلاب بدون هیچ چشمداشتی در خط مقدم دفاع از میهن و نگهبانی از ارزشهای ملی و دینی و سازندگی کشور حاضر بودهاند. اکنون هم که کشور گردنهها و سختیها را پشتسر نهاده و بر بحرانها و مشکلات فائق آمده است، انتظار دارند نگاه ارکان دولت و نظام به آموزشوپرورش تغییر کند، آموزشوپرورش را منشأ همه دستاوردها و مایه قدرت کشور بدانند، آموزشوپرورش را دستگاهی هزینهای ندانند و عرصه را برای حضور نیروهای جوان و بانشاط فراهم کنند. معلمها برخلاف آنچه که در رسانهها منعکس میشود، تنها دغدغه حقوق و معیشت ندارند، آنها در کنار طرح گلایههایشان از فرقگذاشتن بین عائله دولت، نگران مدارس ناایمن، دلواپس پوشش تحصیلی دختران، در اندیشه مدارس شبانهروزی و... هم هستند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.